ஶிவபுராணம்

ததஃ ப்ரஸந்நசேதஸ்கஃ ஸுப்ரணம்ய க்ரு'தாம்ஜலிஃ யயாசே ஸ வரம் விப்ரோ தேவதேவாந்மஹேஶ்வராத்

பின்னர், மனம் மகிழ்ந்து, ஆழமாக வணங்கி, கையைக் கூப்பி, அந்த பிராமணன் தேவாதி தேவனிடம் ஒரு வரம் கேட்டான்.

ப்ரஸீத தேவதேவேஶ ப்ரஸீத பரமேஶ்வர ஸ்வபக்திந்தேஹி பரமாந்திவ்யாமவ்யபிசாரிணீம்

தேவாதி தேவனே, பரமேசுவரா, தயை செய்து எனக்கு உன்னிடம் உயர்ந்த, தெய்வீகமான, நிலையான பக்தியை வழங்கும் அருள் செய்.

ஶ்ரத்தாந்தேஹி மஹாதேவ த்வஸம்பந்திஷு மே ஸதா ஸ்வதாஸ்யம் பரமம் ஸ்நேஹம் ஸாந்நித்யம் சைவ ஸர்வதா

மகாதேவா, உன்னுடன் தொடர்புடையவர்களிடம் எப்போதும் எனக்கு நம்பிக்கை கிடைக்கச் செய்; உன் அடிமை நிலையும், பேரன்பும், என்றும் அருகாமையும் எனக்குக் கிடைக்கச் செய்.

ஏவமுக்த்வா ப்ரஸந்நாத்மாஹர்ஷகத்கதயா கிரா ஸதுஷ்டாவ மஹாதேவமுபமந்யுர்த்விஜோத்தமஃ

இவ்வாறு கூறி, மனம் மகிழ்ச்சி நிறைந்தும், உருக்கமான குரலுடன், சிறந்த பிராமணர் உபமன்யு மகாதேவனைப் புகழ்ந்தான்.

தேவதேவ மஹாதேவ ஶரணாகதவத்ஸல ப்ரஸீத கருணாஸிம்தோ ஸாம்ப ஶம்கர ஸர்வதா

தேவர்களின் தேவனே, மகாதேவனே, சரணாகதர்களை அன்புடன் ஏற்கும் இறைவனே, கருணை கடலே, அம்பாளுடன் கூடிய சங்கரனே, எப்போதும் தயை செய்யும்.

ஏவமுக்தோ மஹாதேவஃ ஸர்வேஷாம் ச வரப்ரதஃ ப்ரத்யுவாச ப்ரஸந்நாத்மோபமந்யும் முநிஸத்தமம்

இவ்வாறு புகழப்பட்டதும், எல்லோருக்கும் வரம் தரும் மகாதேவன், மனம் மகிழ்ந்து முனிவர்களில் சிறந்த உபமன்யுவிடம் பதிலளித்தான்.

வத்ஸோபமந்யோ துஷ்டோ ऽஸ்மி ஸர்வம் தத்தம் மயா ஹி தே த்ரு'டபக்தோ ऽஸி விப்ரர்ஷே மயா விஜ்ஞாஸிதோ ஹ்யஸி

குழந்தை உபமன்யுவே, நான் மகிழ்ச்சி அடைந்தேன்; உனக்கு எல்லாவற்றையும் நான் வழங்கிவிட்டேன். நீ உறுதியான பக்தியுடன் இருக்கிறாய், சிறந்த முனிவரே, நான் உன்னை சோதித்தேன்.

அஜரஶ்சாமரஶ்சைவ பவ த்வந்துஃகவர்ஜிதஃ யஶஸ்வீ தேஜஸா யுக்தோ திவ்யஜ்ஞாநஸமந்விதஃ

நீ முதுமை இல்லாதவனாகவும், மரணமற்றவனாகவும், துயரமின்றி வாழும் ஒருவனாகவும் ஆக வேண்டும்; புகழும், ஒளியும், தெய்வீக அறிவும் உனக்கு எப்போதும் இருக்கட்டும்.

அக்ஷயா பாந்தவாஶ்சைவ குலம் கோத்ரம் ச தே ஸதா பவிஷ்யதி த்விஜஶ்ரேஷ்ட மயி பக்திஶ்ச ஶாஶ்வதீ

உன் உறவினர்கள், குடும்பம், வம்சம் என்றும் அழியாததாக இருக்கும், சிறந்த பிராமணனே; என்மீது உன் பக்தி என்றும் நிலைத்திருக்கும்.

ஸாந்நித்யம் சாஶ்ரமே நித்யம் கரிஷ்யாமி த்விஜோத்தம உபகம்டம் மம த்வம் வை ஸாநந்தம் விஹரிஷ்யஸி

உன் ஆசிரமத்தில் நான் எப்போதும் இருப்பேன், சிறந்த பிராமணனே; நீ என் அருகில் மகிழ்ச்சியுடன் வாழ்வாய்.

ஏவமுக்த்வா ஸ பகவாந்ஸூர்யகோடிஸமப்ரபஃ ஈஶாநஸ்ஸ வராந்தத்த்வா தத்ரைவாந்தர்ததே ஹரஃ

இவ்வாறு கூறி, கோடி சூரியனுக்கு ஒப்பான ஒளியுடன், அந்த இறைவன் வரங்களை வழங்கி, அங்கேயே மறைந்தான்.

உபமந்யுஃ ப்ரஸந்நாத்மா ப்ராப்ய தஸ்மாத்வராத்வராந் ஜகாம ஜநநீஸ்தாநம் ஸுகம் ப்ராபாதிகம் ச ஸஃ

உபமன்யு, மனம் மகிழ்ச்சி அடைந்து, அந்த உயர்ந்த வரங்களைப் பெற்றபின், தாயாரின் இல்லத்திற்கு சென்று, அதிகமான மகிழ்ச்சி பெற்றான்.

நமஸ்ஸமஸ்தஸம்ஸாரசக்ரப்ரமணஹேதவே கௌரீகுசதடத்வந்த்வகும்குமாம்கிதவக்ஷஸே

எல்லா ஜீவராசிகளும் பிறவி சுழற்சி அடைய காரணமானவருக்கும், கௌரியின் மார்பில் குங்குமம் பூசப்பட்டுள்ளவருக்கும் வணக்கம்.

உக்த்வா பகவதோ லப்தப்ரஸாதாதுபமந்யுநா நியமாதுத்திதோ வாயுர்மத்யே ப்ராப்தே திவாகரே

இவ்வாறு கூறி, இறைவனின் அருளால், உபமன்யு தன் விரதத்தை முடித்து, சூரியன் நடுவில் எழுந்தான்.

ரு'ஷயஶ்சாபி தே ஸர்வே நைமிஷாரண்யவாஸிநஃ அதாயமர்தஃ ப்ரஷ்டவ்ய இதி க்ரு'த்வா விநிஶ்சயம்

நைமிஷாரண்யத்தில் வாழும் அந்த முனிவர்கள் அனைவரும், இந்த விஷயத்தை கேட்க வேண்டும் என்று தீர்மானித்தார்கள்.

க்ரு'த்வா யதா ஸ்வகம் க்ரு'த்யம் ப்ரத்யஹம் தே யதா புரா பகவம்தமுபாயாம்தம் ஸமீக்ஷ்ய ஸமுபாவிஶந்

அவர்கள் தங்கள் தினசரி கடமைகளை வழக்கம்போல் செய்து முடித்து, இறைவன் வருவதை பார்த்து, மரியாதையுடன் அமர்ந்தார்கள்.

அதாஸௌ நியமஸ்யாம்தே பகவாநம்பரோத்பவஃ மத்யே முநிஸபாயாஸ்து பேஜே க்லு'ப்தம் வராஸநம்

பின்னர், விரதம் முடிந்ததும், வானிலிருந்து பிறந்த அந்த இறைவன், முனிவர்களின் சபையில் தயார் செய்யப்பட்ட சிறந்த ஆசனத்தில் அமர்ந்தான்.

ஸுகாஸநோபவிஷ்டஶ்ச வாயுர்லோகநமஸ்க்ரு'தஃ ஶ்ரீமத்விபூதிமீஶஸ்ய ஹ்ரு'தி க்ரு'த்வேதமப்ரவீத்

உலகங்கள் வணங்கும் வாயு, சௌகரியமாக அமர்ந்து, இறைவனின் மகிமையை மனதில் வைத்து, இவ்வாறு பேசினான்.

தம் ப்ரபத்யே மஹாதேவம் ஸர்வஜ்ஞமபராஜிதம் விபூதிஸ்ஸகலம் யஸ்ய சராசரமிதம் ஜகத்

அனைத்தையும் அறிந்தும், வெல்ல முடியாதவனும், நிலைபெற்ற சக்தியால் இயங்கும் இந்த உலகத்தின் உரிமையாளர் ஆன மகாதேவனை நான் சரணடைகிறேன்.

இத்யாகர்ண்ய ஶுபாம் வாணீம்ரு'ஷயஃ க்ஷீணகல்மஷாஃ விபூதிவிஸ்தரம் ஶ்ரோதுமூசுஸ்தே பரமம் வசஃ

அந்த மங்களமான வார்த்தைகளை கேட்டு, பாவங்கள் தீர்ந்த முனிவர்கள், அவன் சக்தியின் முழு விரிவையும் கேட்க விரும்பி, உயர்ந்த வார்த்தைகளை கூறினார்கள்.

உக்தம் பகவதா வ்ரு'த்தமுபமந்யோர்மஹாத்மநஃ க்ஷீரார்தேநாபி தபஸா யத்ப்ராப்தம் பரமேஶ்வராத்

பெரிய ஆன்மாவான உபமன்யுவின் செயல்களையும், தவம் மூலம் பரமேஸ்வரனிடமிருந்து பெற்ற பாலைப் பற்றியும், இறைவன் கூறியுள்ளார்.

த்ரு'ஷ்டோ ऽஸௌ வாஸுதேவேந க்ரு'ஷ்ணேநாக்லிஷ்டகர்மணா தௌம்யாக்ரஜஸ்ததஸ்தேந க்ரு'த்வா பாஶுபதம் வ்ரதம்

வாஸுதேவன், அதாவது கிருஷ்ணன், தன் செயல்களில் குற்றமில்லாதவன், தௌம்யர் முன்னிலையில் பார்த்தான். பிறகு அவன் பாசுபத விரதம் மேற்கொண்டான்.

ப்ராப்தம் ச பரமம் ஜ்ஞாநமிதி ப்ராகேவ ஶுஶ்ரும கதம் ஸ லப்தவாந் க்ரு'ஷ்ணோ ஜ்ஞாநம் பாஶுபதம் பரம்

அவன் அந்த உயர்ந்த ஞானத்தை அடைந்தான் என்று நாம் முன்பே கேட்டோம். கிருஷ்ணன் அந்தப் பாசுபதப் பரம ஞானத்தை எவ்வாறு பெற்றான்?

ஸ்வேச்சயா ஹ்யவதீர்ணோபி வாஸுதேவஸ்ஸநாதநஃ நிம்தயந்நிவ மாநுஷ்யம் தேஹஶுத்திம் சகார ஸஃ

வாஸுதேவன் என்ற நித்தியன், தானே விரும்பி மனித உடலை எடுத்துக் கொண்டு, மனித வாழ்வை இகழ்ந்ததுபோல், உடல் தூய்மையைச் செய்தான்.

புத்ரார்தம் ஹி தபஸ்தப்தும் கதஸ்தஸ்ய மஹாமுநேஃ ஆஶ்ரமம் முநிபிர்த்ரு'ஷ்டம் த்ரு'ஷ்டவாம்ஸ்தத்ர வை முநிம்

மகன் பெறுவதற்காக தவம் செய்யும் எண்ணத்தில், அவன் அந்த மகா முனிவரின் ஆசிரமத்திற்குச் சென்றான். அங்கு முனிவர்கள் அவனைப் பார்த்தார்கள்; அவனும் அந்த முனிவரை அங்கு கண்டான்.

பஸ்மாவதாதஸர்வாம்கம் த்ரிபும்ட்ராம்கிதமஸ்தகம் ருத்ராக்ஷமாலாபரணம் ஜடாமம்டலமம்டிதம்

அவன் முழு உடலும் பசுமை பூசப்பட்டிருந்தது, தலையில் மூன்று கோடுகள் இழைக்கப்பட்டிருந்தது, ருத்ராட்ச மாலையால் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தது, முடியும் ஜடையாக கட்டப்பட்டிருந்தது.

தச்சிஷ்யபூதைர்முநிபிஶ்ஶாஸ்த்ரைர்வேதமிவாவ்ரு'தம் ஶிவத்யாநரதம் ஶாம்தமுபமந்யும் மஹாத்யுதிம்

அந்த முனிவரின் சீடர்களால் சூழப்பட்டு, வேதங்கள் சாஸ்திரங்களால் சூழப்பட்டதுபோல், சிவனைத் தியானித்து அமைதியுடன் ஒளிவீசும் உபமன்யு அமர்ந்திருந்தான்.

நமஶ்சகார தம் த்ரு'ஷ்ட்வா ஹ்ரு'ஷ்டஸர்வதநூருஹஃ பஹுமாநேந க்ரு'ஷ்ணோ ऽஸௌ த்ரிஃ க்ரு'த்வா து ப்ரதக்ஷிணாம் ஸ்துதிம் சகார ஸுப்ரீத்யா நதஸ்கம்தஃ க்ரு'தாஞ்ஜலிஃ

அவனைப் பார்த்தவுடன் கிருஷ்ணனுக்கு உடல் முழுவதும் ஆனந்தம் பொங்க, அவன் பணிவுடன் வணங்கி, மூன்று முறை சுற்றி வந்து, பெரும் மரியாதையுடன் கைகூப்பி, தாழ்ந்த தோள்களுடன் மகிழ்ச்சியோடு புகழ்ச்சி பாடினான்.

தஸ்யாவலோகநாதேவ முநேஃ க்ரு'ஷ்ணஸ்ய தீமதஃ நஷ்டமாஸீந்மலம் ஸர்வம் மாயாஜம் கார்மமேவ ச

அந்த முனிவரை கிருஷ்ணன் பார்த்தவுடனே, அவனுடைய எல்லா மாசும், மாயையால் உண்டான கர்மமும் அழிந்துவிட்டது.