ஶிவபுராணம்

ததஶ்சாந்யே ஸுஸம்ரப்தா லோகபாலா மஹாபலாஃ ஸஸ்ரு'ஜுஸ்த்ரு'ணமுத்திஶ்ய ஸ்வாயுதாநி ஸஹஸ்ரஶஃ

பிற உலக பாதுகாவலர்கள், மிகுந்த கோபத்துடன், அந்த புல்துளையை நோக்கி ஆயிரக்கணக்கான தங்கள் ஆயுதங்களை எறிந்தார்கள்.

ப்ரஜஜ்ஜ்வால மஹாவஹ்நிஃ ப்ரசம்டஃ பவநோ வவௌ ப்ரவ்ரு'த்தோ ऽபாம்பதிர்யத்வத்ப்ரலயே ஸமுபஸ்திதே

பெரும் நெருப்பு எரிந்தது, கொடூரமான காற்று வீசியது, நீரின் ஆண்டவன் பெருகினான்; உலகம் அழியும் போது நடக்கும் போல.

ஏவம் தேவைஸ்ஸமாரப்தம் த்ரு'ணமுத்திஶ்ய யத்நதஃ வ்யர்தமாஸீதஹோ க்ரு'ஷ்ண யக்ஷஸ்யாத்மபலேந வை

இவ்வாறு, கிருஷ்ணா, எல்லா தேவர்களும் அந்த புல்துளையை எதிர்த்து முயன்றும், யக்ஷனின் சொந்த சக்தியால் அவர்கள் முயற்சி வீணாகிவிட்டது.

ததாஹ யக்ஷம் தேவேம்த்ரஃ கோ பவாநித்யமர்ஷிதஃ ததஸ்ஸ பஶ்யதாமேவ தேஷாமம்தரதாதத

அப்போது தேவர்களின் தலைவன் இந்திரன், கோபத்துடன் அந்த யக்ஷனை நோக்கி, "நீ யார்?" என்று கேட்டான். ஆனால் அவர்கள் அனைவரும் பார்த்துக்கொண்டிருக்கும்போதே, அவன் அங்கேயே மறைந்துவிட்டான்.

ததம்தரே ஹைமவதீ தேவீ திவ்யவிபூஷணா ஆவிராஸீந்நபோரம்கே ஶோபமாநா ஶுசிஸ்மிதா

அந்த நேரத்தில், இமயமலை தேவியான பார்வதி, தெய்வீக ஆபரணங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, வானில் ஒளிவீசும் அழகான புன்னகையுடன் தோன்றினாள்.

தாம் த்ரு'ஷ்ட்வா விஸ்மயாவிஷ்டா தேவாஃ ஶக்ரபுரோகமாஃ ப்ரணம்ய யக்ஷம் பப்ரச்சுஃ கோ ऽஸௌ யக்ஷோ விலக்ஷணஃ

அவளை பார்த்ததும், இந்திரன் தலைமையிலான தேவர்கள் ஆச்சரியத்தில் மூழ்கி, அவளுக்கு வணங்கி, "இந்த விசித்திரமான யக்ஷன் யார்?" என்று யக்ஷனை கேட்டார்கள்.

ஸா ऽப்ரவீத்ஸஸ்மிதம் தேவீ ஸ யுஷ்மாகமகோசரஃ தேநேதம் ப்ரம்யதே சக்ரம் ஸம்ஸாராக்யம் சராசரம்

அப்போது அந்த தேவி புன்னகையுடன், "அவர் உங்கள் கண்களுக்கு எட்டாதவர். அவரால் தான் இந்தச் சக்கரம் எனப்படும் உலகம்—நிலையற்றதும் நிலையானதும்—சுழல்கிறது," என்று சொன்னாள்.

தேநாதௌ க்ரியதே விஶ்வம் தேந ஸம்ஹ்ரியதே புநஃ ந தந்நியந்தா கஶ்சித்ஸ்யாத்தேந ஸர்வம் நியம்யதே

அவரால் தான் இந்த உலகம் முதலில் உருவாகிறது; அவராலேயே மீண்டும் அழிகிறது. அவரைத் தவிர வேறு ஒருவரும் எல்லாவற்றையும் நடத்துபவர் இல்லை; அனைத்தும் அவரால் நடத்தப்படுகிறது.

இத்யுக்த்வா ஸா மஹாதேவீ தத்ரைவாம்தரதத்த வை தேவாஶ்ச விஸ்மிதாஃ ஸர்வே தாம் ப்ரணம்ய திவம் யயுஃ

இவ்வாறு கூறியவுடன் அந்த மகாதேவி அங்கேயே மறைந்துவிட்டாள். எல்லா தேவர்களும் ஆச்சரியத்துடன் அவளுக்கு வணங்கி, விண்ணுலகுக்கு திரும்பினர்.

ஶ்ரு'ணு க்ரு'ஷ்ண மஹேஶஸ்ய ஶிவஸ்ய பரமாத்மநஃ மூர்த்யாத்மபிஸ்ததம் க்ரு'த்ஸ்நம் ஜகதேதச்சராசரம்

கிருஷ்ணா, மகேசன், சிவன், பரமாத்மா ஆகியவரின் உருவங்களைப் பற்றி கேள்; அவருடைய உருவங்களால் இந்தச் சஞ்சலமும் அசஞ்சலமும் கொண்ட உலகம் முழுவதும் நிறைந்துள்ளது.

ஸ ஶிவஸ்ஸர்வமேவேதம் ஸ்வகீயாபிஶ்ச மூர்திபிஃ அதிதிஷ்டத்யமேயாத்மா ஹ்யேதத்ஸர்வமநுஸ்ம்ரு'தம்

அந்த அளவுக்கே அளவிட முடியாத ஆன்மாவான சிவன், தன் உருவங்களால் இந்த எல்லாவற்றிலும் உறைகிறார்; இவை அனைத்தும் அவருடையதாக நினைக்கப்படுகிறது.

ப்ரஹ்மா விஷ்ணுஸ்ததா ருத்ரோ மஹேஶாநஸ்ஸதாஶிவஃ மூர்தயஸ்தஸ்ய விஜ்ஞேயா யாபிர்விஶ்வமிதம் ததம்

பிரம்மா, விஷ்ணு, ருத்ரன், மகேசன், சதாசிவன்—இவர்கள் எல்லாம் அவருடைய உருவங்கள் என்று அறியப்படுகின்றன; இவ்வுலகம் இவற்றால் முழுவதும் நிறைந்துள்ளது.

அதாந்யாஶ்சாபி தநவஃ பஞ்ச ப்ரஹ்மஸமாஹ்வயாஃ தநூபிஸ்தாபிராவ்யாப்தமிஹ கிம்சிந்ந வித்யதே

மேலும், பஞ்ச பிரம்மம் என்று அழைக்கப்படும் ஐந்து உருவங்களும் உள்ளன; அந்த உருவங்களால் இங்குள்ள அனைத்தும் நிறைந்துள்ளன, அதற்கு வெளியே எதுவும் இல்லை.

ஈஶாநஃ புருஷோ ऽகோரோ வாமஃ ஸத்யஸ்ததைவ ச ப்ரஹ்மாண்யேதாநி தேவஸ்ய மூர்தயஃ பஞ்ச விஶ்ருதாஃ

ஈசானன், புருஷன், அகவோறன், வாமன், சத்யன்—இவை அந்த தேவனின் ஐந்து பிரம்ம உருவங்கள் என்று புகழப்படுகின்றன.

ஈஶாநாக்யா து யா தஸ்ய மூர்திராத்யா கரீயஸீ போக்தாரம் ப்ரக்ரு'தேஃ ஸாக்ஷாத்க்ஷேத்ரஜ்ஞமதிதிஷ்டதி

ஈசானன் எனப்படும் முதன்மை மற்றும் உயர்ந்த உருவம், இயற்கையை அனுபவிப்பவனாகிய க்ஷேத்ரஞானை நேரடியாக ஆண்டுபவர்.

ஸ்தாணோஸ்தத்புருஷாக்யா யா மூர்திர்மூர்திமதஃ ப்ரபோஃ குணாஶ்ரயாத்மகம் போக்யமவ்யக்தமதிதிஷ்டதி

தட்புருஷன் எனப்படும் நிலையான உருவம், குணங்களை அடிப்படையாகக் கொண்ட அனுபவிக்கப்படும் அவ்யக்தத்தை ஆண்டுபவர்.

தர்மாத்யஷ்டாம்கஸம்யுக்தம் புத்திதத்த்வம் பிநாகிநஃ அதிதிஷ்டத்யகோராக்யா மூர்திரத்யம்தபூஜிதா

பினாகி என்பவரின் மிகவும் போற்றப்படும் அகவோர உருவம், தர்மம் முதலான எட்டு அங்கங்களுடன் கூடிய புத்தி தத்துவத்தை ஆண்டுபவர்.

வாமதேவாஹ்வயாம் மூர்திம் மஹாதேவஸ்ய வேதஸஃ அஹம்க்ரு'தேரதிஷ்டாத்ரீமாஹுராகமவேதிநஃ

ஆகமங்களை அறிந்தவர்கள், வேதசன் மகாதேவனின் வாமதேவ உருவம் அஹங்காரத்தை ஆண்டுபவர் என்று கூறுகின்றனர்.

ஸத்யோ ஜாதாஹ்வயாம் மூர்திம் ஶம்போரமிதவர்சஸஃ மாநஸஃ ஸமதிஷ்டாத்ரீம் மதிமம்தஃ ப்ரசக்ஷதே

அளவிட முடியாத ஒளியுடைய சத்யஜாதன் எனப்படும் சம்புவின் உருவம் மனதை ஆண்டுபவர் என்று கூறப்படுகிறது.

ஶ்ரோத்ரஸ்ய வாசஃ ஶப்தஸ்ய விபோர்வ்யோம்நஸ்ததைவ ச ஈஶ்வரீமீஶ்வரஸ்யேமாமீஶாக்யாம் ஹி விதுர்புதாஃ

காது, வாக்கு, ஒலி, ஆகாயம் ஆகியவற்றை ஆண்டுபவர் ஈசானன் எனப்படும் ஈச்வரன் உருவம் என்று ஞானிகள் அறிகின்றனர்.

த்வக்பாணிஸ்பர்ஶவாயூநாமீஶ்வரீம் மூர்திமைஶ்வரீம் புருஷாக்யம் விதுஸ்ஸர்வே புராணார்தவிஶாரதாஃ

புராணங்களின் அர்த்தத்தை நன்கு அறிந்தவர்கள், தோல், கை, தொடுதல், காற்று ஆகியவற்றை ஆண்டுபவர் புருஷன் எனப்படும் ஈச்வர உருவம் என்று அறிவார்கள்.

சக்ஷுஷஶ்சரணஸ்யாபி ரூபஸ்யாக்நேஸ்ததைவ ச அகோராக்யாமதிஷ்டாத்ரீம் மூர்திமாஹுர்மநீஷிணஃ

பார்வை, காலடி, உருவம், தீ ஆகியவற்றை ஆண்டாளாக அ஘ோரம் எனும் வடிவம் இருப்பதாக ஞானிகள் கூறுகின்றனர்.

ரமநாயாஶ்ச பாயோஶ்ச ரஸஸ்யாபாம் ததைவ ச ஈஶ்வரீம் வாமதேவாக்யாம் மூர்திம் தந்நிரதாம் விதுஃ

இன்பம், நாக்கு, ருசி, நீர் ஆகியவற்றை ஆளும் அரசியாக வாமதேவம் எனும் வடிவம் என்றும், அதில் ஈடுபட்டிருப்பதாகவும் அறிந்துள்ளனர்.

க்ராணஸ்ய சைவோபஸ்தஸ்ய கம்தஸ்ய ச புவஸ்ததா ஸத்யோ ஜாதாஹ்வயாம் மூர்திமீஶ்வரீம் ஸம்ப்ரசக்ஷதே

மூக்கு, பிறப்புறுப்பு, மணம், பூமி ஆகியவற்றை ஆண்டாளாக சத்யோஜாதம் எனும் வடிவம் இருப்பதாக அறிஞர்கள் கூறுகின்றனர்.

மூர்தயஃ பஞ்ச தேவஸ்ய வம்தநீயாஃ ப்ரயத்நதஃ ஶ்ரேயோர்திபிர்நரைர்நித்யம் ஶ்ரேயஸாமேகஹேதவஃ

அந்த இறைவனின் ஐந்து வடிவங்களும் உயர்ந்த நன்மையை நாடுவோரால் எப்போதும் பக்தியுடன் வழிபடப்பட வேண்டியவை; அவை எல்லா நன்மைக்கும் ஒரே காரணம்.

தஸ்ய தேவாதிதேவஸ்ய மூர்த்யஷ்டகமயம் ஜகத் தஸ்மிந்வ்யாப்ய ஸ்திதம் விஶ்வம் ஸூத்ரே மணிகணா இவ

அந்த தேவாதிதேவன் உலகை எட்டு வடிவங்களால் ஆனதாக வைத்துள்ளார்; அவற்றை ஊடறுத்து, இந்த பிரபஞ்சம் அவனில் நிலைத்துள்ளது, முத்துக்கள் நூலிலிருப்பதைப் போல.

ஈஶாநஶ்ச மஹாதேவோ மூர்தயஶ்சாஷ்ட விஶ்ருதாஃ

ஈசானன் எனும் மகாதேவன் மற்றும் எட்டுப் புகழ்பெற்ற வடிவங்கள் அறிவிக்கப்பட்டுள்ளன.

பூம்யம்போக்நிமருத்வ்யோமக்ஷேத்ரஜ்ஞார்கநிஶாகராஃ அதிஷ்டிதா மஹேஶஸ்ய ஶர்வாத்யைரஷ்டமூர்திபிஃ

பூமி, நீர், அக்னி, காற்று, ஆகாயம், அறிவு, சூரியன், சந்திரன் ஆகிய அனைத்தையும், சர்வன் முதலான எட்டுவித வடிவங்களால் மகேசன் ஆண்டாளாக இருக்கிறார்.

சராசராத்மகம் விஶ்வம் தத்தே விஶ்வம்பராத்மிகா ஶார்வீர்ஶிவாஹ்வயா மூர்திரிதி ஶாஸ்த்ரஸ்ய நிஶ்சயஃ

சர்வி என்றும் சிவா என்றும் அழைக்கப்படும் வடிவம், நிலையானதும் அசையாததும் ஆகிய உலகத்தைத் தாங்கும் ஆதாரமாக உள்ளது; இதுவே வேதங்களின் உறுதியான முடிவு.