ஶிவபுராணம்

யதா தீபஸ்ய தீப்தஸ்ய ஶிகா தீபயதே க்ரு'ஹம் ததா தேஜஸ்தயோரேதத்வ்யாப்ய தீபயதே ஜகத்

எப்படி ஒரு விளக்கின் ஜோதி வீட்டை ஒளிரச் செய்கிறதோ, அதுபோல் இந்த இருவரது ஒளி உலகத்தை முழுவதும் பரவி ஒளிரச் செய்கிறது.

த்ரு'ணாதிஶிவமூர்த்யம்தம் விஶ்வக்யாதிஶயக்ரமஃ ஸந்நிகர்ஷக்ரமவஶாத்தயோரிதி பரா ஶ்ருதிஃ

புல்லிலிருந்து சிவனின் ரூபம் வரை, இந்த உலகில் தோன்றும் அதிசயமான ஒழுங்கு, இருவரின் அருகாமை வரிசைப்படி நடைபெறுகிறது என்று உயர்ந்த வேதம் அறிவிக்கிறது.

ஸர்வாகாராத்மகாவேதௌ ஸர்வஶ்ரேயோவிதாயிநௌ பூஜநீயௌ நமஸ்கார்யௌ சிம்தநீயௌ ச ஸர்வதா

இவர்கள் இருவரும் எல்லா ரூபங்களையும் உடையவர்கள், எல்லா நன்மைகளையும் அளிப்பவர்கள்; எப்போதும் வழிபடப்பட வேண்டியவர்கள், வணங்கப்பட வேண்டியவர்கள், நினைவில் கொள்ளப்பட வேண்டியவர்கள்.

யதாப்ரஜ்ஞமிதம் க்ரு'ஷ்ண யாதாத்ம்யம் பரமேஶயோஃ கதிதம் ஹி மயா தே ऽத்ய ந து தாவதியத்தயா

கிருஷ்ணா, எனக்குத் தெரிந்த அளவுக்கு, இன்று உனக்கு பரம ஈஸ்வரர்களின் உண்மை நிலையை விளக்கியுள்ளேன்; ஆனால் முழுமையாக அல்ல.

தத்கதம் ஶக்யதே வக்தும் யாதாத்ம்யம் பரமேஶயோஃ மஹதாமபி ஸர்வேஷாம் மநஸோ ऽபி பஹிர்கதம்

பரம ஈஸ்வரர்களின் உண்மை நிலையை எப்படி சொல்ல முடியும்? அது பெரியவர்களின் மனதிற்கும் அப்பாற்பட்டது.

அம்தர்கதமநந்யாநாமீஶ்வரார்பிதசேதஸாம் அந்யேஷாம் புத்த்யநாரூடமாரூடம் ச யதைவ தத்

இறைவனிடம் மனதை முழுவதும் அர்ப்பணித்தவர்களுக்கு அது உள்ளத்திலேயே உள்ளது; மற்றவர்களுக்கு அது அறிவில் நிலைபெறவில்லை, இல்லை என்றாலும் இருப்பதைப்போல் தான்.

யேயமுக்தா விபூதிர்வை ப்ராக்ரு'தீ ஸா பரா மதா அப்ராக்ரு'தாம் பராமந்யாம் குஹ்யாம் குஹ்யவிதோ விதுஃ

முன்னதாக கூறப்பட்ட இந்த வெளிப்படும் மகிமை இயற்கையானது எனக் கருதப்படுகிறது; ரகசியத்தை அறிந்தவர்கள், இன்னொரு உயர்ந்த, இயற்கையற்ற, மறைந்த மகிமையையும் அறிகிறார்கள்.

யதோ வாசோ நிவர்தம்தே மநஸா சேந்த்ரியைஸ்ஸஹ அப்ராக்ரு'தீ பரா சைஷா விபூதிஃ பாரமேஶ்வரீ

அந்த உயர் இயற்கையற்ற இறைவனின் மகிமை, வார்த்தைகளும், மனமும், அறிவுப்புலங்களும் சேர்ந்து சென்றாலும் எட்ட முடியாத இடம்.

ஸைவேஹ பரமம் தாம ஸைவேஹ பரமா கதிஃ ஸைவேஹ பரமா காஷ்டா விபூதிஃ பரமேஷ்டிநஃ

அது தான் இங்கு உயர்ந்த தலம், அது தான் உயர்ந்த இலக்கு, அது தான் எல்லையற்ற பரம நிலை—பரமேஷ்வரனின் மகிமை.

தாம் ப்ராப்தும் ப்ரயதம்தே ऽத்ர ஜிதஶ்வாஸா ஜிதேம்த்ரியாஃ கர்பகாரா க்ரு'ஹத்வாரம் நிஶ்சித்ரம் கடிதும் யதா

அதை அடைவதற்காக, இங்கு மூச்சையும், அறிவுப்புலங்களையும் வென்றவர்கள் முயற்சிக்கிறார்கள்; அது பானையைச் செய்யும் குயவன், பானையின் வாயில் குறை இல்லாமல் செய்வதைப் போல.

ஸம்ஸாராஶீவிஷாலீடம்ரு'தஸம்ஜீவநௌஷதம் விபூதிம் ஶிவயோர்வித்வாந்ந பிபேதி குதஶ்சந

இம்மைய வாழ்க்கை எனும் பாம்பால் கடிக்கப்பட்டவர்களுக்கு, உயிர் தரும் மருந்தைப் போல இருக்கும் சிவனின் மகிமையை அறிந்த அறிவாளி எதையும் பயப்படுவதில்லை.

யஃ பராமபராம் சைவ விபூதிம் வேத்தி தத்த்வதஃ ஸோ ऽபரோ பூதிமுல்லம்க்ய பராம் பூதிம் ஸமஶ்நுதே

யார் பரம், அபரம் என்ற இரு மகிமையையும் உண்மையாக அறிகிறாரோ, அவர் கீழானதைத் தாண்டி, உயர்ந்த மகிமையை அடைவார்.

ஏதத்தே கதிதம் க்ரு'ஷ்ண யாதாத்ம்யம் பரமாத்மநோஃ ரஹஸ்யமபி யோக்யோ ऽஸி பர்கபக்தோ பவாநிதி

இதோ கிருஷ்ணா, பரமாத்மாவின் உண்மை நிலையை, அதற்குள் உள்ள ரகசியத்தையும் உனக்கு சொன்னேன்; நீ அதற்குத் தகுதியும், பக்தியும் கொண்டவனாக இருக்கிறாய்.

நாஶிஷ்யேப்யோ ऽப்யஶைவேப்யோ நாபக்தேப்யஃ கதாசந வ்யாஹரேதீஶயோர்பூதிமிதி வேதாநுஶாஸநம்

வேதம் கூறும் கட்டளைப்படி, இந்த இருவரின் மகிமையை, அருள்பெறாதவர்களுக்கும், சிவ பக்தியில்லாதவர்களுக்கும், பக்தியற்றவர்களுக்கும் ஒருபோதும் சொல்லக் கூடாது.

தஸ்மாத்த்வமதிகல்யாணபரேப்யஃ கதயேந்ந ஹி த்வாத்ரு'ஶேப்யோ ऽநுரூபேப்யஃ கதயைதந்ந சாந்யதா

ஆகவே, நீ இந்த உண்மையை மிக நல்லவர்களுக்கு மட்டும் சொல்; உன்னைப் போல உள்ளவர்களுக்கு மட்டும் சொல்லலாம், வேறு யாருக்கும் சொல்லக் கூடாது.

விபூதிமேதாம் ஶிவயோர்யோக்யேப்யோ யஃ ப்ரதாபயேத் ஸம்ஸாரஸாகராந்முக்தஃ ஶிவஸாயுஜ்யமாப்நுயாத்

சிவனின் இந்த மகிமையை தகுதியுள்ளவர்களுக்கு எடுத்துச் சொல்வவர், வாழ்க்கை என்ற பெருங்கடலைத் தாண்டி, சிவனுடன் ஒன்றாகும் நிலையை அடைவார்.

கீர்தநாதஸ்ய நஶ்யம்தி மஹாந்த்யஃ பாபகோடயஃ த்ரிஶ்சதுர்தாஸமப்யஸ்தைர்விநஶ்யம்தி ததோ ऽதிகாஃ

இதனைப் பாராயணம் செய்வதால், பெரும் பாவங்கள் அழிகின்றன; மூன்று, நான்கு மடங்கு அதிகமாகச் செய்த பாவங்களும் முற்றிலும் அழிகின்றன.

நஶ்யம்த்யநிஷ்டரிபவோ வர்தந்தே ஸுஹ்ரு'தஸ்ததா வித்யா ச வர்ததே ஶைவீ மதிஸ்ஸத்யே ப்ரவர்ததே

தீய எதிரிகள் அழிகின்றனர், நண்பர்கள் வளரும்; சிவம் சார்ந்த அறிவு வளர்கிறது, மனமும் உண்மையில் நிலைபெறுகிறது.

பக்திஃ பராஃ ஶிவே ஸாம்பே ஸாநுகே ஸபரிச்சிதே யத்யதிஷ்டதமம் சாந்யத்தத்ததாப்நோத்யஸம்ஶயம்

சிவனுக்கும், அம்பிகைக்கும், அவர்களின் பக்தர்களுக்கும், சேவகர்களுக்கும் உயர்ந்த பக்தி கிடைக்கிறது; மேலும், மிகவும் விரும்பியதைப் பெறுவது உறுதி.

அந்தஃஶுசிஃ ஶிவே பக்தோ விஸ்ரப்தஃ கீர்தயேத்யதி ப்ரபலைஃ கர்மபிஃ பூர்வைஃ பலம் சேத்ப்ரதிபத்யதே புநஃ புநஃ ஸமப்யஸ்யேத்தஸ்ய நாஸ்தீஹ துர்ல்லபம்

உள்ளம் தூயவனாக, சிவனை பக்தியுடன் நம்பிக்கையோடு பாடினாலும், முன் செய்த வலிமையான கர்மங்கள் காரணமாக பலன் தடைபட்டால், மீண்டும் மீண்டும் முயற்சி செய்ய வேண்டும்; அப்படிப்பட்டவருக்கு இங்கே எதுவும் கடினமல்ல.

விக்ரஹம் தேவதேவஸ்ய விஶ்வமேதச்சராசரம் ததேவம் ந விஜாநம்தி பஶவஃ பாஶகௌரவாத்

இந்தச் சஞ்சலமும் அசஞ்சலமும் கொண்ட உலகம் எல்லாம் தேவாதி தேவனின் உருவமே; ஆனால் பாசத்தின் பாரத்தில் கட்டுண்டவர்கள் இதை உணரமாட்டார்கள்.

தமேகமேவ பஹுதா வதம்தி யதுநம்தந அஜாநந்தஃ பரம் பாவமவிகல்பம் மஹர்ஷயஃ

யது வம்சத்தவரே, பெரிய முனிவர்கள் அந்த உயர்ந்த, மாற்றமற்ற உண்மையை அறியாமல், ஒரே அதனை பலவகையாக பேசுகிறார்கள்.

அபரம் ப்ரஹ்மரூபம் ச பரம் ப்ரஹ்மாத்மகம் ததா கேசிதாஹுர்மஹாதேவமநாதிநிதநம் பரம்

சிலர் அந்த பரமனைக் கீழான பிரம்ம ரூபமாகவும், மேலும் பிரம்ம சுவை கொண்ட உயர்ந்த வடிவமாகவும், ஆதியும் அந்தமும் இல்லாத மகாதேவனாகவும் கூறுகிறார்கள்.

பூதேம்த்ரியாம்தஃகரணப்ரதாநவிஷயாத்மகம் அபரம் ப்ரஹ்ம நிர்திஷ்டம் பரம் ப்ரஹ்ம சிதாத்மகம்

பஞ்சபூதங்கள், அறிவு உறுப்புகள், மனம், மூலப் பொருள், பொருள்கள் ஆகியவையால் ஆனது கீழான பிரம்மம் என்று சொல்லப்படுகிறது; அறிவின் இயல்புடையது உயர்ந்த பிரம்மம்.

ப்ரு'ஹத்த்வாத்ப்ரு'ஹணத்வாத்வா ப்ரஹ்ம சேத்யபிதீயதே உபே தே ப்ரஹ்மணோ ரூபே ப்ரஹ்மணோ ऽதிபதேஃ ப்ரபோஃ வித்யா ऽவித்யாஸ்வரூபீதி கைஶ்சிதீஶோ நிகத்யதே

அதன் பெருமையாலும், வளர்ச்சி அளிப்பதாலும் பிரம்மம் என்று அழைக்கப்படுகிறது; இந்த இரண்டும் பிரம்மத்தின் வடிவங்கள், பிரம்மத்தின் அதிபதி, இறைவன்; சிலர் அவரை அறிவும் அறியாமையும் கொண்டவரென்று கூறுகிறார்கள்.

வித்யாம் து சேதநாம் ப்ராஹுஸ்ததாவித்யாமசேதநாம் வித்யா ऽவித்யாத்மகம் சைவ விஶ்வம் விஶ்வகுரோர்விபோஃ

அறிவைச் சுய அறிவாகவும், அறியாமையை அறிவில்லாததாகவும் கூறுகிறார்கள்; இந்த முழு உலகமும் அந்த பரமாசாரியனின் அறிவும் அறியாமையும் கலந்த உருவமே.

ரூபமேவ ந ஸம்தேஹோ விஶ்வம் தஸ்ய வஶே யதஃ ப்ராம்திர்வித்யா பரா சேதி ஶார்வம் ரூபம் பரம் விதுஃ

இந்த உலகம் அவருடைய உருவமே என்பது சந்தேகமில்லை, ஏனெனில் அது அவருடைய கட்டுப்பாட்டில் உள்ளது; மாயை அறிவாகவும், சிவனின் பரம வடிவம் மிக உயர்ந்ததாகவும் அறியப்படுகிறது.

அயதாபுத்திரர்தேஷு பஹுதா ப்ராம்திருச்யதே யதார்தாகாரஸம்வித்திர்வித்யேதி பரிகீர்த்யதே

பொருள்களைப் பற்றிய தவறான எண்ணங்கள் பலவகையாக தோன்றுவது மாயை எனப்படுகிறது; பொருள்களின் உண்மை நிலையை உணரும் அறிவு தான் உண்மையான அறிவு என்று கூறப்படுகிறது.

விகல்பரஹிதம் தத்த்வம் பரமித்யபிதீயதே வைபரீத்யாதஸச்சப்தஃ கத்யதே வேதவாதிபிஃ

வேறுபாடுகள் இல்லாத உண்மை தான் பரமம் என்று அழைக்கப்படுகிறது; அதற்கு மாறாக, உண்மையல்லாதது 'அசத்' என்று வேத வாதிகள் சொல்கிறார்கள்.