ஶிவபுராணம்

ஏதத்ஸர்வம் ஸமாசக்ஷ்வ வாயோ ஶம்கரவிக்ரஹ தத்ஸமோ ந ஹி வக்தாஸ்தி த்ரைலோக்யேஷ்வபரஃ ப்ரபுஃ

ஓ வாயு, சங்கரனின் உருவம் பற்றிய அனைத்தையும் எங்களுக்கு சொல். உன்னைப் போல பேச வல்லவர் வேறு யாரும் இல்லை; மூன்று உலகிலும் உன்னுக்கு சமமான மற்றொரு பெருமை உடையவர் இல்லை.

இத்யாகர்ண்ய வசஸ்தேஷாம் மஹர்ஷீணாம் ப்ரபம்ஜநஃ ஸம்ஸ்ம்ரு'த்ய ஶிவமீஶாநம் ப்ரவக்துமுபசக்ரமே

அவர்கள் சொன்னதை கேட்டு, பிரபஞ்சன் என்ற மகான்முனிவர் சிவபெருமானை நினைத்து, பேசத் தொடங்கினார்.

புரா ஸாக்ஷாந்மஹேஶேந ஶ்ரீகம்டாக்யேந மந்தரே தேவ்யை தேவேந கதிதம் ஜ்ஞாநம் பாஶுபதம் பரம்

முன்னொரு காலத்தில், மந்திர மலையில், ஸ்ரீகண்டன் என அழைக்கப்படும் மஹேசுவரன், தேவியிடம் நேரில் அந்த உயர்ந்த பாஶுபத ஞானத்தை எடுத்துரைத்தார்.

ததேவ ப்ரு'ஷ்டம் க்ரு'ஷ்ணேந விஷ்ணுநா விஶ்வயோநிநா பஶுத்வம் ச ஸுராதீநாம் பதித்வம் ச ஶிவஸ்ய ச

அதே ஞானத்தை, உலகத்துக்கு ஆதாரமான விஷ்ணுவாகிய கிருஷ்ணன் கேட்டான்; தேவாதிகள் உட்பட உயிர்கள் எவ்வாறு பசுக்கள் எனப்படுகிறார்கள், சிவன் எவ்வாறு அதிபதி ஆனான் என்பதையும் கேட்டான்.

யதோபதிஷ்டம் க்ரு'ஷ்ணாய முநிநா ஹ்யுபமந்யுநா ததா ஸமாஸதோ வக்ஷ்யே தச்ச்ரு'ணுத்வமதம்த்ரிதாஃ

அந்த ஞானத்தை உபமன்யு முனிவர் கிருஷ்ணனுக்கு எப்படி சொல்லியாரோ, அதேபோல் சுருக்கமாக நான் சொல்கிறேன்; நீங்கள் கவனமாக கேளுங்கள்.

புரோபமந்யுமாஸீநம் விஷ்ணுஃக்ரு'ஷ்ணவபுர்தரஃ ப்ரணிபத்ய யதாந்யாயமிதம் வசநமப்ரவீத்

முன்பு, கிருஷ்ண வடிவம் கொண்ட விஷ்ணு, அமர்ந்திருந்த உபமன்யுவிடம் சென்று, மரியாதையுடன் உரிய முறையில் இவ்வாறு கேட்டான்.

பகவஞ்ச்ரோதுமிச்சாமி தேவ்யை தேவேந பாஷிதம் திவ்யம் பாஶுபதம் ஜ்ஞாநம் விபூதிம் வாஸ்ய க்ரு'த்ஸ்நஶஃ

பெரியவரே, தேவியிடம் தேவன் சொன்ன தெய்வீகமான பாஶுபத ஞானத்தையும், அவருடைய முழு மகிமையையும் நான் கேட்க விரும்புகிறேன்.

கதம் பஶுபதிர்தேவஃ பஶவஃ கே ப்ரகீர்திதாஃ கைஃ பாஶைஸ்தே நிபத்யம்தே விமுச்யம்தே ச தே கதம்

பசுபதி என்ற கடவுள் எவ்வாறு உயிர்களின் அதிபதி ஆனான்? யார் 'பசுக்கள்' என அழைக்கப்படுகிறார்கள்? எவ்வாறு எந்த பாசங்களால் அவர்கள் கட்டப்படுகிறார்கள், எவ்வாறு விடுவிக்கப்படுகிறார்கள்?

இதி ஸம்சோதிதஃ ஶ்ரீமாநுபமந்யுர்மஹாத்மநா ப்ரணம்ய தேவம் தேவீம் ச ப்ராஹ புஷ்டோ யதா ததா

இவ்வாறு மகான்மா உபமன்யு கேட்டபோது, அந்த மகிமைமிக்க முனிவர், தேவனுக்கும் தேவிக்கும் வணங்கி, கேட்டபடி பதில் கூறினார்.

ப்ரஹ்மாத்யாஃ ஸ்தாவராம்தாஶ்ச தேவதேவஸ்ய ஶூலிநஃ பஶவஃ பரிகீர்த்யம்தே ஸம்ஸாரவஶவர்திநஃ

பிரம்மா முதலாக நிலைபெற்றவை வரை எல்லோரும், சூலம் பிடித்த தேவாதி தேவனின் பசுக்கள் என அழைக்கப்படுகிறார்கள்; அவர்கள் எல்லாம் பிறவிப் பந்தத்தில் சிக்கியுள்ளவர்கள்.

தேஷாம் பதித்வாத்தேவேஶஃ ஶிவஃ பஶுபதிஃ ஸ்ம்ரு'தஃ மலமாயாதிபிஃ பாஶைஃ ஸ பத்நாதி பஶூந்பதிஃ

அவர்களுக்கு அதிபதியாக இருப்பதால் சிவன் பசுபதி என நினைவில் வைக்கப்படுகிறான். மலமும் மாயையும் போன்ற பாசங்களால் அந்த இறைவன் உயிர்களை கட்டுகிறான்.

ஸ ஏவ மோசகஸ்தேஷாம் பக்த்யா ஸம்யகுபாஸிதஃ சதுர்விம்ஶதிதத்த்வாநி மாயாகர்மகுணா அமீ

அவரை உண்மையான பக்தியுடன் வழிபட்டால், அவர் ஒருவரே உயிர்களுக்கு விடுதலை அளிப்பவர். இருபத்து நான்கு தத்துவங்கள், மாயை, கர்மம், குணங்கள் ஆகியவை இவைதான்.

விஷயா இதி கத்யந்தே பாஶா ஜீவநிபந்தநாஃ ப்ரஹ்மாதிஸ்தம்பபர்யம்தாந் பஶூந்பத்த்வா மஹேஶ்வரஃ

இவை எல்லாம் உயிர்களை கட்டும் பாசங்கள் என அழைக்கப்படுகின்றன. பிரம்மா முதல் புல்லுக்கு முடிய உயிர்களை, மகேசுவரன் இவையால் கட்டுகிறான்.

பாஶைரேதைஃ பதிர்தேவஃ கார்யம் காரயதி ஸ்வகம் தஸ்யாஜ்ஞயா மஹேஶஸ்ய ப்ரக்ரு'திஃ புருஷோசிதாம்

இந்த பாசங்களால் இறைவன் ஒவ்வொருவரையும் தங்கள் தகுதியான செயல்களைச் செய்ய வைக்கிறான். மகேசனின் கட்டளையால், இயற்கை மனிதனுக்கேற்றவாறு உருவாக்குகிறது.

புத்திம் ப்ரஸூதே ஸா புத்திரஹம்காரமஹம்க்ரு'திஃ இந்த்ரியாணி தஶைகம் ச தந்மாத்ராபஞ்சகம் ததா

இயற்கை அறிவை உருவாக்குகிறது; அந்த அறிவு அகங்காரத்தை உருவாக்குகிறது; அகங்காரம் பத்து புலன்களையும் ஒன்றையும், அதுபோல் ஐந்து சூட்சுமப் பொருள்களையும் உருவாக்குகிறது.

ஶாஸநாத்தேவதேவஸ்ய ஶிவஸ்ய ஶிவதாயிநஃ தந்மாத்ராண்யபி தஸ்யைவ ஶாஸநேந மஹீயஸா

அனைத்துக்கும் நன்மை தரும் தேவாதி தேவன் சிவபெருமானின் கட்டளையால், அந்த ஐந்து சூட்சுமப் பொருள்களும் உருவாகின்றன.

மஹாபூதாந்யஶேஷாணி பாவயம்த்யநுபூர்வஶஃ ப்ரஹ்மாதீநாம் த்ரு'ணாந்தாநாம் தேஹிநாம் தேஹஸம்கதிம்

அனைத்து பேரெழுத்துகளும் முறையே தோன்றி, பிரம்மா முதல் புல் வரை உள்ள உயிர்களுக்கு உடலை அமைக்கின்றன.

மஹாபூதாந்யஶேஷாணி ஜநயம்தி ஶிவாஜ்ஞயா அத்யவஸ்யதி வை புத்திரஹம்காரோபிமந்யதே

பெரும் பஞ்சபூதங்கள் அனைத்தும் சிவபெருமான் ஆணையால் உருவாகின்றன; புத்தி எல்லாவற்றையும் உணர்கிறது, அகங்காரம் 'இதுவே எனது' என நினைக்கிறது.

சித்தம் சேதயதே சாபி மநஃ ஸம்கல்பயத்யபி ஶ்ரோத்ராதீநி ச க்ரு'ஹ்ணந்தி ஶப்தாதீந்விஷயாந் ப்ரு'தக்

சித்தம் உணர்வை ஏற்படுத்துகிறது, மனம் எண்ணங்களை உருவாக்குகிறது; கேட்கும் உட்பட அனைத்து அறிவுப்புலங்களும் ஒவ்வொன்றும் தனித்தனியாக தத்தம் பொருள்களைப் பெறுகின்றன.

ஸ்வாநேவ நாந்யாந்தேவஸ்ய திவ்யேநாஜ்ஞாபலேந வை வாகாதீந்யபி யாந்யாஸம்ஸ்தாநி கர்மேந்த்ரியாணி ச

ஒவ்வொன்றும் தன் இயல்புப்படி, மற்றொன்றை அல்லாமல், தெய்வீக ஆணையின் சக்தியால் செயல்படுகிறது; அதுபோல், வாக்கு முதலிய கருமேந்திரியங்களும் தத்தம் இடத்தில் நிலைத்துள்ளன.

யதா ஸ்வம் கர்ம குர்வந்தி நாந்யத்கிம்சிச்சிவாஜ்ஞயா ஶப்தாதயோபி க்ரு'ஹ்யம்தே க்ரியந்தே வசநாதயஃ

ஒவ்வொன்றும் தன் கடமையை மட்டுமே, சிவபெருமான் ஆணையால் செய்கிறது; ஒலிகள் முதலியன பெறப்படுகின்றன, பேசுதல் போன்ற செயல்கள் நடைபெறுகின்றன.

அவிலம்க்யா ஹி ஸர்வேஷாமாஜ்ஞா ஶம்போர்கரீயஸீ அவகாஶமஶேஷாணாம் பூதாநாம் ஸம்ப்ரயச்சதி

அனைவருக்கும் சாம்புவின் ஆணை மீற முடியாததும், உயர்ந்ததும்; அது எல்லா உயிர்களுக்கும் இடம் அளிக்கிறது.

ஆகாஶஃ பரமேஶஸ்ய ஶாஸநாதேவ ஸர்வகஃ ப்ராணாத்யைஶ்ச ததா நாமபேதைரம்தர்பஹிர்ஜகத்

விண் பரமசிவனின் ஆணையால் எல்லா இடத்திலும் நிறைந்துள்ளது; அதுபோல், உயிர் மற்றும் பெயரின் வேறுபாடுகளால், உலகம் உள்ளிலும் புறத்திலும் உள்ளது.

பிபர்தி ஸர்வம் ஶர்வஸ்ய ஶாஸநேந ப்ரபஞ்ஜநஃ ஹவ்யம் வஹதி தேவாநாம் கவ்யம் கவ்யாஶிநாமபி

காற்று, சர்வபெருமானின் ஆணையால் அனைத்தையும் தாங்குகிறது; அது தேவர்களுக்காக ஹவிசையும், பித்ருக்களுக்கு அவர்களுக்கான படையலையும் எடுத்துச் செல்கிறது.

பாகாத்யம் ச கரோத்யக்நிஃ பரமேஶ்வரஶாஸநாத் ஸம்ஜீவநாத்யம் ஸர்வஸ்ய குர்வத்யாபஸ்ததாஜ்ஞயா

அக்னி, பரமசிவனின் ஆணையால் சமைப்பது முதலான செயல்களைச் செய்கிறது; அந்த ஆணையால் நீர் எல்லோருக்கும் உயிர்ப்பூட்டுதல் முதலான செயல்களைச் செய்கிறது.

விஶ்வம்பரா ஜகந்நித்யம் தத்தே விஶ்வேஶ்வராஜ்ஞயா தேவாந்பாத்யஸுராந் ஹம்தி த்ரிலோகமபிரக்ஷதி

பூமி எப்போதும் உலகத்தை விச்வேஸ்வரனின் ஆணையால் தாங்குகிறது; அவள் தேவர்களைப் போஷிக்கிறாள், அசுரர்களை அழிக்கிறாள், மூன்று உலகையும் காப்பாளாள்.

ஆஜ்ஞயா தஸ்ய தேவேந்த்ரஃ ஸர்வைர்தேவைரலம்க்யயா ஆதிபத்யமபாம் நித்யம் குருதே வருணஸ்ஸதா

அவரது ஆணையால், தேவர்களின் இந்திரன் மற்ற எல்லா தேவர்களுடனும் இணைந்து நீருக்கு எப்போதும் மேலாண்மை செய்கிறான்; வருணன் எப்போதும் அதனை ஆள்கிறான்.

பாஶைர்பத்நாதி ச யதா தம்ட்யாம்ஸ்தஸ்யைவ ஶாஸநாத் ததாதி நித்யம் யக்ஷேந்த்ரோ த்ரவிணம் த்ரவிணேஶ்வரஃ

அந்தzelfde ஆணையால் குற்றவாளிகளை பாசத்தால் கட்டுகிறான்; யக்ஷர்களின் தலைவன், செல்வத்தின் ஆண்டவன், எப்போதும் செல்வத்தை வழங்குகிறான்.

புண்யாநுரூபம் பூதேப்யஃ புருஷஸ்யாநுஶாஸநாத் கரோதி ஸம்பதஃ ஶஶ்வஜ்ஜ்ஞாநம் சாபி ஸுமேதஸாம்

புண்ணியத்திற்கு ஏற்ப, உயிர்களுக்கு அவர் செல்வத்தை வழங்குகிறான்; அறிவுள்ளவர்களுக்கு நிலையான ஞானத்தையும் அருள்கிறான்.