ஶிவபுராணம்

கதம் ச லப்தவிஜ்ஞாநஸ்தபஶ்சரணபர்வணி ருத்ராக்நேர்யத்பரம் வீர்யம் லபே பஸ்ம ஸ்வரக்ஷகம்

அவன் தவம் செய்யும் போது அறிவைப் பெற்றபின், எப்படி ருத்ரனின் அக்னியின் உச்ச சக்தியான, தன்னை காக்கும் பொடியைப் பெற்றான்?

ந ஹ்யேஷ ஶிஶுகஃ கஶ்சித்ப்ராக்ரு'தஃ க்ரு'தவாம்ஸ்தபஃ முநிவர்யஸ்ய தநயோ வ்யாக்ரபாதஸ்ய தீமதஃ

இந்த சிறுவன் சாதாரணமானவன் அல்ல; அவன் தவம் செய்தவன், முனிவர்களில் சிறந்த ஞானி வியாக்ரபாதரின் மகன்.

ஜந்மாந்தரேண ஸம்ஸித்தஃ கேநாபி கலு ஹேதுநா ஸ்வபதப்ரச்யுதோ திஷ்ட்யா ப்ராப்தோ முநிகுமாரதாம்

முந்தைய பிறவியில் ஏதோ ஒரு காரணத்தால் சித்தி பெற்றவன், விதியின் காரணமாக தன் நிலையை இழந்து, முனிவரின் மகனாக பிறந்தான்.

மஹாதேவப்ரஸாதஸ்ய பாக்யாபந்நஸ்ய பாவிநஃ துக்தாபிலாஷப்ரபவத்வாரதாமகமத்தபஃ

மகாதேவனின் அருளாலும், நல்ல அதிர்ஷ்டத்தாலும், பாலை விரும்பிய ஆசை காரணமாக அவன் தவம் மேற்கொண்டான்.

அதஃ ஸர்வகணேஶத்வம் குமாரத்வம் ச ஶாஶ்வதம் ஸஹ துக்தாப்திநா தஸ்மை ப்ரததௌ ஶம்கரஃ ஸ்வயம்

அதனால், பாற்கடலுடன் சேர்த்து, எல்லா கணங்களுக்கும் தலைமை மற்றும் நிலையான சிறுவன்தன்மையையும் சங்கரன் அவனுக்கு தானே வழங்கினார்.

தஸ்ய ஜ்ஞாநாகமோப்யஸ்ய ப்ரஸாதாதேவ ஶாம்கராத் கௌமாரம் ஹி பரம் ஸாக்ஷாஜ்ஜ்ஞாநம் ஶக்திமயம் விதுஃ

அவருக்கு அந்த புனித ஞானம் கூட சங்கரனின் அருளால் மட்டுமே கிடைத்தது; ஏனெனில், நேரடியாக வெளிப்படும் அந்த உயர்ந்த ஞானம் என்பது குமாரனுடையது, அது சக்தியால் நிரம்பியது என்று அறிஞர்கள் கூறுகிறார்கள்.

ஶிவஶாஸ்த்ரப்ரவக்த்ரு'த்வமபி தஸ்ய ஹி தத்க்ரு'தம் குமாரோ முநிதோ லப்தஜ்ஞாநாப்திரிவ நந்தநஃ

சிவனின் உபதேசங்களை அறிவிப்பதற்கான அந்த பணி கூட அவருக்கே கிடைத்தது; முனிவரிடமிருந்து ஞானத்தின் பெரும் கடலை பெற்ற குமாரன், நந்தனனைப் போல ஆனான்.

த்ரு'ஷ்டம் து காரணம் தஸ்ய ஶிவஜ்ஞாநஸமந்வயே ஸ்வமாத்ரு'வசநம் ஸாக்ஷாச்சோகஜம் க்ஷீரகாரணாத்

அவரது சிவஞானத்தில் முழுமையாக ஈடுபடுவதற்கான காரணம் தெரிய வருகிறது: தாயின் சொற்கள், துக்கத்திலிருந்து நேரடியாக எழுந்தவை, அது காரணமாக இருந்தது; பால் உண்டாகும் போல்.

கதாசித்க்ஷீரமத்யல்பம் பீதவாந்மாதுலாஶ்ரமே ஈர்ஷயயா மாதுலஸுதம் ஸம்த்ரு'ப்தக்ஷீரமுத்தமம்

ஒரு முறையில், மாமாவின் ஆசிரமத்தில் இருந்தபோது, தனது சகோதரருக்கு சிறந்த பால் முழுமையாகக் கிடைத்ததைப் பார்த்து, பொறாமையால், அவர் சிறிது பாலை மட்டுமே குடித்தார்.

பீத்வா ஸ்திதம் யதாகாமம் த்ரு'ஷ்ட்வா வை மாதுலாத்மஜம் உபமந்யுர்வ்யாக்ரபாதிஃ ப்ரீத்யா ப்ரோவாச மாதரம்

தனக்கு விருப்பமான அளவு பாலை குடித்து, மாமாவின் மகன் திருப்தியாக இருப்பதைப் பார்த்து, வியாக்ரபாதரின் மகன் உபமன்யு மகிழ்ச்சியுடன் தன் தாயிடம் பேசினான்.

மாதர்மாதர்மஹாபாகே மம தேஹி தபஸ்விநி கவ்யம் க்ஷீரமதிஸ்வாது நால்பமுஷ்ணம் பிபாம்யஹம்

‘அம்மா, பெரிய பாக்கியசாலி, தவமுள்ளவளே, எனக்கு பசு பாலை கொடு; நான் வெறும் சிறிது வெந்நீர் பாலை விரும்பவில்லை, மிகவும் இனிப்பான பாலை தான் விரும்புகிறேன்’ என்று கூறினான்.

தச்ச்ருத்வா புத்ரவசநம் தந்மாதா ச தபஸ்விநீ வ்யாக்ரபாதஸ்ய மஹிஷீ துஃகமாபத்ததா ச ஸா

மகனின் வார்த்தைகளை கேட்டதும், தவமுள்ளவளான வியாக்ரபாதரின் மனைவி, அந்த தாய், மிகுந்த துக்கத்தில் மூழ்கினாள்.

உபலால்யாத ஸுப்ரீத்யா புத்ரமாலிம்க்ய ஸாதரம் துஃகிதா விலலாபாத ஸ்ம்ரு'த்வா நைர்தந்யமாத்மநஃ

பிறகு, மகனை மிகுந்த பாசத்துடன் அணைத்துக்கொண்டு, துக்கமடைந்தவளாக, தன் ஏழ்மை நினைத்து அழுதாள்.

ஸ்ம்ரு'த்வாஸ்ம்ரு'த்வா புநஃ க்ஷீரமுபமந்யுஸ்ஸ பாலகஃ தேஹி தேஹீதி தாமாஹ ருத்ரந்பூயோ மஹாத்யுதிஃ

மறந்து மறந்து, மீண்டும் மீண்டும், அந்த சிறுவன் உபமன்யு, ‘கொடு, கொடு’ என்று தாயிடம் கேட்டான்; அவன் ருத்ரனைப் போல பிரகாசமாக இருந்தான்.

தத்தடம் ஸா பரிஜ்ஞாய த்விஜபத்நீ தபஸ்விநீ ஶாந்தயே தத்தடஸ்யாத ஶுபோபாயமரீரசத்

அவனது பிடிவாதத்தை உணர்ந்த அந்த முனிவரின் தவமுள்ள மனைவி, அவன் மனம் அமைதியாகும் வகையில் நல்ல வழியை யோசித்தாள்.

உஞ்சவ்ரு'த்த்யார்ஜிதாந்பீஜாந்ஸ்வயம் த்ரு'ஷ்ட்வா ச ஸா ததா பீஜபிஷ்டமதாலோட்ய தோயேந கலபாஷிணீ

அப்போது, உஞ்சவிருத்தியால் சேர்த்திருந்த விதைகளை பார்த்து, அவற்றை அரைத்து, தண்ணீரில் கலந்து, மென்மையாகப் பேசினாள்.

ஏஹ்யேஹி மம புத்ரேதி ஸாமபூர்வம் ததஸ்ஸுதம் ஆலிம்க்யாதாய துஃகார்தா ப்ரததௌ க்ரு'த்ரிமம் பயஃ

‘வா, வா, என் மகனே’ என்று இனிமையாக அழைத்து, மகனை அணைத்துக்கொண்டு, துக்கத்தில் வாடியவளாக, செயற்கை பாலை கொடுத்தாள்.

பீத்வா ச க்ரு'த்ரிமம் க்ஷீரம் மாத்ராம் தத்தம் ஸ பாலகஃ நைதத்க்ஷீரமிதி ப்ராஹ மாதரம் சாதிவிஹ்வலஃ

தாயால் கொடுக்கப்பட்ட அந்த செயற்கை பாலை குடித்த பிறகு, அந்த சிறுவன் மிகவும் வருந்தி, ‘இது பால் அல்ல’ என்று தாயிடம் சொன்னான்.

துஃகிதா ஸா ததா ப்ராஹ ஸம்ப்ரேக்ஷ்யாக்ராய மூர்தநி ஸமார்ஜ்ய நேத்ர புத்ரஸ்ய கராப்யாம் கமலாயதே

அப்போது, துக்கத்தில் மூழ்கிய தாய், அவனைப் பார்த்து, அவன் தலையை மணந்து, தன் கரங்களால் அவன் தாமரை போன்ற கண்களைத் துடைத்து, பேசினாள்.

தடிநீ ரத்நபூர்ணாஸ்தாஸ்ஸ்வர்கபாதாலகோசராஃ பாக்யஹீநா ந பஶ்யந்தி பக்திஹீநாஶ்ச யே ஶிவே

வானுலகிலும் பாதாளத்திலும் கிடைக்கும், மாணிக்கங்கள் நிரம்பிய நதிகள் உள்ளன; ஆனால், அதிர்ஷ்டம் இல்லாதவரும் சிவனிடம் பக்தி இல்லாதவரும் அவற்றைக் காண முடியாது.

ராஜ்யம் ஸ்வர்கம் ச மோக்ஷம் ச போஜநம் க்ஷீரஸம்பவம் ந லபந்தே ப்ரியாண்யேஷாம் ந துஷ்யதி யதா ஶிவஃ

அரசு, சொர்க்கம், விடுதலை, அல்லது பாலைப் பெற்ற உணவு — இவை யாவும் சிவன் திருப்தியடையாதவர்களுக்கு கிடைக்காது.

பவப்ரஸாதஜம் ஸர்வம் நாந்யத்தேவப்ரஸாதஜம் அந்யதேவேஷு நிரதா துஃகார்தா விப்ரமந்தி ச

எல்லாம் பவனின் அருளால் தான் கிடைக்கிறது; மற்ற தெய்வங்களின் அருளால் எதுவும் கிடைக்காது. மற்ற தெய்வங்களில் ஈடுபட்டவர்கள் துன்பத்தில் சிக்கி, குழப்பத்தில் அலைகிறார்கள்.

க்ஷீரம் தத்ர குதோ ऽஸ்மாகம் வநே நிவஸதாம் ஸதா க்வ துக்தஸாதநம் வத்ஸ க்வ வயம் வநவாஸிநஃ

நாம் எப்போதும் காடில் வாழும் போது, இங்கு எப்படிப் பால் கிடைக்கும்? பாலைப் பெறும் வழி எங்கே, மகனே? நாமும் காடில் வாழ்பவர்களே!

க்ரு'த்ஸ்நாபாவேந தாரித்ர்யாந்மயா தே பாக்யஹீநயா மித்யாதுக்தமிதம் தத்தம்பிஷ்டமாலோட்ய வாரிணா

முழுமையான வறுமையாலும், அதிர்ஷ்டம் இல்லாமையாலும், நான் உனக்கு இந்தப் பாலை தண்ணீருடன் கலந்துப் பொய் கூறி கொடுத்தேன்.

த்வம் மாதுலக்ரு'ஹே ஸ்வல்பம் பீத்வா ஸ்வாது பயஃ ஶ்ரு'தம் ஜ்ஞாத்வா ஸ்வாது த்வயா பீதம் தஜ்ஜாதீயமநுஸ்மரந்

நீ உன் மாமாவின் வீட்டில் சிறிது தூய்மையான, இனிப்பான, வெந்த பாலை குடித்தாய்; அதன் சுவையை அறிந்து, அதை நினைத்து இப்போது இதையும் குடிக்க விரும்புகிறாய்.

தத்தம் ந பய இத்யுக்த்வா ருதந் துஃகீகரோஷி மாம் ப்ரஸாதேந விநா ஶம்போ பயஸ்தவ ந வித்யதே

‘இது பால் அல்ல’ என்று கூறி அழுகிறாய், எனக்கு துயரம் உண்டாக்குகிறாய்; சம்பு அருள் இல்லாமல் உனக்கு பால் கிடையாது.

பாதபம்கஜயோஸ்தஸ்ய ஸாம்பஸ்ய ஸகணஸ்ய ச பக்த்யா ஸமர்பிதம் யத்தத்காரணம் ஸர்வஸம்பதாம்

சாம்பன் மற்றும் அவருடன் உள்ளவர்களின் தாமரை பாதங்களுக்கு பக்தியுடன் அர்ப்பணிக்கப்படும் எதுவும், எல்லா செல்வங்களுக்கும் காரணமாகும்.

அதுநா வஸுதோஸ்மாபிர்மஹாதேவோ ந பூஜிதஃ ஸகாமாநாம் யதாகாமம் யதோக்தபலதாயகஃ

இப்போது, நாங்கள் செல்வத்துடன் மகாதேவனை வழிபடவில்லை; ஆசையுடன் வருபவர்களுக்கு அவர் சொன்னபடி பலனை அளிப்பவர்.

தநாந்யுத்திஶ்ய நாஸ்மாபிரிதஃ ப்ராகர்சிதஃ ஶிவஃ அதோ தரித்ராஸ்ஸம்ஜாதா வயம் தஸ்மாந்ந தே பயஃ

செல்வம் பெற வேண்டும் என்ற எண்ணத்தில் நாங்கள் இங்கு சிவனை முன்பு வழிபடவில்லை; அதனால் நாங்கள் வறுமையில் உள்ளோம், அதனால்தான் உனக்கு பால் கிடைக்கவில்லை.