ஶிவபுராணம்

மாதர்மாதர்மஹாபாகே மம தேஹி தபஸ்விநி கவ்யம் க்ஷீரமதிஸ்வாது நால்பமுஷ்ணம் பிபாம்யஹம்

‘அம்மா, பெரிய பாக்கியசாலி, தவமுள்ளவளே, எனக்கு பசு பாலை கொடு; நான் வெறும் சிறிது வெந்நீர் பாலை விரும்பவில்லை, மிகவும் இனிப்பான பாலை தான் விரும்புகிறேன்’ என்று கூறினான்.

தச்ச்ருத்வா புத்ரவசநம் தந்மாதா ச தபஸ்விநீ வ்யாக்ரபாதஸ்ய மஹிஷீ துஃகமாபத்ததா ச ஸா

மகனின் வார்த்தைகளை கேட்டதும், தவமுள்ளவளான வியாக்ரபாதரின் மனைவி, அந்த தாய், மிகுந்த துக்கத்தில் மூழ்கினாள்.

உபலால்யாத ஸுப்ரீத்யா புத்ரமாலிம்க்ய ஸாதரம் துஃகிதா விலலாபாத ஸ்ம்ரு'த்வா நைர்தந்யமாத்மநஃ

பிறகு, மகனை மிகுந்த பாசத்துடன் அணைத்துக்கொண்டு, துக்கமடைந்தவளாக, தன் ஏழ்மை நினைத்து அழுதாள்.

ஸ்ம்ரு'த்வாஸ்ம்ரு'த்வா புநஃ க்ஷீரமுபமந்யுஸ்ஸ பாலகஃ தேஹி தேஹீதி தாமாஹ ருத்ரந்பூயோ மஹாத்யுதிஃ

மறந்து மறந்து, மீண்டும் மீண்டும், அந்த சிறுவன் உபமன்யு, ‘கொடு, கொடு’ என்று தாயிடம் கேட்டான்; அவன் ருத்ரனைப் போல பிரகாசமாக இருந்தான்.

தத்தடம் ஸா பரிஜ்ஞாய த்விஜபத்நீ தபஸ்விநீ ஶாந்தயே தத்தடஸ்யாத ஶுபோபாயமரீரசத்

அவனது பிடிவாதத்தை உணர்ந்த அந்த முனிவரின் தவமுள்ள மனைவி, அவன் மனம் அமைதியாகும் வகையில் நல்ல வழியை யோசித்தாள்.

உஞ்சவ்ரு'த்த்யார்ஜிதாந்பீஜாந்ஸ்வயம் த்ரு'ஷ்ட்வா ச ஸா ததா பீஜபிஷ்டமதாலோட்ய தோயேந கலபாஷிணீ

அப்போது, உஞ்சவிருத்தியால் சேர்த்திருந்த விதைகளை பார்த்து, அவற்றை அரைத்து, தண்ணீரில் கலந்து, மென்மையாகப் பேசினாள்.

ஏஹ்யேஹி மம புத்ரேதி ஸாமபூர்வம் ததஸ்ஸுதம் ஆலிம்க்யாதாய துஃகார்தா ப்ரததௌ க்ரு'த்ரிமம் பயஃ

‘வா, வா, என் மகனே’ என்று இனிமையாக அழைத்து, மகனை அணைத்துக்கொண்டு, துக்கத்தில் வாடியவளாக, செயற்கை பாலை கொடுத்தாள்.

பீத்வா ச க்ரு'த்ரிமம் க்ஷீரம் மாத்ராம் தத்தம் ஸ பாலகஃ நைதத்க்ஷீரமிதி ப்ராஹ மாதரம் சாதிவிஹ்வலஃ

தாயால் கொடுக்கப்பட்ட அந்த செயற்கை பாலை குடித்த பிறகு, அந்த சிறுவன் மிகவும் வருந்தி, ‘இது பால் அல்ல’ என்று தாயிடம் சொன்னான்.

துஃகிதா ஸா ததா ப்ராஹ ஸம்ப்ரேக்ஷ்யாக்ராய மூர்தநி ஸமார்ஜ்ய நேத்ர புத்ரஸ்ய கராப்யாம் கமலாயதே

அப்போது, துக்கத்தில் மூழ்கிய தாய், அவனைப் பார்த்து, அவன் தலையை மணந்து, தன் கரங்களால் அவன் தாமரை போன்ற கண்களைத் துடைத்து, பேசினாள்.

தடிநீ ரத்நபூர்ணாஸ்தாஸ்ஸ்வர்கபாதாலகோசராஃ பாக்யஹீநா ந பஶ்யந்தி பக்திஹீநாஶ்ச யே ஶிவே

வானுலகிலும் பாதாளத்திலும் கிடைக்கும், மாணிக்கங்கள் நிரம்பிய நதிகள் உள்ளன; ஆனால், அதிர்ஷ்டம் இல்லாதவரும் சிவனிடம் பக்தி இல்லாதவரும் அவற்றைக் காண முடியாது.

ராஜ்யம் ஸ்வர்கம் ச மோக்ஷம் ச போஜநம் க்ஷீரஸம்பவம் ந லபந்தே ப்ரியாண்யேஷாம் ந துஷ்யதி யதா ஶிவஃ

அரசு, சொர்க்கம், விடுதலை, அல்லது பாலைப் பெற்ற உணவு — இவை யாவும் சிவன் திருப்தியடையாதவர்களுக்கு கிடைக்காது.

பவப்ரஸாதஜம் ஸர்வம் நாந்யத்தேவப்ரஸாதஜம் அந்யதேவேஷு நிரதா துஃகார்தா விப்ரமந்தி ச

எல்லாம் பவனின் அருளால் தான் கிடைக்கிறது; மற்ற தெய்வங்களின் அருளால் எதுவும் கிடைக்காது. மற்ற தெய்வங்களில் ஈடுபட்டவர்கள் துன்பத்தில் சிக்கி, குழப்பத்தில் அலைகிறார்கள்.

க்ஷீரம் தத்ர குதோ ऽஸ்மாகம் வநே நிவஸதாம் ஸதா க்வ துக்தஸாதநம் வத்ஸ க்வ வயம் வநவாஸிநஃ

நாம் எப்போதும் காடில் வாழும் போது, இங்கு எப்படிப் பால் கிடைக்கும்? பாலைப் பெறும் வழி எங்கே, மகனே? நாமும் காடில் வாழ்பவர்களே!

க்ரு'த்ஸ்நாபாவேந தாரித்ர்யாந்மயா தே பாக்யஹீநயா மித்யாதுக்தமிதம் தத்தம்பிஷ்டமாலோட்ய வாரிணா

முழுமையான வறுமையாலும், அதிர்ஷ்டம் இல்லாமையாலும், நான் உனக்கு இந்தப் பாலை தண்ணீருடன் கலந்துப் பொய் கூறி கொடுத்தேன்.

த்வம் மாதுலக்ரு'ஹே ஸ்வல்பம் பீத்வா ஸ்வாது பயஃ ஶ்ரு'தம் ஜ்ஞாத்வா ஸ்வாது த்வயா பீதம் தஜ்ஜாதீயமநுஸ்மரந்

நீ உன் மாமாவின் வீட்டில் சிறிது தூய்மையான, இனிப்பான, வெந்த பாலை குடித்தாய்; அதன் சுவையை அறிந்து, அதை நினைத்து இப்போது இதையும் குடிக்க விரும்புகிறாய்.

தத்தம் ந பய இத்யுக்த்வா ருதந் துஃகீகரோஷி மாம் ப்ரஸாதேந விநா ஶம்போ பயஸ்தவ ந வித்யதே

‘இது பால் அல்ல’ என்று கூறி அழுகிறாய், எனக்கு துயரம் உண்டாக்குகிறாய்; சம்பு அருள் இல்லாமல் உனக்கு பால் கிடையாது.

பாதபம்கஜயோஸ்தஸ்ய ஸாம்பஸ்ய ஸகணஸ்ய ச பக்த்யா ஸமர்பிதம் யத்தத்காரணம் ஸர்வஸம்பதாம்

சாம்பன் மற்றும் அவருடன் உள்ளவர்களின் தாமரை பாதங்களுக்கு பக்தியுடன் அர்ப்பணிக்கப்படும் எதுவும், எல்லா செல்வங்களுக்கும் காரணமாகும்.

அதுநா வஸுதோஸ்மாபிர்மஹாதேவோ ந பூஜிதஃ ஸகாமாநாம் யதாகாமம் யதோக்தபலதாயகஃ

இப்போது, நாங்கள் செல்வத்துடன் மகாதேவனை வழிபடவில்லை; ஆசையுடன் வருபவர்களுக்கு அவர் சொன்னபடி பலனை அளிப்பவர்.

தநாந்யுத்திஶ்ய நாஸ்மாபிரிதஃ ப்ராகர்சிதஃ ஶிவஃ அதோ தரித்ராஸ்ஸம்ஜாதா வயம் தஸ்மாந்ந தே பயஃ

செல்வம் பெற வேண்டும் என்ற எண்ணத்தில் நாங்கள் இங்கு சிவனை முன்பு வழிபடவில்லை; அதனால் நாங்கள் வறுமையில் உள்ளோம், அதனால்தான் உனக்கு பால் கிடைக்கவில்லை.

பூர்வஜந்மநி யத்தத்தம் ஶிவமுத்திஶ்ய வை ஸுதஃ ததேவ லப்யதே நாந்யத்விஷ்ணுமுத்திஶ்ய வா ப்ரபும்

முந்தைய பிறவியில் சிவனை நோக்கி கொடுத்தது எதுவோ, அதுவே கிடைக்கும், மற்ற எதுவும் கிடைக்காது—even விஷ்ணுவை நோக்கி கொடுத்தாலும்.

இதி மாத்ரு'வசஃ ஶ்ருத்வா தத்யம் ஶோகாதிஸூசகம் பாலோ ऽப்யநுதபந்நம்தஃ ப்ரகல்பமிதமப்ரவீத்

தாயின் இந்த உண்மையான, துயரத்தை வெளிப்படுத்தும் வார்த்தைகளை கேட்டும், அந்தக் குழந்தை உள்ளத்தில் வருத்தமில்லாமல் தைரியமாக இவ்வாறு பேசினான்.

ஶோகேநாலமிதோ மதஃ ஸாம்போ யத்யஸ்தி ஶம்கரஃ த்யஜ ஶோகம் மஹாபாகே ஸர்வம் பத்ரம் பவிஷ்யதி

துயரத்தால் சாம்பன் இறந்திருக்கிறான் என்றால், சங்கரன் இருக்கிறான் என்றால், மகாபாக்கியவளே, துயரை விடு; எல்லாம் நன்றாகும்.

ஶ்ரு'ணு மாதர்வசோ மேத்ய மஹாதேவோ ऽஸ்தி சேத்க்வசித் சிராத்வா ஹ்யசிராத்வாபி க்ஷீரோதம் ஸாதயாம்யஹம்

அம்மா, என் வார்த்தையை கேள்: எங்காவது மகாதேவன் இருந்தால், எவ்வளவு நேரம் ஆனாலும், அல்லது விரைவில், நான் பால் கடலைக் கொண்டு வருவேன்.

இதி ஶ்ருத்வா வசஸ்தஸ்ய பாலகஸ்ய மஹாமதேஃ ப்ரய்துவாச ததா மாதா ஸுப்ரஸந்நா மநஸ்விநீ

அந்த அறிவுள்ள சிறுவனின் வார்த்தைகளை கேட்ட தாயார், மனதில் மகிழ்ச்சியுடன், அவனை நோக்கி பேசினாள்.

ஶுபம் விசாரிதம் தாத த்வயா மத்ப்ரீதிவர்தநம் விலம்பம் மா கதாஸ்த்வம் ஹி பஜ ஸாம்பம் ஸதாஶிவம்

கண்மணியே, நீ நல்லது யோசித்தாய், என் மகிழ்ச்சியை அதிகரித்தாய்; தாமதிக்க வேண்டாம்—எப்போதும் சாம்பன் சதாசிவனை வழிபடு.

ஸர்வஸ்மாததிகோ ऽஸ்த்யேவ ஶிவஃ பரமகாரணம் தத்க்ரு'தம் ஹி ஜகத்ஸர்வம் ப்ரஹ்மாத்யாஸ்தஸ்ய கிம்கராஃ

சிவன் எல்லாவற்றிலும் உயர்ந்தவன், எல்லாவற்றுக்கும் காரணமானவன்; அவரால் இந்த உலகம் உருவானது, பிரம்மாதி எல்லோரும் அவருடைய பணியாளர்கள்.

தத்ப்ரஸாதக்ரு'தைஶ்வர்யா தாஸாஸ்தஸ்ய வயம் ப்ரபோஃ தம் விநாந்யம் ந ஜாநீமஶ்ஶம்கரம் லோகஶம்கரம்

அவரது அருளால் கிடைக்கும் ஐஸ்வர்யத்தால் நாங்கள் அந்த இறைவனுக்கு பணியாளர்கள்; அவரைத் தவிர வேறு யாரையும் அறியோம்—லோகங்களுக்கு நன்மை தரும் சங்கரனைத் தவிர.

அந்யாந்தேவாந்பரித்யஜ்ய கர்மணா மநஸா கிரா தமேவ ஸாம்பம் ஸகணம் பஜ பாவபுரஸ்ஸரம்

மற்ற எல்லா தேவதைகளையும் விட்டு, செயல், மனம், வாக்கு மூலமாக, உண்மையான பக்தியுடன் சாம்பன் மற்றும் அவருடன் உள்ளவர்களை மட்டும் வழிபடு.

தஸ்ய தேவாதிதேவஸ்ய ஶிவஸ்ய வரதாயிநஃ ஸாக்ஷாந்நமஶ்ஶிவாயேதி மம்த்ரோ ऽயம் வாசகஃ ஸ்ம்ரு'தஃ

அந்த தேவாதி தேவனாகிய சிவன், வரம் தரும் இறைவனுக்கு, ‘நம சிவாய’ என்ற மந்திரமே நேரடி புகழ்ச்சி எனப்படுகிறது.