ஶிவபுராணம்

ஹேதுவாதவிநிர்முக்தம் ஸாம்க்யயோகார்ததம்பரம் உபாஸதே யம் தத்த்வஜ்ஞா வரம் தஸ்மாத்வ்ரு'ணோம்யஹம்

எல்லா காரணங்களையும் தாண்டி, சாங்க்யம், யோகம் ஆகியவற்றின் பலனை வழங்கும், உண்மையை அறிந்தவர்கள் வழிபடும் அந்த உயர்ந்தவரையே நான் விரும்புகிறேன்.

நாஸ்தி ஶம்போஃ பரம் தத்த்வம் ஸர்வகாரணகாரணாத் ப்ரஹ்மவிஷ்ண்வாதிதேவாநாம் ஸ்ரஷ்டுர்குணபராத்விபோஃ

சம்புவை விட உயர்ந்த தத்துவம் இல்லை; எல்லாவற்றுக்கும் காரணமானவரும், பிரம்மா, விஷ்ணு முதலிய தேவர்களை உருவாக்கியவரும், எல்லா பண்புகளையும் தாண்டியவரும் அவர்.

பஹுநாத்ர கிமுக்தேந மயாத்யாநுமிதம் மஹத் பவாம்தரே க்ரு'தம் பாபம் ஶ்ருதா நிந்தா பவஸ்ய சேத்

இதற்கு மேல் நான் என்ன சொல்ல வேண்டும்? இப்போது எனக்கு பெரிய உண்மை தெளிவாகியுள்ளது: பிறவியில் நான் பவனை குறை கூறுவதை கேட்ட பாவம் செய்திருந்தால்—

ஶ்ருத்வா நிம்தாம் பவஸ்யாத தத்க்ஷணாதேவ ஸந்த்யஜேத் ஸ்வதேஹம் தந்நிஹத்யாஶு ஶிவலோகம் ஸ கச்சதி

பவனை குறை கூறுவதை கேட்டவுடன், உடனே தன் உடலை விட்டு விட வேண்டும்; அப்படி செய்தால், அவன் விரைவில் சிவலோகத்தை அடைவான்.

ஆஸ்தாம் தாவந்மமேச்சேயம் க்ஷீரம் ப்ரதி ஸுராதம நிஹத்ய த்வாம் ஶிவாஸ்த்ரேண த்யஜாம்யேதம் கலேவரம்

எனக்கு பாலும் வேண்டாம்; எல்லா தேவர்களிலும் தாழ்ந்தவனே, நான் உன்னை சிவனின் ஆயுதத்தால் அழித்து, இந்த உடலை விட்டு விடப்போகிறேன்.

ஏவமுக்த்வோபமந்யுஸ்தம் மர்தும் வ்யவஸிதஸ்ஸ்வயம் க்ஷீரே வாஞ்சாமபி த்யக்த்வா நிஹந்தும் ஶக்ரமுத்யதஃ

இவ்வாறு கூறி, உபமன்யு தானே தன் உயிரை விடத் தீர்மானித்து, பால் வேண்டிய ஆசையையும் விட்டுவிட்டு, இந்திரனை அழிக்க முனைந்தான்.

பஸ்மாதாய ததா கோரமகோராஸ்த்ராபிமம்த்ரிதம் விஸ்ரு'ஜ்ய ஶக்ரமுத்திஶ்ய நநாத ஸ முநிஸ்ததா

அப்போது, பயங்கரமான பசும்பொடியை அ஘ோராஸ்திரம் எனும் மந்திரத்துடன் எடுத்து, அந்த முனிவர் அதை இந்திரனை நோக்கி எறிந்து, பெருமையாக முழங்கினார்.

ஸ்ம்ரு'த்வா ஶம்புபதத்வம்த்வம் ஸ்வதேஹம் துக்துமுத்யதஃ ஆக்நேயீம் தாரணாம் பிப்ரதுபமந்யுரவஸ்திதஃ

சம்புவின் திருவடிகளை நினைத்து, உபமன்யு தன் உடலை கரைக்கத் தயாராகி, அக்னி தியானத்தில் நிலைத்திருந்தான்.

ஏவம் வ்யவஸிதே விப்ரே பகவாந்பகநேத்ரஹா வாரயாமாஸ ஸௌம்யேந தாரணாம் தஸ்ய யோகிநஃ

அந்த பிராமணன் இப்படித் தீர்மானித்தபோது, பகனின் கணை அழித்த இறைவன், மென்மையாக அவன் தியானத்தைத் தடுத்தார்.

தத்விஸ்ரு'ஷ்டமகோராஸ்த்ரம் நம்தீஶ்வரநியோகதஃ ஜக்ரு'ஹே மத்யதஃ க்ஷிப்தம் நந்தீ ஶம்கரவல்லபஃ

நந்தீசுவரரின் கட்டளையால், சங்கரனுக்குப் பிரியமான நந்தி, அந்த அ஘ோராஸ்திரத்தை நடுவில் வீசப்பட்டபோதே பிடித்தான்.

ஸ்வம் ரூபமேவ பகவாநாஸ்தாய பரமேஶ்வரஃ தர்ஶயாமாஸ ஶிப்ராய பாலேந்துக்ரு'தஶேகரம்

பரமசிவன் தன் இயல்பான உருவத்தை எடுத்துக் கொண்டு, சிப்ராவிற்கு, தலையில் பிறைச்சந்திரனை அணிந்த வடிவத்தில் தோன்றினார்.

க்ஷீரார்ணவஸஹஸ்ரம் ச பீயூஷார்ணவமேவ வா தத்யாதேரர்ணவாம்ஶ்சைவ க்ரு'தோதார்ணவமேவ ச

அவர் ஆயிரம் பால் கடல்களையும், அமுதக் கடல்களையும், தயிர் கடல்களையும், நெய் கடல்களையும் காட்டினார்.

பலார்ணவம் ச பாலஸ்ய பக்ஷ்ய போஜ்யார்ணவம் ததா அபூபாநாம் கிரிம் சைவ தர்ஶயாமாஸ ஸ ப்ரபுஃ

அந்தப் பையனுக்காக பழக் கடலையும், பலவகை உணவு, சாப்பாடு கடல்களையும், அப்பங்களால் ஆன மலைக்கூடக் காட்டினார்.

ஏவம் ஸ தத்ரு'ஶே தேவோ தேவ்யா ஸார்தம் வ்ரு'ஷோபரி கணேஶ்வரைஸ்த்ரிஶூலாத்யைர்திவ்யாஸ்த்ரைரபி ஸம்வ்ரு'தஃ

இவ்வாறு, தேவியும் உடன், காளையின் மீது அமர்ந்து, கணநாதர்களாலும், திரிசூலம் போன்ற தெய்வ ஆயுதங்களாலும் சூழப்பட்டு, அந்த இறைவன் தோன்றினார்.

திவி தும்துபயோ நேதுஃ புஷ்பவ்ரு'ஷ்டிஃ பபாத ச விஷ்ணுப்ரஹ்மேந்த்ரப்ரமுகைர்தேவைஶ்சந்நா திஶோ தஶ

வானில் பறை ஓசை முழங்க, மலர் மழை பொழிந்தது; விஷ்ணு, பிரம்மா, இந்திரன் முதலிய தேவர்கள் பத்து திசைகளையும் நிரப்பினார்கள்.

அதோபமந்யுராநந்தஸமுத்ரோர்மிபிராவ்ரு'தஃ பபாத தண்டவத்பூமௌ பக்திநம்ரேண சேதஸா

அப்போது உபமன்யு ஆனந்தத்தின் அலைகளால் சூழப்பட்டு, பக்தியுடன் மனதை வணங்கி, தரையில் முழங்கிட்டு விழுந்தான்.

ஏதஸ்மிந்ஸமயே தத்ர ஸஸ்மிதோ பகவாந்பவஃ ஏஹ்யேஹீதி தமாஹூய மூர்த்ந்யாக்ராய ததௌ வராந்

அந்த நேரத்தில், புன்னகையுடன் பகவான் பவன், 'வா, வா' என்று அழைத்து, அவன் தலையை நுகர்ந்து, விருப்பமான வரங்களை வழங்கினார்.

பக்ஷ்யபோஜ்யாந்யதாகாமம் பாந்தவைர்புக்ஷ்வ ஸர்வதா ஸுகீ பவ ஸதா துஃகாந்நிர்முக்தா பக்திமாந்மம

நீ விரும்பும் உணவுகளை உன் உறவினர்களுடன் எப்போதும் உண்டு மகிழ்ச்சி அடை; என்றும் துயரமின்றி, என்மேல் பக்தியுடன் இரு.

உபமந்யோ மஹாபாக தவாம்பைஷா ஹி பார்வதீ மயா புத்ரீக்ரு'தோ ஹ்யத்ய தத்தஃ க்ஷீரோதகார்ணவஃ

மிகுந்த பாக்கியசாலி உபமன்யுவே, இந்த பார்வதி உன் தாயார்; இன்று நான் அவளை என் மகளாக ஆக்கியுள்ளேன், மேலும் உனக்கு பால் கடலை வழங்கியுள்ளேன்.

மதுநஶ்சார்ணவஶ்சைவ தத்யந்நார்ணவ ஏவ ச ஆஜ்யௌதநார்ணவஶ்சைவ பலாத்யர்ணவ ஏவ ச

மேலும் தேன் கடலும், தயிர் மற்றும் அன்னம் கலந்த கடலும், நெய் மற்றும் சாதம் கலந்த கடலும், பழங்கள் முதலானவை நிறைந்த கடலும் உனக்காக இருக்கின்றன.

அபூபகிரயஶ்சைவ பக்ஷ்யபோஜ்யார்ணவஸ்ததா ஏதே தத்தா மயா தே ஹி த்வம் க்ரு'ஹ்ணீஷ்வ மஹாமுநே

இன்னும் பல இனிப்புகள் மலையாகவும், உணவு வகைகள் கடலாகவும் உனக்காக வழங்கப்பட்டுள்ளன; பெரிய முனிவரே, இவற்றை ஏற்று.

பிதா தவ மஹாதேவோ மாதா வை ஜகதம்பிகா அமரத்வம் மயா தத்தம் காணபத்யம் ச ஶாஶ்வதம்

உன் தந்தை மகாதேவன், உன் தாய் உலகத்தாய்; நான் உனக்கு அமரத்துவத்தையும், கணபதிகளின் நிலையான தலைமைத்துவத்தையும் வழங்கியுள்ளேன்.

வராந்வரய ஸுப்ரீத்யா மநோ ऽபிலஷிதாந்பராந் ப்ரஸந்நோ ऽஹம் ப்ரதாஸ்யாமி நாத்ர கார்யா விசாரணா

மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன், உன் மனம் விரும்பும் எந்த வரங்களையும் தேர்ந்தெடு; நான் திருப்தியுடன் இருக்கிறேன், யாதொரு ஐயமும் வேண்டாம்.

ஏவமுக்த்வா மஹாதேவஃ கராப்யாமுபக்ரு'ஹ்யதம் மூர்த்ந்யாக்ராய ஸுதஸ்தே ऽயமிதி தேவ்யை ந்யவேதயத்

இவ்வாறு கூறி, மகாதேவன் தன் கரங்களால் அவனை அணைத்து, அவன் தலையை நுகர்ந்து, 'இவன் உன் மகன்' என்று தேவியிடம் அறிமுகப்படுத்தினார்.

தேவீ ச குஹவத்ப்ரீத்யா மூர்த்நி தஸ்ய கராம்புஜம் விந்யஸ்ய ப்ரததௌ தஸ்மை குமாரபதமவ்யயம்

அப்போது தேவி, மகிழ்ச்சியுடன், தன் தாமரை போன்ற கரத்தை அவன் தலையில் வைத்து, அவனுக்கு என்றும் நிலைக்கும் குமார பதவியை வழங்கினார்.

க்ஷீராப்திரபி ஸாகாரஃ க்ஷீரம் ஸ்வாது கரே ததத் உபஸ்தாய ததௌ பிண்டீபூதம் க்ஷீரமநஶ்வரம்

பால் கடலும் உருவம் கொண்டு வந்து, இனிப்பான பாலை கையில் ஏந்தி, அழியாத பாலை உருண்டையாக அவனுக்குக் கொடுத்தது.

யோகைஶ்வர்யம் ஸதா துஷ்டிம் ப்ரஹ்மவித்யாமநஶ்வராம் ஸம்ரு'த்திம் பரமாந்தஸ்மை ததௌ ஸம்துஷ்டமாநஸஃ

திருப்தியுடன், அவனுக்கு யோக சக்தி, எப்போதும் திருப்தி, அழியாத பரம அறிவு, சிறந்த செழிப்பு மற்றும் உயர்ந்த நிறைவை வழங்கினார்.

அத ஶம்புஃ ப்ரஸந்நாத்மா த்ரு'ஷ்ட்வா தஸ்ய தபோமஹஃ புநர்ததௌ வரம் திவ்யம் முநயே ஹ்யுபமந்யவே

பின்னர் சாம்பு, அவன் தவத்தின் மகத்துவத்தை கண்டு, மனம் மகிழ்ந்து, உபமன்யு முனிவருக்கு மறுபடியும் தெய்வீகமான ஒரு வரம் வழங்கினார்.

வ்ரதம் பாஶுபதம் ஜ்ஞாநம் வ்ரதயோகம் ச தத்த்வதஃ ததௌ தஸ்மை ப்ரவக்த்ரு'த்வபாடவம் ஸுசிரம் பரம்

அவனுக்கு பாசுபத விரதம், அறிவு, விரத யோகத்தின் உண்மையான நடைமுறை, நீண்ட காலம் உயர்ந்த போதனை திறமை ஆகியவற்றை வழங்கினார்.