ஶிவபுராணம்

அபஶ்வாத்மாதிகாரத்வாத்யோ தரமஃ பரமோ மதஃ ஸாதாரணஸ்ததோ ऽந்யஸ்து ஸர்வேஷாமதிகாரதஃ

உயர்ந்த தர்மம் ஆன்மாவின் தகுதியால் பெறப்படுகிறது; மற்றது பொதுவாக அனைவருக்கும் கிடைக்கும்.

ஸ சாயம் பரமோ தர்மஃ பரதர்மஸ்ய ஸாதநம் தர்மஶாஸ்த்ராதிபிஸ்ஸம்யக் ஸாம்க ஏவோபப்ரு'ம்ஹிதஃ

இந்த உயர்ந்த தர்மம் மற்ற தர்மத்திற்கும் வழி காட்டுகிறது; அது தர்ம நூல்கள் மற்றும் அவற்றின் அங்கங்களால் முழுமையாக ஆதரிக்கப்படுகிறது.

ஶைவோ யஃ பரமோ தர்மஃ ஶ்ரேஷ்டாநுஷ்டாநஶப்திதஃ இதிஹாஸபுராணாப்யாம் கதம்சிதுபப்ரு'ம்ஹிதஃ

சைவ உயர்ந்த தர்மம், சிறந்த ஆன்மிக சாதனை என அழைக்கப்படுவது, இதிகாசங்களாலும் புராணங்களாலும் சில அளவு ஆதரிக்கப்படுகிறது.

ஶைவாகமைஸ்து ஸம்பந்நஃ ஸஹாம்கோபாம்விஸ்தரஃ தத்ஸம்ஸ்காராதிகாரைஶ்ச ஸம்யகேவோபப்ரு'ம்ஹிதஃ

அது சைவ ஆகமங்களாலும் அவற்றுடன் கூடிய விரிவான துணை நூல்களாலும், அவை கூறும் சடங்குகளும் தகுதியும் கொண்டு முறையாக ஆதரிக்கப்படுகிறது.

ஶைவாகமோ ஹி த்விவிதஃ ஶ்ரௌதோ ऽஶ்ரௌதஶ்ச ஸம்ஸ்க்ரு'தஃ ஶ்ருதிஸாரமயஃ ஶ்ரௌதஸ்ஸ்வதம்த்ர இதரோ மதஃ

சைவ ஆகமம் இரு வகை; மறை சார்ந்ததும் மறை சாராததும், இரண்டும் பரிசுத்தமானவை. மறை சார்ந்தது மறையின் சாரத்தால் ஆனது; மற்றது சுயாதீனமானது எனக் கருதப்படுகிறது.

ஸ்வதம்த்ரோ தஶதா பூர்வம் ததாஷ்டாதஶதா புநஃ காமிகாதிஸமாக்யாபிஸ்ஸித்தஃ ஸித்தாந்தஸம்ஜ்ஞிதஃ

சுயாதீன ஆகமம் முதலில் பத்து வகை, பின்னர் பதினெட்டு வகையாகும்; காமிகம் முதலிய பெயர்களால் அறியப்படுகிறது, சித்தாந்தம் என அழைக்கப்படுகிறது.

ஶ்ருதிஸாரமயோ யஸ்து ஶதகோடிப்ரவிஸ்தரஃ பரம் பாஶுபதம் யத்ர வ்ரதம் ஜ்ஞாநம் ச கத்யதே

மறை சாரம் கொண்டது நூறு கோடி அளவுக்கு விரிந்தது; அதில் உயர்ந்த பாசுபத விரதமும் ஞானமும் போதிக்கப்படுகிறது.

யுகாவர்தேஷு ஶிஷ்யேத யோகாசார்யஸ்வரூபிணா தத்ரதத்ராவதீர்ணேந ஶிவேநைவ ப்ரவர்த்யதே

யுகங்களின் மாற்றங்களில், யோகாசிரியராக உருவெடுத்தவர்கள் அதை பரம்பரை வழியாக கற்றுத்தருகிறார்கள்; சிவன் தானும் இடையிடையே இறங்கி அதை பரப்புகிறார்.

ஸம்க்ஷிப்யாஸ்ய ப்ரவக்தாரஶ்சத்வாரஃ பரமர்ஷய ருருர்ததீசோ ऽகஸ்த்யஶ்ச உபமந்யுர்மஹாயஶாஃ

சுருக்கமாகச் சொன்னால், அதன் நான்கு முக்கிய போதகர்கள்: ருரு, ததீசி, அகத்தியர் மற்றும் புகழ் பெற்ற உபமன்யு ஆகிய மகா முனிவர்கள்.

தே ச பாஶுபதா ஜ்ஞேயாஸ்ஸம்ஹிதாநாம் ப்ரவர்தகாஃ தத்ஸம்ததீயா குரவஃ ஶதஶோ ऽத ஸஹஸ்ரஶஃ

இவர்கள் பாசுபத ஆசான்கள், அந்த சம்ஹிதைகளை広ப்பவர்கள்; அவர்களின் குரு பரம்பரைகள் நூற்றுக்கணக்கிலும் ஆயிரக்கணக்கிலும் உள்ளன.

தத்ரோக்தஃ பரமோ தர்மஶ்சர்யாத்யாத்மா சதுர்விதஃ தேஷு பாஶுபதோ யோகஃ ஶிவம் ப்ரத்யக்ஷயேத்த்ரு'டம்

அங்கு கூறப்பட்ட உயர்ந்த தர்மம் நடத்தை முதலான நான்கு வகைகளைக் கொண்டது; அதில் பாசுபத யோகம் சிவனை உறுதியாக நேரடியாக அனுபவிக்கச் செய்கிறது.

தஸ்மாச்ச்ரேஷ்டமநுஷ்டாநம் யோகஃ பாஶுபதோ மதஃ தத்ராப்யுபாயகோ யுக்தோ ப்ரஹ்மணா ஸ து கத்யதே

அதனால் எல்லா சாதனைகளிலும் சிறந்தது பாஶுபத யோகம் என்று கருதப்படுகிறது. அதில், பரம்பொருளுடன் இணைந்த வழி இப்போது விளக்கப்படுகிறது.

நாமாஷ்டகமயோ யோகஶ்ஶிவேந பரிகல்பிதஃ தேந யோகேந ஸஹஸா ஶைவீ ப்ரஜ்ஞா ப்ரஜாயதே

எட்டு பெயர்களால் ஆன யோகம் சிவனால் நிறுவப்பட்டது; அந்த யோகத்தின் மூலம், சிவ ஞானம் விரைவில் பெறப்படுகிறது.

ப்ரஜ்ஞயா பரமம் ஜ்ஞாநமசிரால்லபதே ஸ்திரம் ப்ரஸீததி ஶிவஸ்தஸ்ய யஸ்ய ஜ்ஞாநம் ப்ரதிஷ்டிதம்

அந்த ஞானத்தின் மூலம், உயர்ந்த நிலையான அறிவை விரைவில் அடைகிறான்; யாரிடம் அந்த அறிவு உறுதியாக உள்ளது, அவரால் சிவன் மகிழ்கிறான்.

ப்ரஸாதாத்பரமோ யோகோ யஃ ஶிவம் சாபரோக்ஷயேத் ஶிவாபரோக்ஷாத்ஸம்ஸாரகாரணேந வியுஜ்யதே

அவரது அருளால், சிவனை நேரடியாக காணும் யோகமே உயர்ந்தது; சிவனை நேரில் அறிந்தவுடன், பிறவிப் பந்தத்திலிருந்து விடுபடுகிறான்.

ததஃ ஸ்யாந்முக்தஸம்ஸாரோ முக்தஃ ஶிவஸமோ பவேத் ப்ரஹ்மப்ரோக்த இத்யுபாயஃ ஸ ஏவ ப்ரு'தகுச்யதே

அப்போது, அவன் பிறவிப்பிணையிலிருந்து விடுபட்டு, முழுமையாக விடுதலை பெற்றவனாக, சிவனுக்கு சமமாகிறான்; இந்த வழியை பிரம்மா தனியே எடுத்துரைத்துள்ளார்.

ஶிவோ மஹேஶ்வரஶ்சைவ ருத்ரோ விஷ்ணுஃ பிதாமஹஃ ஸம்ஸாரவைத்யஃ ஸர்வஜ்ஞஃ பரமாத்மேதி முக்யதஃ

சிவன், மகேஸ்வரன், ருத்ரன், விஷ்ணு, பிதாமஹன்—இவர்கள் உலக வாழ்க்கைக்கு மருத்துவர், அனைத்தையும் அறிந்தவன், பரமாத்மா என்பவை முக்கியமான பெயர்கள்.

நாமாஷ்டகமிதம் முக்யம் ஶிவஸ்ய ப்ரதிபாதகம் ஆத்யந்து பஞ்சகம் ஜ்ஞேயம் ஶாந்த்யதீதாத்யநுக்ரமாத்

இந்த எட்டு பெயர்களும் சிவனை அடையாளப்படுத்தும் முதன்மை பெயர்கள்; இதில் முதல் ஐந்து பெயர்கள் 'சாந்தியதீதன்' முதலாக வரிசையாக அறியப்பட வேண்டும்.

ஸம்ஜ்ஞா ஸதாஶிவாதீநாம் பஞ்சோபாதிபரிக்ரஹாத் உபாதிவிநிவ்ரு'த்தௌ து யதாஸ்வம் விநிவர்ததே

சதாசிவன் முதலான பெயர்கள் ஐந்து வகை கட்டுப்பாடுகளால் உருவாகின்றன; அந்த கட்டுப்பாடுகள் நீங்கும்போது, அந்த பெயர்களும் தத்தம் இடத்தில் மறைந்து விடும்.

பதமேவ ஹி தந்நித்யமநித்யாஃ பதிநஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ பதாநாம் ப்ரதிக்ரு'த்தௌ து முச்யந்தே பதிநோ யதஃ

அந்த நிலையே நிலைத்தது; நிலை உடையவர்கள் நிலைமையற்றவர்கள் என்று கருதப்படுகிறார்கள். அந்த நிலைகள் நீங்கும்போது, அவற்றை உடையவர்களும் விடுதலை பெறுகிறார்கள்.

பரிவ்ரு'த்த்யந்தரே பூயஸ்தத்பதப்ராப்திருச்யதே ஆத்மாந்தராபிதாநம் ஸ்யாத்யதாத்யம் நாம பஞ்சகம்

மற்றொரு மாற்றம் நிகழும்போது, அந்த நிலையை அடைதல் என்று கூறப்படுகிறது; முதல் ஐந்து பெயர்களும் ஆத்மாவின் வேறு பெயர்களாக கருதப்படுகின்றன.

அந்யத்து த்ரிதயம் நாம்நாமுபாதாநாதியோகதஃ த்ரிவிதோபாதிவசநாச்சிவ ஏவாநுவர்ததே

மீதி மூன்று பெயர்கள், காரணங்கள் மற்றும் மூன்று வகை கட்டுப்பாடுகளால் தொடர்புடையவை; அவை எல்லாம் சிவனை மட்டுமே குறிக்கின்றன.

அநாதிமலஸம்ஶ்லேஷஃ ப்ராகபாவாத்ஸ்வபாவதஃ அத்யம்தம் பரிஶுத்தாத்மேத்யதோ ऽயம் ஶிவ உச்யதே

முன்னே எந்த மாசும் இல்லாமல், இயல்பாகவே முழுமையாக தூயவன் என்பதால், அவரை சிவன் என்று அழைக்கிறார்கள்.

அதவாஶேஷகல்யாணகுணைகதந ஈஶ்வரஃ ஶிவ இத்யுச்யதே ஸத்பிஶ்ஶிவதத்த்வார்தவாதிபிஃ

அல்லது, எல்லா நன்மை குணங்களும் ஒரேவனாக உடையவன் என்பதால், உண்மை சிவதத்துவத்தை பேசும் அறிவாளிகள் அவரை சிவன் என்று அழைக்கிறார்கள்.

த்ரயோவிம்ஶதிதத்த்வேப்யஃ ப்ரக்ரு'திர்ஹி பரா மதா ப்ரக்ரு'தேஸ்து பரம் ப்ராஹுஃ புருஷம் பஞ்சவிம்ஶகம்

இருபத்து மூன்று தத்துவங்களில், பிரகிருதி மிக உயர்ந்தது என்று கருதப்படுகிறது; பிரகிருதியைத் தாண்டி, இருபத்து ஐந்தாவது புருஷன் மேலானவன் என்று கூறப்படுகிறது.

யம் வேதாதௌ ஸ்வரம் ப்ராஹுர்வாச்யவாசகபாவதஃ வேதைகவேத்யயாதாத்ம்யாத்வேதாந்தே ச ப்ரதிஷ்டிதஃ

வேதத்தின் தொடக்கத்தில், சொல் மற்றும் பொருள் தொடர்பால் அது 'ஒலி' என்று அழைக்கப்படுகிறது; வேதத்தின் முடிவில், ஒரே உண்மையான அறிய வேண்டிய பொருளாக அது நிலைத்திருக்கிறது.

தஸ்ய ப்ரக்ரு'திலீநஸ்ய யஃ பரஸ்ஸ மஹேஶ்வரஃ தததீநப்ரவ்ரு'த்தித்வாத்ப்ரக்ரு'தேஃ புருஷஸ்ய ச

பிரகிருதியில் லயமானதைத் தாண்டி இருப்பவர் பரம ஈசுவரன்; பிரகிருதியும் புருஷனும் அவரை சார்ந்தே செயல்படுகின்றன.

அதவா த்ரிகுணம் தத்த்வமுபேயமிதமவ்யயம் மாயாந்து ப்ரக்ரு'திம் வித்யாந்மாயிநம் து மஹேஶ்வரம்

அல்லது, மூன்று குணங்களால் ஆன இந்த அழியாத தத்துவம் அறியப்பட வேண்டும்; பிரகிருதியை மாயை என்று, மாயையை நடத்துபவரை மகேஸ்வரன் என்று அறிக.

மாயாவிக்ஷோபகோ ऽநம்தோ மஹேஶ்வரஸமந்வயாத் காலாத்மா பரமாத்மாதிஃ ஸ்தூலஃ ஸூக்ஷ்மஃ ப்ரகீர்திதஃ

மாயையை அசைத்திடும் அந்த முடிவில்லாதவன், மகேஸ்வரனுடன் இணைந்தவன்; அவன் காலத்தின் ஆத்மா, பரமாத்மா, மேலும், நிலையானதும் நுண்ணியதும் என்று அழைக்கப்படுகிறான்.