ஶிவபுராணம்

ததஃ க்ரியாக்யயா ஶக்த்யா ஶக்தௌ ஶக்திமதுத்தயா தஸ்யாம் விக்ஷோப்யமாணாயாமாதௌ நாதஃ ஸமுத்பபௌ

பின்னர், சக்தியுடையவரிடமிருந்து எழும் கிரியா எனும் சக்தியால், அந்த சக்தி கலங்கும்போது, முதலில் ஓசை தோன்றியது.

நாதாத்விநிஃஸ்ரு'தோ பிம்துர்பிம்தோதேவஸ்ஸதாஶிவஃ தஸ்மாந்மஹேஶ்வரோ ஜாதஃ ஶுத்தவித்யா மஹேஶ்வராத்

அந்த ஓசையிலிருந்து பிந்து பிறந்தது; பிந்துவிலிருந்து சதாசிவன் தோன்றினார்; அவரிலிருந்து மகேஸ்வரன் பிறந்தார்; மகேஸ்வரனிலிருந்து தூய அறிவு உருவானது.

ஸா வாசாமீஶ்வரீ ஶக்திர்வாகீஶாக்யா ஹி ஶூலிநஃ யா ஸா வர்ணஸ்வரூபேண மாத்ரு'கேபி விஜ்ரு'ம்பதே

அந்த வாக்கின் அரசியாகிய சக்தி, வாகீசை என்று அழைக்கப்படுகிறாள்; சுழிகொண்டவரின் (சிவனின்) சக்தி, எழுத்துகளாக மாதர்களிடையே விரிவடைகிறாள்.

அதாநம்தஸமாவேஶாந்மாயா காலமவாஸ்ரு'ஜத் நியதிஞ்ச கலாம் வித்யாம் கலாதோராகபூருஷௌ

பின்னர், அளவில்லா கலவையால், மாயை காலத்தையும், விதியையும், கட்டுப்பாட்டையும், அறிவையும், கட்டுப்பாட்டிலிருந்து ஆசையும், ஆளையும் உருவாக்கினாள்.

மாயாதஃ புநரேவாபூதவ்யக்தம் த்ரிகுணாத்மகம் த்ரிகுணாச்ச ததோ வ்யக்தாத்விபக்தாஃ ஸ்யுஸ்த்ரயோ குணாஃ

மாயையிலிருந்து மீண்டும் மூன்று குணங்களைக் கொண்ட அவ்யக்தம் தோன்றியது; அந்த மூன்று குணங்களும் தனித்தனியாக வெளிப்பட்டன.

ஸத்த்வம் ரஜஸ்தமஶ்சேதி யைர்வ்யாப்தமகிலம் ஜகத் குணேப்யஃ க்ஷோப்யமாணேப்யோ குணேஶாக்யாஸ்த்ரிமூர்தயஃ

சத்துவம், ரஜஸ், தமஸ் என்ற மூன்று குணங்களால் இந்த உலகம் முழுவதும் நிறைந்துள்ளது; அந்தக் குணங்கள் கலங்கியபோது, குணங்களின் ஆண்டவர்களாகிய மூன்று உருவங்கள் தோன்றின.

அபவந்மஹதாதீநி தத்த்வாநி ச யதாக்ரமம் தேப்யஸ்ஸ்யுரண்டபிண்டாநி த்வஸம்க்யாநி ஶிவாஜ்ஞயா அதிஷ்டிதாந்யநந்தாத்யைர்வித்யேஶைஶ்சக்ரவர்திபிஃ

அவற்றிலிருந்து மகத் முதலான தத்துவங்கள் ஒவ்வொன்றாக தோன்றின; அவற்றிலிருந்து எண்ணிலடங்கா அண்டங்கள், சிவனின் கட்டளையாலும், அளவில்லா அறிவின் ஆண்டவர்களாலும் நிலைபெற்றன.

ஶரீராம்தரபேதேந ஶக்தேர்பேதாஃ ப்ரகீர்திதாஃ நாநாரூபாஸ்து விஜ்ஞேயாஃ ஸ்தூலஸூக்ஷ்மவிபேததஃ

உடல்களின் வேறுபாடுகளின்படி சக்தியின் பிரிவுகள் கூறப்பட்டுள்ளன; அவை பலவகை வடிவங்களில், நிலையானதும் நுண்மையானதும் என்று அறியப்பட வேண்டும்.

ருத்ரஸ்ய ரௌத்ரீ ஸா ஶக்திர்விஷ்ணௌர்வை வைஷ்ணவீ மதா ப்ரஹ்மாணீ ப்ரஹ்மணஃ ப்ரோக்தா சேந்த்ரஸ்யைம்த்ரீதி கத்யதே

ருத்ரனுக்குரிய சக்தி ரௌத்ரி என்று அழைக்கப்படுகிறது; விஷ்ணுவுக்குரியது வைஷ்ணவி; பிரம்மாவுக்குரியது பிரம்மாணி; இந்திரனுக்குரியது ஐந்திரி என்று சொல்லப்படுகிறது.

கிமத்ர பஹுநோக்தேந யத்விஶ்வமிதி கீர்திதம் ஶக்யாத்மநைவ தத்வ்யாப்தம் யதா தேஹே ऽம்தராத்மநா

இதில் அதிகமாக விளக்க வேண்டுமா? 'விசுவம்' என்று சொல்லப்படுவது, உடலை ஆன்மா எவ்வாறு நிறைக்கிறதோ, அதுபோல் சக்தியால் முழுவதும் நிறைந்துள்ளது.

தஸ்மாச்சக்திமயம் ஸர்வம் ஜகத்ஸ்தாவரஜம்கமம் கலா யா பரமா ஶக்திஃ கதிதா பரமாத்மநஃ

ஆகையால், நிலையானதும் அசையும் அனைத்தும் சக்தியால் ஆனது; கலா எனப்படும் அந்த பராசக்தி, பரமாத்மாவின் சக்தி என்று கூறப்படுகிறது.

ஏவமேஷா பரா ஶக்திரீஶ்வரேச்சாநுயாயிநீ ஸ்திரம் சரம் ச யத்விஶ்வம் ஸ்ரு'ஜதீதி விநிஶ்சயஃ

இவ்வாறு, இறைவனின் சித்தத்தின்படி நடக்கும் இந்த பராசக்தி, நிலையானதும் அசையும் அனைத்தையும் படைக்கிறது என்பது உறுதி.

ஜ்ஞாநக்ரியா சிகீர்ஷாபிஸ்திஸ்ரு'பிஸ்ஸ்வாத்மஶக்திபிஃ ஶக்திமாநீஶ்வரஃ ஶஶ்வத்விஶ்வம் வ்யாப்யாதிதிஷ்டதி

அறிவு, செயல், விருப்பம் என்ற மூன்று சொந்த சக்திகளால், சக்தியுடைய இறைவன் எப்போதும் இந்த உலகை நிறைத்து, ஆதரிக்கிறார்.

இதமித்தமிதம் நேத்தம் பவேதித்யேவமாத்மிகா இச்சாஶக்திர்மஹேஶஸ்ய நித்யா கார்யநியாமிகா

இந்தது இப்படியிருக்க வேண்டும், இப்படியிருக்க கூடாது என்று தீர்மானிக்கும் சிவனின் சித்தசக்தி, என்றும் நிலைத்ததும், எல்லாவற்றையும் நடத்தும் சக்தியாகும்.

ஜ்ஞாநஶக்திஸ்து தத்கார்யம் கரணம் காரணம் ததா ப்ரயோஜநம் ச தத்த்வேந புத்திரூபாத்யவஸ்யதி

அறிவுசக்தி, உண்மையில், விளைவு, கருவி, காரணம், நோக்கம் ஆகியவற்றை புத்தி வடிவில் தீர்மானிக்கிறது.

யதேப்ஸிதம் க்ரியாஶக்திர்யதாத்யவஸிதம் ஜகத் கல்பயத்யகிலம் கார்யம் க்ஷணாத்ஸம்கல்பரூபிணீ

எப்படி செயல் சக்தி தன் விருப்பப்படி எண்ணம் கொண்டு, ஒரு கணத்தில் இந்த உலகத்தை உருவாக்குகிறதோ, அதுபோல் எல்லா செயல்களும் அவள் சிந்தனையிலிருந்து தோன்றுகின்றன.

யதா ஶக்தித்ரயோத்தாநம் ஶக்திப்ரஸவதர்மிணீ ஶக்த்யா பரமயா நுந்நா ப்ரஸூதே ஸகலம் ஜகத்

மூன்று சக்திகளின் எழுச்சி சக்தியின் இயல்பு; அந்த உயர்ந்த சக்தியால் உந்தப்பட்டு, இந்த முழு உலகமும் தோன்றுகிறது.

ஏவம் ஶக்திஸமாயோகாச்சக்திமாநுச்யதே ஶிவஃ ஶக்திஶக்திமதுத்தம் து ஶாக்தம் ஶைவமிதம் ஜகத்

இப்படியாக சக்தியுடன் இணைந்ததால், சிவன் சக்திவான் என்று அழைக்கப்படுகிறார்; சக்தியும் சிவனும் சேர்ந்தே இந்த உலகம் தோன்றுகிறது; ஆகவே இது சக்தியும் சிவமும் ஆனது.

யதா ந ஜாயதே புத்ரஃ பிதரம் மாதரம் விநா ததா பவம் பவாநீம் ச விநா நைதச்சராசரம் ஸ்த்ரீபும்ஸப்ரபவம் விஶ்வம் ஸ்த்ரீபும்ஸாத்மகமேவ ச

எப்படி ஒரு மகன் தந்தையும் தாயும் இல்லாமல் பிறக்க முடியாதோ, அதுபோல் பவன் மற்றும் பவானி இல்லாமல், இந்தச் சஞ்சலமும் அசஞ்சலமும் ஆன உலகம் இல்லை; இந்த உலகம் ஆணும் பெண்ணும் சேர்ந்தே தோன்றுகிறது, அது இருவரின் இயல்பும் கொண்டது.

ஸ்த்ரீபும்ஸயோர்விபூதிஶ்ச ஸ்த்ரீபும்ஸாப்யாமதிஷ்டிதம் பரமாத்மா ஶிவஃ ப்ரோக்தஶ்ஶிவா ஸா ச ப்ரகீர்திதா

ஆணும் பெண்ணும் ஆகிய உருவங்கள் இருவராலும் நிலைபெற்றவை; பரமாத்மா சிவன் என்று அழைக்கப்படுகிறார், அவள் சிவா என்று புகழப்படுகிறாள்.

ஶிவஸ்ஸதாஶிவஃ ப்ரோக்தஃ ஶிவா ஸா ச மநோந்மநீ ஶிவோ மஹேஶ்வரோ ஜ்ஞேயஃ ஶிவா மாயேதி கத்யதே

சிவன் சதாசிவன் என்று அழைக்கப்படுகிறார்; அவள் மனோன்மணி; சிவன் மகேஸ்வரன் என்று அறியப்பட வேண்டும், சிவா மாயை என்று கூறப்படுகிறாள்.

புருஷஃ பரமேஶாநஃ ப்ரக்ரு'திஃ பரமேஶ்வரீ ருத்ரோ மஹேஶ்வரஸ்ஸாக்ஷாத்ருத்ராணீ ருத்ரவல்லபா

புருஷன் பரமேசன், ப்ரகிருதி பரமேஸ்வரி; ருத்ரன் மகேஸ்வரன், ருத்ராணி ருத்ரனுக்குப் பிரியமானவள்.

விஷ்ணுர்விஶ்வேஶ்வரோ தேவோ லக்ஷ்மீர்விஶ்வேஶ்வரப்ரியா ப்ரஹ்மா ஶிவோ யதா ஸ்ரஷ்டா ப்ரஹ்மாணீ ப்ரஹ்மணஃ ப்ரியா

விஷ்ணு உலகத்துக்குத் தலைவன், லக்ஷ்மி அந்த தலைவனுக்குப் பிரியமானவள்; பிரம்மா படைப்பாளி ஆனபோது, சிவன் தான் பிரம்மா, பிரம்மாணி பிரம்மனுக்குப் பிரியமானவள்.

பாஸ்கரோ பகவாஞ்சம்புஃ ப்ரபா பகவதீ ஶிவா மஹேம்த்ரோ மந்மதாராதிஃ ஶசீ ஶைலேந்த்ரகந்யகா

சூரியன் பாக்கியசாலியான சம்பு, அவனது பிரகாசம் பாக்கியசாலியான சிவா; மகேந்திரன் காமனை வென்றவன், சசி மலைமகளாக உள்ளாள்.

ஜாதவேதா மஹாதேவஃ ஸ்வாஹா ஶர்வார்ததேஹிநீ யமஸ்த்ரியம்பகோ தேவஸ்தத்ப்ரியா கிரிகந்யகா

அக்னி மகாதேவன், ஸ்வாஹா சர்வனின் பாதி உடலைப் பகிர்ந்தவள்; யமன் திரியம்பகன், அவனுக்குப் பிரியமானவள் மலைமகள்.

நிர்ரு'திர்பகவாநீஶோ நைர்ரு'தீ நகநம்தநீ வருணோ பகவாந்ருத்ரோ வாருணீ பூதராத்மஜா

நிருத்தி பாக்கியசாலியான ஈசன், நைருத்தி மலைமகள்; வருணன் பாக்கியசாலியான ருத்ரன், வாருணி மலைமகளாக உள்ளாள்.

பாலேம்துஶேகரோ வாயுஃ ஶிவா ஶிவமநோஹரா யக்ஷோ யஜ்ஞஶிரோஹர்தா ரு'த்திர்ஹிமகிரீந்த்ரஜா

பாலேந்துசேகரன் வாயு, சிவா சிவமனோகரி; யக்ஷன் யஜ்ஞத்தின் தலைவனை அழிப்பவன், ருத்தி மலைமன்னரின் மகள்.

சம்த்ரார்தஶேகரஶ்சம்த்ரோ ரோஹிணீ ருத்ரவல்லபா ஈஶாநஃ பரமேஶாநஸ்ததார்யா பரமேஶ்வரீ

சந்திரன் அரைச்சந்திரம் அணிந்தவன், ரோகிணி ருத்ரனுக்குப் பிரியமானவள்; ஈசானன் பரமேசன், அவனது அருமை மனைவி பரமேஸ்வரி.

அநம்தவலயோ ऽநம்தோ ஹ்யநம்தாநம்தவல்லபா காலாக்நிருத்ரஃ காலாரிஃ காலீ காலாம்தகப்ரியா

அனந்தன் முடிவில்லாத வளையல்கள் அணிந்தவன், அனந்தனுக்குப் பிரியமானவள் அனந்தை; காலாக்னி ருத்ரன் காலத்தின் பகைவன், காளி காலாந்தகனுக்குப் பிரியமானவள்.