ஶிவபுராணம்

வர்தமாநாந்யதீதாநி பவிஷ்யந்த்யபி க்ரு'த்ஸ்நஶஃ திஶஶ்ச விதிஶஶ்சைவ காலபேதாஃ கலாதயஃ

இப்போது உள்ளவை, கடந்தவை, வரவிருப்பவை அனைத்தும்; எல்லா திசைகள், இடைத் திசைகள், காலத்தின் பிரிவுகள் மற்றும் அதன் அங்கங்கள் —

யச்ச கிம்சிஜ்ஜகத்யஸ்மிந் த்ரு'ஶ்யதே ஶ்ரூயதே ऽபி வா தத்ஸர்வம் ஶம்கரஸ்யாஜ்ஞா பலேந ஸமதிஷ்டிதம்

இந்த உலகத்தில் காணப்படும் அல்லது கேட்கப்படும் எதுவாக இருந்தாலும், அது எல்லாம் சங்கரனின் கட்டளையின் சக்தியால் நிலைபெற்றிருக்கிறது.

ஆஜ்ஞாபலாத்தஸ்ய தரா ஸ்திதேஹ தராதரா வாரிதராஃ ஸமுத்ராஃ ஜ்யோதிர்கணாஃ ஶக்ரமுகாஶ்ச தேவாஃ ஸ்திரம் சிரம் வா சிதசித்யதஸ்தி

அவனுடைய கட்டளையின் வலிமையால், இந்த பூமி நிலைத்து நிற்கிறது; மலைகள், மேகங்கள், கடல்கள், விண்மீன்கள், இந்திரன் முதலான தேவர்கள், அசையும், அசையாத, அறிவுள்ள, அறிவில்லாத அனைத்தும் நிலைத்து இருக்கின்றன.

அத்யாஶ்சர்யமிதம் க்ரு'ஷ்ண ஶம்போரமிதகர்மணஃ ஆஜ்ஞாக்ரு'தம் ஶ்ரு'ணுஷ்வைதச்ச்ருதம் ஶ்ருதிமுகே மயா

கிருஷ்ணா, இது மிகவும் அதிசயமானது; எல்லா செயல்களும் அளவில்லாத சங்கரனின் ஆணையால் நிகழ்கின்றன. நான் வேத வாயிலாக கேட்டதை நீ கேள்.

புரா கில ஸுராஃ ஸேம்த்ரா விவதம்தஃ பரஸ்பரம் அஸுராந்ஸமரே ஜித்வா ஜேதாஹமஹமித்யுத

பழைய காலத்தில், இந்திரனுடன் கூடிய தேவர்கள் ஒருவருடன் ஒருவர் வாதித்து, போரில் அசுரர்களை வென்று, 'நான் தான் வெற்றியாளர்! இல்லை, நான் தான்!' என்று பெருமை பேசினார்கள்.

ததா மஹேஶ்வரஸ்தேஷாம் மத்யதோ வரவேஷத்ரு'க் ஸ்வலக்ஷணைர்விஹீநாம்கஃ ஸ்வயம் யக்ஷ இவாபவத்

அப்போது, மகா இறைவன் அவர்களுக்கிடையே ஒரு விசித்திரமான உருவத்தில், தனக்கே உரிய அடையாளமில்லாமல், யக்ஷனாகத் தோன்றினார்.

ஸ தாநாஹ ஸுராநேகம் த்ரு'ணமாதாய பூதலே ய ஏதத்விக்ரு'தம் கர்தும் க்ஷமதே ஸ து தைத்யஜித்

அவன் அந்த தேவர்களிடம், பூமியில் இருந்து ஒரு புல்துளையை எடுத்து, 'இதைக் யார் மாற்ற முடியும், அவனே உண்மையில் அசுரர்களை வென்றவன்' என்று சொன்னான்.

யக்ஷஸ்ய வசநம் ஶ்ருத்வா வஜ்ரபாணிஃ ஶசீபதிஃ கிம்சித்க்ருத்தோ விஹஸ்யைநம் த்ரு'ணமாதாதுமுத்யதஃ

யக்ஷனின் வார்த்தைகளை கேட்டதும், வஜ்ராயுதம் கொண்ட இந்திரன், சற்று கோபத்துடன் சிரித்து, அந்த புல்துளையை எடுக்க முயன்றான்.

ந தத்த்ரு'ணமுபதாதும் மநஸாபி ச ஶக்யதே யதா ததாபி தச்சேத்தும் வஜ்ரம் வஜ்ரதரோ ऽஸ்ரு'ஜத்

அந்த புல்துளையை மனதாலும் கூட எடுக்க முடியவில்லை; ஆனாலும் அதை வெட்ட, வஜ்ராயுதம் கொண்டவன் தன் ஆயுதத்தை எறிந்தான்.

தத்வஜ்ரம் நிஜவஜ்ரேண ஸம்ஸ்ரு'ஷ்டமிவ ஸர்வதஃ த்ரு'ணேநாபிஹதம் தேந திர்யகக்ரம் பபாத ஹ

அந்த வஜ்ராயுதம், யக்ஷனின் வஜ்ரத்துடன் மோத, அந்த புல்துளையால் அடிக்கப்பட்டு, விலகி கீழே விழுந்தது.

ததஶ்சாந்யே ஸுஸம்ரப்தா லோகபாலா மஹாபலாஃ ஸஸ்ரு'ஜுஸ்த்ரு'ணமுத்திஶ்ய ஸ்வாயுதாநி ஸஹஸ்ரஶஃ

பிற உலக பாதுகாவலர்கள், மிகுந்த கோபத்துடன், அந்த புல்துளையை நோக்கி ஆயிரக்கணக்கான தங்கள் ஆயுதங்களை எறிந்தார்கள்.

ப்ரஜஜ்ஜ்வால மஹாவஹ்நிஃ ப்ரசம்டஃ பவநோ வவௌ ப்ரவ்ரு'த்தோ ऽபாம்பதிர்யத்வத்ப்ரலயே ஸமுபஸ்திதே

பெரும் நெருப்பு எரிந்தது, கொடூரமான காற்று வீசியது, நீரின் ஆண்டவன் பெருகினான்; உலகம் அழியும் போது நடக்கும் போல.

ஏவம் தேவைஸ்ஸமாரப்தம் த்ரு'ணமுத்திஶ்ய யத்நதஃ வ்யர்தமாஸீதஹோ க்ரு'ஷ்ண யக்ஷஸ்யாத்மபலேந வை

இவ்வாறு, கிருஷ்ணா, எல்லா தேவர்களும் அந்த புல்துளையை எதிர்த்து முயன்றும், யக்ஷனின் சொந்த சக்தியால் அவர்கள் முயற்சி வீணாகிவிட்டது.

ததாஹ யக்ஷம் தேவேம்த்ரஃ கோ பவாநித்யமர்ஷிதஃ ததஸ்ஸ பஶ்யதாமேவ தேஷாமம்தரதாதத

அப்போது தேவர்களின் தலைவன் இந்திரன், கோபத்துடன் அந்த யக்ஷனை நோக்கி, "நீ யார்?" என்று கேட்டான். ஆனால் அவர்கள் அனைவரும் பார்த்துக்கொண்டிருக்கும்போதே, அவன் அங்கேயே மறைந்துவிட்டான்.

ததம்தரே ஹைமவதீ தேவீ திவ்யவிபூஷணா ஆவிராஸீந்நபோரம்கே ஶோபமாநா ஶுசிஸ்மிதா

அந்த நேரத்தில், இமயமலை தேவியான பார்வதி, தெய்வீக ஆபரணங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, வானில் ஒளிவீசும் அழகான புன்னகையுடன் தோன்றினாள்.

தாம் த்ரு'ஷ்ட்வா விஸ்மயாவிஷ்டா தேவாஃ ஶக்ரபுரோகமாஃ ப்ரணம்ய யக்ஷம் பப்ரச்சுஃ கோ ऽஸௌ யக்ஷோ விலக்ஷணஃ

அவளை பார்த்ததும், இந்திரன் தலைமையிலான தேவர்கள் ஆச்சரியத்தில் மூழ்கி, அவளுக்கு வணங்கி, "இந்த விசித்திரமான யக்ஷன் யார்?" என்று யக்ஷனை கேட்டார்கள்.

ஸா ऽப்ரவீத்ஸஸ்மிதம் தேவீ ஸ யுஷ்மாகமகோசரஃ தேநேதம் ப்ரம்யதே சக்ரம் ஸம்ஸாராக்யம் சராசரம்

அப்போது அந்த தேவி புன்னகையுடன், "அவர் உங்கள் கண்களுக்கு எட்டாதவர். அவரால் தான் இந்தச் சக்கரம் எனப்படும் உலகம்—நிலையற்றதும் நிலையானதும்—சுழல்கிறது," என்று சொன்னாள்.

தேநாதௌ க்ரியதே விஶ்வம் தேந ஸம்ஹ்ரியதே புநஃ ந தந்நியந்தா கஶ்சித்ஸ்யாத்தேந ஸர்வம் நியம்யதே

அவரால் தான் இந்த உலகம் முதலில் உருவாகிறது; அவராலேயே மீண்டும் அழிகிறது. அவரைத் தவிர வேறு ஒருவரும் எல்லாவற்றையும் நடத்துபவர் இல்லை; அனைத்தும் அவரால் நடத்தப்படுகிறது.

இத்யுக்த்வா ஸா மஹாதேவீ தத்ரைவாம்தரதத்த வை தேவாஶ்ச விஸ்மிதாஃ ஸர்வே தாம் ப்ரணம்ய திவம் யயுஃ

இவ்வாறு கூறியவுடன் அந்த மகாதேவி அங்கேயே மறைந்துவிட்டாள். எல்லா தேவர்களும் ஆச்சரியத்துடன் அவளுக்கு வணங்கி, விண்ணுலகுக்கு திரும்பினர்.

ஶ்ரு'ணு க்ரு'ஷ்ண மஹேஶஸ்ய ஶிவஸ்ய பரமாத்மநஃ மூர்த்யாத்மபிஸ்ததம் க்ரு'த்ஸ்நம் ஜகதேதச்சராசரம்

கிருஷ்ணா, மகேசன், சிவன், பரமாத்மா ஆகியவரின் உருவங்களைப் பற்றி கேள்; அவருடைய உருவங்களால் இந்தச் சஞ்சலமும் அசஞ்சலமும் கொண்ட உலகம் முழுவதும் நிறைந்துள்ளது.

ஸ ஶிவஸ்ஸர்வமேவேதம் ஸ்வகீயாபிஶ்ச மூர்திபிஃ அதிதிஷ்டத்யமேயாத்மா ஹ்யேதத்ஸர்வமநுஸ்ம்ரு'தம்

அந்த அளவுக்கே அளவிட முடியாத ஆன்மாவான சிவன், தன் உருவங்களால் இந்த எல்லாவற்றிலும் உறைகிறார்; இவை அனைத்தும் அவருடையதாக நினைக்கப்படுகிறது.

ப்ரஹ்மா விஷ்ணுஸ்ததா ருத்ரோ மஹேஶாநஸ்ஸதாஶிவஃ மூர்தயஸ்தஸ்ய விஜ்ஞேயா யாபிர்விஶ்வமிதம் ததம்

பிரம்மா, விஷ்ணு, ருத்ரன், மகேசன், சதாசிவன்—இவர்கள் எல்லாம் அவருடைய உருவங்கள் என்று அறியப்படுகின்றன; இவ்வுலகம் இவற்றால் முழுவதும் நிறைந்துள்ளது.

அதாந்யாஶ்சாபி தநவஃ பஞ்ச ப்ரஹ்மஸமாஹ்வயாஃ தநூபிஸ்தாபிராவ்யாப்தமிஹ கிம்சிந்ந வித்யதே

மேலும், பஞ்ச பிரம்மம் என்று அழைக்கப்படும் ஐந்து உருவங்களும் உள்ளன; அந்த உருவங்களால் இங்குள்ள அனைத்தும் நிறைந்துள்ளன, அதற்கு வெளியே எதுவும் இல்லை.

ஈஶாநஃ புருஷோ ऽகோரோ வாமஃ ஸத்யஸ்ததைவ ச ப்ரஹ்மாண்யேதாநி தேவஸ்ய மூர்தயஃ பஞ்ச விஶ்ருதாஃ

ஈசானன், புருஷன், அகவோறன், வாமன், சத்யன்—இவை அந்த தேவனின் ஐந்து பிரம்ம உருவங்கள் என்று புகழப்படுகின்றன.

ஈஶாநாக்யா து யா தஸ்ய மூர்திராத்யா கரீயஸீ போக்தாரம் ப்ரக்ரு'தேஃ ஸாக்ஷாத்க்ஷேத்ரஜ்ஞமதிதிஷ்டதி

ஈசானன் எனப்படும் முதன்மை மற்றும் உயர்ந்த உருவம், இயற்கையை அனுபவிப்பவனாகிய க்ஷேத்ரஞானை நேரடியாக ஆண்டுபவர்.

ஸ்தாணோஸ்தத்புருஷாக்யா யா மூர்திர்மூர்திமதஃ ப்ரபோஃ குணாஶ்ரயாத்மகம் போக்யமவ்யக்தமதிதிஷ்டதி

தட்புருஷன் எனப்படும் நிலையான உருவம், குணங்களை அடிப்படையாகக் கொண்ட அனுபவிக்கப்படும் அவ்யக்தத்தை ஆண்டுபவர்.

தர்மாத்யஷ்டாம்கஸம்யுக்தம் புத்திதத்த்வம் பிநாகிநஃ அதிதிஷ்டத்யகோராக்யா மூர்திரத்யம்தபூஜிதா

பினாகி என்பவரின் மிகவும் போற்றப்படும் அகவோர உருவம், தர்மம் முதலான எட்டு அங்கங்களுடன் கூடிய புத்தி தத்துவத்தை ஆண்டுபவர்.

வாமதேவாஹ்வயாம் மூர்திம் மஹாதேவஸ்ய வேதஸஃ அஹம்க்ரு'தேரதிஷ்டாத்ரீமாஹுராகமவேதிநஃ

ஆகமங்களை அறிந்தவர்கள், வேதசன் மகாதேவனின் வாமதேவ உருவம் அஹங்காரத்தை ஆண்டுபவர் என்று கூறுகின்றனர்.

ஸத்யோ ஜாதாஹ்வயாம் மூர்திம் ஶம்போரமிதவர்சஸஃ மாநஸஃ ஸமதிஷ்டாத்ரீம் மதிமம்தஃ ப்ரசக்ஷதே

அளவிட முடியாத ஒளியுடைய சத்யஜாதன் எனப்படும் சம்புவின் உருவம் மனதை ஆண்டுபவர் என்று கூறப்படுகிறது.