ஶிவபுராணம்

அர்த்யதே தேஜஸா ஸர்வம் வாயுநா சாபநீயதே வ்யோம்நாநுக்ரு'ஹ்யதே ஸர்வம் ஜ்ஞேயமேவம் ஹி ஸூரிபிஃ

தீயால் எல்லாம் கரைகிறது, காற்றால் எல்லாம் எடுத்துச் செல்லப்படுகிறது, ஆகாயம் எல்லாவற்றையும் தாங்குகிறது; இதை அறிவாளிகள் இவ்வாறு உணர வேண்டும்.

பஞ்சக்ரு'த்யமிதம் போடும் மமாஸ்தி முகபஞ்சகம் சதுர்திக்ஷு சதுர்வக்த்ரம் தந்மத்யே பஞ்சமம் முகம்

இந்த ஐந்து செயல்களை அறிய எனக்கு ஐந்து முகங்கள் உள்ளன; நான்கு திசைகளில் நான்கு முகங்கள், நடுவில் ஐந்தாவது முகம்.

யுவாப்யாம் தபஸா லப்தமேதத்க்ரு'த்யத்வயம் ஸுதௌ ஸ்ரு'ஷ்டிஸ்தித்யபீதம் பாக்யம் மத்தஃ ப்ரீதாததிப்ரியம்

உங்கள் தவத்தால், என் பிள்ளைகளே, படைப்பு, பாதுகாப்பு என்ற இரண்டு செயல்களை நீங்கள் பெற்றுள்ளீர்கள்; இது மிக விருப்பமானது, என் அன்பால் உங்களுக்குக் கொடுத்தேன்.

ததா ருத்ரமஹேஶாப்யாமந்யத்க்ரு'த்யத்வயம் பரம் அநுக்ரஹாக்யம் கேநாபி லப்தும் நைவ ஹி ஶக்யதே

அதேபோல், ருத்ரனும் மகேசனும் அளிக்கும் உயர்ந்த அருளை வேறு யாராலும் பெற முடியாது.

தத்ஸர்வம் பௌர்விகம் கர்ம யுவாப்யாம் காலவிஸ்ம்ரு'தம் ந தத்ருத்ர மஹேஶாப்யாம் விஸ்ம்ரு'தம் கர்ம தாத்ரு'ஶம்

காலம் கடந்ததால், நீங்கள் இருவரும் அந்த பழைய செயல்களை மறந்துவிட்டீர்கள்; ஆனால் அந்த மாதிரியான செயல்களை ருத்ரனும் மகேசனும் ஒருபோதும் மறந்ததில்லை.

ரூபே வேஶே ச க்ரு'த்யே ச வாஹநே சாஸநே ததா ஆயுதாதௌ ச மத்ஸாம்யமஸ்மாபிஸ்தத்க்ரு'தே க்ரு'தம்

உடல் வடிவிலும், ஆடையிலும், செயலில், வாகனத்திலும், ஆசனத்திலும், ஆயுதம் முதலியவற்றிலும், அந்த நோக்கில் நாங்கள் எல்லாவற்றையும் நம்மைப் போலவே உருவாக்கினோம்.

மத்த்யாநவிரஹாத்வத்ஸௌ மௌட்யம் வாமேவமாகதம் மஜ்ஜ்ஞாநே ஸதி நைவம் ஸ்யாந்மாநம் ரூபே மஹேஶவத்

என் அறிவிலிருந்து பிரிந்ததால், குட்டிகளே, உங்களுக்குள் இந்த குழப்பம் வந்துள்ளது; என் அறிவு இருந்திருந்தால், மகேசனைப் போல வடிவத்தில் பெருமை உண்டாகாது.

தஸ்மாந்மஜ்ஜ்ஞாநஸித்த்யர்தம் மம்த்ரமோம்காரநாமகம் இதஃ பரம் ப்ரஜபதம் மாமகம் மாநபம்ஜநம்

எனது அறிவை அடைவதற்காக, இனிமேல் என் பெருமையை அழிக்கும் ஓம் எனும் மந்திரத்தை உச்சரியுங்கள்.

உபாதிஶம் நிஜம் மம்த்ரமோம்காரமுருமம்கலம் ஓம்காரோ மந்முகாஜ்ஜஜ்ஞே ப்ரதமம் மத்ப்ரபோதகஃ

நான் எனது சொந்த ஓம் என்ற பெரிய மங்களமான மந்திரத்தை உங்களுக்கு கற்றுக் கொடுத்தேன்; ஓம் எனும் மந்திரம் முதலில் என் வாயிலிருந்து தோன்றியது, அது என் அறிவை விழிப்பூட்டியது.

வாசகோ ऽயமஹம் வாச்யோ மம்த்ரோ ऽயம் ஹி மதாத்மகஃ ததநுஸ்மரணம் நித்யம் மமாநுஸ்மரணம் பவேத்

இது உச்சரிப்பவனும், நான் உச்சரிக்கப்படுவனும்; இந்த மந்திரம் உண்மையில் எனது இயல்பே; அதை எப்போதும் நினைப்பது, என்னை எப்போதும் நினைப்பதற்குச் சமம்.

அகாரௌத்தராத்பூர்வமுகாரஃ பஶ்சிமாநநாத் மகாரோ தக்ஷிணமுகாத்பிம்துஃ ப்ராங்முகதஸ்ததா

'உ' என்ற எழுத்து வடக்கு முகத்திலிருந்து, 'க' மேற்கு முகத்திலிருந்து, 'ம' தெற்கு முகத்திலிருந்து, பிந்து கிழக்கு முகத்திலிருந்து தோன்றுகிறது.

நாதோ மத்யமுகாதேவம் பஞ்சதா ऽஸௌ விஜ்ரு'ம்பிதஃ ஏகீபூதஃ புநஸ்தத்வதோமித்யேகாக்ஷரோ பவேத்

நாதம் நடு முகத்திலிருந்து எழுகிறது; இவ்வாறு ஐந்து விதமாக விரிகிறது; மீண்டும் ஒன்றாக இணைந்தால், அது ஓம் என்ற ஒற்றை எழுத்தாகும்.

நாமரூபாத்மகம் ஸர்வம் வேதபூதகுலத்வயம் வ்யாப்தமேதேந மம்த்ரேண ஶிவஶக்த்யோஶ்ச போதகஃ

பெயரும் உருவும் கொண்ட எல்லாவற்றையும், வேதத்தின் இரு வகைகளையும் இந்த மந்திரம் ஊடுருவி நிற்கிறது; இது சிவனையும் சக்தியையும் வெளிப்படுத்துகிறது.

அஸ்மாத்பஞ்சாக்ஷரம் ஜஜ்ஞே போதகம் ஸகலஸ்யதத் ஆகாராதிக்ரமேணைவ நகாராதியதாக்ரமம்

இதிலிருந்து ஐந்து எழுத்துகளைக் கொண்ட மந்திரம் தோன்றியது, அது அனைத்தையும் வெளிப்படுத்துகிறது; 'அ' என தொடங்கி, 'ந' என தொடங்கும் வரிசையிலும் உள்ளது.

அஸ்மாத்பஞ்சாக்ஷராஜ்ஜாதா மாத்ரு'காஃ பஞ்சபேததஃ தஸ்மாச்சிரஶ்சதுர்வக்த்ராத்த்ரிபாத்காய த்ரிரேவ ஹி

இந்த ஐந்து எழுத்து மந்திரத்திலிருந்து ஐந்து பிரிவுகளில் மாதாக்கள் தோன்றினார்கள்; அதனால், தலை மற்றும் நான்கு முகங்களில் இருந்து, மூன்று அடிகள் கொண்ட காயத்ரி மூன்று மடங்கு உருவானது.

வேதஃ ஸர்வஸ்ததோ ஜஜ்ஞே ததோ வை மம்த்ரகோடயஃ தத்தந்மம்த்ரேண தத்ஸித்திஃ ஸர்வஸித்திரிதோ பவேத்

அதிலிருந்து எல்லா வேதமும் பிறந்தது; அதிலிருந்து எண்ணற்ற மந்திரங்கள் தோன்றின; அந்த மந்திரங்களால் அவற்றுக்கான சாதனைகள், இங்கிருந்து எல்லா Siddhigalும் கிடைக்கின்றன.

அநேந மம்த்ரகம்தேந போகோ மோக்ஷஶ்ச ஸித்த்யதி ஸகலா மம்த்ரராஜாநஃ ஸாக்ஷாத்போகப்ரதாஃ ஶுபாஃ

இந்த மூல மந்திரத்தால், both அனுபவமும் விடுதலையும் பெற முடியும்; எல்லா மந்திர ராஜாக்களும் நேரடியாக நல்ல அனுபவங்களை வழங்குகின்றன.

புநஸ்தயோஸ்தத்ர திரஃ படம் குருஃ ப்ரகல்ப்ய மம்த்ரம் ச ஸமாதிஶத்பரம் நிதாய தச்சீர்ஷ்ணி கராம்புஜம் ஶநைருதங்முகம் ஸம்ஸ்திதயோஃ ஸஹாம்பிகஃ

பின்னர், அந்த இருவருக்காக ஆசான் ஒரு திரை அமைத்து, உயர்ந்த மந்திரத்தை உபதேசித்து, தன் தாமரை போன்ற கையை மெதுவாக அவர்களின் தலை மீது வைத்து, வடக்கு நோக்கி அமர்ந்திருந்த அம்பிகையுடன் சேர்ந்து செய்தார்.

த்ரிருச்சார்யாக்ரஹீந்மம்த்ரம் யம்த்ரதம்த்ரோக்திபூர்வகம் ஶிஷ்யௌ ச தௌ தக்ஷிணாயாமாத்மாநம் ச ஸமர்பயத்

மூன்று முறை மந்திரத்தை, யந்திரம் மற்றும் தந்திர நூல்களில் கூறியபடி உச்சரித்து, அந்த இரு சீடர்களையும் தன் வலப்பக்கத்திலும், தன்னையும் அர்ப்பணித்தார்.

ப்ரபத்தஹஸ்தௌ கில தௌ ததம்திகே தமேவ தேவம் ஜகதுர்ஜகத்குரும்

கைகளை கட்டியபடி, அந்த இருவரும் அருகில் நின்று, உலகாசிரியரான அந்த தேவனைப் புகழ்ந்தார்கள்.

நமோ நிஷ்கலரூபாய நமோ நிஷ்கலதேஜஸே நமஃ ஸகலநாதாய நமஸ்தே ஸகலாத்மநே

உருவற்ற இயல்புடையவருக்கு வணக்கம்; உருவற்ற ஒளியுடையவருக்கு வணக்கம்; எல்லா உருவங்களின் ஆண்டவருக்கு வணக்கம்; எல்லாவற்றிலும் உள்ள ஆத்மாவுக்கு வணக்கம்.

ப்ரணவவாச்யாய நமஃ ப்ரணவலிம்கிநே நமஃ ஸ்ரு'ஷ்ட்யாதிகர்த்ரே ச நமஃ பஞ்சமுகாயதே

ஓம் எனும் எழுத்தால் குறிக்கப்படுபவருக்கு வணக்கம்; ஓம் வடிவிலிங்கம் கொண்டவருக்கு வணக்கம்; படைப்பையும் அதனைத் தொடர்வதையும் உருவாக்குபவருக்கு வணக்கம்; ஐந்து முகங்கள் உடையவருக்கு வணக்கம்.

பஞ்சப்ரஹ்மஸ்வரூபாய பஞ்ச க்ரு'த்யாயதே நமஃ ஆத்மநே ப்ரஹ்மணே துப்யமநம்தகுணஶக்தயே

ஐந்து பிரம்ம ரூபமாக இருப்பவருக்கும், ஐந்து செயல்களையும் நிகழ்த்துபவருக்கும் வணக்கம்; எல்லா குணங்களும் சக்திகளும் நிரம்பிய ஆத்மா, பரம்பொருளே, உமக்கு வணக்கம்.

ஸகலாகலரூபாய ஶம்பவே குரவே நமஃ இதி ஸ்துத்வா குரும் பத்யைர்ப்ரஹ்மா விஷ்ணுஶ் ச நேமதுஃ

எல்லா ரூபங்களும், பகுதியற்ற ரூபங்களும் கொண்ட சம்புவுக்கும் குருவுக்கும் வணக்கம். இவ்வாறு பாடல்களால் குருவை போற்றி, பிரம்மா மற்றும் விஷ்ணு வணங்கினர்.

வத்ஸகௌ ஸர்வதத்த்வம் ச கதிதம் தர்ஶிதம் ச வாம் ஜபதம் ப்ரணவம் மம்த்ரம் தேவீதிஷ்டம் மதாத்மகம்

பிரியமானவர்களே, எல்லா தத்துவங்களும் உங்களுக்குச் சொல்லப்பட்டும் காட்டப்பட்டும் விட்டேன். தேவி அருளியதும் எனது சுய ரூபமும் கொண்ட ஓம் மந்திரத்தை உளமாரும் ஜபியுங்கள்.

ஜ்ஞாநம் ச ஸுஸ்திரம் பாக்யம் ஸர்வம் பவதி ஶாஶ்வதம் ஆர்த்ராயாம் ச சதுர்தஶ்யாம் தஜ்ஜாப்யம் த்வக்ஷயம் பவேத்

இதனால் அறிவும் உறுதியும், அதிருஷ்டமும் நிரந்தரமாகும்; எல்லாவற்றும் நிலைத்திருக்கும். ஆர்த்ரா நட்சத்திரம் உள்ள நால்பதாம் நாளில் இதை ஜபித்தால், அந்த புண்ணியம் அழியாது.

ஸூர்யகத்யா மஹார்த்ராயாமேகம் கோடிகுணம் பவேத் ம்ரு'கஶீர்ஷாம்திமோ பாகஃ புநர்வஸ்வாதிமஸ்ததா

சூரியன் ஆர்த்ராவுடன் சேரும் போது, புண்ணியம் கோடி மடங்கு அதிகமாகும். மிருகசீரிடம் முடியும் பகுதியும், புனர்பூசம் தொடங்கும் பகுதியும் அதேபோல் சிறப்புடையவை.

ஆர்த்ராஸமஃ ஸதா ஜ்ஞேயஃ பூஜாஹோமாதிதர்பணே தர்ஶநம் து ப்ரபாதே ச ப்ராதஃஸம்கவகாலயோஃ

ஆர்த்ரா எப்போதும் பூஜை, ஹோமம், தர்ப்பணம் போன்றவற்றுக்கு சமமாகக் கருதப்பட வேண்டும். காலை நேரத்தில், விடியற்காலத்தில் லிங்கத்தை தரிசிப்பது மிகுந்த புண்ணியமாகும்.

சதுர்தஶீ ததா க்ராஹ்யா நிஶீதவ்யாபிநீ பவேத் ப்ரதோஷவ்யாபிநீ சைவ பரயுக்தா ப்ரஶஸ்யதே

நால்பதாம் நாள் நள்ளிரவு வரை நீளும்போது அதை அனுசரிக்க வேண்டும்; அந்த நாள் பிரதோஷ காலத்தையும் கடந்தால், அது மிகப் புகழப்படுகிறது.