ஶிவபுராணம்

அத்ரு'ஶ்யமபரே ப்ராஹுர்த்ரு'ஶ்யமித்யபரே விதுஃ வாச்யமித்யபரே ப்ராஹுரவாச்யமிதி சாபரே ஶப்தாத்மகம் பரே ப்ராஹுஶ்ஶப்தாதீதமதாபரே

சிலர் அவரை காண முடியாதவர் என்று கூறுவர்; மற்றவர்கள் அவர் காணக்கூடியவர் என்று அறிகின்றனர்; சிலர் அவர் சொல்லக்கூடியவர் என்று சொல்வார்கள், மற்றவர்கள் அவர் சொல்ல முடியாதவர் என்று கூறுவர்; சிலர் அவர் ஒலி போன்றவர் என்று சொல்வார்கள், மற்றவர்கள் அவர் ஒலியைத் தாண்டியவர் என்று அறிகின்றனர்.

கேசிச்சிந்தாமயம் ப்ராஹுஶ்சிந்தயா ரஹிதம் பரே ஜ்ஞாநாத்மகம் பரே ப்ராஹுர்விஜ்ஞாநமிதி சாபரே

சிலர் அவரை சிந்தனையால் ஆனவர் என்று கூறுவர்; மற்றவர்கள் அவர் சிந்தனை இல்லாதவர் என்று சொல்வார்கள்; சிலர் அவர் அறிவு என்று சொல்வார்கள், மற்றவர்கள் அவர் விழிப்புணர்வு என்று கூறுவர்.

கேசிச்ஜ்ஞேயமிதி ப்ராஹுரஜ்ஞேயமிதி கேசந பரமேகே தமேவாஹுரபரம் ச ததா பரே

சிலர் அவரை அறியக்கூடியவர் என்று கூறுவர்; மற்றவர்கள் அவர் அறிய முடியாதவர் என்று சொல்வார்கள்; சிலர் அவர் பரமன் மட்டும் என்று கூறுவர், மற்றவர்கள் அவர் வேறுபட்டவர் என்றும் சொல்வார்கள்.

ஏவம் விகல்ப்யமாநம் து யாதாத்ம்யம் பரமேஷ்டிநஃ நாத்யவஸ்யம்தி முநயோ நாநாப்ரத்யயகாரணாத்

இவ்வாறு பலவகையாக விவாதிக்கப்படும்போது, பரமபொருளின் உண்மையான இயல்பு, பல்வேறு கருத்துகளால் முனிவர்களால் உறுதிப்படுத்தப்படவில்லை.

யே புநஸ்ஸர்வபாவேந ப்ரபந்நாஃ பரமேஶ்வரம் தே ஹி ஜாநம்த்யயத்நேந ஶிவம் பரமகாரணம்

ஆனால், முழுமையாக பரமேஸ்வரனை சரணடைந்தவர்கள், அவர்கள் எளிதாகவே சிவபெருமானை, எல்லாவற்றுக்கும் காரணமானவரை உணர்கிறார்கள்.

தாவத்துஃகே வர்ததே பத்தபாஶஃ ஸம்ஸாரே ऽஸ்மிஞ்சக்ரநேமிக்ரமேண

இந்த உலக சுழற்சியில், பாசத்தால் கட்டப்பட்டவன் துக்கத்தில் சிக்கிக்கொண்டே, சக்கரத்தின் ஓரம் போல் திரும்பிக்கொண்டே இருக்கிறான்.

ததாவித்வாந்புண்யபாபே விதூய நிரம்ஜநஃ பரமமுபைதி ஸாம்யம்

அறிவில்லாதவன் புண்ணியமும் பாவமும் விட்டு, மலமில்லாதவனாகி, உயர்ந்த சமத்துவ நிலையை அடைகிறான்.

நஶிவஸ்யாணவோ பம்தஃ கார்யோ மாயேய ஏவ வா ப்ராக்ரு'தோ வாத போத்தா வா ஹ்யஹம்காராத்மகஸ்ததா

சிவனுக்குச் சிறிய ஆன்மாவின் பந்தம் இல்லை; அது மாயையால், இயற்கையால், அறிவால், அல்லது அகங்காரத்தால் மட்டுமே உண்டாகிறது.

நைவாஸ்ய மாநஸோ பம்தோ ந சைத்தோ நேம்த்ரியாத்மகஃ ந ச தந்மாத்ரபம்தோ ऽபி பூதபம்தோ ந கஶ்சந

அவருக்குத் தலையோ, மனதோ, அறிவோ, உணர்வுகளோ, சூட்சும tattva-களோ, பஞ்சபூதங்களோ பந்தமாக இல்லை.

ந ச காலஃ கலா சைவ ந வித்யா நியதிஸ்ததா ந ராகோ ந ச வித்வேஷஃ ஶம்போரமிததேஜஸஃ

காலம் அல்லது அதன் பிரிவுகள், அறிவு, விதி, ஆசை, வெறுப்பு — இவை எதுவும் எல்லா ஒளியுமாக உள்ள சம்புவை கட்டுவதில்லை.

ந சாஸ்த்யபிநிவேஶோ ऽஸ்ய குஶலா ऽகுஶலாந்யபி கர்மாணி தத்விபாகஶ்ச ஸுகதுஃகே ச தத்பலே

அவருக்கு பற்றுதல் இல்லை; நல்ல செயலும் கெட்ட செயலும் அவரை கட்டுவதில்லை; அவற்றின் விளைவுகளும், அதிலிருந்து வரும் இன்ப துன்பங்களும் அவருக்கு இல்லை.

ஆஶயைர்நாபி ஸம்பந்தஃ ஸம்ஸ்காரைஃ கர்மணாமபி போகைஶ்ச போகஸம்ஸ்காரைஃ காலத்ரிதயகோசரைஃ

அவருக்கு எண்ணங்களாலும், பழக்கங்களாலும், அனுபவங்களாலும், அனுபவ நினைவுகளாலும், மூன்று காலங்களிலும் எதாலும் பந்தம் இல்லை.

ந தஸ்ய காரணம் கர்தா நாதிரம்தஸ்ததாம்தரம் ந கர்ம கரணம் வாபி நாகார்யம் கார்யமேவ ச

அவருக்கு காரணமோ, செய்பவரோ, ஆரம்பமோ, முடிவோ, நடுவிலோ ஏதுமில்லை; செயலும், கருவியும், பொருளும், விளைவும் அவருக்கு இல்லை.

நாஸ்ய பம்துரபம்துர்வா நியம்தா ப்ரேரகோ ऽபி வா ந பதிர்ந குருஸ்த்ராதா நாதிகோ ந ஸமஸ்ததா

அவருக்கு நண்பனோ, பகைவரோ, கட்டுப்படுத்துபவரோ, தூண்டுபவரோ இல்லை; தலைவரோ, குருவோ, காப்பவரோ, மேலோ, சமமோ இல்லை.

ந ஜந்மமரணே தஸ்ய ந காம்க்ஷிதமகாம்க்ஷிதம் ந விதிர்ந நிஷேதஶ்ச ந முக்திர்ந ச பந்தநம்

அவருக்கு பிறப்பும் இறப்பும் இல்லை; விரும்பியது, விரும்பாதது இல்லை; கட்டளையும், தடைவும் இல்லை; விடுதலும், பந்தமும் இல்லை.

நாஸ்தி யத்யதகல்யாணம் தத்ததஸ்ய கதாசந கல்யாணம் ஸகலம் சாஸ்தி பரமாத்மா ஶிவோ யதஃ

அவருக்கு எப்போதும் தீமை எதுவும் இல்லை; எல்லா நன்மையும் எப்போதும் இருக்கிறது, ஏனெனில் சிவன் பரமாத்மா.

ஸ ஶிவஸ்ஸர்வமேவேதமதிஷ்டாய ஸ்வஶக்திபிஃ அப்ரச்யுதஸ்ஸ்வதோ பாவஃ ஸ்திதஃ ஸ்தாணுரதஃ ஸ்ம்ரு'தஃ

அந்த சிவன் தன் சக்திகளால் எல்லாவற்றிலும் நிலைபெற்று, தன் இயல்பில் அசையாமல் நிற்கிறான்; அதனால் அவரை அசையாதவன் என்று அழைக்கிறார்கள்.

ஶிவேநாதிஷ்டிதம் யஸ்மாஜ்ஜகத்ஸ்தாவரஜம்கமம் ஸர்வரூபஃ ஸ்ம்ரு'தஶ்ஶர்வஸ்ததா ஜ்ஞாத்வா ந முஹ்யதி

நிலையானதும் நகர்வானதும் இந்த உலகம் அனைத்தும் சிவனால் நிலைபெற்றது; அதனால் அவரை 'சர்வன்' என்று நினைவு கூறுகிறார்கள்; இதை அறிந்தவன் எப்போதும் மயங்கமாட்டான்.

ஶர்வோ ருத்ரோ நமஸ்தஸ்மை புருஷஃ ஸத்பரோ மஹாந் ஹிரண்யபாஹுர்பகவாந்ஹிரண்யபதிரீஶ்வரஃ

சர்வனுக்கும், ருத்ரனுக்கும், அந்த உயர்ந்த பெருமானுக்கும், பொன்னிறக் கைகளையுடையவருக்கும், பாக்கியசாலிக்கும், பொன்னிறத் தலைவருக்கும், ஈசுவரனுக்கும் வணக்கம்.

அம்பிகாபதிரீஶாநஃ பிநாகீ வ்ரு'ஷவாஹநஃ ஏகோ ருத்ரஃ பரம் ப்ரஹ்ம புருஷஃ க்ரு'ஷ்ணபிம்கலஃ

அம்பிகையின் நாதன், ஈசானன், பினாகம் ஏந்தியவன், நந்தி மீது ஏறும்வன், ஒரே ருத்ரன், பரம்பொருள், அந்த புருஷன், கரும்பும் செம்மையும் உடையவன்.

பாலாக்ரமாத்ரோ ஹ்ரு'ந்மத்யே விசிம்த்யோ தஹராம்தரே ஹிரண்யகேஶஃ பத்மாக்ஷோ ஹ்யருணஸ்தாம்ர ஏவ ச

இளம் புல் முனையின் அளவு போல், இதயத்தின் நடுவில், அந்தரத்தில் தியானிக்கப்பட வேண்டியவன்; பொன்னிற முடியும், தாமரைப்பூ கண்களும், சிவப்பும் செம்பும் உடையவன்.

யோ ऽவஸர்பத்ய ஸௌ தேவோ நீலக்ரீவோ ஹிரண்மயஃ ஸௌம்யோ கோரஸ்ததா மிஶ்ரஶ்சாக்ஷாரஶ்சாம்ரு'தோ ऽவ்யயஃ

அவர் இறங்கும் தெய்வம்; நீலக் கழுத்தும், பொன்னிறமும், சாந்தமும், பயங்கரமும், கலந்த தன்மையும், அழியாததும், அமரமும், மாறாததும் உடையவன்.

ஸ பும்விஶேஷஃ பரமோ பகவாநந்தகாம்தகஃ சேதநசேதநோந்முக்தஃ ப்ரபஞ்சாச்ச பராத்பரஃ

அவர் எல்லாவற்றிலும் உயர்ந்த புருஷன், பாக்கியசாலி, மரணத்தை அழிப்பவன்; அறிவும் அறியாமையும் கடந்தவன்; உலகத்தைத் தாண்டி, எல்லாவற்றிலும் மேலானவன்.

ஶிவேநாதிஶயத்வேந ஜ்ஞாநைஶ்வர்யே விலோகிதே லோகேஶாதிஶயத்வேந ஸ்திதம் ப்ராஹுர்மநீஷிணஃ

சிவபெருமான் எல்லா தெய்வங்களிலும் உயர்ந்தவர் என்பதால், அவருடைய அறிவும் ஆட்சியும் எல்லாவற்றிலும் சிறந்தவை என்று அறிவாளிகள் கூறுகிறார்கள்.

ப்ரதிஸர்கப்ரஸூதாநாம் ப்ரஹ்மணாம் ஶாஸ்த்ரவிஸ்தரம் உபதேஷ்டா ஸ ஏவாதௌ காலாவச்சேதவர்திநாம்

ஒவ்வொரு படைப்பிலும் காலத்தால் கட்டுப்படும் பிரம்மாக்கள் தோன்றும் போது, அந்தப் பெரிய வேதங்களை முதலில் கற்றுத்தருபவர் சிவபெருமான் தான்.

காலாவச்சேதயுக்தாநாம் குரூணாமப்யஸௌ குருஃ ஸர்வேஷாமேவ ஸர்வேஶஃ காலாவச்சேதவர்ஜிதஃ

காலத்தால் கட்டுப்படும் ஆசான்களில் கூட, எல்லோருக்கும் ஆசானாகவும், எல்லா தலைவர்களுக்கு தலைவராகவும், கால எல்லைகளைத் தாண்டியவராகவும் சிவபெருமான் இருக்கிறார்.

ஶுத்தா ஸ்வாபாவிகீ தஸ்ய ஶக்திஸ்ஸர்வாதிஶாயிநீ ஜ்ஞாநமப்ரதிமம் நித்யம் வபுரத்யந்தநிர்மிதம்

அவருடைய சக்தி தூயதும் இயற்கையானதும் எல்லாவற்றையும் மீறியதும்; அவருடைய அறிவு ஒப்பில்லாததும் என்றும் நிலைத்ததும்; அவருடைய உருவம் முழுமையாக தானாக உருவானதும் ஆகும்.

ஐஶ்வர்யமப்ரதித்வம்த்வம் ஸுகமாத்யந்திகம் பலம் தேஜஃப்ரபாவோ வீர்யம் ச க்ஷமா காருண்யமேவ ச

அவருடைய ஆட்சி ஒப்பில்லாதது; ஆனந்தம் எல்லாவற்றிலும் சிறந்தது; பலம், ஒளி, வீரியம், பொறுமை, கருணை ஆகியவை எல்லாம் எவராலும் எட்ட முடியாதவை.

பரிபூர்ணஸ்ய ஸர்காத்யைர்நாத்மநோ ऽஸ்தி ப்ரயோஜநம் பராநுக்ரஹ ஏவாஸ்ய பலம் ஸர்வஸ்ய கர்மணஃ

முழுமை பெற்றவருக்கு படைப்பு போன்றவற்றில் தனக்கு எந்தப் பயனும் இல்லை; அவருடைய எல்லா செயல்களும் பிறருக்காகவே, அதுவே அவருடைய செய்கையின் பலன்.