ஶிவபுராணம்

ராஜ்யம் ஸ்வர்கம் ச மோக்ஷம் ச போஜநம் க்ஷீரஸம்பவம் ந லபந்தே ப்ரியாண்யேஷாம் ந துஷ்யதி யதா ஶிவஃ

அரசு, சொர்க்கம், விடுதலை, அல்லது பாலைப் பெற்ற உணவு — இவை யாவும் சிவன் திருப்தியடையாதவர்களுக்கு கிடைக்காது.

பவப்ரஸாதஜம் ஸர்வம் நாந்யத்தேவப்ரஸாதஜம் அந்யதேவேஷு நிரதா துஃகார்தா விப்ரமந்தி ச

எல்லாம் பவனின் அருளால் தான் கிடைக்கிறது; மற்ற தெய்வங்களின் அருளால் எதுவும் கிடைக்காது. மற்ற தெய்வங்களில் ஈடுபட்டவர்கள் துன்பத்தில் சிக்கி, குழப்பத்தில் அலைகிறார்கள்.

க்ஷீரம் தத்ர குதோ ऽஸ்மாகம் வநே நிவஸதாம் ஸதா க்வ துக்தஸாதநம் வத்ஸ க்வ வயம் வநவாஸிநஃ

நாம் எப்போதும் காடில் வாழும் போது, இங்கு எப்படிப் பால் கிடைக்கும்? பாலைப் பெறும் வழி எங்கே, மகனே? நாமும் காடில் வாழ்பவர்களே!

க்ரு'த்ஸ்நாபாவேந தாரித்ர்யாந்மயா தே பாக்யஹீநயா மித்யாதுக்தமிதம் தத்தம்பிஷ்டமாலோட்ய வாரிணா

முழுமையான வறுமையாலும், அதிர்ஷ்டம் இல்லாமையாலும், நான் உனக்கு இந்தப் பாலை தண்ணீருடன் கலந்துப் பொய் கூறி கொடுத்தேன்.

த்வம் மாதுலக்ரு'ஹே ஸ்வல்பம் பீத்வா ஸ்வாது பயஃ ஶ்ரு'தம் ஜ்ஞாத்வா ஸ்வாது த்வயா பீதம் தஜ்ஜாதீயமநுஸ்மரந்

நீ உன் மாமாவின் வீட்டில் சிறிது தூய்மையான, இனிப்பான, வெந்த பாலை குடித்தாய்; அதன் சுவையை அறிந்து, அதை நினைத்து இப்போது இதையும் குடிக்க விரும்புகிறாய்.

தத்தம் ந பய இத்யுக்த்வா ருதந் துஃகீகரோஷி மாம் ப்ரஸாதேந விநா ஶம்போ பயஸ்தவ ந வித்யதே

‘இது பால் அல்ல’ என்று கூறி அழுகிறாய், எனக்கு துயரம் உண்டாக்குகிறாய்; சம்பு அருள் இல்லாமல் உனக்கு பால் கிடையாது.

பாதபம்கஜயோஸ்தஸ்ய ஸாம்பஸ்ய ஸகணஸ்ய ச பக்த்யா ஸமர்பிதம் யத்தத்காரணம் ஸர்வஸம்பதாம்

சாம்பன் மற்றும் அவருடன் உள்ளவர்களின் தாமரை பாதங்களுக்கு பக்தியுடன் அர்ப்பணிக்கப்படும் எதுவும், எல்லா செல்வங்களுக்கும் காரணமாகும்.

அதுநா வஸுதோஸ்மாபிர்மஹாதேவோ ந பூஜிதஃ ஸகாமாநாம் யதாகாமம் யதோக்தபலதாயகஃ

இப்போது, நாங்கள் செல்வத்துடன் மகாதேவனை வழிபடவில்லை; ஆசையுடன் வருபவர்களுக்கு அவர் சொன்னபடி பலனை அளிப்பவர்.

தநாந்யுத்திஶ்ய நாஸ்மாபிரிதஃ ப்ராகர்சிதஃ ஶிவஃ அதோ தரித்ராஸ்ஸம்ஜாதா வயம் தஸ்மாந்ந தே பயஃ

செல்வம் பெற வேண்டும் என்ற எண்ணத்தில் நாங்கள் இங்கு சிவனை முன்பு வழிபடவில்லை; அதனால் நாங்கள் வறுமையில் உள்ளோம், அதனால்தான் உனக்கு பால் கிடைக்கவில்லை.

பூர்வஜந்மநி யத்தத்தம் ஶிவமுத்திஶ்ய வை ஸுதஃ ததேவ லப்யதே நாந்யத்விஷ்ணுமுத்திஶ்ய வா ப்ரபும்

முந்தைய பிறவியில் சிவனை நோக்கி கொடுத்தது எதுவோ, அதுவே கிடைக்கும், மற்ற எதுவும் கிடைக்காது—even விஷ்ணுவை நோக்கி கொடுத்தாலும்.

இதி மாத்ரு'வசஃ ஶ்ருத்வா தத்யம் ஶோகாதிஸூசகம் பாலோ ऽப்யநுதபந்நம்தஃ ப்ரகல்பமிதமப்ரவீத்

தாயின் இந்த உண்மையான, துயரத்தை வெளிப்படுத்தும் வார்த்தைகளை கேட்டும், அந்தக் குழந்தை உள்ளத்தில் வருத்தமில்லாமல் தைரியமாக இவ்வாறு பேசினான்.

ஶோகேநாலமிதோ மதஃ ஸாம்போ யத்யஸ்தி ஶம்கரஃ த்யஜ ஶோகம் மஹாபாகே ஸர்வம் பத்ரம் பவிஷ்யதி

துயரத்தால் சாம்பன் இறந்திருக்கிறான் என்றால், சங்கரன் இருக்கிறான் என்றால், மகாபாக்கியவளே, துயரை விடு; எல்லாம் நன்றாகும்.

ஶ்ரு'ணு மாதர்வசோ மேத்ய மஹாதேவோ ऽஸ்தி சேத்க்வசித் சிராத்வா ஹ்யசிராத்வாபி க்ஷீரோதம் ஸாதயாம்யஹம்

அம்மா, என் வார்த்தையை கேள்: எங்காவது மகாதேவன் இருந்தால், எவ்வளவு நேரம் ஆனாலும், அல்லது விரைவில், நான் பால் கடலைக் கொண்டு வருவேன்.

இதி ஶ்ருத்வா வசஸ்தஸ்ய பாலகஸ்ய மஹாமதேஃ ப்ரய்துவாச ததா மாதா ஸுப்ரஸந்நா மநஸ்விநீ

அந்த அறிவுள்ள சிறுவனின் வார்த்தைகளை கேட்ட தாயார், மனதில் மகிழ்ச்சியுடன், அவனை நோக்கி பேசினாள்.

ஶுபம் விசாரிதம் தாத த்வயா மத்ப்ரீதிவர்தநம் விலம்பம் மா கதாஸ்த்வம் ஹி பஜ ஸாம்பம் ஸதாஶிவம்

கண்மணியே, நீ நல்லது யோசித்தாய், என் மகிழ்ச்சியை அதிகரித்தாய்; தாமதிக்க வேண்டாம்—எப்போதும் சாம்பன் சதாசிவனை வழிபடு.

ஸர்வஸ்மாததிகோ ऽஸ்த்யேவ ஶிவஃ பரமகாரணம் தத்க்ரு'தம் ஹி ஜகத்ஸர்வம் ப்ரஹ்மாத்யாஸ்தஸ்ய கிம்கராஃ

சிவன் எல்லாவற்றிலும் உயர்ந்தவன், எல்லாவற்றுக்கும் காரணமானவன்; அவரால் இந்த உலகம் உருவானது, பிரம்மாதி எல்லோரும் அவருடைய பணியாளர்கள்.

தத்ப்ரஸாதக்ரு'தைஶ்வர்யா தாஸாஸ்தஸ்ய வயம் ப்ரபோஃ தம் விநாந்யம் ந ஜாநீமஶ்ஶம்கரம் லோகஶம்கரம்

அவரது அருளால் கிடைக்கும் ஐஸ்வர்யத்தால் நாங்கள் அந்த இறைவனுக்கு பணியாளர்கள்; அவரைத் தவிர வேறு யாரையும் அறியோம்—லோகங்களுக்கு நன்மை தரும் சங்கரனைத் தவிர.

அந்யாந்தேவாந்பரித்யஜ்ய கர்மணா மநஸா கிரா தமேவ ஸாம்பம் ஸகணம் பஜ பாவபுரஸ்ஸரம்

மற்ற எல்லா தேவதைகளையும் விட்டு, செயல், மனம், வாக்கு மூலமாக, உண்மையான பக்தியுடன் சாம்பன் மற்றும் அவருடன் உள்ளவர்களை மட்டும் வழிபடு.

தஸ்ய தேவாதிதேவஸ்ய ஶிவஸ்ய வரதாயிநஃ ஸாக்ஷாந்நமஶ்ஶிவாயேதி மம்த்ரோ ऽயம் வாசகஃ ஸ்ம்ரு'தஃ

அந்த தேவாதி தேவனாகிய சிவன், வரம் தரும் இறைவனுக்கு, ‘நம சிவாய’ என்ற மந்திரமே நேரடி புகழ்ச்சி எனப்படுகிறது.

ஸப்தகோடிமஹாமம்த்ராஃ ஸர்வே ஸப்ரணவாஃ பரே தஸ்மிந்நேவ விலீயம்தே புநஸ்தஸ்மாத்விநிர்கதாஃ

ஏழு கோடி பெரிய மந்திரங்கள், பிரணவத்துடன் சேர்ந்து, எல்லாம் இறுதியில் அவரில் லயிக்கின்றன, மீண்டும் அவரிலிருந்து தோன்றுகின்றன.

ஸப்ரஸாதாஶ்ச தே மம்த்ராஃ ஸ்வாதிகாராத்யபேக்ஷயா ஸர்வாதிகாரஸ்த்வேகோ ऽயம் மம்த்ர ஏவேஶ்வராஜ்ஞயா

அந்த மந்திரங்கள் அருளோடு அல்லது இல்லையோ தத்தம் அதிகாரப்படி செயல்படுகின்றன; ஆனால் இந்த ஒரு மந்திரமே எல்லா அதிகாரத்தையும் கொண்டது, இறைவனின் கட்டளையால்.

யதா நிக்ரு'ஷ்டாநுத்க்ரு'ஷ்டாந்ஸர்வாநப்யாத்மநஃ ஶிவஃ க்ஷமதே ரக்ஷிதும் தத்வந்மம்த்ரோ ऽயமபி ஸர்வதா

எப்படி சிவபெருமான் தானே தாழ்ந்தவர்களையும் உயர்ந்தவர்களையும் எல்லோரையும் காப்பாற்றுகிறாரோ, அதுபோல இந்த மந்திரமும் எப்போதும் அனைவரையும் பாதுகாக்கும் திறன் கொண்டது.

ப்ரபலஶ்ச ததா ஹ்யேஷ மம்த்ரோ மந்த்ராந்தராதபி ஸர்வரக்ஷாக்ஷமோ ऽப்யேஷ நாபரஃ கஶ்சிதிஷ்யதே

இந்த மந்திரம் மற்ற எல்லா மந்திரங்களையும் விட மிக வலிமையானது; முழுமையான பாதுகாப்பை வழங்கும் வகையில் இதற்கு சமமானது வேறு எதுவும் இல்லை.

தஸ்மாந்மந்த்ராந்தராம்ஸ்த்யக்த்வா பஞ்சாக்ஷரபரோ பவ தஸ்மிஞ்ஜிஹ்வாம்தரகதே ந கிம்சிதிஹ துர்லபம்

அதனால், மற்ற மந்திரங்களை விட்டு விட்டு, ஐந்து எழுத்து மந்திரத்தையே முழுமையாக ஏற்று கொள்; அது நாவிலிருக்கும்போது, இங்கே எதுவும் கிடைக்காதது இல்லை.

அதோராஸ்த்ரம் ச ஶைவாநாம் ரக்ஷாஹேதுரநுத்தமம் தச்ச தத்ப்ரபவம் மத்வா தத்பரோ பவ நாந்யதா

கீழ்மட்ட ஆயுதமும் சிவபக்தர்களுக்கு மிக உயர்ந்த பாதுகாப்பாகும்; அது அந்த மந்திரத்திலிருந்து தோன்றியது என்பதை அறிந்து, அதிலேயே மனதை செலுத்து, வேறு ஒன்றிலும் அல்ல.

பஸ்மேதந்து மயா லப்தம் பிதுரேவ தவோத்தமம் விரஜாநலஸம்ஸித்தம் மஹாவ்யாபந்நிவாரணம்

உன் தந்தையிடமிருந்து நான் பெற்ற மிகச் சிறந்த பசுமை, தூயதும், நெருப்பில் பரிசுத்தமானதும், பெரிய அபாயங்களைத் தடுக்க வல்லதுமானது.

மம்த்ரம் ச தே மயா தத்தம் க்ரு'ஹாண மதநுஜ்ஞயா அநேநைவாஶு ஜப்தேந ரக்ஷா தவ பவிஷ்யதி

மந்திரத்தையும் நான் உனக்கு கொடுத்துள்ளேன்—என் அனுமதியுடன் அதை ஏற்று; இதை மட்டும் ஜபித்தால், உனக்கு பாதுகாப்பு உறுதி செய்யப்படும்.

ஏவம் மாத்ரா ஸமாதிஶ்ய ஶிவமஸ்த்வித்யுதீர்ய ச விஸ்ரு'ஷ்டஸ்தத்வசோ மூர்த்நி குர்வந்நேவ ததா முநிஃ

இவ்வாறு தாயார் அறிவுரை கூறி, 'சிவபெருமான் உனக்கு அருள் புரிவாராக' என்று ஆசீர்வதித்து, அந்த வார்த்தைகளை அவன் தலை மீது வைத்து, அப்போது புறப்பட்டார்.

தாம் ப்ரணம்யைவமுக்த்வா ச தபஃ கர்தும் ப்ரசக்ரமே தமாஹ ச ததா மாதா ஶுபம் குர்வம்து தே ஸுராஃ

அவளை வணங்கி, அவள் சொன்னதை கேட்ட பிறகு, அவன் தவம் செய்ய ஆரம்பித்தான்; அப்போது அவன் தாய், 'தேவர்கள் உனக்கு நன்மை செய்யட்டும்' என்று சொன்னாள்.