ஶிவபுராணம்

விக்ரஹம் தேவதேவஸ்ய விஶ்வமேதச்சராசரம் ததேவம் ந விஜாநம்தி பஶவஃ பாஶகௌரவாத்

இந்தச் சஞ்சலமும் அசஞ்சலமும் கொண்ட உலகம் எல்லாம் தேவாதி தேவனின் உருவமே; ஆனால் பாசத்தின் பாரத்தில் கட்டுண்டவர்கள் இதை உணரமாட்டார்கள்.

தமேகமேவ பஹுதா வதம்தி யதுநம்தந அஜாநந்தஃ பரம் பாவமவிகல்பம் மஹர்ஷயஃ

யது வம்சத்தவரே, பெரிய முனிவர்கள் அந்த உயர்ந்த, மாற்றமற்ற உண்மையை அறியாமல், ஒரே அதனை பலவகையாக பேசுகிறார்கள்.

அபரம் ப்ரஹ்மரூபம் ச பரம் ப்ரஹ்மாத்மகம் ததா கேசிதாஹுர்மஹாதேவமநாதிநிதநம் பரம்

சிலர் அந்த பரமனைக் கீழான பிரம்ம ரூபமாகவும், மேலும் பிரம்ம சுவை கொண்ட உயர்ந்த வடிவமாகவும், ஆதியும் அந்தமும் இல்லாத மகாதேவனாகவும் கூறுகிறார்கள்.

பூதேம்த்ரியாம்தஃகரணப்ரதாநவிஷயாத்மகம் அபரம் ப்ரஹ்ம நிர்திஷ்டம் பரம் ப்ரஹ்ம சிதாத்மகம்

பஞ்சபூதங்கள், அறிவு உறுப்புகள், மனம், மூலப் பொருள், பொருள்கள் ஆகியவையால் ஆனது கீழான பிரம்மம் என்று சொல்லப்படுகிறது; அறிவின் இயல்புடையது உயர்ந்த பிரம்மம்.

ப்ரு'ஹத்த்வாத்ப்ரு'ஹணத்வாத்வா ப்ரஹ்ம சேத்யபிதீயதே உபே தே ப்ரஹ்மணோ ரூபே ப்ரஹ்மணோ ऽதிபதேஃ ப்ரபோஃ வித்யா ऽவித்யாஸ்வரூபீதி கைஶ்சிதீஶோ நிகத்யதே

அதன் பெருமையாலும், வளர்ச்சி அளிப்பதாலும் பிரம்மம் என்று அழைக்கப்படுகிறது; இந்த இரண்டும் பிரம்மத்தின் வடிவங்கள், பிரம்மத்தின் அதிபதி, இறைவன்; சிலர் அவரை அறிவும் அறியாமையும் கொண்டவரென்று கூறுகிறார்கள்.

வித்யாம் து சேதநாம் ப்ராஹுஸ்ததாவித்யாமசேதநாம் வித்யா ऽவித்யாத்மகம் சைவ விஶ்வம் விஶ்வகுரோர்விபோஃ

அறிவைச் சுய அறிவாகவும், அறியாமையை அறிவில்லாததாகவும் கூறுகிறார்கள்; இந்த முழு உலகமும் அந்த பரமாசாரியனின் அறிவும் அறியாமையும் கலந்த உருவமே.

ரூபமேவ ந ஸம்தேஹோ விஶ்வம் தஸ்ய வஶே யதஃ ப்ராம்திர்வித்யா பரா சேதி ஶார்வம் ரூபம் பரம் விதுஃ

இந்த உலகம் அவருடைய உருவமே என்பது சந்தேகமில்லை, ஏனெனில் அது அவருடைய கட்டுப்பாட்டில் உள்ளது; மாயை அறிவாகவும், சிவனின் பரம வடிவம் மிக உயர்ந்ததாகவும் அறியப்படுகிறது.

அயதாபுத்திரர்தேஷு பஹுதா ப்ராம்திருச்யதே யதார்தாகாரஸம்வித்திர்வித்யேதி பரிகீர்த்யதே

பொருள்களைப் பற்றிய தவறான எண்ணங்கள் பலவகையாக தோன்றுவது மாயை எனப்படுகிறது; பொருள்களின் உண்மை நிலையை உணரும் அறிவு தான் உண்மையான அறிவு என்று கூறப்படுகிறது.

விகல்பரஹிதம் தத்த்வம் பரமித்யபிதீயதே வைபரீத்யாதஸச்சப்தஃ கத்யதே வேதவாதிபிஃ

வேறுபாடுகள் இல்லாத உண்மை தான் பரமம் என்று அழைக்கப்படுகிறது; அதற்கு மாறாக, உண்மையல்லாதது 'அசத்' என்று வேத வாதிகள் சொல்கிறார்கள்.

தயோஃ பதித்வாத்து ஶிவஃ ஸதஸத்பதிருச்யதே க்ஷராக்ஷராத்மகம் ப்ராஹுஃ க்ஷராக்ஷரபரம் பரே

இரண்டிற்கும் அதிபதியாக இருப்பதால் சிவன் சதாசத்பதி என அழைக்கப்படுகிறான்; அறிவாளிகள் அவரை அழிவும் அழிவில்லாததும், அவற்றைத் தாண்டியவராகவும் கூறுகிறார்கள்.

க்ஷரஸ்ஸர்வாணி பூதாநி கூடஸ்தோ ऽக்ஷர உச்யதே உபே தே பரமேஶஸ்ய ரூபே தஸ்ய வஶே யதஃ

எல்லா உயிர்களும் அழிவுடையவை; அழிவில்லாதது நிலையானது என்று அழைக்கப்படுகிறது; இந்த இரண்டும் பரமேசுவரனின் வடிவங்கள், ஏனெனில் அவை அனைத்தும் அவருடைய கட்டுப்பாட்டில் உள்ளன.

தயோஃ பரஃ ஶிவஃ ஶாம்தஃ க்ஷராக்ஷராபரஸ்ஸ்ம்ரு'தஃ ஸமஷ்டிவ்யஷ்டிரூபம் ச ஸமஷ்டிவ்யஷ்டிகாரணம்

இந்த இரண்டிலும் சிவன் தான் உயர்ந்தவன், அமைதியானவன், அழிவும் அழிவில்லாததையும் தாண்டியவன் என்று கூறப்படுகிறது; அவர் கூட்டு வடிவமும் தனி வடிவமும், இரண்டிற்கும் காரணமாகவும் இருக்கிறார்.

வதம்தி முநயஃ கேசிச்சிவம் பரமகாரணம் ஸமஷ்டிமாஹுரவ்யக்தம் வ்யஷ்டிம் வ்யக்தம் ததைவ ச

சில முனிவர்கள் சிவனை பரம காரணம் என்று கூறுகிறார்கள்; கூட்டு வடிவம் வெளிப்படாதது, தனி வடிவம் வெளிப்படுவது என்று கூறுகிறார்கள்.

தே ரூபே பரமேஶஸ்ய ததிச்சாயாஃ ப்ரவர்தநாத் தயோஃ காரணபாவேந ஶிவம் பரமகாரணம்

இந்த இரு வடிவங்களும் பரமேசுவரனின் சித்தத்தால் தோன்றுகின்றன; அவை காரணங்கள் என்பதால் சிவன் பரம காரணம் ஆவான்.

காரணார்தவிதஃ ப்ராஹுஃ ஸமஷ்டிவ்யஷ்டிகாரணம் ஜாதிவ்யக்திஸ்வரூபீதி கத்யதே கைஶ்சிதீஶ்வரஃ

காரணத்தின் அர்த்தத்தை அறிந்தவர்கள், அவர் கூட்டு மற்றும் தனி வடிவங்களுக்கான காரணம் என்று கூறுகிறார்கள்; சிலர் இறைவனை வகை மற்றும் தனி சுவை என்கிறார்கள்.

யா பிம்டேப்யநுவர்தேத ஸா ஜாதிரிதி கத்யதே வ்யக்திர்வ்யாவ்ரு'த்திரூபம் தம் பிண்டஜாதேஃ ஸமாஶ்ரயம்

ஒரு குழுவில் தொடர்ந்து இருக்கும் தன்மை 'வகை' என்று அழைக்கப்படுகிறது; தனித்துவம் என்பது வேறுபட்ட வடிவம், அது குழுவும் வகையும் சார்ந்தது.

ஜாதயோ வ்யக்தயஶ்சைவ ததாஜ்ஞாபரிபாலிதாஃ யதஸ்ததோ மஹாதேவோ ஜாதிவ்யக்திவபுஃ ஸ்ம்ரு'தஃ

வகைகளும் தனி உயிர்களும் அவருடைய கட்டளையால் நடத்தப்படுகின்றன; அதனால் மகாதேவன் வகையும் தனியும் உடையவராக நினைவில் வைக்கப்படுகிறார்.

ப்ரதாநபுருஷவ்யக்தகாலாத்மா கத்யதே ஶிவஃ ப்ரதாநம் ப்ரக்ரு'திம் ப்ராஹுஃக்ஷேத்ரஜ்ஞம் புருஷம் ததா

மூலப் பொருள், உயிர், வெளிப்பாடு, காலம் ஆகிய அனைத்தும் சிவபெருமான் என விவரிக்கப்படுகிறான். அந்த மூலப் பொருளை இயற்கை என்று கூறுவர்; உயிரை, அதேபோல், எல்லாவற்றையும் அறிந்தவராகவும் அறியப்படுகிறார்.

த்ரயோவிம்ஶதிதத்த்வாநி வ்யக்தமாஹுர்மநீஷிணஃ காலஃ கார்யப்ரபஞ்சஸ்ய பரிணாமைககாரணம்

பண்டிதர்கள் வெளிப்பட்டது இருபத்து மூன்று தத்துவங்களால் ஆனது என்று கூறுகின்றனர்; இந்த உலகில் நிகழும் மாற்றங்களுக்கு ஒரே காரணம் காலமே.

ஏஷாமீஶோ ऽதிபோ தாதா ப்ரவர்தகநிவர்தகஃ ஆவிர்பாவதிரோபாவஹேதுரேகஃ ஸ்வராடஜஃ

இவைகளுக்கு இறைவன் தலைவன், ஆளும்வன், படைப்பவன், துவக்கி, முடிவுபடுத்துவான்; தோன்றலும் மறைதலும் ஒரே காரணம், தனக்கே உரிமை உடையவன், பிறவியற்றவன்.

தஸ்மாத்ப்ரதாநபுருஷவ்யக்தகாலஸ்வரூபவாந் ஹேதுர்நேதாதிபஸ்தேஷாம் தாதா சோக்தா மஹேஶ்வரஃ

மூலப் பொருள், உயிர், வெளிப்பாடு, காலம் ஆகிய இயல்புகளைக் கொண்டவர், இவைகளுக்குச் சிருஷ்டி, ஆட்சி, காரணம் என்று மகேஸ்வரன் என அழைக்கப்படுகிறார்.

விராட்டிரண்யகர்பாத்மா கைஶ்சிதீஶோ நிகத்யதே ஹிரண்யகர்போ லோகாநாம் ஹேதுர்விஶ்வாத்மகோ விராட்

சிலர் இறைவனை விராட், ஹிரண்யகர்ப்பன் எனும் ஆத்மாவாகவும் கூறுகின்றனர்; ஹிரண்யகர்ப்பன் உலகங்களுக்கு காரணம், விராட் எல்லாவற்றிற்கும் ஆத்மா.

அம்தர்யாமீ பரஶ்சேதி கத்யதே கவிபிஶ்ஶிவஃ ப்ராஜ்ஞஸ்தைஜஸவிஶ்வாத்மேத்யபரே ஸம்ப்ரசக்ஷதே

கவிஞர்கள் சிவனை உள்ளார்ந்த கட்டுப்படுத்துவோன், எல்லாவற்றையும் தாண்டியவன் என்று கூறுகின்றனர்; மற்றவர்கள் அறிவு, ஒளி, உலகின் ஆத்மா என்றும் சொல்கின்றனர்.

துரீயமபரே ப்ராஹுஃ ஸௌம்யமேவ பரே விதுஃ மாதா மாநம் ச மேயம் ச மதிம் சாஹுரதாபரே

சிலர் அவரை நான்காவது நிலை என்று கூறுவர்; மற்றவர்கள் அவரை மென்மையானவர் என்று அறிகின்றனர்; இன்னும் சிலர் தாய், அளவு, அளக்கப்பட்டது, அறிவு என்றும் சொல்கின்றனர்.

கர்தா க்ரியா ச கார்யம் ச கரணம் காரணம் பரே ஜாக்ரத்ஸ்வப்நஸுஷுப்த்யாத்மேத்யபரே ஸம்ப்ரசக்ஷதே

சிலர் அவரை செய்பவர், செயல், செயல் முடிவு, கருவி, காரணம் என்று கூறுவர்; மற்றவர்கள் அவரை விழிப்பு, கனவு, ஆழ்ந்த தூக்க நிலைகளின் ஆத்மா என்றும் சொல்கின்றனர்.

துரீயமபரே ப்ராஹுஸ்துர்யாதீதமிதீதரே தமாஹுர்விகுணம் கேசித்குணவந்தம் பரே விதுஃ

சிலர் அவரை நான்காவது நிலை என்று கூறுவர்; மற்றவர்கள் நான்காவது நிலையையும் தாண்டியவர் என்கிறார்கள்; சிலர் அவருக்கு குணங்கள் இல்லை என்று சொல்வார்கள், மற்றவர்கள் குணங்களுடன் இருப்பவர் என்று அறிகின்றனர்.

கேசித்ஸம்ஸாரிணம் ப்ராஹுஸ்தமஸம்ஸாரிணம் பரே ஸ்வதம்த்ரமபரே ப்ராஹுரஸ்வதம்த்ரம் பரே விதுஃ

சிலர் அவரை பிறவி சுழற்சியில் உள்ளவர் என்று கூறுவர்; மற்றவர்கள் அவர் சுழற்சியில் இல்லாதவர் என்கிறார்கள்; சிலர் அவர் சுதந்திரம் உடையவர் என்று சொல்வார்கள், மற்றவர்கள் அவர் சுதந்திரமற்றவர் என்று அறிகின்றனர்.

கோரமித்யபரே ப்ராஹுஃ ஸௌம்யமேவ பரே விதுஃ ராகவம்தம் பரே ப்ராஹுர்வீதராகம் ததா பரே

சிலர் அவரை பயங்கரமானவர் என்று கூறுவர்; மற்றவர்கள் அவர் மென்மையானவர் என்று அறிகின்றனர்; சிலர் அவர் ஆசை உடையவர் என்று சொல்வார்கள், மற்றவர்கள் அவர் ஆசையற்றவர் என்று கூறுவர்.

நிஷ்க்ரியம் ச பரே ப்ராஹுஃ ஸக்ரியம் சேதரே ஜநாஃ நிரிம்த்ரியம் பரே ப்ராஹுஃ ஸேம்த்ரியம் ச ததாபரே

சிலர் அவரை செயல் இல்லாதவர் என்று கூறுவர்; மற்றவர்கள் செயல் உடையவர் என்கிறார்கள்; சிலர் அவர் உணர்வுகள் இல்லாதவர் என்று சொல்வார்கள், மற்றவர்கள் அவர் உணர்வுகள் உடையவர் என்று அறிகின்றனர்.