ஶிவபுராணம்

ருசிர்பவோ பவாநீ ச புதைராகூதிருச்யதே ப்ரு'குர்பகாக்ஷிஹா தேவஃ க்யாதிஸ்த்ரிநயநப்ரியா

ருசி பவன், பவானி அறிவாளர்களால் ஆகூதி என்று அழைக்கப்படுகிறாள்; ப்ருகு பகனின் கண்களை அழித்த தேவன், க்யாதி திரிநேத்திரனுக்குப் பிரியமானவள்.

மரீசிபகவாந்ருத்ரஃ ஸம்பூதிஶ்ஶர்வவல்லபா கம்காதரோ ऽம்கிரா ஜ்ஞேயஃ ஸ்ம்ரு'திஃ ஸாக்ஷாதுமா ஸ்ம்ரு'தா

மரீசி பாக்கியசாலியான ருத்ரன், சம்பூதி சர்வனுக்குப் பிரியமானவள்; கங்காதரன் அங்கிரசு என்று அறியப்படுகிறான், ஸ்மிருதி உண்மையில் உமா என்று அழைக்கப்படுகிறாள்.

புலஸ்த்யஃ ஶஶப்ரு'ந்மௌலிஃ ப்ரீதிஃ காம்தா பிநாகிநஃ புலஹஸ்த்ரிபுரத்வம்ஸீ தத்ப்ரியா து ஶிவப்ரியா

புலஸ்த்யன் சந்திரனை மௌலியில் அணிந்தவன், ப்ரீதி பினாகியின் காதலி; புலஹன் திரிபுரத்தை அழித்தவன், அவனுக்குப் பிரியமானவள் சிவனுக்குப் பிரியமானவள்.

க்ரதுத்வம்ஸீ க்ரதுஃ ப்ரோக்தஃ ஸம்நதிர்தயிதா விபோஃ த்ரிநேத்ரோ ऽத்ரிருமா ஸாக்ஷாதநஸூயா ஸ்ம்ரு'தா புதைஃ

யாகங்களை அழிப்பவர் தான் யாகம் எனப்படுகிறார்; பக்தி இறைவனுக்குப் பிரியமானது; மூன்று கண்கள் உடையவர் இங்கு மூன்று கண்கள் உடையவரல்ல; உமாதேவி அறிவாளிகளால் நேரடியாக அனசூயா என்று நினைவுகூரப்படுகிறார்.

கஶ்யபஃ காலஹா தேவோ தேவமாதா மஹேஶ்வரீ வஸிஷ்டோ மந்மதாராதிர்தேவீ ஸாக்ஷாதரும்ததீ

கஶ்யபர் காலத்தை அழிப்பவராகும்; தேவர்களின் தாய் மகேஸ்வரி; வசிஷ்டர் காமதேவனுக்குப் பகைவர்; அந்த தேவியே அருந்ததி என உண்மையில் அழைக்கப்படுகிறார்.

ஶம்கரஃ புருஷாஸ்ஸர்வே ஸ்த்ரியஸ்ஸர்வா மஹேஶ்வரீ ஸர்வே ஸ்த்ரீபுருஷாஸ்தஸ்மாத்தயோரேவ விபூதயஃ

சங்கரன் எல்லா ஆண்களும்; எல்லா பெண்களும் மகேஸ்வரி; ஆணும் பெண்ணும் இருவரும் அவர்களது வெளிப்பாடுகள்.

விஷயீ பகவாநீஶோ விஷயஃ பரமேஶ்வரீ ஶ்ராவ்யம் ஸர்வமுமாரூபம் ஶ்ரோதா ஶூலவராயுதஃ

பகவான் எல்லாவற்றையும் அனுபவிப்பவர்; பரமேஸ்வரி அனுபவிக்கப்படுவது; கேட்கப்பட வேண்டியது அனைத்தும் உமையின் வடிவே; கேட்பவர் சூலம் ஏந்தியவர்.

ப்ரஷ்டவ்யம் வஸ்துஜாதம் து தத்தே ஶம்கரவல்லபா ப்ரஷ்டா ஸ ஏவ விஶ்வாத்மா பாலசந்த்ராவதம்ஸகஃ

கேட்கப்பட வேண்டிய அனைத்தும் சங்கரனின் பிரியமானவளால் தாங்கப்படுகிறது; கேட்பவர் அந்த உலகமெங்கும் நிறைந்த ஆத்மா, சிறுநிலா அலங்கரித்தவர்.

த்ரஷ்டவ்யம் வஸ்துரூபம் து பிபர்தி வக்தவல்லபா த்ரஷ்டா விஶ்வேஶ்வரோ தேவஃ ஶஶிகம்டஶிகாமணிஃ

பார்க்கப்பட வேண்டிய பொருள்கள் அனைத்தும் பேசுபவரின் பிரியமானவளால் தாங்கப்படுகிறது; பார்ப்பவர் உலகத்தின் ஆண்டவர், சந்திர கிரீடம் சூடிய தேவன்.

ரஸஜாதம் மஹாதேவீ தேவோ ரஸயிதா ஶிவஃ ப்ரேயஜாதம் ச கிரிஜா ப்ரேயாம்ஶ்சைவ கராஶநஃ

சுவையின் சாரம் மகாதேவி; சுவைக்கிறவர் சிவபெருமான்; பாசத்தின் சாரம் கிரிஜா; பாசத்தை அனுபவிப்பவர் கிரீஷன்.

மம்தவ்யவஸ்துதாம் தத்தே ஸதா தேவீ மஹேஶ்வரீ மம்தா ஸ ஏவ விஶ்வாத்மா மஹாதேவோ மஹேஶ்வரஃ

எப்போதும் நினைக்கப்படுவது மகேஸ்வரி தேவியால் தாங்கப்படுகிறது; நினைப்பவர் அந்த உலகமெங்கும் நிறைந்த ஆத்மா, மகாதேவன் மகேஸ்வரன்.

போத்தவ்யவஸ்துரூபம் து பிபர்தி பவவல்லபா தேவஸ்ஸ ஏவ பகவாந்போத்தா முக்தேந்துஶேகரஃ

புரிந்துகொள்ளப்பட வேண்டிய நிலை பவனின் பிரியமானவளால் தாங்கப்படுகிறது; அறிந்தவர் அந்த பகவான், மென்மையான நிலா கிரீடம் சூடியவர்.

ப்ராணஃ பிநாகீ ஸர்வேஷாம் ப்ராணிநாம் பகவாந்ப்ரபுஃ ப்ராணஸ்திதிஸ்து ஸர்வேஷாமம்பிகா சாம்புரூபிணீ

அனைத்து உயிர்களுக்கு உயிராக இருப்பவர் பினாகி, அந்த பகவான்; உயிரில் நிலைபெறுவது அனைவருக்கும் அம்பிகை, நீர் வடிவமுடையவள்.

பிபர்தி க்ஷேத்ரதாம் தேவீ த்ரிபுராம்தகவல்லபா க்ஷேத்ரஜ்ஞத்வம் ததா தத்தே பகவாநம்தகாம்தகஃ

திரிபுராந்தகனின் பிரியமான தேவியே நிலமாக இருப்பதைக் கொண்டிருக்கிறார்; அந்த இறைவன், மரணத்தை அழிப்பவர், நிலத்தை அறிந்தவராக இருக்கிறார்.

அஹஃ ஶூலாயுதோ தேவஃ ஶூலபாணிப்ரியா நிஶா ஆகாஶஃ ஶம்கரோ தேவஃ ப்ரு'திவீ ஶம்கரப்ரியா

பகல் சூலம் ஏந்திய தேவன்; இரவு சூலபாணியின் பிரியமானவள்; ஆகாயம் சங்கரன்; பூமி சங்கரனின் பிரியமானவள்.

ஸமுத்ரோ பகவாநீஶோ வேலா ஶைலேந்த்ரகந்யகா வ்ரு'க்ஷோ வ்ரு'ஷத்வஜோ தேவோ லதா விஶ்வேஶ்வரப்ரியா

கடல் பகவான் ஈசன்; கரை மலைமகளின் மகள்; மரம் வृषத்வஜன் தேவன்; கொடி உலகநாதனின் பிரியமானவள்.

பும்ல்லிம்கமகிலம் தத்தே பகவாந்புரஶாஸநஃ ஸ்த்ரிலிம்கம் சாகிலம் தத்தே தேவீ தேவமநோரமா

அனைத்து ஆணினம் வடிவங்களையும் நகர்களுக்கு அரசன் தாங்குகிறார்; அனைத்து பெண்ணினம் வடிவங்களையும் தேவமனோரமா தேவியே தாங்குகிறார்.

ஶப்தஜாலமஶேஷம் து தத்தே ஸர்வஸ்ய வல்லபா அர்தஸ்வரூபமகிலம் தத்தே முக்தேந்துஶேகரஃ

அனைவரின் பிரியமானவள் எல்லா சொற்களின் வலையையும் தாங்குகிறாள்; மென்மையான நிலா கிரீடம் சூடிய பகவான் எல்லா அர்த்தங்களையும் தாங்குகிறார்.

யஸ்ய யஸ்ய பதார்தஸ்ய யா யா ஶக்திருதாஹ்ரு'தா ஸா ஸா விஶ்வேஶ்வரீ தேவீ ஸ ஸ ஸர்வோ மஹேஶ்வரஃ

எந்த பொருளுக்கு எந்த சக்தி கூறப்பட்டதோ, அது உலகநாதி தேவியே; அது மகேஸ்வரனே.

யத்பரம் யத்பவித்ரம் ச யத்புண்யம் யச்ச மம்கலம் தத்ததாஹ மஹாபாகாஸ்தயோஸ்தேஜோவிஜ்ரு'ம்பிதம்

எது உயர்ந்தது, எது தூயது, எது புண்ணியம், எது மங்களம் என்று சொல்லப்படுகிறதோ, அதனை எல்லாம் மகிழ்ச்சியுடையோர் இருவரது ஒளி விரிவாகும் என்கிறார்கள்.

யதா தீபஸ்ய தீப்தஸ்ய ஶிகா தீபயதே க்ரு'ஹம் ததா தேஜஸ்தயோரேதத்வ்யாப்ய தீபயதே ஜகத்

எப்படி ஒரு விளக்கின் ஜோதி வீட்டை ஒளிரச் செய்கிறதோ, அதுபோல் இந்த இருவரது ஒளி உலகத்தை முழுவதும் பரவி ஒளிரச் செய்கிறது.

த்ரு'ணாதிஶிவமூர்த்யம்தம் விஶ்வக்யாதிஶயக்ரமஃ ஸந்நிகர்ஷக்ரமவஶாத்தயோரிதி பரா ஶ்ருதிஃ

புல்லிலிருந்து சிவனின் ரூபம் வரை, இந்த உலகில் தோன்றும் அதிசயமான ஒழுங்கு, இருவரின் அருகாமை வரிசைப்படி நடைபெறுகிறது என்று உயர்ந்த வேதம் அறிவிக்கிறது.

ஸர்வாகாராத்மகாவேதௌ ஸர்வஶ்ரேயோவிதாயிநௌ பூஜநீயௌ நமஸ்கார்யௌ சிம்தநீயௌ ச ஸர்வதா

இவர்கள் இருவரும் எல்லா ரூபங்களையும் உடையவர்கள், எல்லா நன்மைகளையும் அளிப்பவர்கள்; எப்போதும் வழிபடப்பட வேண்டியவர்கள், வணங்கப்பட வேண்டியவர்கள், நினைவில் கொள்ளப்பட வேண்டியவர்கள்.

யதாப்ரஜ்ஞமிதம் க்ரு'ஷ்ண யாதாத்ம்யம் பரமேஶயோஃ கதிதம் ஹி மயா தே ऽத்ய ந து தாவதியத்தயா

கிருஷ்ணா, எனக்குத் தெரிந்த அளவுக்கு, இன்று உனக்கு பரம ஈஸ்வரர்களின் உண்மை நிலையை விளக்கியுள்ளேன்; ஆனால் முழுமையாக அல்ல.

தத்கதம் ஶக்யதே வக்தும் யாதாத்ம்யம் பரமேஶயோஃ மஹதாமபி ஸர்வேஷாம் மநஸோ ऽபி பஹிர்கதம்

பரம ஈஸ்வரர்களின் உண்மை நிலையை எப்படி சொல்ல முடியும்? அது பெரியவர்களின் மனதிற்கும் அப்பாற்பட்டது.

அம்தர்கதமநந்யாநாமீஶ்வரார்பிதசேதஸாம் அந்யேஷாம் புத்த்யநாரூடமாரூடம் ச யதைவ தத்

இறைவனிடம் மனதை முழுவதும் அர்ப்பணித்தவர்களுக்கு அது உள்ளத்திலேயே உள்ளது; மற்றவர்களுக்கு அது அறிவில் நிலைபெறவில்லை, இல்லை என்றாலும் இருப்பதைப்போல் தான்.

யேயமுக்தா விபூதிர்வை ப்ராக்ரு'தீ ஸா பரா மதா அப்ராக்ரு'தாம் பராமந்யாம் குஹ்யாம் குஹ்யவிதோ விதுஃ

முன்னதாக கூறப்பட்ட இந்த வெளிப்படும் மகிமை இயற்கையானது எனக் கருதப்படுகிறது; ரகசியத்தை அறிந்தவர்கள், இன்னொரு உயர்ந்த, இயற்கையற்ற, மறைந்த மகிமையையும் அறிகிறார்கள்.

யதோ வாசோ நிவர்தம்தே மநஸா சேந்த்ரியைஸ்ஸஹ அப்ராக்ரு'தீ பரா சைஷா விபூதிஃ பாரமேஶ்வரீ

அந்த உயர் இயற்கையற்ற இறைவனின் மகிமை, வார்த்தைகளும், மனமும், அறிவுப்புலங்களும் சேர்ந்து சென்றாலும் எட்ட முடியாத இடம்.

ஸைவேஹ பரமம் தாம ஸைவேஹ பரமா கதிஃ ஸைவேஹ பரமா காஷ்டா விபூதிஃ பரமேஷ்டிநஃ

அது தான் இங்கு உயர்ந்த தலம், அது தான் உயர்ந்த இலக்கு, அது தான் எல்லையற்ற பரம நிலை—பரமேஷ்வரனின் மகிமை.