ஶிவபுராணம்

யதா ஶிவஸ்ததா தேவீ யதா தேவீ ததா ஶிவஃ நாநயோரம்தரம் வித்யாச்சம்த்ரசந்த்ரிகயோரிவ

சிவன் எப்படி இருக்கிறாரோ, தேவியும் அப்படியே; தேவி எப்படி இருக்கிறாளோ, சிவனும் அப்படியே. இருவருக்கும் இடையில் வேறுபாடு இல்லை; சந்திரனும் அதன் ஒளியும் போல.

சம்த்ரோ ந கலு பாத்யேஷ யதா சம்த்ரிகயா விநா ந பாதி வித்யமாநோ ऽபி ததா ஶக்த்யா விநா ஶிவஃ

சந்திரன் தனது ஒளியில்லாமல் பிரகாசிக்க முடியாது; அதுபோல் சக்தி இல்லாமல் சிவனும் பிரகாசிக்க முடியாது.

ப்ரபயா ஹி விநாயத்வத்பாநுரேஷ ந வித்யதே ப்ரபா ச பாநுநா தேந ஸுதராம் ததுபாஶ்ரயா

ஒளி இல்லாமல் சூரியன் இல்லை; அந்த ஒளி முழுவதும் சூரியனையே சார்ந்தது.

ஏவம் பரஸ்பராபேக்ஷா ஶக்திஶக்திமதோஃ ஸ்திதா ந ஶிவேந விநா ஶக்திர்ந ஶக்த்யா ச விநா ஶிவஃ

இவ்வாறு சக்தியும் சக்தி உடையவரும் ஒருவரை ஒருவர் சார்ந்திருக்கின்றனர்; சிவன் இல்லாமல் சக்தி இல்லை, சக்தி இல்லாமல் சிவனும் இல்லை.

ஶக்தௌயயா ஶிவோ நித்யம் பக்தௌ முக்தௌ ச தேஹிநாம் ஆத்யா ஸைகா பரா ஶக்திஶ்சிந்மயீ ஶிவஸம்ஶ்ரயா

இந்த சக்தியால் சிவன் எப்போதும் பக்தி மற்றும் விடுதலைக்காக உயிருள்ளவர்களிடம் இருக்கிறார்; அவளே முதன்மை, பரம சக்தி, அறிவால் நிரம்பியவள், சிவனை சார்ந்தவள்.

யாமாஹுரகிலேஶஸ்ய தைஸ்தைரநுகுணைர்குணைஃ ஸமாநதர்மிணீமேவ ஶிவஸ்ய பரமாத்மநஃ

அனைத்துக்கும் ஆண்டவனின் சக்தி என்று பலரும் அழைக்கும் அவள், பலவிதமான குணங்கள் கொண்டவள், ஆனாலும் சிவன் எனும் பரமாத்மாவுடன் ஒரே இயல்புடையவள்.

ஸைகா பரா ச சித்ரூபா ஶக்திஃ ப்ரஸவதர்மிணீ விபஜ்ய பஹுதா விஶ்வம் விததாதி ஶிவேச்சயா

அவளே பரமான, அறிவாகிய சக்தி, படைப்பாற்றல் கொண்டவள்; உலகத்தை பல வகைகளாகப் பிரித்து, சிவனின் சித்தத்தின்படி அமைக்கிறாள்.

ஸா மூலப்ரக்ரு'திர்மாயா த்ரிகுணா ச த்ரிதா ஸ்ம்ரு'தா ஶிவயா ச விபர்யஸ்தம் யயா ததமிதம் ஜகத்

அந்த ஆதாரமாகிய மாயை மூன்று குணங்களைக் கொண்டது என்று அறிஞர்கள் கூறுகிறார்கள். அவள் மூலமாகவே சிவனும் மறைக்கப்படுகிறார்; அவளால் இந்த உலகம் முழுவதும் நிறைந்துள்ளது.

ஏகதா ச த்விதா சைவ ததா ஶதஸஹஸ்ரதா ஶக்தயஃ கலு பித்யம்தே பஹுதா வ்யவஹாரதஃ

அந்த சக்திகள் ஒருமுறை, இருமுறை, நூறு ஆயிரம் விதமாகவும், பலவகையாகவும், உலகில் நடக்கும் செயல்களின் படி பிரிக்கப்படுகின்றன.

ஶிவேச்சயா பராஶக்திஃ ஶிவதத்த்வைகதாம் கதா ததஃ பரிஸ்புரத்யாதௌ ஸர்கே தைலம் திலாதிவ

சிவனின் சித்தத்தால், பராசக்தி சிவதத்துவத்துடன் ஒன்றாகி, படைப்பின் தொடக்கத்தில், எள்ளில் இருந்து எண்ணெய் வெளிப்படும் போல், வெளிப்படத் தொடங்குகிறது.

ததஃ க்ரியாக்யயா ஶக்த்யா ஶக்தௌ ஶக்திமதுத்தயா தஸ்யாம் விக்ஷோப்யமாணாயாமாதௌ நாதஃ ஸமுத்பபௌ

பின்னர், சக்தியுடையவரிடமிருந்து எழும் கிரியா எனும் சக்தியால், அந்த சக்தி கலங்கும்போது, முதலில் ஓசை தோன்றியது.

நாதாத்விநிஃஸ்ரு'தோ பிம்துர்பிம்தோதேவஸ்ஸதாஶிவஃ தஸ்மாந்மஹேஶ்வரோ ஜாதஃ ஶுத்தவித்யா மஹேஶ்வராத்

அந்த ஓசையிலிருந்து பிந்து பிறந்தது; பிந்துவிலிருந்து சதாசிவன் தோன்றினார்; அவரிலிருந்து மகேஸ்வரன் பிறந்தார்; மகேஸ்வரனிலிருந்து தூய அறிவு உருவானது.

ஸா வாசாமீஶ்வரீ ஶக்திர்வாகீஶாக்யா ஹி ஶூலிநஃ யா ஸா வர்ணஸ்வரூபேண மாத்ரு'கேபி விஜ்ரு'ம்பதே

அந்த வாக்கின் அரசியாகிய சக்தி, வாகீசை என்று அழைக்கப்படுகிறாள்; சுழிகொண்டவரின் (சிவனின்) சக்தி, எழுத்துகளாக மாதர்களிடையே விரிவடைகிறாள்.

அதாநம்தஸமாவேஶாந்மாயா காலமவாஸ்ரு'ஜத் நியதிஞ்ச கலாம் வித்யாம் கலாதோராகபூருஷௌ

பின்னர், அளவில்லா கலவையால், மாயை காலத்தையும், விதியையும், கட்டுப்பாட்டையும், அறிவையும், கட்டுப்பாட்டிலிருந்து ஆசையும், ஆளையும் உருவாக்கினாள்.

மாயாதஃ புநரேவாபூதவ்யக்தம் த்ரிகுணாத்மகம் த்ரிகுணாச்ச ததோ வ்யக்தாத்விபக்தாஃ ஸ்யுஸ்த்ரயோ குணாஃ

மாயையிலிருந்து மீண்டும் மூன்று குணங்களைக் கொண்ட அவ்யக்தம் தோன்றியது; அந்த மூன்று குணங்களும் தனித்தனியாக வெளிப்பட்டன.

ஸத்த்வம் ரஜஸ்தமஶ்சேதி யைர்வ்யாப்தமகிலம் ஜகத் குணேப்யஃ க்ஷோப்யமாணேப்யோ குணேஶாக்யாஸ்த்ரிமூர்தயஃ

சத்துவம், ரஜஸ், தமஸ் என்ற மூன்று குணங்களால் இந்த உலகம் முழுவதும் நிறைந்துள்ளது; அந்தக் குணங்கள் கலங்கியபோது, குணங்களின் ஆண்டவர்களாகிய மூன்று உருவங்கள் தோன்றின.

அபவந்மஹதாதீநி தத்த்வாநி ச யதாக்ரமம் தேப்யஸ்ஸ்யுரண்டபிண்டாநி த்வஸம்க்யாநி ஶிவாஜ்ஞயா அதிஷ்டிதாந்யநந்தாத்யைர்வித்யேஶைஶ்சக்ரவர்திபிஃ

அவற்றிலிருந்து மகத் முதலான தத்துவங்கள் ஒவ்வொன்றாக தோன்றின; அவற்றிலிருந்து எண்ணிலடங்கா அண்டங்கள், சிவனின் கட்டளையாலும், அளவில்லா அறிவின் ஆண்டவர்களாலும் நிலைபெற்றன.

ஶரீராம்தரபேதேந ஶக்தேர்பேதாஃ ப்ரகீர்திதாஃ நாநாரூபாஸ்து விஜ்ஞேயாஃ ஸ்தூலஸூக்ஷ்மவிபேததஃ

உடல்களின் வேறுபாடுகளின்படி சக்தியின் பிரிவுகள் கூறப்பட்டுள்ளன; அவை பலவகை வடிவங்களில், நிலையானதும் நுண்மையானதும் என்று அறியப்பட வேண்டும்.

ருத்ரஸ்ய ரௌத்ரீ ஸா ஶக்திர்விஷ்ணௌர்வை வைஷ்ணவீ மதா ப்ரஹ்மாணீ ப்ரஹ்மணஃ ப்ரோக்தா சேந்த்ரஸ்யைம்த்ரீதி கத்யதே

ருத்ரனுக்குரிய சக்தி ரௌத்ரி என்று அழைக்கப்படுகிறது; விஷ்ணுவுக்குரியது வைஷ்ணவி; பிரம்மாவுக்குரியது பிரம்மாணி; இந்திரனுக்குரியது ஐந்திரி என்று சொல்லப்படுகிறது.

கிமத்ர பஹுநோக்தேந யத்விஶ்வமிதி கீர்திதம் ஶக்யாத்மநைவ தத்வ்யாப்தம் யதா தேஹே ऽம்தராத்மநா

இதில் அதிகமாக விளக்க வேண்டுமா? 'விசுவம்' என்று சொல்லப்படுவது, உடலை ஆன்மா எவ்வாறு நிறைக்கிறதோ, அதுபோல் சக்தியால் முழுவதும் நிறைந்துள்ளது.

தஸ்மாச்சக்திமயம் ஸர்வம் ஜகத்ஸ்தாவரஜம்கமம் கலா யா பரமா ஶக்திஃ கதிதா பரமாத்மநஃ

ஆகையால், நிலையானதும் அசையும் அனைத்தும் சக்தியால் ஆனது; கலா எனப்படும் அந்த பராசக்தி, பரமாத்மாவின் சக்தி என்று கூறப்படுகிறது.

ஏவமேஷா பரா ஶக்திரீஶ்வரேச்சாநுயாயிநீ ஸ்திரம் சரம் ச யத்விஶ்வம் ஸ்ரு'ஜதீதி விநிஶ்சயஃ

இவ்வாறு, இறைவனின் சித்தத்தின்படி நடக்கும் இந்த பராசக்தி, நிலையானதும் அசையும் அனைத்தையும் படைக்கிறது என்பது உறுதி.

ஜ்ஞாநக்ரியா சிகீர்ஷாபிஸ்திஸ்ரு'பிஸ்ஸ்வாத்மஶக்திபிஃ ஶக்திமாநீஶ்வரஃ ஶஶ்வத்விஶ்வம் வ்யாப்யாதிதிஷ்டதி

அறிவு, செயல், விருப்பம் என்ற மூன்று சொந்த சக்திகளால், சக்தியுடைய இறைவன் எப்போதும் இந்த உலகை நிறைத்து, ஆதரிக்கிறார்.

இதமித்தமிதம் நேத்தம் பவேதித்யேவமாத்மிகா இச்சாஶக்திர்மஹேஶஸ்ய நித்யா கார்யநியாமிகா

இந்தது இப்படியிருக்க வேண்டும், இப்படியிருக்க கூடாது என்று தீர்மானிக்கும் சிவனின் சித்தசக்தி, என்றும் நிலைத்ததும், எல்லாவற்றையும் நடத்தும் சக்தியாகும்.

ஜ்ஞாநஶக்திஸ்து தத்கார்யம் கரணம் காரணம் ததா ப்ரயோஜநம் ச தத்த்வேந புத்திரூபாத்யவஸ்யதி

அறிவுசக்தி, உண்மையில், விளைவு, கருவி, காரணம், நோக்கம் ஆகியவற்றை புத்தி வடிவில் தீர்மானிக்கிறது.

யதேப்ஸிதம் க்ரியாஶக்திர்யதாத்யவஸிதம் ஜகத் கல்பயத்யகிலம் கார்யம் க்ஷணாத்ஸம்கல்பரூபிணீ

எப்படி செயல் சக்தி தன் விருப்பப்படி எண்ணம் கொண்டு, ஒரு கணத்தில் இந்த உலகத்தை உருவாக்குகிறதோ, அதுபோல் எல்லா செயல்களும் அவள் சிந்தனையிலிருந்து தோன்றுகின்றன.

யதா ஶக்தித்ரயோத்தாநம் ஶக்திப்ரஸவதர்மிணீ ஶக்த்யா பரமயா நுந்நா ப்ரஸூதே ஸகலம் ஜகத்

மூன்று சக்திகளின் எழுச்சி சக்தியின் இயல்பு; அந்த உயர்ந்த சக்தியால் உந்தப்பட்டு, இந்த முழு உலகமும் தோன்றுகிறது.

ஏவம் ஶக்திஸமாயோகாச்சக்திமாநுச்யதே ஶிவஃ ஶக்திஶக்திமதுத்தம் து ஶாக்தம் ஶைவமிதம் ஜகத்

இப்படியாக சக்தியுடன் இணைந்ததால், சிவன் சக்திவான் என்று அழைக்கப்படுகிறார்; சக்தியும் சிவனும் சேர்ந்தே இந்த உலகம் தோன்றுகிறது; ஆகவே இது சக்தியும் சிவமும் ஆனது.

யதா ந ஜாயதே புத்ரஃ பிதரம் மாதரம் விநா ததா பவம் பவாநீம் ச விநா நைதச்சராசரம் ஸ்த்ரீபும்ஸப்ரபவம் விஶ்வம் ஸ்த்ரீபும்ஸாத்மகமேவ ச

எப்படி ஒரு மகன் தந்தையும் தாயும் இல்லாமல் பிறக்க முடியாதோ, அதுபோல் பவன் மற்றும் பவானி இல்லாமல், இந்தச் சஞ்சலமும் அசஞ்சலமும் ஆன உலகம் இல்லை; இந்த உலகம் ஆணும் பெண்ணும் சேர்ந்தே தோன்றுகிறது, அது இருவரின் இயல்பும் கொண்டது.