ஶிவபுராணம்

ஸப்ரஸாதாஶ்ச தே மம்த்ராஃ ஸ்வாதிகாராத்யபேக்ஷயா ஸர்வாதிகாரஸ்த்வேகோ ऽயம் மம்த்ர ஏவேஶ்வராஜ்ஞயா

அந்த மந்திரங்கள் அருளோடு அல்லது இல்லையோ தத்தம் அதிகாரப்படி செயல்படுகின்றன; ஆனால் இந்த ஒரு மந்திரமே எல்லா அதிகாரத்தையும் கொண்டது, இறைவனின் கட்டளையால்.

யதா நிக்ரு'ஷ்டாநுத்க்ரு'ஷ்டாந்ஸர்வாநப்யாத்மநஃ ஶிவஃ க்ஷமதே ரக்ஷிதும் தத்வந்மம்த்ரோ ऽயமபி ஸர்வதா

எப்படி சிவபெருமான் தானே தாழ்ந்தவர்களையும் உயர்ந்தவர்களையும் எல்லோரையும் காப்பாற்றுகிறாரோ, அதுபோல இந்த மந்திரமும் எப்போதும் அனைவரையும் பாதுகாக்கும் திறன் கொண்டது.

ப்ரபலஶ்ச ததா ஹ்யேஷ மம்த்ரோ மந்த்ராந்தராதபி ஸர்வரக்ஷாக்ஷமோ ऽப்யேஷ நாபரஃ கஶ்சிதிஷ்யதே

இந்த மந்திரம் மற்ற எல்லா மந்திரங்களையும் விட மிக வலிமையானது; முழுமையான பாதுகாப்பை வழங்கும் வகையில் இதற்கு சமமானது வேறு எதுவும் இல்லை.

தஸ்மாந்மந்த்ராந்தராம்ஸ்த்யக்த்வா பஞ்சாக்ஷரபரோ பவ தஸ்மிஞ்ஜிஹ்வாம்தரகதே ந கிம்சிதிஹ துர்லபம்

அதனால், மற்ற மந்திரங்களை விட்டு விட்டு, ஐந்து எழுத்து மந்திரத்தையே முழுமையாக ஏற்று கொள்; அது நாவிலிருக்கும்போது, இங்கே எதுவும் கிடைக்காதது இல்லை.

அதோராஸ்த்ரம் ச ஶைவாநாம் ரக்ஷாஹேதுரநுத்தமம் தச்ச தத்ப்ரபவம் மத்வா தத்பரோ பவ நாந்யதா

கீழ்மட்ட ஆயுதமும் சிவபக்தர்களுக்கு மிக உயர்ந்த பாதுகாப்பாகும்; அது அந்த மந்திரத்திலிருந்து தோன்றியது என்பதை அறிந்து, அதிலேயே மனதை செலுத்து, வேறு ஒன்றிலும் அல்ல.

பஸ்மேதந்து மயா லப்தம் பிதுரேவ தவோத்தமம் விரஜாநலஸம்ஸித்தம் மஹாவ்யாபந்நிவாரணம்

உன் தந்தையிடமிருந்து நான் பெற்ற மிகச் சிறந்த பசுமை, தூயதும், நெருப்பில் பரிசுத்தமானதும், பெரிய அபாயங்களைத் தடுக்க வல்லதுமானது.

மம்த்ரம் ச தே மயா தத்தம் க்ரு'ஹாண மதநுஜ்ஞயா அநேநைவாஶு ஜப்தேந ரக்ஷா தவ பவிஷ்யதி

மந்திரத்தையும் நான் உனக்கு கொடுத்துள்ளேன்—என் அனுமதியுடன் அதை ஏற்று; இதை மட்டும் ஜபித்தால், உனக்கு பாதுகாப்பு உறுதி செய்யப்படும்.

ஏவம் மாத்ரா ஸமாதிஶ்ய ஶிவமஸ்த்வித்யுதீர்ய ச விஸ்ரு'ஷ்டஸ்தத்வசோ மூர்த்நி குர்வந்நேவ ததா முநிஃ

இவ்வாறு தாயார் அறிவுரை கூறி, 'சிவபெருமான் உனக்கு அருள் புரிவாராக' என்று ஆசீர்வதித்து, அந்த வார்த்தைகளை அவன் தலை மீது வைத்து, அப்போது புறப்பட்டார்.

தாம் ப்ரணம்யைவமுக்த்வா ச தபஃ கர்தும் ப்ரசக்ரமே தமாஹ ச ததா மாதா ஶுபம் குர்வம்து தே ஸுராஃ

அவளை வணங்கி, அவள் சொன்னதை கேட்ட பிறகு, அவன் தவம் செய்ய ஆரம்பித்தான்; அப்போது அவன் தாய், 'தேவர்கள் உனக்கு நன்மை செய்யட்டும்' என்று சொன்னாள்.

அநுஜ்ஞாதஸ்தயா தத்ர தபஸ்தேபே ஸ துஶ்சரம் ஹிமவத்பர்வதம் ப்ராப்ய வாயுபக்ஷஃ ஸமாஹிதஃ

அவளால் அனுமதி பெற்றவுடன், அவன் அங்கு கடினமான தவம் செய்தான்; இமயமலைக்கு சென்று, காற்றை மட்டுமே உணவாக கொண்டு, மனதை ஒருமைப்படுத்தினான்.

அஷ்டேஷ்டகாபிஃ ப்ரஸாதம் க்ரு'த்வா லிம்கம் ச ம்ரு'ந்மயம் தத்ராவாஹ்ய மஹாதேவம் ஸாம்பம் ஸகணமவ்யயம்

எட்டு செங்கற்களால் வேதி அமைத்து, மண்ணால் லிங்கம் செய்து, அங்கே மகாதேவனையும், அம்பிகையையும், அவருடைய கூட்டத்தாரையும் அழைத்து வணங்கினான்.

பக்த்யா பஞ்சாக்ஷரேணைவ புத்ரைஃ புஷ்பைர்வநோத்பவைஃ ஸமப்யர்ச்ய சிரம் காலம் சசார பரமம் தபஃ

பக்தியுடன், ஐந்து எழுத்து மந்திரத்தையே பயன்படுத்தி, மகன்கள் காட்டில் சேகரித்த பூக்களால், நீண்ட நாட்கள் அர்ச்சனை செய்து, உயர்ந்த தவம் செய்தான்.

ததஸ்தபஶ்சரத்தம் தம் பாலமேகாகிநம் க்ரு'ஶம் உபமந்யும் த்விஜவரம் ஶிவஸம்ஸக்தமாநஸம்

அப்போது, தவம் மேற்கொண்ட அந்த இளம், தனிமையில், மெலிந்த உபமன்யு என்ற சிறந்த பிராமணன், மனதை சிவனில் முழுமையாக வைத்திருந்தான்.

புரா மரீசிநா ஶப்தாஃ கேசிந்முநிபிஶாசகாஃ ஸம்பீட்ய ராக்ஷஸைர்பாவைஸ்தபஸோவிக்நமாசரந்

முன்பு மரீசி சாபம் 받은 சில முனிவர் பிசாசுகள், ராட்சஸ சக்தியால் அவனை வற்புறுத்தி, அவன் தவத்திற்கு இடையூறு செய்தனர்.

ஸ ச தைஃ பீட்யமாநோ ऽபி தபஃ குர்வந்கதஞ்சந ஸதா நமஃ ஶிவாயேதி க்ரோஶதி ஸ்மார்தநாதவத்

அவர்கள் அவனை வற்புறுத்தினாலும், அவன் எப்படியோ தவத்தை தொடர்ந்தான்; எப்போதும் 'நமச்சிவாய' என்று நினைவோடு கூவினான்.

தந்நாதஶ்ரவணாதேவ தபஸோ விக்நகாரிணஃ தே தம் பாலம் ஸமுத்ஸ்ரு'ஜ்ய முநயஸ்ஸமுபாசரந்

அந்த கூவல் கேட்டவுடன், தவத்திற்கு இடையூறு செய்தவர்கள் அந்த சிறுவனை விட்டு விட்டு, முனிவர்கள் அனைவரும் அவனை அணுகினார்கள்.

தபஸா தஸ்ய விப்ரஸ்ய சோபமந்யோர்மஹாத்மநஃ சராசரம் ச முநயஃ ப்ரதீபிதமபூஜ்ஜகத்

அந்த மகானாகிய உபமன்யுவின் தவத்தால், உலகில் உள்ள நிலைமையுள்ளவை மற்றும் நிலைமையில்லாதவை எல்லாம், முனிவர்களோடு சேர்ந்து பிரகாசித்தன.

அத ஸர்வே ப்ரதீப்தாம்கா வைகுண்டம் ப்ரயயுர்த்ருதம் ப்ரணம்யாஹுஶ்ச தத்ஸர்வம் ஹரயே தேவஸத்தமாஃ

பின்னர், அவர்கள் அனைவரும் உடல் ஒளிர்ந்தவாறு விரைவாக வைகுண்டத்திற்கு சென்று, அங்கு வணங்கி, எல்லாவற்றையும் ஹரிக்கு தெரிவித்தார்கள்.

ஶ்ருத்வா தேஷாம் ததா வாக்யம் பகவாந்புருஷோத்தமஃ கிமிதந்த்விதி ஸம்சிந்த்ய ஜ்ஞாத்வா தத்காரணம் ச ஸஃ

அவர்கள் சொன்னதை கேட்ட புனிதமான பரமபுருஷன், 'இது என்ன?' என்று சிந்தித்து, அதன் காரணத்தை உணர்ந்தான்.

ஜகாம மந்தரம் தூர்ணம் மஹேஶ்வரதித்ரு'க்ஷயா த்ரு'ஷ்ட்வா தேவம் ப்ரணம்யைவம் ப்ரோவாச ஸுக்ரு'தாம்ஜலிஃ

மகேஷ்வரரை காணும் ஆசையுடன் அவன் விரைவாக மந்தரமலையை அடைந்தான். தேவனை பார்த்தவுடன், அவனை வணங்கி, இருகைகளையும் கூப்பி மரியாதையுடன் பேசினான்.

பகவந்ப்ராஹ்மணஃ கஶ்சிதுபமந்யுரிதி ஶ்ருதஃ க்ஷீரார்தமதஹத்ஸர்வம் தபஸா தந்நிவாரய

ஓ ஆண்டவரே, உபமன்யு என்று அழைக்கப்படும் ஒரு பிராமணன் இருக்கிறார். பால் பெறும் ஆசையால் எல்லாவற்றையும் விட்டுவிட்டு தவம் செய்கிறான். உங்கள் அருளால் அவனை இதிலிருந்து தடுக்க வேண்டும்.

இதி ஶ்ருத்வா வசோ விஷ்ணோஃ ப்ராஹ தேவோ மஹேஶ்வரஃ ஶிஶும் நிவாரயிஷ்யாமி தத்த்வம் கச்ச ஸ்வமாஶ்ரமம்

விஷ்ணுவின் இந்த வார்த்தைகளை கேட்ட மகேஷ்வரன், 'நான் அந்த சிறுவனை தடுக்கிறேன்; நீ உன் ஆசிரமத்திற்கே திரும்பு' என்று பதிலளித்தார்.

தச்ச்ருத்வா ஶம்புவசநம் ஸ விஷ்ணுர்தேவவல்லபஃ ஜகாமாஶ்வாஸ்ய தாந்ஸர்வாந்ஸ்வலோகமமராதிகாந்

சம்புவின் வார்த்தைகளை கேட்ட விஷ்ணு, தேவர்களின் பிரியமானவர், அங்கிருந்த அமரர்களை எல்லாம் ஆறுதல் கூறி, தன் உலகத்திற்கு திரும்பினார்.

ஏதஸ்மிந்நம்தரே தேவஃ பிநாகீ பரமேஶ்வரஃ ஶக்ரஸ்ய ரூபமாஸ்தாய கந்தும் சக்ரே மதிம் ததஃ

அந்த நேரத்தில், பினாகி என்ற பரமேஷ்வரன், இந்திரனின் உருவத்தை எடுத்துக் கொண்டு அங்கு செல்ல மனதில் தீர்மானித்தார்.

அத ஜகாம முநேஸ்து தபோவநம் கஜவரேண ஸிதேந ஸதாஶிவஃ ஸஹ ஸுராஸுரஸித்தமஹோரகைரமரராஜதநும் ஸ்வயமாஸ்திதஃ

பின்னர் சதாசிவன், தேவர்கள், அசுரர்கள், சித்தர்கள், பெரிய பாம்புகள் ஆகியோருடன், அமரர்களின் அரசன் போல தானே உருவம் எடுத்துக் கொண்டு, வெண்மையான யானையில் ஏறி முனிவரின் தவவனத்திற்கு சென்றார்.

ஸ வாரணஶ்சாரு ததா விபும் தம் நிவீஜ்ய வாலவ்யஜநேந திவ்யம் ததார ஶச்யா ஸஹிதம் ஸுரேம்த்ரம் கரேண வாமேந ஶிதாதபத்ரம்

அந்த அழகிய யானை, அந்த பரமாத்மாவை தெய்வீகமான சாமரம் வீசிக் குளிர்ச்சியளித்தது. சசி உடன் இருந்த இந்திரன், இடது கையில் வெண்மையான ஒளிரும் குடையை பிடித்திருந்தான்.

ரராஜ பகவாந்ஸோமஃ ஶக்ரரூபீ ஸதாஶிவஃ தேநாதபத்ரேண யதா சந்த்ரபிம்பேந மந்தரஃ

இந்திரனாக உருவம் எடுத்த சதாசிவன், அந்த வெண்குடையால், மந்தரமலை மீது நிலா ஒளிவிடும் போல், பிரகாசமாகத் தோன்றினார்.

ஆஸ்தாயைவம் ஹி ஶக்ரஸ்ய ஸ்வரூபம் பரமேஶ்வரஃ ஜகாமாநுக்ரஹம் கர்துமுபமந்யோஸ்ததாஶ்ரமம்

இந்திரனின் உருவத்தை எடுத்த பரமேஷ்வரன், உபமன்யுவுக்கு அருள் செய்யும் நோக்கில் அவன் ஆசிரமத்திற்குச் சென்றார்.

தம் த்ரு'ஷ்ட்வா பரமேஶாநம் ஶக்ரரூபதரம் ஶிவம் ப்ரணம்ய ஶிரஸா ப்ராஹ மஹாமுநிவரஃ ஸ்வயம்

இந்திரனாக வந்த சிவபெருமானை பார்த்த மகா முனிவர், தன் தலையை வணங்கி, தானே பேசினார்.