ஶிவபுராணம்

க்ஷரஸ்ஸர்வாணி பூதாநி கூடஸ்தோ ऽக்ஷர உச்யதே உபே தே பரமேஶஸ்ய ரூபே தஸ்ய வஶே யதஃ

எல்லா உயிர்களும் அழிவுடையவை; அழிவில்லாதது நிலையானது என்று அழைக்கப்படுகிறது; இந்த இரண்டும் பரமேசுவரனின் வடிவங்கள், ஏனெனில் அவை அனைத்தும் அவருடைய கட்டுப்பாட்டில் உள்ளன.

தயோஃ பரஃ ஶிவஃ ஶாம்தஃ க்ஷராக்ஷராபரஸ்ஸ்ம்ரு'தஃ ஸமஷ்டிவ்யஷ்டிரூபம் ச ஸமஷ்டிவ்யஷ்டிகாரணம்

இந்த இரண்டிலும் சிவன் தான் உயர்ந்தவன், அமைதியானவன், அழிவும் அழிவில்லாததையும் தாண்டியவன் என்று கூறப்படுகிறது; அவர் கூட்டு வடிவமும் தனி வடிவமும், இரண்டிற்கும் காரணமாகவும் இருக்கிறார்.

வதம்தி முநயஃ கேசிச்சிவம் பரமகாரணம் ஸமஷ்டிமாஹுரவ்யக்தம் வ்யஷ்டிம் வ்யக்தம் ததைவ ச

சில முனிவர்கள் சிவனை பரம காரணம் என்று கூறுகிறார்கள்; கூட்டு வடிவம் வெளிப்படாதது, தனி வடிவம் வெளிப்படுவது என்று கூறுகிறார்கள்.

தே ரூபே பரமேஶஸ்ய ததிச்சாயாஃ ப்ரவர்தநாத் தயோஃ காரணபாவேந ஶிவம் பரமகாரணம்

இந்த இரு வடிவங்களும் பரமேசுவரனின் சித்தத்தால் தோன்றுகின்றன; அவை காரணங்கள் என்பதால் சிவன் பரம காரணம் ஆவான்.

காரணார்தவிதஃ ப்ராஹுஃ ஸமஷ்டிவ்யஷ்டிகாரணம் ஜாதிவ்யக்திஸ்வரூபீதி கத்யதே கைஶ்சிதீஶ்வரஃ

காரணத்தின் அர்த்தத்தை அறிந்தவர்கள், அவர் கூட்டு மற்றும் தனி வடிவங்களுக்கான காரணம் என்று கூறுகிறார்கள்; சிலர் இறைவனை வகை மற்றும் தனி சுவை என்கிறார்கள்.

யா பிம்டேப்யநுவர்தேத ஸா ஜாதிரிதி கத்யதே வ்யக்திர்வ்யாவ்ரு'த்திரூபம் தம் பிண்டஜாதேஃ ஸமாஶ்ரயம்

ஒரு குழுவில் தொடர்ந்து இருக்கும் தன்மை 'வகை' என்று அழைக்கப்படுகிறது; தனித்துவம் என்பது வேறுபட்ட வடிவம், அது குழுவும் வகையும் சார்ந்தது.

ஜாதயோ வ்யக்தயஶ்சைவ ததாஜ்ஞாபரிபாலிதாஃ யதஸ்ததோ மஹாதேவோ ஜாதிவ்யக்திவபுஃ ஸ்ம்ரு'தஃ

வகைகளும் தனி உயிர்களும் அவருடைய கட்டளையால் நடத்தப்படுகின்றன; அதனால் மகாதேவன் வகையும் தனியும் உடையவராக நினைவில் வைக்கப்படுகிறார்.

ப்ரதாநபுருஷவ்யக்தகாலாத்மா கத்யதே ஶிவஃ ப்ரதாநம் ப்ரக்ரு'திம் ப்ராஹுஃக்ஷேத்ரஜ்ஞம் புருஷம் ததா

மூலப் பொருள், உயிர், வெளிப்பாடு, காலம் ஆகிய அனைத்தும் சிவபெருமான் என விவரிக்கப்படுகிறான். அந்த மூலப் பொருளை இயற்கை என்று கூறுவர்; உயிரை, அதேபோல், எல்லாவற்றையும் அறிந்தவராகவும் அறியப்படுகிறார்.

த்ரயோவிம்ஶதிதத்த்வாநி வ்யக்தமாஹுர்மநீஷிணஃ காலஃ கார்யப்ரபஞ்சஸ்ய பரிணாமைககாரணம்

பண்டிதர்கள் வெளிப்பட்டது இருபத்து மூன்று தத்துவங்களால் ஆனது என்று கூறுகின்றனர்; இந்த உலகில் நிகழும் மாற்றங்களுக்கு ஒரே காரணம் காலமே.

ஏஷாமீஶோ ऽதிபோ தாதா ப்ரவர்தகநிவர்தகஃ ஆவிர்பாவதிரோபாவஹேதுரேகஃ ஸ்வராடஜஃ

இவைகளுக்கு இறைவன் தலைவன், ஆளும்வன், படைப்பவன், துவக்கி, முடிவுபடுத்துவான்; தோன்றலும் மறைதலும் ஒரே காரணம், தனக்கே உரிமை உடையவன், பிறவியற்றவன்.

தஸ்மாத்ப்ரதாநபுருஷவ்யக்தகாலஸ்வரூபவாந் ஹேதுர்நேதாதிபஸ்தேஷாம் தாதா சோக்தா மஹேஶ்வரஃ

மூலப் பொருள், உயிர், வெளிப்பாடு, காலம் ஆகிய இயல்புகளைக் கொண்டவர், இவைகளுக்குச் சிருஷ்டி, ஆட்சி, காரணம் என்று மகேஸ்வரன் என அழைக்கப்படுகிறார்.

விராட்டிரண்யகர்பாத்மா கைஶ்சிதீஶோ நிகத்யதே ஹிரண்யகர்போ லோகாநாம் ஹேதுர்விஶ்வாத்மகோ விராட்

சிலர் இறைவனை விராட், ஹிரண்யகர்ப்பன் எனும் ஆத்மாவாகவும் கூறுகின்றனர்; ஹிரண்யகர்ப்பன் உலகங்களுக்கு காரணம், விராட் எல்லாவற்றிற்கும் ஆத்மா.

அம்தர்யாமீ பரஶ்சேதி கத்யதே கவிபிஶ்ஶிவஃ ப்ராஜ்ஞஸ்தைஜஸவிஶ்வாத்மேத்யபரே ஸம்ப்ரசக்ஷதே

கவிஞர்கள் சிவனை உள்ளார்ந்த கட்டுப்படுத்துவோன், எல்லாவற்றையும் தாண்டியவன் என்று கூறுகின்றனர்; மற்றவர்கள் அறிவு, ஒளி, உலகின் ஆத்மா என்றும் சொல்கின்றனர்.

துரீயமபரே ப்ராஹுஃ ஸௌம்யமேவ பரே விதுஃ மாதா மாநம் ச மேயம் ச மதிம் சாஹுரதாபரே

சிலர் அவரை நான்காவது நிலை என்று கூறுவர்; மற்றவர்கள் அவரை மென்மையானவர் என்று அறிகின்றனர்; இன்னும் சிலர் தாய், அளவு, அளக்கப்பட்டது, அறிவு என்றும் சொல்கின்றனர்.

கர்தா க்ரியா ச கார்யம் ச கரணம் காரணம் பரே ஜாக்ரத்ஸ்வப்நஸுஷுப்த்யாத்மேத்யபரே ஸம்ப்ரசக்ஷதே

சிலர் அவரை செய்பவர், செயல், செயல் முடிவு, கருவி, காரணம் என்று கூறுவர்; மற்றவர்கள் அவரை விழிப்பு, கனவு, ஆழ்ந்த தூக்க நிலைகளின் ஆத்மா என்றும் சொல்கின்றனர்.

துரீயமபரே ப்ராஹுஸ்துர்யாதீதமிதீதரே தமாஹுர்விகுணம் கேசித்குணவந்தம் பரே விதுஃ

சிலர் அவரை நான்காவது நிலை என்று கூறுவர்; மற்றவர்கள் நான்காவது நிலையையும் தாண்டியவர் என்கிறார்கள்; சிலர் அவருக்கு குணங்கள் இல்லை என்று சொல்வார்கள், மற்றவர்கள் குணங்களுடன் இருப்பவர் என்று அறிகின்றனர்.

கேசித்ஸம்ஸாரிணம் ப்ராஹுஸ்தமஸம்ஸாரிணம் பரே ஸ்வதம்த்ரமபரே ப்ராஹுரஸ்வதம்த்ரம் பரே விதுஃ

சிலர் அவரை பிறவி சுழற்சியில் உள்ளவர் என்று கூறுவர்; மற்றவர்கள் அவர் சுழற்சியில் இல்லாதவர் என்கிறார்கள்; சிலர் அவர் சுதந்திரம் உடையவர் என்று சொல்வார்கள், மற்றவர்கள் அவர் சுதந்திரமற்றவர் என்று அறிகின்றனர்.

கோரமித்யபரே ப்ராஹுஃ ஸௌம்யமேவ பரே விதுஃ ராகவம்தம் பரே ப்ராஹுர்வீதராகம் ததா பரே

சிலர் அவரை பயங்கரமானவர் என்று கூறுவர்; மற்றவர்கள் அவர் மென்மையானவர் என்று அறிகின்றனர்; சிலர் அவர் ஆசை உடையவர் என்று சொல்வார்கள், மற்றவர்கள் அவர் ஆசையற்றவர் என்று கூறுவர்.

நிஷ்க்ரியம் ச பரே ப்ராஹுஃ ஸக்ரியம் சேதரே ஜநாஃ நிரிம்த்ரியம் பரே ப்ராஹுஃ ஸேம்த்ரியம் ச ததாபரே

சிலர் அவரை செயல் இல்லாதவர் என்று கூறுவர்; மற்றவர்கள் செயல் உடையவர் என்கிறார்கள்; சிலர் அவர் உணர்வுகள் இல்லாதவர் என்று சொல்வார்கள், மற்றவர்கள் அவர் உணர்வுகள் உடையவர் என்று அறிகின்றனர்.

த்ருவமித்யபரே ப்ராஹுஸ்தமத்ருவாமிதீரதே அரூபம் கேசிதாஹுர்வை ரூபவம்தம் பரே விதுஃ

சிலர் அவரை நிலையானவர் என்று கூறுவர்; மற்றவர்கள் அவர் நிலையற்றவர் என்று சொல்வார்கள்; சிலர் அவர் உருவமற்றவர் என்று சொல்வார்கள், மற்றவர்கள் அவர் உருவம் உடையவர் என்று அறிகின்றனர்.

அத்ரு'ஶ்யமபரே ப்ராஹுர்த்ரு'ஶ்யமித்யபரே விதுஃ வாச்யமித்யபரே ப்ராஹுரவாச்யமிதி சாபரே ஶப்தாத்மகம் பரே ப்ராஹுஶ்ஶப்தாதீதமதாபரே

சிலர் அவரை காண முடியாதவர் என்று கூறுவர்; மற்றவர்கள் அவர் காணக்கூடியவர் என்று அறிகின்றனர்; சிலர் அவர் சொல்லக்கூடியவர் என்று சொல்வார்கள், மற்றவர்கள் அவர் சொல்ல முடியாதவர் என்று கூறுவர்; சிலர் அவர் ஒலி போன்றவர் என்று சொல்வார்கள், மற்றவர்கள் அவர் ஒலியைத் தாண்டியவர் என்று அறிகின்றனர்.

கேசிச்சிந்தாமயம் ப்ராஹுஶ்சிந்தயா ரஹிதம் பரே ஜ்ஞாநாத்மகம் பரே ப்ராஹுர்விஜ்ஞாநமிதி சாபரே

சிலர் அவரை சிந்தனையால் ஆனவர் என்று கூறுவர்; மற்றவர்கள் அவர் சிந்தனை இல்லாதவர் என்று சொல்வார்கள்; சிலர் அவர் அறிவு என்று சொல்வார்கள், மற்றவர்கள் அவர் விழிப்புணர்வு என்று கூறுவர்.

கேசிச்ஜ்ஞேயமிதி ப்ராஹுரஜ்ஞேயமிதி கேசந பரமேகே தமேவாஹுரபரம் ச ததா பரே

சிலர் அவரை அறியக்கூடியவர் என்று கூறுவர்; மற்றவர்கள் அவர் அறிய முடியாதவர் என்று சொல்வார்கள்; சிலர் அவர் பரமன் மட்டும் என்று கூறுவர், மற்றவர்கள் அவர் வேறுபட்டவர் என்றும் சொல்வார்கள்.

ஏவம் விகல்ப்யமாநம் து யாதாத்ம்யம் பரமேஷ்டிநஃ நாத்யவஸ்யம்தி முநயோ நாநாப்ரத்யயகாரணாத்

இவ்வாறு பலவகையாக விவாதிக்கப்படும்போது, பரமபொருளின் உண்மையான இயல்பு, பல்வேறு கருத்துகளால் முனிவர்களால் உறுதிப்படுத்தப்படவில்லை.

யே புநஸ்ஸர்வபாவேந ப்ரபந்நாஃ பரமேஶ்வரம் தே ஹி ஜாநம்த்யயத்நேந ஶிவம் பரமகாரணம்

ஆனால், முழுமையாக பரமேஸ்வரனை சரணடைந்தவர்கள், அவர்கள் எளிதாகவே சிவபெருமானை, எல்லாவற்றுக்கும் காரணமானவரை உணர்கிறார்கள்.

தாவத்துஃகே வர்ததே பத்தபாஶஃ ஸம்ஸாரே ऽஸ்மிஞ்சக்ரநேமிக்ரமேண

இந்த உலக சுழற்சியில், பாசத்தால் கட்டப்பட்டவன் துக்கத்தில் சிக்கிக்கொண்டே, சக்கரத்தின் ஓரம் போல் திரும்பிக்கொண்டே இருக்கிறான்.

ததாவித்வாந்புண்யபாபே விதூய நிரம்ஜநஃ பரமமுபைதி ஸாம்யம்

அறிவில்லாதவன் புண்ணியமும் பாவமும் விட்டு, மலமில்லாதவனாகி, உயர்ந்த சமத்துவ நிலையை அடைகிறான்.

நஶிவஸ்யாணவோ பம்தஃ கார்யோ மாயேய ஏவ வா ப்ராக்ரு'தோ வாத போத்தா வா ஹ்யஹம்காராத்மகஸ்ததா

சிவனுக்குச் சிறிய ஆன்மாவின் பந்தம் இல்லை; அது மாயையால், இயற்கையால், அறிவால், அல்லது அகங்காரத்தால் மட்டுமே உண்டாகிறது.

நைவாஸ்ய மாநஸோ பம்தோ ந சைத்தோ நேம்த்ரியாத்மகஃ ந ச தந்மாத்ரபம்தோ ऽபி பூதபம்தோ ந கஶ்சந

அவருக்குத் தலையோ, மனதோ, அறிவோ, உணர்வுகளோ, சூட்சும tattva-களோ, பஞ்சபூதங்களோ பந்தமாக இல்லை.