ஶிவபுராணம்

தஸ்மாச்சக்திமயம் ஸர்வம் ஜகத்ஸ்தாவரஜம்கமம் கலா யா பரமா ஶக்திஃ கதிதா பரமாத்மநஃ

ஆகையால், நிலையானதும் அசையும் அனைத்தும் சக்தியால் ஆனது; கலா எனப்படும் அந்த பராசக்தி, பரமாத்மாவின் சக்தி என்று கூறப்படுகிறது.

ஏவமேஷா பரா ஶக்திரீஶ்வரேச்சாநுயாயிநீ ஸ்திரம் சரம் ச யத்விஶ்வம் ஸ்ரு'ஜதீதி விநிஶ்சயஃ

இவ்வாறு, இறைவனின் சித்தத்தின்படி நடக்கும் இந்த பராசக்தி, நிலையானதும் அசையும் அனைத்தையும் படைக்கிறது என்பது உறுதி.

ஜ்ஞாநக்ரியா சிகீர்ஷாபிஸ்திஸ்ரு'பிஸ்ஸ்வாத்மஶக்திபிஃ ஶக்திமாநீஶ்வரஃ ஶஶ்வத்விஶ்வம் வ்யாப்யாதிதிஷ்டதி

அறிவு, செயல், விருப்பம் என்ற மூன்று சொந்த சக்திகளால், சக்தியுடைய இறைவன் எப்போதும் இந்த உலகை நிறைத்து, ஆதரிக்கிறார்.

இதமித்தமிதம் நேத்தம் பவேதித்யேவமாத்மிகா இச்சாஶக்திர்மஹேஶஸ்ய நித்யா கார்யநியாமிகா

இந்தது இப்படியிருக்க வேண்டும், இப்படியிருக்க கூடாது என்று தீர்மானிக்கும் சிவனின் சித்தசக்தி, என்றும் நிலைத்ததும், எல்லாவற்றையும் நடத்தும் சக்தியாகும்.

ஜ்ஞாநஶக்திஸ்து தத்கார்யம் கரணம் காரணம் ததா ப்ரயோஜநம் ச தத்த்வேந புத்திரூபாத்யவஸ்யதி

அறிவுசக்தி, உண்மையில், விளைவு, கருவி, காரணம், நோக்கம் ஆகியவற்றை புத்தி வடிவில் தீர்மானிக்கிறது.

யதேப்ஸிதம் க்ரியாஶக்திர்யதாத்யவஸிதம் ஜகத் கல்பயத்யகிலம் கார்யம் க்ஷணாத்ஸம்கல்பரூபிணீ

எப்படி செயல் சக்தி தன் விருப்பப்படி எண்ணம் கொண்டு, ஒரு கணத்தில் இந்த உலகத்தை உருவாக்குகிறதோ, அதுபோல் எல்லா செயல்களும் அவள் சிந்தனையிலிருந்து தோன்றுகின்றன.

யதா ஶக்தித்ரயோத்தாநம் ஶக்திப்ரஸவதர்மிணீ ஶக்த்யா பரமயா நுந்நா ப்ரஸூதே ஸகலம் ஜகத்

மூன்று சக்திகளின் எழுச்சி சக்தியின் இயல்பு; அந்த உயர்ந்த சக்தியால் உந்தப்பட்டு, இந்த முழு உலகமும் தோன்றுகிறது.

ஏவம் ஶக்திஸமாயோகாச்சக்திமாநுச்யதே ஶிவஃ ஶக்திஶக்திமதுத்தம் து ஶாக்தம் ஶைவமிதம் ஜகத்

இப்படியாக சக்தியுடன் இணைந்ததால், சிவன் சக்திவான் என்று அழைக்கப்படுகிறார்; சக்தியும் சிவனும் சேர்ந்தே இந்த உலகம் தோன்றுகிறது; ஆகவே இது சக்தியும் சிவமும் ஆனது.

யதா ந ஜாயதே புத்ரஃ பிதரம் மாதரம் விநா ததா பவம் பவாநீம் ச விநா நைதச்சராசரம் ஸ்த்ரீபும்ஸப்ரபவம் விஶ்வம் ஸ்த்ரீபும்ஸாத்மகமேவ ச

எப்படி ஒரு மகன் தந்தையும் தாயும் இல்லாமல் பிறக்க முடியாதோ, அதுபோல் பவன் மற்றும் பவானி இல்லாமல், இந்தச் சஞ்சலமும் அசஞ்சலமும் ஆன உலகம் இல்லை; இந்த உலகம் ஆணும் பெண்ணும் சேர்ந்தே தோன்றுகிறது, அது இருவரின் இயல்பும் கொண்டது.

ஸ்த்ரீபும்ஸயோர்விபூதிஶ்ச ஸ்த்ரீபும்ஸாப்யாமதிஷ்டிதம் பரமாத்மா ஶிவஃ ப்ரோக்தஶ்ஶிவா ஸா ச ப்ரகீர்திதா

ஆணும் பெண்ணும் ஆகிய உருவங்கள் இருவராலும் நிலைபெற்றவை; பரமாத்மா சிவன் என்று அழைக்கப்படுகிறார், அவள் சிவா என்று புகழப்படுகிறாள்.

ஶிவஸ்ஸதாஶிவஃ ப்ரோக்தஃ ஶிவா ஸா ச மநோந்மநீ ஶிவோ மஹேஶ்வரோ ஜ்ஞேயஃ ஶிவா மாயேதி கத்யதே

சிவன் சதாசிவன் என்று அழைக்கப்படுகிறார்; அவள் மனோன்மணி; சிவன் மகேஸ்வரன் என்று அறியப்பட வேண்டும், சிவா மாயை என்று கூறப்படுகிறாள்.

புருஷஃ பரமேஶாநஃ ப்ரக்ரு'திஃ பரமேஶ்வரீ ருத்ரோ மஹேஶ்வரஸ்ஸாக்ஷாத்ருத்ராணீ ருத்ரவல்லபா

புருஷன் பரமேசன், ப்ரகிருதி பரமேஸ்வரி; ருத்ரன் மகேஸ்வரன், ருத்ராணி ருத்ரனுக்குப் பிரியமானவள்.

விஷ்ணுர்விஶ்வேஶ்வரோ தேவோ லக்ஷ்மீர்விஶ்வேஶ்வரப்ரியா ப்ரஹ்மா ஶிவோ யதா ஸ்ரஷ்டா ப்ரஹ்மாணீ ப்ரஹ்மணஃ ப்ரியா

விஷ்ணு உலகத்துக்குத் தலைவன், லக்ஷ்மி அந்த தலைவனுக்குப் பிரியமானவள்; பிரம்மா படைப்பாளி ஆனபோது, சிவன் தான் பிரம்மா, பிரம்மாணி பிரம்மனுக்குப் பிரியமானவள்.

பாஸ்கரோ பகவாஞ்சம்புஃ ப்ரபா பகவதீ ஶிவா மஹேம்த்ரோ மந்மதாராதிஃ ஶசீ ஶைலேந்த்ரகந்யகா

சூரியன் பாக்கியசாலியான சம்பு, அவனது பிரகாசம் பாக்கியசாலியான சிவா; மகேந்திரன் காமனை வென்றவன், சசி மலைமகளாக உள்ளாள்.

ஜாதவேதா மஹாதேவஃ ஸ்வாஹா ஶர்வார்ததேஹிநீ யமஸ்த்ரியம்பகோ தேவஸ்தத்ப்ரியா கிரிகந்யகா

அக்னி மகாதேவன், ஸ்வாஹா சர்வனின் பாதி உடலைப் பகிர்ந்தவள்; யமன் திரியம்பகன், அவனுக்குப் பிரியமானவள் மலைமகள்.

நிர்ரு'திர்பகவாநீஶோ நைர்ரு'தீ நகநம்தநீ வருணோ பகவாந்ருத்ரோ வாருணீ பூதராத்மஜா

நிருத்தி பாக்கியசாலியான ஈசன், நைருத்தி மலைமகள்; வருணன் பாக்கியசாலியான ருத்ரன், வாருணி மலைமகளாக உள்ளாள்.

பாலேம்துஶேகரோ வாயுஃ ஶிவா ஶிவமநோஹரா யக்ஷோ யஜ்ஞஶிரோஹர்தா ரு'த்திர்ஹிமகிரீந்த்ரஜா

பாலேந்துசேகரன் வாயு, சிவா சிவமனோகரி; யக்ஷன் யஜ்ஞத்தின் தலைவனை அழிப்பவன், ருத்தி மலைமன்னரின் மகள்.

சம்த்ரார்தஶேகரஶ்சம்த்ரோ ரோஹிணீ ருத்ரவல்லபா ஈஶாநஃ பரமேஶாநஸ்ததார்யா பரமேஶ்வரீ

சந்திரன் அரைச்சந்திரம் அணிந்தவன், ரோகிணி ருத்ரனுக்குப் பிரியமானவள்; ஈசானன் பரமேசன், அவனது அருமை மனைவி பரமேஸ்வரி.

அநம்தவலயோ ऽநம்தோ ஹ்யநம்தாநம்தவல்லபா காலாக்நிருத்ரஃ காலாரிஃ காலீ காலாம்தகப்ரியா

அனந்தன் முடிவில்லாத வளையல்கள் அணிந்தவன், அனந்தனுக்குப் பிரியமானவள் அனந்தை; காலாக்னி ருத்ரன் காலத்தின் பகைவன், காளி காலாந்தகனுக்குப் பிரியமானவள்.

புருஷாக்யோ மநுஶ்ஶம்புஃ ஶதரூபா ஶிவப்ரியா தக்ஷஸ்ஸாக்ஷாந்மஹாதேவஃ ப்ரஸூதிஃ பரமேஶ்வரீ

புருஷன் என்று அழைக்கப்படுபவன் மனு, சம்பு; சதரூபா சிவனுக்குப் பிரியமானவள்; தக்ஷன் உண்மையில் மகாதேவன், ப்ரசூதி பரமேஸ்வரி.

ருசிர்பவோ பவாநீ ச புதைராகூதிருச்யதே ப்ரு'குர்பகாக்ஷிஹா தேவஃ க்யாதிஸ்த்ரிநயநப்ரியா

ருசி பவன், பவானி அறிவாளர்களால் ஆகூதி என்று அழைக்கப்படுகிறாள்; ப்ருகு பகனின் கண்களை அழித்த தேவன், க்யாதி திரிநேத்திரனுக்குப் பிரியமானவள்.

மரீசிபகவாந்ருத்ரஃ ஸம்பூதிஶ்ஶர்வவல்லபா கம்காதரோ ऽம்கிரா ஜ்ஞேயஃ ஸ்ம்ரு'திஃ ஸாக்ஷாதுமா ஸ்ம்ரு'தா

மரீசி பாக்கியசாலியான ருத்ரன், சம்பூதி சர்வனுக்குப் பிரியமானவள்; கங்காதரன் அங்கிரசு என்று அறியப்படுகிறான், ஸ்மிருதி உண்மையில் உமா என்று அழைக்கப்படுகிறாள்.

புலஸ்த்யஃ ஶஶப்ரு'ந்மௌலிஃ ப்ரீதிஃ காம்தா பிநாகிநஃ புலஹஸ்த்ரிபுரத்வம்ஸீ தத்ப்ரியா து ஶிவப்ரியா

புலஸ்த்யன் சந்திரனை மௌலியில் அணிந்தவன், ப்ரீதி பினாகியின் காதலி; புலஹன் திரிபுரத்தை அழித்தவன், அவனுக்குப் பிரியமானவள் சிவனுக்குப் பிரியமானவள்.

க்ரதுத்வம்ஸீ க்ரதுஃ ப்ரோக்தஃ ஸம்நதிர்தயிதா விபோஃ த்ரிநேத்ரோ ऽத்ரிருமா ஸாக்ஷாதநஸூயா ஸ்ம்ரு'தா புதைஃ

யாகங்களை அழிப்பவர் தான் யாகம் எனப்படுகிறார்; பக்தி இறைவனுக்குப் பிரியமானது; மூன்று கண்கள் உடையவர் இங்கு மூன்று கண்கள் உடையவரல்ல; உமாதேவி அறிவாளிகளால் நேரடியாக அனசூயா என்று நினைவுகூரப்படுகிறார்.

கஶ்யபஃ காலஹா தேவோ தேவமாதா மஹேஶ்வரீ வஸிஷ்டோ மந்மதாராதிர்தேவீ ஸாக்ஷாதரும்ததீ

கஶ்யபர் காலத்தை அழிப்பவராகும்; தேவர்களின் தாய் மகேஸ்வரி; வசிஷ்டர் காமதேவனுக்குப் பகைவர்; அந்த தேவியே அருந்ததி என உண்மையில் அழைக்கப்படுகிறார்.

ஶம்கரஃ புருஷாஸ்ஸர்வே ஸ்த்ரியஸ்ஸர்வா மஹேஶ்வரீ ஸர்வே ஸ்த்ரீபுருஷாஸ்தஸ்மாத்தயோரேவ விபூதயஃ

சங்கரன் எல்லா ஆண்களும்; எல்லா பெண்களும் மகேஸ்வரி; ஆணும் பெண்ணும் இருவரும் அவர்களது வெளிப்பாடுகள்.

விஷயீ பகவாநீஶோ விஷயஃ பரமேஶ்வரீ ஶ்ராவ்யம் ஸர்வமுமாரூபம் ஶ்ரோதா ஶூலவராயுதஃ

பகவான் எல்லாவற்றையும் அனுபவிப்பவர்; பரமேஸ்வரி அனுபவிக்கப்படுவது; கேட்கப்பட வேண்டியது அனைத்தும் உமையின் வடிவே; கேட்பவர் சூலம் ஏந்தியவர்.

ப்ரஷ்டவ்யம் வஸ்துஜாதம் து தத்தே ஶம்கரவல்லபா ப்ரஷ்டா ஸ ஏவ விஶ்வாத்மா பாலசந்த்ராவதம்ஸகஃ

கேட்கப்பட வேண்டிய அனைத்தும் சங்கரனின் பிரியமானவளால் தாங்கப்படுகிறது; கேட்பவர் அந்த உலகமெங்கும் நிறைந்த ஆத்மா, சிறுநிலா அலங்கரித்தவர்.

த்ரஷ்டவ்யம் வஸ்துரூபம் து பிபர்தி வக்தவல்லபா த்ரஷ்டா விஶ்வேஶ்வரோ தேவஃ ஶஶிகம்டஶிகாமணிஃ

பார்க்கப்பட வேண்டிய பொருள்கள் அனைத்தும் பேசுபவரின் பிரியமானவளால் தாங்கப்படுகிறது; பார்ப்பவர் உலகத்தின் ஆண்டவர், சந்திர கிரீடம் சூடிய தேவன்.