ஶிவபுராணம்

ஜபித்வா ஶக்திதோ மூலம் த்யாத்வா ஸாம்பம் த்ரியம்பகம் அநுஜ்ஞாப்ய யதாபூர்வம் நமஸ்க்ரு'த்ய க்ரு'தாஞ்ஜலிஃ

தன்னால் முடிந்த அளவு மூலமந்திரம் ஜபித்து, அம்பாளுடன் திரியம்பகனை தியானித்து, முன்னதாகப் போல ஆசாரியரிடம் அனுமதி பெற்று, கைகூப்பி வணங்க வேண்டும்.

ஸமுத்ஸ்ரு'ஜாமி பகவந்வ்ரதமேதத்த்வதாஜ்ஞயா இத்யுக்த்வா லிம்கமூலஸ்தாந்தர்பாநுத்தரதஸ்த்யஜேத்

“ஓ இறைவா, உமது todayயால் இந்த விரதத்தை விட்டுவிடுகிறேன்” என்று சொல்லி, லிங்கத்தின் அடியில் இருந்த தர்பையை வடக்கு பக்கம் வைக்க வேண்டும்.

ததோ தண்டஜடாசீரமேகலா அபி சோத்ஸ்ரு'ஜேத் புநராசம்ய விதிவத்பஞ்சாக்ஷரமுதீரயேத்

பின்னர் தண்டம், ஜடா, இடுப்பு கயிறு ஆகியவற்றை அகற்றிக், முறையின்படி மீண்டும் ஆச்சமனம் செய்து, ஐந்து எழுத்து மந்திரத்தை உச்சரிக்க வேண்டும்.

யஃ க்ரு'த்வாத்யம்திகீம் தீக்ஷாமாதேஹாந்தமநாகுலஃ வ்ரதமேதத்ப்ரகுர்வீத ஸ து வை நைஷ்டிகஃ ஸ்ம்ரு'தஃ

இறுதி தீட்சை பெற்றவனாக, உடல் வாழும் வரை கலக்கம் இல்லாமல் இந்த விரதத்தை மேற்கொள்வான், அவனே நைஷ்டிகன் என்று அழைக்கப்படுகிறான்.

ஸோ ऽத்யாஶ்ரமீ ச விஜ்ஞேயோ மஹாபாஶுபதஸ்ததா ஸ ஏவ தபதாம் ஶ்ரேஷ்ட ஸ ஏவ ச மஹாவ்ரதீ

அவன் எல்லா ஆசிரமங்களுக்கும் அப்பாற்பட்டவன், மகா பாஷுபதன், தவம் செய்பவர்களில் சிறந்தவன், பெரிய விரதம் கொண்டவரும் அவனே.

ந தேந ஸத்ரு'ஶஃ கஶ்சித்க்ரு'தக்ரு'த்யோ முமுக்ஷுஷு யோ யதிர்நைஷ்டிகோ ஜாதஸ்தமாஹுர்நைஷ்டிகோத்தமம்

முக்தியை நாடுவோரில் அவனைப் போன்ற பூரண சாதனை செய்தவர் இல்லை; நைஷ்டிகன் ஆன யதி நைஷ்டிகர்களில் உயர்ந்தவன் என அழைக்கப்படுகிறான்.

யோ ऽந்வஹம் த்வாதஶாஹம் வா வ்ரதமேதத்ஸமாசரேத் ஸோ ऽபி நைஷ்டிகதுல்யஃ ஸ்யாத்தீவ்ரவ்ரதஸமந்வயாத்

யார் இந்த விரதத்தை தினமும் அல்லது பன்னிரண்டு நாட்கள் மேற்கொள்கிறார்களோ, அவர்கள் தீவிர விரதம் காரணமாக நைஷ்டிகனுக்கு சமமானவர்களாகக் கருதப்படுகிறார்கள்.

க்ரு'தாக்தோ யஶ்சரேதேதத்வ்ரதம் வ்ரதபராயணஃ த்வித்ரைகதிவஸம் வாபி ஸ ச கஶ்சந நைஷ்டிகஃ

யார் நெய்யில் திலகம் பூசி, விரதங்களில் மனம் செலுத்தி, இந்த விரதத்தை ஒரு நாள், இரண்டு நாள், அல்லது மூன்று நாள்—even குறைந்த காலம்—even செய்தாலும், அவர்கள் உண்மையான துறவிகள் என்று சொல்லப்படுவார்கள்.

க்ரு'த்யமித்யேவ நிஷ்காமோ யஶ்சரேத்வ்ரதமுத்தமம் ஶிவார்பிதாத்மா ஸததம் ந தேந ஸத்ரு'ஶஃ க்வசித்

யார் எந்த ஆசையும் இல்லாமல், கடமையாகவே இந்த உயர்ந்த விரதத்தை செய்து, தம் மனதை எப்போதும் சிவனிடம் அர்ப்பணித்து வாழ்கிறாரோ, அவருக்கு சமமானவர் எங்கும் இல்லை.

பஸ்மச்சந்நோ த்விஜோ வித்வாந்மஹாபாதகஸம்பவைஃ பாபைஸ்ஸுதாருணைஸ்ஸத்யோ முச்யதே நாத்ர ஸம்ஶயஃ

பொடியால் மூடியுள்ள, ஞானமுள்ள இருமுறை பிறந்தவர், மிக மோசமான பாவங்களாலும் ஏற்பட்ட தீய செயல்களாலும் உடனே விடுவிக்கப்படுகிறார்; இதில் சந்தேகம் இல்லை.

ருத்ராக்நிர்யத்பரம் வீர்யந்தத்பஸ்ம பரிகீர்திதம் தஸ்மாத்ஸர்வேஷு காலேஷு வீர்யவாந்பஸ்மஸம்யுதஃ

ருத்ரனின் அக்னியின் உச்ச சக்தி என்று சொல்லப்படுவது இந்த பசுமைதான்; அதனால், எப்போது பொடியுடன் இருப்பாரோ அவர் அந்த சக்தியை உடையவராக இருப்பார்.

பஸ்மநிஷ்டஸ்ய நஶ்யந்தி தேஷா பஸ்மாக்நிஸம்கமாத் பஸ்மஸ்நாநவிஶுத்தாத்மா பஸ்மநிஷ்ட இதி ஸ்ம்ரு'தஃ

பொடியை அடிப்படையாக கொண்டவருக்கு, பொடி மற்றும் அக்னி சேர்வால் குறைகள் அழிகின்றன; பொடியில் குளித்து மனம் தூய்மையடைந்தவரே 'பொடியை அடிப்படையாக கொண்டவர்' என அழைக்கப்படுகிறார்.

பஸ்மநா திக்தஸர்வாம்கோ பஸ்மதீப்தத்ரிபும்ட்ரகஃ பஸ்மஸ்நாயீ ச புருஷோ பஸ்மநிஷ்ட இதி ஸ்ம்ரு'தஃ

முழு உடலிலும் பொடி பூசி, பொடியால் ஒளிரும் மூன்று கோடு இட்டிருப்பவர், பொடியில் குளிப்பவரும், 'பொடியை அடிப்படையாக கொண்டவர்' என்று நினைவில் வைக்கப்படுகிறார்.

பூதப்ரேதபிஶாஸாஶ்ச ரோகாஶ்சாதீவ துஸ்ஸஹாஃ பஸ்மநிஷ்டஸ்ய ஸாந்நித்யாத்வித்ரவம்தி ந ஸம்ஶயஃ

பூதங்கள், பேய்கள், பிசாசுகள், தாங்க முடியாத நோய்கள்—இவை எல்லாம் பொடியை அடிப்படையாக கொண்டவரின் அருகில் இருந்தால் ஓடிப்போய் விடும்; இதில் சந்தேகம் இல்லை.

பாஸநாத்பாஸிதம் ப்ரோக்தம் பஸ்ம கல்மஷபக்ஷணாத் பூதிபூதிகரீ சைவ ரக்ஷா ரக்ஷாகரீ பரம்

ஒளிர்வதாலும், பாவங்களை அழிப்பதாலும்தான் இதற்கு 'பொடி' என்று பெயர் வந்தது; இது உயிரின் சாரமும், உயிரை உருவாக்குவதும், மிக உயர்ந்த பாதுகாப்பும் தரும்.

கிமந்யதிஹ வக்தவ்யம் பஸ்மமாஹாத்ம்யகாரணம் வ்ரதீ ச பஸ்மநா ஸ்நாதஸ்ஸ்வயம் தேவோ மஹேஶ்வரஃ

பொடியின் மகிமையை பற்றி இன்னும் என்ன சொல்ல வேண்டும்? விரதத்திற்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்ட தேவன் மகேசுவரனும், பொடியில் குளிக்கிறார்.

பரமாஸ்த்ரம் ச ஶைவாநாம் பஸ்மைதத்பாரமேஶ்வரம் தௌம்யாக்ரஜஸ்ய தபஸி வ்யாபதோ யந்நிவாரிதாஃ

பரமனுடைய இந்த பொடி, சைவர்களுக்கு மிக உயர்ந்த ஆயுதம்; இதனால் தான், தௌம்யரின் அண்ணனின் தவத்தில் ஏற்பட்ட துன்பங்கள் நீங்கின.

தஸ்மாத்ஸர்வப்ரயத்நேந க்ரு'த்வா பாஶுபதவ்ரதம் தநவத்பஸ்ம ஸம்க்ரு'ஹ்ய பஸ்மஸ்நாநரதோ பவேத்

எனவே, எல்லா முயற்சியுடனும் பசுபத விரதம் செய்து, பொடியை செல்வம் போல் சேர்த்து, பொடியில் குளிப்பதில் ஆர்வமுடன் இருக்க வேண்டும்.

தௌம்யாக்ரஜேந ஶுஶுநா க்ஷீரார்தம் ஹி தபஃ க்ரு'தம் தஸ்மாத் க்ஷீரார்ணவோ தத்தஸ்தஸ்மை தேவேந ஶூலிநா

தௌம்யரின் அண்ணன் சுஷுனன், பாலை பெறும் ஆசையால் தவம் செய்தான்; அதனால், கையிலே வேல் வைத்த தேவன் அவனுக்கு பாற்கடலை வழங்கினார்.

ஸ கதம் ஶிஶுகோ லேபே ஶிவஶாஸ்த்ரப்ரவக்த்ரு'தாம் கதம் வா ஶிவஸத்பாவம் ஜ்ஞாத்வா தபஸி நிஷ்டிதஃ

அந்த சிறுவன் எப்படி சிவனின் உபதேசங்களை எடுத்துரைக்கும் நிலையை அடைந்தான்? அல்லது, சிவனின் உண்மை தன்மையை அறிந்து, தவத்தில் நிலைத்தான்?

கதம் ச லப்தவிஜ்ஞாநஸ்தபஶ்சரணபர்வணி ருத்ராக்நேர்யத்பரம் வீர்யம் லபே பஸ்ம ஸ்வரக்ஷகம்

அவன் தவம் செய்யும் போது அறிவைப் பெற்றபின், எப்படி ருத்ரனின் அக்னியின் உச்ச சக்தியான, தன்னை காக்கும் பொடியைப் பெற்றான்?

ந ஹ்யேஷ ஶிஶுகஃ கஶ்சித்ப்ராக்ரு'தஃ க்ரு'தவாம்ஸ்தபஃ முநிவர்யஸ்ய தநயோ வ்யாக்ரபாதஸ்ய தீமதஃ

இந்த சிறுவன் சாதாரணமானவன் அல்ல; அவன் தவம் செய்தவன், முனிவர்களில் சிறந்த ஞானி வியாக்ரபாதரின் மகன்.

ஜந்மாந்தரேண ஸம்ஸித்தஃ கேநாபி கலு ஹேதுநா ஸ்வபதப்ரச்யுதோ திஷ்ட்யா ப்ராப்தோ முநிகுமாரதாம்

முந்தைய பிறவியில் ஏதோ ஒரு காரணத்தால் சித்தி பெற்றவன், விதியின் காரணமாக தன் நிலையை இழந்து, முனிவரின் மகனாக பிறந்தான்.

மஹாதேவப்ரஸாதஸ்ய பாக்யாபந்நஸ்ய பாவிநஃ துக்தாபிலாஷப்ரபவத்வாரதாமகமத்தபஃ

மகாதேவனின் அருளாலும், நல்ல அதிர்ஷ்டத்தாலும், பாலை விரும்பிய ஆசை காரணமாக அவன் தவம் மேற்கொண்டான்.

அதஃ ஸர்வகணேஶத்வம் குமாரத்வம் ச ஶாஶ்வதம் ஸஹ துக்தாப்திநா தஸ்மை ப்ரததௌ ஶம்கரஃ ஸ்வயம்

அதனால், பாற்கடலுடன் சேர்த்து, எல்லா கணங்களுக்கும் தலைமை மற்றும் நிலையான சிறுவன்தன்மையையும் சங்கரன் அவனுக்கு தானே வழங்கினார்.

தஸ்ய ஜ்ஞாநாகமோப்யஸ்ய ப்ரஸாதாதேவ ஶாம்கராத் கௌமாரம் ஹி பரம் ஸாக்ஷாஜ்ஜ்ஞாநம் ஶக்திமயம் விதுஃ

அவருக்கு அந்த புனித ஞானம் கூட சங்கரனின் அருளால் மட்டுமே கிடைத்தது; ஏனெனில், நேரடியாக வெளிப்படும் அந்த உயர்ந்த ஞானம் என்பது குமாரனுடையது, அது சக்தியால் நிரம்பியது என்று அறிஞர்கள் கூறுகிறார்கள்.

ஶிவஶாஸ்த்ரப்ரவக்த்ரு'த்வமபி தஸ்ய ஹி தத்க்ரு'தம் குமாரோ முநிதோ லப்தஜ்ஞாநாப்திரிவ நந்தநஃ

சிவனின் உபதேசங்களை அறிவிப்பதற்கான அந்த பணி கூட அவருக்கே கிடைத்தது; முனிவரிடமிருந்து ஞானத்தின் பெரும் கடலை பெற்ற குமாரன், நந்தனனைப் போல ஆனான்.

த்ரு'ஷ்டம் து காரணம் தஸ்ய ஶிவஜ்ஞாநஸமந்வயே ஸ்வமாத்ரு'வசநம் ஸாக்ஷாச்சோகஜம் க்ஷீரகாரணாத்

அவரது சிவஞானத்தில் முழுமையாக ஈடுபடுவதற்கான காரணம் தெரிய வருகிறது: தாயின் சொற்கள், துக்கத்திலிருந்து நேரடியாக எழுந்தவை, அது காரணமாக இருந்தது; பால் உண்டாகும் போல்.

கதாசித்க்ஷீரமத்யல்பம் பீதவாந்மாதுலாஶ்ரமே ஈர்ஷயயா மாதுலஸுதம் ஸம்த்ரு'ப்தக்ஷீரமுத்தமம்

ஒரு முறையில், மாமாவின் ஆசிரமத்தில் இருந்தபோது, தனது சகோதரருக்கு சிறந்த பால் முழுமையாகக் கிடைத்ததைப் பார்த்து, பொறாமையால், அவர் சிறிது பாலை மட்டுமே குடித்தார்.