ஶிவபுராணம்

தஸ்மாத்ப்ரதாநபுருஷவ்யக்தகாலஸ்வரூபவாந் ஹேதுர்நேதாதிபஸ்தேஷாம் தாதா சோக்தா மஹேஶ்வரஃ

மூலப் பொருள், உயிர், வெளிப்பாடு, காலம் ஆகிய இயல்புகளைக் கொண்டவர், இவைகளுக்குச் சிருஷ்டி, ஆட்சி, காரணம் என்று மகேஸ்வரன் என அழைக்கப்படுகிறார்.

விராட்டிரண்யகர்பாத்மா கைஶ்சிதீஶோ நிகத்யதே ஹிரண்யகர்போ லோகாநாம் ஹேதுர்விஶ்வாத்மகோ விராட்

சிலர் இறைவனை விராட், ஹிரண்யகர்ப்பன் எனும் ஆத்மாவாகவும் கூறுகின்றனர்; ஹிரண்யகர்ப்பன் உலகங்களுக்கு காரணம், விராட் எல்லாவற்றிற்கும் ஆத்மா.

அம்தர்யாமீ பரஶ்சேதி கத்யதே கவிபிஶ்ஶிவஃ ப்ராஜ்ஞஸ்தைஜஸவிஶ்வாத்மேத்யபரே ஸம்ப்ரசக்ஷதே

கவிஞர்கள் சிவனை உள்ளார்ந்த கட்டுப்படுத்துவோன், எல்லாவற்றையும் தாண்டியவன் என்று கூறுகின்றனர்; மற்றவர்கள் அறிவு, ஒளி, உலகின் ஆத்மா என்றும் சொல்கின்றனர்.

துரீயமபரே ப்ராஹுஃ ஸௌம்யமேவ பரே விதுஃ மாதா மாநம் ச மேயம் ச மதிம் சாஹுரதாபரே

சிலர் அவரை நான்காவது நிலை என்று கூறுவர்; மற்றவர்கள் அவரை மென்மையானவர் என்று அறிகின்றனர்; இன்னும் சிலர் தாய், அளவு, அளக்கப்பட்டது, அறிவு என்றும் சொல்கின்றனர்.

கர்தா க்ரியா ச கார்யம் ச கரணம் காரணம் பரே ஜாக்ரத்ஸ்வப்நஸுஷுப்த்யாத்மேத்யபரே ஸம்ப்ரசக்ஷதே

சிலர் அவரை செய்பவர், செயல், செயல் முடிவு, கருவி, காரணம் என்று கூறுவர்; மற்றவர்கள் அவரை விழிப்பு, கனவு, ஆழ்ந்த தூக்க நிலைகளின் ஆத்மா என்றும் சொல்கின்றனர்.

துரீயமபரே ப்ராஹுஸ்துர்யாதீதமிதீதரே தமாஹுர்விகுணம் கேசித்குணவந்தம் பரே விதுஃ

சிலர் அவரை நான்காவது நிலை என்று கூறுவர்; மற்றவர்கள் நான்காவது நிலையையும் தாண்டியவர் என்கிறார்கள்; சிலர் அவருக்கு குணங்கள் இல்லை என்று சொல்வார்கள், மற்றவர்கள் குணங்களுடன் இருப்பவர் என்று அறிகின்றனர்.

கேசித்ஸம்ஸாரிணம் ப்ராஹுஸ்தமஸம்ஸாரிணம் பரே ஸ்வதம்த்ரமபரே ப்ராஹுரஸ்வதம்த்ரம் பரே விதுஃ

சிலர் அவரை பிறவி சுழற்சியில் உள்ளவர் என்று கூறுவர்; மற்றவர்கள் அவர் சுழற்சியில் இல்லாதவர் என்கிறார்கள்; சிலர் அவர் சுதந்திரம் உடையவர் என்று சொல்வார்கள், மற்றவர்கள் அவர் சுதந்திரமற்றவர் என்று அறிகின்றனர்.

கோரமித்யபரே ப்ராஹுஃ ஸௌம்யமேவ பரே விதுஃ ராகவம்தம் பரே ப்ராஹுர்வீதராகம் ததா பரே

சிலர் அவரை பயங்கரமானவர் என்று கூறுவர்; மற்றவர்கள் அவர் மென்மையானவர் என்று அறிகின்றனர்; சிலர் அவர் ஆசை உடையவர் என்று சொல்வார்கள், மற்றவர்கள் அவர் ஆசையற்றவர் என்று கூறுவர்.

நிஷ்க்ரியம் ச பரே ப்ராஹுஃ ஸக்ரியம் சேதரே ஜநாஃ நிரிம்த்ரியம் பரே ப்ராஹுஃ ஸேம்த்ரியம் ச ததாபரே

சிலர் அவரை செயல் இல்லாதவர் என்று கூறுவர்; மற்றவர்கள் செயல் உடையவர் என்கிறார்கள்; சிலர் அவர் உணர்வுகள் இல்லாதவர் என்று சொல்வார்கள், மற்றவர்கள் அவர் உணர்வுகள் உடையவர் என்று அறிகின்றனர்.

த்ருவமித்யபரே ப்ராஹுஸ்தமத்ருவாமிதீரதே அரூபம் கேசிதாஹுர்வை ரூபவம்தம் பரே விதுஃ

சிலர் அவரை நிலையானவர் என்று கூறுவர்; மற்றவர்கள் அவர் நிலையற்றவர் என்று சொல்வார்கள்; சிலர் அவர் உருவமற்றவர் என்று சொல்வார்கள், மற்றவர்கள் அவர் உருவம் உடையவர் என்று அறிகின்றனர்.

அத்ரு'ஶ்யமபரே ப்ராஹுர்த்ரு'ஶ்யமித்யபரே விதுஃ வாச்யமித்யபரே ப்ராஹுரவாச்யமிதி சாபரே ஶப்தாத்மகம் பரே ப்ராஹுஶ்ஶப்தாதீதமதாபரே

சிலர் அவரை காண முடியாதவர் என்று கூறுவர்; மற்றவர்கள் அவர் காணக்கூடியவர் என்று அறிகின்றனர்; சிலர் அவர் சொல்லக்கூடியவர் என்று சொல்வார்கள், மற்றவர்கள் அவர் சொல்ல முடியாதவர் என்று கூறுவர்; சிலர் அவர் ஒலி போன்றவர் என்று சொல்வார்கள், மற்றவர்கள் அவர் ஒலியைத் தாண்டியவர் என்று அறிகின்றனர்.

கேசிச்சிந்தாமயம் ப்ராஹுஶ்சிந்தயா ரஹிதம் பரே ஜ்ஞாநாத்மகம் பரே ப்ராஹுர்விஜ்ஞாநமிதி சாபரே

சிலர் அவரை சிந்தனையால் ஆனவர் என்று கூறுவர்; மற்றவர்கள் அவர் சிந்தனை இல்லாதவர் என்று சொல்வார்கள்; சிலர் அவர் அறிவு என்று சொல்வார்கள், மற்றவர்கள் அவர் விழிப்புணர்வு என்று கூறுவர்.

கேசிச்ஜ்ஞேயமிதி ப்ராஹுரஜ்ஞேயமிதி கேசந பரமேகே தமேவாஹுரபரம் ச ததா பரே

சிலர் அவரை அறியக்கூடியவர் என்று கூறுவர்; மற்றவர்கள் அவர் அறிய முடியாதவர் என்று சொல்வார்கள்; சிலர் அவர் பரமன் மட்டும் என்று கூறுவர், மற்றவர்கள் அவர் வேறுபட்டவர் என்றும் சொல்வார்கள்.

ஏவம் விகல்ப்யமாநம் து யாதாத்ம்யம் பரமேஷ்டிநஃ நாத்யவஸ்யம்தி முநயோ நாநாப்ரத்யயகாரணாத்

இவ்வாறு பலவகையாக விவாதிக்கப்படும்போது, பரமபொருளின் உண்மையான இயல்பு, பல்வேறு கருத்துகளால் முனிவர்களால் உறுதிப்படுத்தப்படவில்லை.

யே புநஸ்ஸர்வபாவேந ப்ரபந்நாஃ பரமேஶ்வரம் தே ஹி ஜாநம்த்யயத்நேந ஶிவம் பரமகாரணம்

ஆனால், முழுமையாக பரமேஸ்வரனை சரணடைந்தவர்கள், அவர்கள் எளிதாகவே சிவபெருமானை, எல்லாவற்றுக்கும் காரணமானவரை உணர்கிறார்கள்.

தாவத்துஃகே வர்ததே பத்தபாஶஃ ஸம்ஸாரே ऽஸ்மிஞ்சக்ரநேமிக்ரமேண

இந்த உலக சுழற்சியில், பாசத்தால் கட்டப்பட்டவன் துக்கத்தில் சிக்கிக்கொண்டே, சக்கரத்தின் ஓரம் போல் திரும்பிக்கொண்டே இருக்கிறான்.

ததாவித்வாந்புண்யபாபே விதூய நிரம்ஜநஃ பரமமுபைதி ஸாம்யம்

அறிவில்லாதவன் புண்ணியமும் பாவமும் விட்டு, மலமில்லாதவனாகி, உயர்ந்த சமத்துவ நிலையை அடைகிறான்.

நஶிவஸ்யாணவோ பம்தஃ கார்யோ மாயேய ஏவ வா ப்ராக்ரு'தோ வாத போத்தா வா ஹ்யஹம்காராத்மகஸ்ததா

சிவனுக்குச் சிறிய ஆன்மாவின் பந்தம் இல்லை; அது மாயையால், இயற்கையால், அறிவால், அல்லது அகங்காரத்தால் மட்டுமே உண்டாகிறது.

நைவாஸ்ய மாநஸோ பம்தோ ந சைத்தோ நேம்த்ரியாத்மகஃ ந ச தந்மாத்ரபம்தோ ऽபி பூதபம்தோ ந கஶ்சந

அவருக்குத் தலையோ, மனதோ, அறிவோ, உணர்வுகளோ, சூட்சும tattva-களோ, பஞ்சபூதங்களோ பந்தமாக இல்லை.

ந ச காலஃ கலா சைவ ந வித்யா நியதிஸ்ததா ந ராகோ ந ச வித்வேஷஃ ஶம்போரமிததேஜஸஃ

காலம் அல்லது அதன் பிரிவுகள், அறிவு, விதி, ஆசை, வெறுப்பு — இவை எதுவும் எல்லா ஒளியுமாக உள்ள சம்புவை கட்டுவதில்லை.

ந சாஸ்த்யபிநிவேஶோ ऽஸ்ய குஶலா ऽகுஶலாந்யபி கர்மாணி தத்விபாகஶ்ச ஸுகதுஃகே ச தத்பலே

அவருக்கு பற்றுதல் இல்லை; நல்ல செயலும் கெட்ட செயலும் அவரை கட்டுவதில்லை; அவற்றின் விளைவுகளும், அதிலிருந்து வரும் இன்ப துன்பங்களும் அவருக்கு இல்லை.

ஆஶயைர்நாபி ஸம்பந்தஃ ஸம்ஸ்காரைஃ கர்மணாமபி போகைஶ்ச போகஸம்ஸ்காரைஃ காலத்ரிதயகோசரைஃ

அவருக்கு எண்ணங்களாலும், பழக்கங்களாலும், அனுபவங்களாலும், அனுபவ நினைவுகளாலும், மூன்று காலங்களிலும் எதாலும் பந்தம் இல்லை.

ந தஸ்ய காரணம் கர்தா நாதிரம்தஸ்ததாம்தரம் ந கர்ம கரணம் வாபி நாகார்யம் கார்யமேவ ச

அவருக்கு காரணமோ, செய்பவரோ, ஆரம்பமோ, முடிவோ, நடுவிலோ ஏதுமில்லை; செயலும், கருவியும், பொருளும், விளைவும் அவருக்கு இல்லை.

நாஸ்ய பம்துரபம்துர்வா நியம்தா ப்ரேரகோ ऽபி வா ந பதிர்ந குருஸ்த்ராதா நாதிகோ ந ஸமஸ்ததா

அவருக்கு நண்பனோ, பகைவரோ, கட்டுப்படுத்துபவரோ, தூண்டுபவரோ இல்லை; தலைவரோ, குருவோ, காப்பவரோ, மேலோ, சமமோ இல்லை.

ந ஜந்மமரணே தஸ்ய ந காம்க்ஷிதமகாம்க்ஷிதம் ந விதிர்ந நிஷேதஶ்ச ந முக்திர்ந ச பந்தநம்

அவருக்கு பிறப்பும் இறப்பும் இல்லை; விரும்பியது, விரும்பாதது இல்லை; கட்டளையும், தடைவும் இல்லை; விடுதலும், பந்தமும் இல்லை.

நாஸ்தி யத்யதகல்யாணம் தத்ததஸ்ய கதாசந கல்யாணம் ஸகலம் சாஸ்தி பரமாத்மா ஶிவோ யதஃ

அவருக்கு எப்போதும் தீமை எதுவும் இல்லை; எல்லா நன்மையும் எப்போதும் இருக்கிறது, ஏனெனில் சிவன் பரமாத்மா.

ஸ ஶிவஸ்ஸர்வமேவேதமதிஷ்டாய ஸ்வஶக்திபிஃ அப்ரச்யுதஸ்ஸ்வதோ பாவஃ ஸ்திதஃ ஸ்தாணுரதஃ ஸ்ம்ரு'தஃ

அந்த சிவன் தன் சக்திகளால் எல்லாவற்றிலும் நிலைபெற்று, தன் இயல்பில் அசையாமல் நிற்கிறான்; அதனால் அவரை அசையாதவன் என்று அழைக்கிறார்கள்.

ஶிவேநாதிஷ்டிதம் யஸ்மாஜ்ஜகத்ஸ்தாவரஜம்கமம் ஸர்வரூபஃ ஸ்ம்ரு'தஶ்ஶர்வஸ்ததா ஜ்ஞாத்வா ந முஹ்யதி

நிலையானதும் நகர்வானதும் இந்த உலகம் அனைத்தும் சிவனால் நிலைபெற்றது; அதனால் அவரை 'சர்வன்' என்று நினைவு கூறுகிறார்கள்; இதை அறிந்தவன் எப்போதும் மயங்கமாட்டான்.

ஶர்வோ ருத்ரோ நமஸ்தஸ்மை புருஷஃ ஸத்பரோ மஹாந் ஹிரண்யபாஹுர்பகவாந்ஹிரண்யபதிரீஶ்வரஃ

சர்வனுக்கும், ருத்ரனுக்கும், அந்த உயர்ந்த பெருமானுக்கும், பொன்னிறக் கைகளையுடையவருக்கும், பாக்கியசாலிக்கும், பொன்னிறத் தலைவருக்கும், ஈசுவரனுக்கும் வணக்கம்.