ஶிவபுராணம்

தத்த்வாதிபூதபர்யந்தம் ஶரீராதிஷ்வதந்த்ரிதஃ வ்யாப்யாதிதிஷ்டதி ஶிவஸ்ததோ ருத்ர இதஸ்ததஃ

உண்மை முதல் பஞ்சபூதங்கள் வரை, உடல் முதலிய அனைத்திலும், சிவன் எப்போதும் சோர்வில்லாமல் நிறைந்து நிற்கிறார்; அதனால், இங்கும் அங்கும் அவர் 'ருத்ரன்' என அழைக்கப்படுகிறார்.

ஜகதஃ பித்ரு'பூதாநாம் ஶிவோ மூர்த்யாத்மநாமபி பித்ரு'பாவேந ஸர்வேஷாம் பிதாமஹ உதீரிதஃ

சிவன் இந்த உலகுக்கும், உருவம் பெற்ற அனைவருக்கும் தந்தை; தந்தை எனும் தன்மையால், எல்லாருக்கும் அவர் பெரியப்பா என்று கூறப்படுகிறார்.

நிதாநஜ்ஞோ யதா வைத்யோ ரோகஸ்ய விநிவர்தகஃ உபாயைர்பேஷஜைஸ்தத்வல்லயபோகாதிகாரதஃ

ஒரு மருத்துவர் நோயின் காரணத்தை அறிந்து, மருந்துகள் மூலம் அதை நீக்குவது போல, அனுபவங்களை முழுமையாக அறிந்த சிவனும் அதேபோல் செய்கிறார்.

ஸம்ஸாரஸ்யேஶ்வரோ நித்யம் ஸமூலஸ்ய நிவர்தகஃ ஸம்ஸாரவைத்ய இத்யுக்தஃ ஸர்வதத்த்வார்தவேதிபிஃ

சம்சாரத்தின் எஜமானும், அதை அடிப்படையிலேயே நீக்குபவரும், எல்லா தத்துவங்களையும் அறிந்தவர்கள் அவரை 'சம்சார மருத்துவர்' என்று அழைக்கிறார்கள்.

தஶார்தஜ்ஞாநஸித்த்யர்தமிந்த்ரியேஷ்வேஷு ஸத்ஸ்வபி த்ரிகாலபாவிநோ பாவாந்ஸ்தூலாந்ஸூக்ஷ்மாநஶேஷதஃ

பத்து அர்த்தங்களை அறியும்படி, அறிவை பெறுவதற்காக, கருவிகள் இருந்தாலும், சிவன் கடந்த, நிகழ்கால, எதிர்காலம் என எல்லா நிலைகளையும், பெரிதும், சிறிதும், முழுமையாக அறிந்திருக்கிறார்.

அணவோ நைவ ஜாநந்தி மாயயைவ மலாவ்ரு'தாஃ அஸத்ஸ்வபி ச ஸர்வேஷு ஸர்வார்தஜ்ஞாநஹேதுஷு

அணு உயிர்கள், மாயையால் களங்கம் மூடப்பட்டதால், உண்மையற்ற அனைத்திலும் அறிவு தரும் காரணிகள் இருந்தாலும், அவை அனைத்தையும் அறிய முடியாமல் இருக்கின்றன.

யத்யதாவஸ்திதம் வஸ்து தத்ததைவ ஸதாஶிவஃ அயத்நேநைவ ஜாநாதி தஸ்மாத்ஸர்வஜ்ஞ உச்யதே

எது எப்படியோ, அந்த வகையிலேயே சதாசிவன் எளிதாகவே அறிந்திருக்கிறார்; அதனால் அவரை 'அறிவில் எல்லாம் அறிந்தவன்' என்கிறார்கள்.

ஸர்வாத்மா பரமைரேபிர்குணைர்நித்யஸமந்வயாத் ஸ்வஸ்மாத்பராத்மவிரஹாத்பரமாத்மா ஶிவஃ ஸ்வயம்

சிவன் எல்லாவற்றிலும் உள்ள ஆத்மா, உயர்ந்த குணங்களுடன் எப்போதும் இணைந்திருப்பவர்; அவருக்கு மேலாக வேறு ஆத்மா இல்லாததால், அவர் தான் பரமாத்மா.

நாமாஷ்டகமிதம் சைவ லப்த்வாசார்யப்ரஸாததஃ நிவ்ரு'த்த்யாதிகலாக்ரந்திம் ஶிவாத்யைஃ பஞ்சநாமபிஃ

ஆசிரியரின் அருளால் இந்த எட்டுபடையான பெயரை பெற்றபின், நிவிர்த்தி முதலான சக்திகளின் கட்டை, சிவன் முதலான ஐந்து பெயர்களால் அறுத்து விட வேண்டும்.

யதாஸ்வம் க்ரமஶஶ்சித்வா ஶோதயித்வா யதாகுணம் குணிதைரேவ ஸோத்தாதைரநிருத்தைரதாபி வா

தனது நிலைக்கு ஏற்ப, ஒவ்வொன்றாக அறுத்து, தகுந்த குணப்படி சுத்தம் செய்து, அந்த குணங்களையே கொண்டு, எடுத்தோ, தடையில்லாமல் செய்தோ, அல்லது வேறு விதமாகவோ செய்ய வேண்டும்.

ஹ்ரு'த்கண்டதாலுப்ரூமத்யப்ரஹ்மரந்த்ரஸமந்விதாம் சித்த்வா பர்யஷ்டகாகாரம் ஸ்வாத்மாநம் ச ஸுஷும்ணயா

இதயம், குரல், तालு, புருவமத்தியம், பிரம்மரந்திரம் ஆகிய இடங்களை அறுத்து, எட்டுபடையான வடிவத்தை சுற்றி, தன் ஆத்மாவை நடு நரம்பில் கொண்டு செல்ல வேண்டும்.

த்வாதஶாம்தஃஸ்திதஸ்யேந்தோர்நீத்வோபரி ஶிவௌஜஸி ஸம்ஹ்ரு'த்யம் வதநம் பஶ்சாத்யதாஸம்ஸ்கரணம் லயாத்

பன்னிரண்டு விரல் இடத்தில் இருக்கும் சந்திரனை மேலே சிவனுடைய ஒளியில் சேர்த்து, பின்பு சொற்களை கலைத்து, விதிமுறைப்படி அதனை ஒன்றாக இணைக்க வேண்டும்.

ஶாக்தேநாம்ரு'தவர்ஷேண ஸம்ஸிக்தாயாம் தநௌ புநஃ அவதார்ய ஸ்வமாத்மாநமம்ரு'தாத்மாக்ரு'திம் ஹ்ரு'தி

சக்தியின் அமுதமழையால் உடல் நனையும்போது, மறுபடியும் தன் உயிரை, அமுத வடிவில், இதயத்தில் இறக்க வேண்டும்.

த்வாதஶாம்தஃஸ்திதஸ்யேந்தோஃ பரஸ்தாச்ச்வேதபம்கஜே ஸமாஸீநம் மஹாதேவம் ஶம்கரம்பக்தவத்ஸலம்

பன்னிரண்டு விரல் இடத்தில் இருக்கும் சந்திரனைத் தாண்டி, வெள்ளை தாமரையில், பக்தர்களை நேசிக்கும் மகாதேவனை, சங்கரனை காண வேண்டும்.

அர்தநாரீஶ்வரம் தேவம் நிர்மலம் மதுராக்ரு'திம் ஶுத்தஸ்படிகஸம்காஶம் ப்ரஸந்நம் ஶீதலத்யுதிம்

அர்த்தநாரீஸ்வரராகிய தேவனை, தூய்மையானதும் இனிய வடிவமுடையதும், தெளிந்த பளிங்கு போல ஜொலிப்பதும், அமைதியுடனும், குளிர்ந்த ஒளியுடனும் உள்ளவராக தியானிக்க வேண்டும்.

த்யாத்வா ஹி மாநஸே தேவம் ஸ்வஸ்தசித்தோ ऽத மாநவஃ ஶிவநாமாஷ்டகேநைவ பாவபுஷ்பைஸ்ஸமர்சயேத்

மனதில் தேவனை தியானித்து, மனம் அமைதியாக இருக்கும்போது, மனிதன் சிவனுடைய எட்டுபடையான பெயர்களை, பக்தி மலர்களால் பூஜிக்க வேண்டும்.

அப்யர்சநாந்தே து புநஃ ப்ராணாநாயம்ய மாநவஃ ஸம்யக்சித்தம் ஸமாதாய ஶார்வம் நாமாஷ்டகம் ஜபேத்

பூஜை முடிந்ததும், மீண்டும் உயிரை அடக்கி, மனதை நன்றாக ஒருமைப்படுத்தி, ஶார்வம் எனும் எட்டுபடையான பெயரை ஜபிக்க வேண்டும்.

நாபௌ சாஷ்டாஹுதீர்ஹுத்வா பூர்ணாஹுத்யா நமஸ்ததஃ அஷ்டபுஷ்பப்ரதாநேந க்ரு'த்வாப்யர்சநமம்திமம்

நாபியில் எட்டு சமிதைகளை அர்ப்பணித்து, பூரணாஹுதி செய்து, அதன்பின் எட்டு மலர்களால் இறுதி பூஜையை செய்ய வேண்டும்.

நிவேதயேத்ஸ்வமாத்மாநம் சுலுகோதகவர்த்மநா ஏவம் க்ரு'த்வா சிராதேவ ஜ்ஞாநம் பாஶுபதம் ஶுபம்

குழியில் நீர் கொண்டு தன்னை அர்ப்பணித்து, இப்படிச் செய்த பின், நீண்ட காலத்துக்குப் பிறகு பாக்கியமான பாசுபத ஞானம் கிடைக்கும்.

லபதே தத்ப்ரதிஷ்டாம் ச வ்ரு'த்தம் சாநுத்தமம் ததா யோகம் ச பரமம் லப்த்வா முச்யதே நாத்ர ஸம்ஶயஃ

அதனால் நிலைபெறும், உயர்ந்த நடத்தை கிடைக்கும்; அதேபோல் பரமான யோகம் அடைந்து விடுதலை பெறுவான்—இதில் சந்தேகம் இல்லை.

பகவஞ்ச்ரோதுமிச்சாமோ வ்ரதம் பாஶுபதம் பரம் ப்ரஹ்மாதயோ ऽபி யத்க்ரு'த்வா ஸர்வே பாஶுபதாஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ

அருளாளா, பாசுபத விரதத்தின் சிறப்பை கேட்க விரும்புகிறோம்; பிரமா முதலானோர் அதைச் செய்து பாசுபதர்கள் என அறியப்பட்டார்கள்.

ரஹஸ்யம் வஃ ப்ரவக்ஷ்யாமி ஸர்வபாபநிக்ரு'ந்தநம் வ்ரதம் பாஶுபதம் ஶ்ரௌதமதர்வஶிரஸி ஶ்ருதம்

நான் உங்களுக்குச் சொல்லப்போகிறேன், எல்லா பாவங்களையும் நீக்கும் ரகசியமான பாசுபத விரதத்தை, அதர்வசிரசில் கூறப்பட்டபடி.

காலஶ்சைத்ரீ பௌர்ணமாஸீ தேஶஃ ஶிவபரிக்ரஹஃ க்ஷேத்ராராமாத்யரண்யம் வா ப்ரஶஸ்தஶ்ஶுபலக்ஷணஃ

காலம் சைத்ர மாத பௌர்ணமி; இடம் சிவபெருமானுக்காக அர்ப்பணிக்கப்பட்ட புனிதமான நிலம், தோட்டம் அல்லது காடு.

தத்ர பூர்வம் த்ரயோதஶ்யாம் ஸுஸ்நாதஃ ஸுக்ரு'தாஹ்நிகஃ அநுஜ்ஞாப்ய ஸ்வமாசார்யம் ஸம்பூஜ்ய ப்ரணிபத்ய ச

அங்கு, திரயோதசி நாளில் நன்கு குளித்து, நல்வினை அஹ்னிகம் செய்து, ஆசாரியரிடம் அனுமதி பெற்று, அவரை வணங்கி, பூஜை செய்ய வேண்டும்.

பூஜாம் வைஶேஷிகீம் க்ரு'த்வா ஶுக்லாம்பரதரஃ ஸ்வயம் ஶுக்லயஜ்ஞோபவீதீ ச ஶுக்லமால்யாநுலேபநஃ

விசேஷமான பூஜை செய்து, வெள்ளை vasthiram அணிந்து, வெள்ளை யஜ்ஞோபவீதம் கட்டி, வெள்ளை மாலையும் சாந்தும் பூசிக்கொள்ள வேண்டும்.

தர்பாஸநே ஸமாஸீநோ தர்பமுஷ்டிம் ப்ரக்ரு'ஹ்ய ச ப்ராணாயாமத்ரயம் க்ரு'த்வா ப்ராங்முகோ வாப்யுதங்முகஃ த்யாத்வா தேவம் ச தேவீம் ச தத்விஜ்ஞாபநவர்த்மநா

தர்ப்பை ஆசனத்தில் அமர்ந்து, தர்ப்பையை கைப்பிடித்து, கிழக்கு அல்லது வடக்கு நோக்கி, மூன்று விதமான ப்ராணாயாமம் செய்து, தேவனையும் தேவியையும் தியானிக்க வேண்டும்.

வ்ரதமேதத்கரோமீதி பவேத்ஸம்கல்ப்ய தீக்ஷிதஃ யாவச்சரீரபாதம் வா த்வாதஶாப்தமதாபி வா

'இந்த விரதத்தை மேற்கொள்கிறேன்' என்று மனதில் உறுதி செய்து, உடல் இருக்கும் வரை அல்லது பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் வரை தீட்சை பெற வேண்டும்.

ததர்தம் வா ததர்தம் வா மாஸத்வாதஶகம் து வா ததர்தம் வா ததர்தம் வா மாஸமேகமதாபி வா

அல்லது அதன் பாதி காலம், அல்லது அதன் பாதி, அல்லது பன்னிரண்டு மாதங்கள், அல்லது அதன் பாதி, அதன் பாதி, அல்லது ஒரு மாதம்.

திநத்வாதஶகம் வா ऽத திநஷட்கமதாபி வா ததர்தம் திநமேகம் வா வ்ரதஸம்கல்பநாவதி

அல்லது பன்னிரண்டு நாட்கள், அல்லது ஆறு நாட்கள், அல்லது அதன் பாதி, அல்லது ஒரு நாள்—விரதத்தின் கால அளவு இவ்வாறு நிர்ணயிக்கப்படுகிறது.