ஶிவபுராணம்

தத்ரோக்தஃ பரமோ தர்மஶ்சர்யாத்யாத்மா சதுர்விதஃ தேஷு பாஶுபதோ யோகஃ ஶிவம் ப்ரத்யக்ஷயேத்த்ரு'டம்

அங்கு கூறப்பட்ட உயர்ந்த தர்மம் நடத்தை முதலான நான்கு வகைகளைக் கொண்டது; அதில் பாசுபத யோகம் சிவனை உறுதியாக நேரடியாக அனுபவிக்கச் செய்கிறது.

தஸ்மாச்ச்ரேஷ்டமநுஷ்டாநம் யோகஃ பாஶுபதோ மதஃ தத்ராப்யுபாயகோ யுக்தோ ப்ரஹ்மணா ஸ து கத்யதே

அதனால் எல்லா சாதனைகளிலும் சிறந்தது பாஶுபத யோகம் என்று கருதப்படுகிறது. அதில், பரம்பொருளுடன் இணைந்த வழி இப்போது விளக்கப்படுகிறது.

நாமாஷ்டகமயோ யோகஶ்ஶிவேந பரிகல்பிதஃ தேந யோகேந ஸஹஸா ஶைவீ ப்ரஜ்ஞா ப்ரஜாயதே

எட்டு பெயர்களால் ஆன யோகம் சிவனால் நிறுவப்பட்டது; அந்த யோகத்தின் மூலம், சிவ ஞானம் விரைவில் பெறப்படுகிறது.

ப்ரஜ்ஞயா பரமம் ஜ்ஞாநமசிரால்லபதே ஸ்திரம் ப்ரஸீததி ஶிவஸ்தஸ்ய யஸ்ய ஜ்ஞாநம் ப்ரதிஷ்டிதம்

அந்த ஞானத்தின் மூலம், உயர்ந்த நிலையான அறிவை விரைவில் அடைகிறான்; யாரிடம் அந்த அறிவு உறுதியாக உள்ளது, அவரால் சிவன் மகிழ்கிறான்.

ப்ரஸாதாத்பரமோ யோகோ யஃ ஶிவம் சாபரோக்ஷயேத் ஶிவாபரோக்ஷாத்ஸம்ஸாரகாரணேந வியுஜ்யதே

அவரது அருளால், சிவனை நேரடியாக காணும் யோகமே உயர்ந்தது; சிவனை நேரில் அறிந்தவுடன், பிறவிப் பந்தத்திலிருந்து விடுபடுகிறான்.

ததஃ ஸ்யாந்முக்தஸம்ஸாரோ முக்தஃ ஶிவஸமோ பவேத் ப்ரஹ்மப்ரோக்த இத்யுபாயஃ ஸ ஏவ ப்ரு'தகுச்யதே

அப்போது, அவன் பிறவிப்பிணையிலிருந்து விடுபட்டு, முழுமையாக விடுதலை பெற்றவனாக, சிவனுக்கு சமமாகிறான்; இந்த வழியை பிரம்மா தனியே எடுத்துரைத்துள்ளார்.

ஶிவோ மஹேஶ்வரஶ்சைவ ருத்ரோ விஷ்ணுஃ பிதாமஹஃ ஸம்ஸாரவைத்யஃ ஸர்வஜ்ஞஃ பரமாத்மேதி முக்யதஃ

சிவன், மகேஸ்வரன், ருத்ரன், விஷ்ணு, பிதாமஹன்—இவர்கள் உலக வாழ்க்கைக்கு மருத்துவர், அனைத்தையும் அறிந்தவன், பரமாத்மா என்பவை முக்கியமான பெயர்கள்.

நாமாஷ்டகமிதம் முக்யம் ஶிவஸ்ய ப்ரதிபாதகம் ஆத்யந்து பஞ்சகம் ஜ்ஞேயம் ஶாந்த்யதீதாத்யநுக்ரமாத்

இந்த எட்டு பெயர்களும் சிவனை அடையாளப்படுத்தும் முதன்மை பெயர்கள்; இதில் முதல் ஐந்து பெயர்கள் 'சாந்தியதீதன்' முதலாக வரிசையாக அறியப்பட வேண்டும்.

ஸம்ஜ்ஞா ஸதாஶிவாதீநாம் பஞ்சோபாதிபரிக்ரஹாத் உபாதிவிநிவ்ரு'த்தௌ து யதாஸ்வம் விநிவர்ததே

சதாசிவன் முதலான பெயர்கள் ஐந்து வகை கட்டுப்பாடுகளால் உருவாகின்றன; அந்த கட்டுப்பாடுகள் நீங்கும்போது, அந்த பெயர்களும் தத்தம் இடத்தில் மறைந்து விடும்.

பதமேவ ஹி தந்நித்யமநித்யாஃ பதிநஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ பதாநாம் ப்ரதிக்ரு'த்தௌ து முச்யந்தே பதிநோ யதஃ

அந்த நிலையே நிலைத்தது; நிலை உடையவர்கள் நிலைமையற்றவர்கள் என்று கருதப்படுகிறார்கள். அந்த நிலைகள் நீங்கும்போது, அவற்றை உடையவர்களும் விடுதலை பெறுகிறார்கள்.

பரிவ்ரு'த்த்யந்தரே பூயஸ்தத்பதப்ராப்திருச்யதே ஆத்மாந்தராபிதாநம் ஸ்யாத்யதாத்யம் நாம பஞ்சகம்

மற்றொரு மாற்றம் நிகழும்போது, அந்த நிலையை அடைதல் என்று கூறப்படுகிறது; முதல் ஐந்து பெயர்களும் ஆத்மாவின் வேறு பெயர்களாக கருதப்படுகின்றன.

அந்யத்து த்ரிதயம் நாம்நாமுபாதாநாதியோகதஃ த்ரிவிதோபாதிவசநாச்சிவ ஏவாநுவர்ததே

மீதி மூன்று பெயர்கள், காரணங்கள் மற்றும் மூன்று வகை கட்டுப்பாடுகளால் தொடர்புடையவை; அவை எல்லாம் சிவனை மட்டுமே குறிக்கின்றன.

அநாதிமலஸம்ஶ்லேஷஃ ப்ராகபாவாத்ஸ்வபாவதஃ அத்யம்தம் பரிஶுத்தாத்மேத்யதோ ऽயம் ஶிவ உச்யதே

முன்னே எந்த மாசும் இல்லாமல், இயல்பாகவே முழுமையாக தூயவன் என்பதால், அவரை சிவன் என்று அழைக்கிறார்கள்.

அதவாஶேஷகல்யாணகுணைகதந ஈஶ்வரஃ ஶிவ இத்யுச்யதே ஸத்பிஶ்ஶிவதத்த்வார்தவாதிபிஃ

அல்லது, எல்லா நன்மை குணங்களும் ஒரேவனாக உடையவன் என்பதால், உண்மை சிவதத்துவத்தை பேசும் அறிவாளிகள் அவரை சிவன் என்று அழைக்கிறார்கள்.

த்ரயோவிம்ஶதிதத்த்வேப்யஃ ப்ரக்ரு'திர்ஹி பரா மதா ப்ரக்ரு'தேஸ்து பரம் ப்ராஹுஃ புருஷம் பஞ்சவிம்ஶகம்

இருபத்து மூன்று தத்துவங்களில், பிரகிருதி மிக உயர்ந்தது என்று கருதப்படுகிறது; பிரகிருதியைத் தாண்டி, இருபத்து ஐந்தாவது புருஷன் மேலானவன் என்று கூறப்படுகிறது.

யம் வேதாதௌ ஸ்வரம் ப்ராஹுர்வாச்யவாசகபாவதஃ வேதைகவேத்யயாதாத்ம்யாத்வேதாந்தே ச ப்ரதிஷ்டிதஃ

வேதத்தின் தொடக்கத்தில், சொல் மற்றும் பொருள் தொடர்பால் அது 'ஒலி' என்று அழைக்கப்படுகிறது; வேதத்தின் முடிவில், ஒரே உண்மையான அறிய வேண்டிய பொருளாக அது நிலைத்திருக்கிறது.

தஸ்ய ப்ரக்ரு'திலீநஸ்ய யஃ பரஸ்ஸ மஹேஶ்வரஃ தததீநப்ரவ்ரு'த்தித்வாத்ப்ரக்ரு'தேஃ புருஷஸ்ய ச

பிரகிருதியில் லயமானதைத் தாண்டி இருப்பவர் பரம ஈசுவரன்; பிரகிருதியும் புருஷனும் அவரை சார்ந்தே செயல்படுகின்றன.

அதவா த்ரிகுணம் தத்த்வமுபேயமிதமவ்யயம் மாயாந்து ப்ரக்ரு'திம் வித்யாந்மாயிநம் து மஹேஶ்வரம்

அல்லது, மூன்று குணங்களால் ஆன இந்த அழியாத தத்துவம் அறியப்பட வேண்டும்; பிரகிருதியை மாயை என்று, மாயையை நடத்துபவரை மகேஸ்வரன் என்று அறிக.

மாயாவிக்ஷோபகோ ऽநம்தோ மஹேஶ்வரஸமந்வயாத் காலாத்மா பரமாத்மாதிஃ ஸ்தூலஃ ஸூக்ஷ்மஃ ப்ரகீர்திதஃ

மாயையை அசைத்திடும் அந்த முடிவில்லாதவன், மகேஸ்வரனுடன் இணைந்தவன்; அவன் காலத்தின் ஆத்மா, பரமாத்மா, மேலும், நிலையானதும் நுண்ணியதும் என்று அழைக்கப்படுகிறான்.

ருத்துஃகம் துஃகஹேதுர்வா தத்ராவயதி நஃ ப்ரபுஃ ருத்ர இத்யுச்யதே ஸத்பிஃ ஶிவஃ பரமகாரணம்

எல்லா துயரங்களையும் நீக்கும் அல்லது அவற்றிற்கு காரணமாக இருப்பவரும், நம்மை அந்த துயரத்திலிருந்து விடுவிப்பவரும், ஞானிகள் 'ருத்ரன்' என்று அழைக்கும் சிவன், எல்லாவற்றிற்கும் முதன்மை காரணம் ஆவார்.

தத்த்வாதிபூதபர்யந்தம் ஶரீராதிஷ்வதந்த்ரிதஃ வ்யாப்யாதிதிஷ்டதி ஶிவஸ்ததோ ருத்ர இதஸ்ததஃ

உண்மை முதல் பஞ்சபூதங்கள் வரை, உடல் முதலிய அனைத்திலும், சிவன் எப்போதும் சோர்வில்லாமல் நிறைந்து நிற்கிறார்; அதனால், இங்கும் அங்கும் அவர் 'ருத்ரன்' என அழைக்கப்படுகிறார்.

ஜகதஃ பித்ரு'பூதாநாம் ஶிவோ மூர்த்யாத்மநாமபி பித்ரு'பாவேந ஸர்வேஷாம் பிதாமஹ உதீரிதஃ

சிவன் இந்த உலகுக்கும், உருவம் பெற்ற அனைவருக்கும் தந்தை; தந்தை எனும் தன்மையால், எல்லாருக்கும் அவர் பெரியப்பா என்று கூறப்படுகிறார்.

நிதாநஜ்ஞோ யதா வைத்யோ ரோகஸ்ய விநிவர்தகஃ உபாயைர்பேஷஜைஸ்தத்வல்லயபோகாதிகாரதஃ

ஒரு மருத்துவர் நோயின் காரணத்தை அறிந்து, மருந்துகள் மூலம் அதை நீக்குவது போல, அனுபவங்களை முழுமையாக அறிந்த சிவனும் அதேபோல் செய்கிறார்.

ஸம்ஸாரஸ்யேஶ்வரோ நித்யம் ஸமூலஸ்ய நிவர்தகஃ ஸம்ஸாரவைத்ய இத்யுக்தஃ ஸர்வதத்த்வார்தவேதிபிஃ

சம்சாரத்தின் எஜமானும், அதை அடிப்படையிலேயே நீக்குபவரும், எல்லா தத்துவங்களையும் அறிந்தவர்கள் அவரை 'சம்சார மருத்துவர்' என்று அழைக்கிறார்கள்.

தஶார்தஜ்ஞாநஸித்த்யர்தமிந்த்ரியேஷ்வேஷு ஸத்ஸ்வபி த்ரிகாலபாவிநோ பாவாந்ஸ்தூலாந்ஸூக்ஷ்மாநஶேஷதஃ

பத்து அர்த்தங்களை அறியும்படி, அறிவை பெறுவதற்காக, கருவிகள் இருந்தாலும், சிவன் கடந்த, நிகழ்கால, எதிர்காலம் என எல்லா நிலைகளையும், பெரிதும், சிறிதும், முழுமையாக அறிந்திருக்கிறார்.

அணவோ நைவ ஜாநந்தி மாயயைவ மலாவ்ரு'தாஃ அஸத்ஸ்வபி ச ஸர்வேஷு ஸர்வார்தஜ்ஞாநஹேதுஷு

அணு உயிர்கள், மாயையால் களங்கம் மூடப்பட்டதால், உண்மையற்ற அனைத்திலும் அறிவு தரும் காரணிகள் இருந்தாலும், அவை அனைத்தையும் அறிய முடியாமல் இருக்கின்றன.

யத்யதாவஸ்திதம் வஸ்து தத்ததைவ ஸதாஶிவஃ அயத்நேநைவ ஜாநாதி தஸ்மாத்ஸர்வஜ்ஞ உச்யதே

எது எப்படியோ, அந்த வகையிலேயே சதாசிவன் எளிதாகவே அறிந்திருக்கிறார்; அதனால் அவரை 'அறிவில் எல்லாம் அறிந்தவன்' என்கிறார்கள்.

ஸர்வாத்மா பரமைரேபிர்குணைர்நித்யஸமந்வயாத் ஸ்வஸ்மாத்பராத்மவிரஹாத்பரமாத்மா ஶிவஃ ஸ்வயம்

சிவன் எல்லாவற்றிலும் உள்ள ஆத்மா, உயர்ந்த குணங்களுடன் எப்போதும் இணைந்திருப்பவர்; அவருக்கு மேலாக வேறு ஆத்மா இல்லாததால், அவர் தான் பரமாத்மா.

நாமாஷ்டகமிதம் சைவ லப்த்வாசார்யப்ரஸாததஃ நிவ்ரு'த்த்யாதிகலாக்ரந்திம் ஶிவாத்யைஃ பஞ்சநாமபிஃ

ஆசிரியரின் அருளால் இந்த எட்டுபடையான பெயரை பெற்றபின், நிவிர்த்தி முதலான சக்திகளின் கட்டை, சிவன் முதலான ஐந்து பெயர்களால் அறுத்து விட வேண்டும்.