ஶிவபுராணம்

அலோகவிதிதைஸ்தைஸ்தைர்வ்ரு'த்தைராநந்தஸுந்தரைஃ அம்கஹாரஸ்வஸேநேதமஸக்ரு'ச்சாலிதம் ஜகத்

உலகிற்கு தெரியாத அந்த அதிசயமான, ஆனந்தமான செயல்களால், இந்த உலகம் அதன் கூட்டத்துடன் மீண்டும் மீண்டும் அதிர்ந்தது.

ஶாந்த ஏவ ஸதா ஸர்வமநுக்ரு'ஹ்ணாதி சேச்சிவஃ ஸர்வாணி பூரயேதேவ கதம் ஶக்தேந மோசயேத்

எப்போதும் அமைதியாக இருக்கும் சிவன் எல்லோருக்கும் எல்லாவற்றையும் அருளினால், அவன் தனது சக்தியால் யாரையும் விடுவிப்பது எப்படி சாத்தியம்?

அநாதிகர்ம வைசித்ர்யமபி நாத்ர நியாமகம் காரணம் கலு கர்மாபி பவேதீஶ்வரகாரிதம்

ஆரம்பமில்லாத கர்மாவின் பல்வகை தன்மை இங்கே முடிவை தீர்மானிப்பதில்லை; காரணமாக கர்மாவும் இறைவனால் நடத்தப்படுகிறதே.

கிமத்ர பஹுநோக்தேந நாஸ்திக்யம் ஹேதுகாரகம் யதா ஹ்யாஶு நிவர்தேத ததா கதய மாருத

இங்கே அதிகம் பேசுவதற்கு என்ன காரணம்? நாத்திகம் காரணமல்ல; அது விரைவில் எப்படி நீங்கும் என்று சொல், ஓ மாறுதேவன்.

ஸ்தநே ஸம்ஶயிதம் விப்ரா பவத்பிர்ஹேதுசோதிதைஃ ஜிஜ்ஞாஸா ஹி ந நாஸ்திக்யம் ஸாதயேத்ஸாதுபுத்திஷு

பிராமணர்களே, காரணங்களை வைத்து நீங்கள் எழுப்பும் சந்தேகங்கள் உரியவை; ஏனெனில், ஆராய்ச்சி நற்குணம் உள்ளவர்களிடம் நாத்திகத்தை நிலைநிறுத்தாது.

ப்ரமணமத்ர வக்ஷ்யாமி ஸதாம்மோஹநிவர்தகம் அஸதாம் த்வந்யதாபாவஃ ப்ரஸாதேந விநா ப்ரபோஃ

இங்கே உண்மை அறிவை நான் கூறுகிறேன், அது நல்லவர்களின் மயக்கத்தை நீக்கும்; ஆனால் தீயவர்களுக்கு இறைவனின் அருள் இல்லையெனில் வேறு நிலை உண்டு.

ஶிவஸ்ய பரிபூர்ணஸ்ய பராநுக்ரஹமந்தரா ந கிம்சிதபி கர்தவ்யமிதி ஸாது விநிஶ்சிதம்

முழுமையான சிவனின் பரம அருளைத் தவிர, எதுவும் சாதிக்க முடியாது என்பது நன்கு தீர்மானிக்கப்பட்டது.

ஸ்வபாவ ஏவ பர்யாப்தஃ பராநுக்ரஹகர்மணி அந்யதா நிஸ்ஸ்வபவேந ந கிமப்யநுக்ரு'ஹ்யதே

பரம அருள் செய்ய அவருடைய இயல்பு மட்டும் போதுமானது; இல்லையெனில் இயல்பில்லாதவரால் எதுவும் அருள முடியாது.

பரம் ஸர்வமநுக்ராஹ்யம் பஶுபாஶாத்மகம் ஜகத் பரஸ்யாநுக்ரஹார்தம் து பத்யுராஜ்ஞாஸமந்வயஃ

இந்த உலகம் எல்லாம், பந்தத்தில் இருக்கும் உயிர்களாக இருப்பதால், அருளப் பெற வேண்டியது; ஆனால் பரம அருளுக்காக இறைவனின் கட்டளை ஏற்பட வேண்டும்.

பதிராஜ்ஞாபகஃ ஸர்வமநுக்ரு'ஹ்ணாதி ஸர்வதா ததர்தமர்தஸ்வீகாரே பரதம்த்ரஃ கதம் ஶிவஃ

கட்டளை வழங்கும் இறைவன் எப்போதும் எல்லோருக்கும் அருள் செய்கிறான்; அப்படி இருக்கையில், ஒரு நோக்கத்தை ஏற்கும்போது சிவன் எப்படி வேறொருவருக்கு சார்ந்தவனாக முடியும்?

அநுக்ராஹ்யநபேக்ஷோ ऽஸ்தி ந ஹி கஶ்சிதநுக்ரஹஃ அதஃ ஸ்வாதந்த்ர்யஶப்தார்தாநநபேக்ஷத்வலக்ஷணஃ

அருள்பெறுவோருக்கு சார்பு இல்லாமல் அருள் உண்டு; எனவே, 'சுதந்திரம்' என்ற சொல்லின் பொருள் சார்பில்லாமை என்பதே.

ஏதத்புநரநுக்ராஹ்யம் பரதம்த்ரம் ததிஷ்யதே அநுக்ரஹாத்ரு'தே தஸ்ய புக்திமுக்த்யோரநந்வயாத்

அருள்பெற வேண்டியது வேறொருவருக்கு சார்ந்ததாக இருந்தால், அது அப்படியே ஏற்கப்படுகிறது; அருளைத் தவிர, அதற்கு அனுபவம் அல்லது விடுதலை எதுவும் தொடர்பில்லை.

மூர்தாத்மநோ ऽப்யநுக்ராஹ்யா ஶிவாஜ்ஞாநநிவர்தநாத் அஜ்ஞாநாதிஷ்டிதம் ஶம்போர்ந கிம்சிதிஹ வித்யதே

உடல் கொண்டவர்களுக்கும் சிவனின் கட்டளையால் அருள் நீக்கப்படுகிறது; இவ்வுலகில் சம்புவின் அறிவால் நிலைநிற்றாதது எதுவும் இல்லை.

யேநோபலப்யதே ऽஸ்மாபிஸ்ஸகலேநாபி நிஷ்கலஃ ஸ மூர்த்யாத்மா ஶிவஃ ஶைவமூர்திரித்யுபசர்யதே

நாம் உருவத்தின் மூலம் உருவமற்ற சிவனை உணர்கிறோம்; அவன் உருவமே ஆன்மா. அந்த சிவன், உருவம் கொண்ட சிவ ரூபம் என்று பொதுவாக அழைக்கப்படுகிறான்.

ந ஹ்யஸௌ நிஷ்கலஃ ஸாக்ஷாச்சிவஃ பரமகாரணம் ஸாகாரேணாநுபாவேந கேநாப்யநுபலக்ஷிதஃ

உருவமற்ற பரம காரணமான சிவனை, வெளிப்பட்ட உருவத்தின் வழியாக யாரும் நேரடியாக காண முடியாது.

ப்ரமாணகம்யதாமாத்ரம் தத்ஸ்வபாவோபபாதகம் ந தாவதாத்ரோபேக்ஷாதீருபலக்ஷணமம்தரா

அந்த வகையில், அறியத்தக்க வகையில் சிவனை விளக்கவும், அவன் இயல்பை எடுத்துரைக்கவும் இப்படிச் சொல்கிறோம்; இல்லையெனில், இங்கு எந்த அலட்சியமும், மறைமுகமான குறிப்பு எதுவும் இல்லை.

ஆத்மோபமோல்வணம் ஸாக்ஷாந்மூர்திரேவ ஹி காசந ஶிவஸ்ய மூர்திர்மூர்த்யாத்மா பரஸ்தஸ்யோபலக்ஷணம்

உண்மையில், தன்னை ஒப்பிட்டு நேரடியாக உணரக்கூடிய உருவமே உண்மையான உருவாகும்; உருவமே ஆன்மையான சிவனின் உருவம், அவன் உயர்ந்த தன்மையின் அடையாளம்.

யதா காஷ்டேஷ்வநாரூடோ ந வஹ்நிருபலப்யதே ஏவம் ஶிவோ ऽபி மூர்த்யாத்மந்யநாரூட இதி ஸ்திதிஃ

மரங்களில் தீ இன்னும் எழவில்லை என்றால், அது தெரியாது; அதுபோல், சிவன் உருவத்தில் இன்னும் தோன்றவில்லை என்றால், அவன் வெளிப்படுவதில்லை — இதுவே நிலைமை.

யதாக்நிமாநயேத்யுக்தே ஜ்வலத்காஷ்டாத்ரு'தே ஸ்வயம் நாக்நிராநீயதே தத்வத்பூஜ்யோ மூர்த்யாத்மநா ஶிவஃ

‘தீயை கொண்டு வா’ என்று சொன்னால், அது எரியும் மரத்திலிருந்து தவிர வேறு எங்கும் கிடைக்காது; அதுபோல், சிவனை உருவத்திலேயே வழிபட வேண்டும்.

அத ஏவ ஹி பூஜாதௌ மூர்த்யாத்மபரிகல்பநம் மூர்த்யாத்மநி க்ரு'தம் ஸாக்ஷாச்சிவ ஏவ க்ரு'தம் யதஃ

அதனால் தான், வழிபாட்டின் தொடக்கத்தில் உருவத்தை மனதில் கொண்டு செய்கிறோம்; உருவத்தில் செய்யப்படும் அனைத்தும் நேரடியாக சிவனுக்கே செய்யப்படுவது போலாகும்.

லிம்காதாவபி தத்க்ரு'த்யமர்சாயாம் ச விஶேஷதஃ தத்தந்மூர்த்யாத்மபாவேந ஶிவோ ऽஸ்மாபிருபாஸ்யதே

லிங்கம் முதலிய உருவங்களிலும், குறிப்பாக அர்ச்சனையிலும், அந்த உருவத்தின் தன்மையில் சிவனை நாம் அணுக வேண்டும்.

யதாநுக்ரு'ஹ்யதே ஸோ ऽபி மூர்த்யாத்மா பாரமேஷ்டிநா ததா மூர்த்யாத்மநிஷ்டேந ஶிவேந பஶவோ வயம்

எப்படி அந்த உருவம் பரம ஈசுவரனால் அருள்பெறுகிறதோ, அதுபோல் உருவத்தில் நிலை கொண்ட சிவனால் நாமும் உயிரினங்களும் அருள்பெறுகிறோம்.

லோகாநுக்ரஹணாயைவ ஶிவேந பரமேஷ்டிநா ஸதாஶிவாதயஸ்ஸர்வே மூர்த்யாத்மநோ ऽப்யதிஷ்டிதாஃ

உலக நலனுக்காகவே, சதாசிவன் முதலிய அனைவரும் உருவத்திலும் பரம சிவனால் எப்போதும் நிலைநிறுத்தப்படுகிறார்கள்.

ஆத்மநாமேவ போகாய மோக்ஷாய ச விஶேஷதஃ தத்த்வாதத்த்வஸ்வரூபேஷு மூர்த்யாத்மஸு ஶிவாந்வயஃ

ஆன்மாக்களின் அனுபவத்திற்கும், குறிப்பாக விடுதலிக்காகவும், உண்மை மற்றும் பொய் ஆகியவற்றில் உருவத்துடன் சிவன் தொடர்பு கொண்டிருக்கிறான்.

போகஃ கர்மவிபாகாத்மா ஸுகதுஃகாத்மகோ மதஃ ந ச கர்ம ஶிவோ ऽஸ்தீதி தஸ்ய போகஃ கிமாத்மகஃ

அனுபவம் என்பது கர்ம விளைவாகும்; அது இன்பமும் துன்பமும் கொண்டது. ஆனால் சிவனுக்கு கர்மம் இல்லை; எனவே, அவனுக்கு எந்த அனுபவமும் இல்லை.

ஸர்வம் ஶிவோ ऽநுக்ரு'ஹ்ணாதி ந நிக்ரு'ஹ்ணாதி கிம்சந நிக்ரு'ஹ்ணதாம் து யே தோஷாஶ்ஶிவே தேஷாமஸம்பவாத்

சிவன் எல்லாவற்றையும் அருளுகிறான், எதையும் தடுக்கவில்லை; தடுக்கிறவர்களுக்கு குறைகள் உண்டாகும், ஆனால் அந்த குறைகள் சிவனுக்கு இல்லை.

யே புநர்நிக்ரஹாஃ கேசித்ப்ரஹ்மாதிஷு நிதர்ஶிதாஃ தே ऽபி லோகஹிதாயைவ க்ரு'தாஃ ஶ்ரீகண்டமூர்திநா

பிரம்மா முதலியவர்களில் காணப்படும் தடுக்கப்பட்ட செயல்களும், அவை உலக நன்மைக்காகவே ஸ்ரீகண்ட ரூபத்தில் சிவனால் செய்யப்படுகின்றன.

ப்ரஹ்மாண்டஸ்யாதிபத்யம் ஹி ஶ்ரீகண்டஸ்ய ந ஸம்ஶயஃ ஶ்ரீகண்டாக்யாம் ஶிவோ மூர்திம் க்ரீடதீமதிதிஷ்டதி

பிரம்மாண்டத்தின் ஆண்டுவை ஸ்ரீகண்டனுக்கே என்று சந்தேகம் இல்லை; ஸ்ரீகண்டன் என்ற பெயரில் விளையாடும் உருவத்தில் சிவன் இருக்கிறான்.

ஸதோஷா ஏவ தேவாத்யா நிக்ரு'ஹீதா யதோதிதம் ததஸ்தேபி விபாப்மாநஃ ப்ரஜாஶ்சாபி கதஜ்வராஃ

குறைகள் உடைய தேவர்கள் மற்றும் பிறர் தடுக்கப்படுகிறார்கள் என்று கூறப்பட்டது; அதனால் அவர்கள் பாவம் நீங்கி, மக்கள் துன்பம் தீர்கிறார்கள்.