ஶிவபுராணம்

ஸ்வஸ்ய வக்ஷஃஸ்தலே ஸ்வைரம் நர்தயித்வா குமாரகம் அநுபூய ச தத்க்ரீடாம் ஸம்பாவ்ய ச பரஸ்பரம்

தன் மார்பில் சிறுவனை சுதந்திரமாக நடனமாடச் செய்து, அவன் விளையாட்டை அனுபவித்து, இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் அன்புடன் பார்த்தனர்.

ஸ்தந்யமாஜ்ஞாபயந்தேவ்யாஃ பாயயித்வாம்ரு'தோபமம் தவாவதாரோ ஜகதாம் ஹிதாயேத்யநுஶாஸ்ய ச

தேவியிடம் தன் பாலை வழங்குமாறு உத்தரவிட்டு, அமுதுபோல் பாலை குடிக்க வைத்தார்; 'உன் அவதாரம் உலக நலனுக்காக' என்று அறிவுறுத்தினார்.

ஸ்வயந்தேவஶ்ச தேவீ ச ந த்ரு'ப்திமுபஜக்மதுஃ ததஃ ஶக்ரேண ஸம்தாய பிப்யதா தாரகாஸுராத்

ஆனால் அந்த தேவனும் தேவியும் திருப்தி அடையவில்லை; பின்னர், தாரகன் அசுரனைப் பயந்து, இந்திரன் ஏற்பாடு செய்தான்.

காரயித்வாபிஷேகம் ச ஸேநாபத்யே திவௌகஸாம் புத்ரமந்தரதஃ க்ரு'த்வா தேவேந த்ரிபுரத்விஷா

தேவர்களின் படைத்தலைவராக அபிஷேகம் செய்து, அந்த மகனை அவர்களுக்குள் வைத்தார், திரிபுரனை வெறுக்கும் தேவனால்.

ஸ்வயமம்தர்ஹிதேநைவ ஸ்கந்தமிந்த்ராதிரக்ஷிதம் தச்சக்த்யா க்ரௌஞ்சபேதிந்யா யுதி காலாக்நிகல்பயா

அவர் தானே மறைந்தபடி இருந்து, இந்திரன் மற்றும் பிறர் உடன் ஸ்கந்தனை காத்தார்; அவன் களத்தில், கௌஞ்சனை உடைக்கும், அழிவின் நெருப்பைப் போல் கொடிய சக்தியால் பாதுகாத்தார்.

சேதிதம் தாரகஸ்யாபி ஶிரஶ்ஶக்ரபியா ஸஹ ஸ்துதிம் சக்ருர்விஶேஷேண ஹரிதாத்ரு'முகாஃ ஸுராஃ

இந்திரன் பயத்தில் தாரகனின் தலை துணிக்கப்பட்டபோது, ஹரி மற்றும் தாத்ரு ஆகியோர் தலைமையில் தேவர்கள் சிறப்பாகப் புகழ்ச்சி பாடினர்.

ததா ரக்ஷோதிபஃ ஸாக்ஷாத்ராவணோ பலகர்விதஃ உத்தரந்ஸ்வபுஜைர்தீர்கைஃ கைலாஸம் கிரிமாத்மநஃ

அதேபோல், ராக்ஷசர்களின் தலைவன் ராவணன், தன் வலிமையில் பெருமை கொண்டு, தன் நீண்ட கைகளால் கைலாசமலையை தூக்க முயன்றான்.

ததாகோ ऽஸஹமாநஸ்ய தேவதேவஸ்ய ஶூலிநஃ பதாம்குஷ்டபரிஸ்பந்தாந்மமஜ்ஜ ம்ரு'திதோ புவி

அப்போது, எல்லாத் தெய்வங்களுக்கும் தெய்வமான திரிசூலம் பிடித்தவன் அதை சகிக்காமல், தனது பெரிய விரலால் சிறிது அசைவில் அந்த மலையை பூமிக்குள் அழுத்தினான்.

படோஃ கேநசிதர்தேந ஸ்வாஶ்ரிதஸ்ய கதாயுஷஃ த்வரயாகத்ய தேவேந பாதாம்தம் கமிதோந்தகஃ

ஏதோ ஒரு காரணத்தால், உயிரை முடிப்பவன் யமன், தன்னிடம் அடைக்கலம் புகுந்த ஒருவரின் உயிரை விரைவாகக் கொண்டு வந்து இறைவனின் பாதம் அருகே சேர்த்தான்.

ஸ்வவாஹநமவிஜ்ஞாய வ்ரு'ஷேந்த்ரம் வடவாநலஃ ஸகலக்ரஹமாநீதஸ்ததோ ऽஸ்த்யேகோதகம் ஜகத்

தன் சொந்த வாகனமான பெரிய காளையை அறியாமல், கடலுக்கடியில் இருக்கும் நெருப்பு, எல்லா கிரகங்களையும் பிடித்து கொண்டு வந்தது; அதனால் உலகில் ஒரே நீர் உள்ளது.

அலோகவிதிதைஸ்தைஸ்தைர்வ்ரு'த்தைராநந்தஸுந்தரைஃ அம்கஹாரஸ்வஸேநேதமஸக்ரு'ச்சாலிதம் ஜகத்

உலகிற்கு தெரியாத அந்த அதிசயமான, ஆனந்தமான செயல்களால், இந்த உலகம் அதன் கூட்டத்துடன் மீண்டும் மீண்டும் அதிர்ந்தது.

ஶாந்த ஏவ ஸதா ஸர்வமநுக்ரு'ஹ்ணாதி சேச்சிவஃ ஸர்வாணி பூரயேதேவ கதம் ஶக்தேந மோசயேத்

எப்போதும் அமைதியாக இருக்கும் சிவன் எல்லோருக்கும் எல்லாவற்றையும் அருளினால், அவன் தனது சக்தியால் யாரையும் விடுவிப்பது எப்படி சாத்தியம்?

அநாதிகர்ம வைசித்ர்யமபி நாத்ர நியாமகம் காரணம் கலு கர்மாபி பவேதீஶ்வரகாரிதம்

ஆரம்பமில்லாத கர்மாவின் பல்வகை தன்மை இங்கே முடிவை தீர்மானிப்பதில்லை; காரணமாக கர்மாவும் இறைவனால் நடத்தப்படுகிறதே.

கிமத்ர பஹுநோக்தேந நாஸ்திக்யம் ஹேதுகாரகம் யதா ஹ்யாஶு நிவர்தேத ததா கதய மாருத

இங்கே அதிகம் பேசுவதற்கு என்ன காரணம்? நாத்திகம் காரணமல்ல; அது விரைவில் எப்படி நீங்கும் என்று சொல், ஓ மாறுதேவன்.

ஸ்தநே ஸம்ஶயிதம் விப்ரா பவத்பிர்ஹேதுசோதிதைஃ ஜிஜ்ஞாஸா ஹி ந நாஸ்திக்யம் ஸாதயேத்ஸாதுபுத்திஷு

பிராமணர்களே, காரணங்களை வைத்து நீங்கள் எழுப்பும் சந்தேகங்கள் உரியவை; ஏனெனில், ஆராய்ச்சி நற்குணம் உள்ளவர்களிடம் நாத்திகத்தை நிலைநிறுத்தாது.

ப்ரமணமத்ர வக்ஷ்யாமி ஸதாம்மோஹநிவர்தகம் அஸதாம் த்வந்யதாபாவஃ ப்ரஸாதேந விநா ப்ரபோஃ

இங்கே உண்மை அறிவை நான் கூறுகிறேன், அது நல்லவர்களின் மயக்கத்தை நீக்கும்; ஆனால் தீயவர்களுக்கு இறைவனின் அருள் இல்லையெனில் வேறு நிலை உண்டு.

ஶிவஸ்ய பரிபூர்ணஸ்ய பராநுக்ரஹமந்தரா ந கிம்சிதபி கர்தவ்யமிதி ஸாது விநிஶ்சிதம்

முழுமையான சிவனின் பரம அருளைத் தவிர, எதுவும் சாதிக்க முடியாது என்பது நன்கு தீர்மானிக்கப்பட்டது.

ஸ்வபாவ ஏவ பர்யாப்தஃ பராநுக்ரஹகர்மணி அந்யதா நிஸ்ஸ்வபவேந ந கிமப்யநுக்ரு'ஹ்யதே

பரம அருள் செய்ய அவருடைய இயல்பு மட்டும் போதுமானது; இல்லையெனில் இயல்பில்லாதவரால் எதுவும் அருள முடியாது.

பரம் ஸர்வமநுக்ராஹ்யம் பஶுபாஶாத்மகம் ஜகத் பரஸ்யாநுக்ரஹார்தம் து பத்யுராஜ்ஞாஸமந்வயஃ

இந்த உலகம் எல்லாம், பந்தத்தில் இருக்கும் உயிர்களாக இருப்பதால், அருளப் பெற வேண்டியது; ஆனால் பரம அருளுக்காக இறைவனின் கட்டளை ஏற்பட வேண்டும்.

பதிராஜ்ஞாபகஃ ஸர்வமநுக்ரு'ஹ்ணாதி ஸர்வதா ததர்தமர்தஸ்வீகாரே பரதம்த்ரஃ கதம் ஶிவஃ

கட்டளை வழங்கும் இறைவன் எப்போதும் எல்லோருக்கும் அருள் செய்கிறான்; அப்படி இருக்கையில், ஒரு நோக்கத்தை ஏற்கும்போது சிவன் எப்படி வேறொருவருக்கு சார்ந்தவனாக முடியும்?

அநுக்ராஹ்யநபேக்ஷோ ऽஸ்தி ந ஹி கஶ்சிதநுக்ரஹஃ அதஃ ஸ்வாதந்த்ர்யஶப்தார்தாநநபேக்ஷத்வலக்ஷணஃ

அருள்பெறுவோருக்கு சார்பு இல்லாமல் அருள் உண்டு; எனவே, 'சுதந்திரம்' என்ற சொல்லின் பொருள் சார்பில்லாமை என்பதே.

ஏதத்புநரநுக்ராஹ்யம் பரதம்த்ரம் ததிஷ்யதே அநுக்ரஹாத்ரு'தே தஸ்ய புக்திமுக்த்யோரநந்வயாத்

அருள்பெற வேண்டியது வேறொருவருக்கு சார்ந்ததாக இருந்தால், அது அப்படியே ஏற்கப்படுகிறது; அருளைத் தவிர, அதற்கு அனுபவம் அல்லது விடுதலை எதுவும் தொடர்பில்லை.

மூர்தாத்மநோ ऽப்யநுக்ராஹ்யா ஶிவாஜ்ஞாநநிவர்தநாத் அஜ்ஞாநாதிஷ்டிதம் ஶம்போர்ந கிம்சிதிஹ வித்யதே

உடல் கொண்டவர்களுக்கும் சிவனின் கட்டளையால் அருள் நீக்கப்படுகிறது; இவ்வுலகில் சம்புவின் அறிவால் நிலைநிற்றாதது எதுவும் இல்லை.

யேநோபலப்யதே ऽஸ்மாபிஸ்ஸகலேநாபி நிஷ்கலஃ ஸ மூர்த்யாத்மா ஶிவஃ ஶைவமூர்திரித்யுபசர்யதே

நாம் உருவத்தின் மூலம் உருவமற்ற சிவனை உணர்கிறோம்; அவன் உருவமே ஆன்மா. அந்த சிவன், உருவம் கொண்ட சிவ ரூபம் என்று பொதுவாக அழைக்கப்படுகிறான்.

ந ஹ்யஸௌ நிஷ்கலஃ ஸாக்ஷாச்சிவஃ பரமகாரணம் ஸாகாரேணாநுபாவேந கேநாப்யநுபலக்ஷிதஃ

உருவமற்ற பரம காரணமான சிவனை, வெளிப்பட்ட உருவத்தின் வழியாக யாரும் நேரடியாக காண முடியாது.

ப்ரமாணகம்யதாமாத்ரம் தத்ஸ்வபாவோபபாதகம் ந தாவதாத்ரோபேக்ஷாதீருபலக்ஷணமம்தரா

அந்த வகையில், அறியத்தக்க வகையில் சிவனை விளக்கவும், அவன் இயல்பை எடுத்துரைக்கவும் இப்படிச் சொல்கிறோம்; இல்லையெனில், இங்கு எந்த அலட்சியமும், மறைமுகமான குறிப்பு எதுவும் இல்லை.

ஆத்மோபமோல்வணம் ஸாக்ஷாந்மூர்திரேவ ஹி காசந ஶிவஸ்ய மூர்திர்மூர்த்யாத்மா பரஸ்தஸ்யோபலக்ஷணம்

உண்மையில், தன்னை ஒப்பிட்டு நேரடியாக உணரக்கூடிய உருவமே உண்மையான உருவாகும்; உருவமே ஆன்மையான சிவனின் உருவம், அவன் உயர்ந்த தன்மையின் அடையாளம்.

யதா காஷ்டேஷ்வநாரூடோ ந வஹ்நிருபலப்யதே ஏவம் ஶிவோ ऽபி மூர்த்யாத்மந்யநாரூட இதி ஸ்திதிஃ

மரங்களில் தீ இன்னும் எழவில்லை என்றால், அது தெரியாது; அதுபோல், சிவன் உருவத்தில் இன்னும் தோன்றவில்லை என்றால், அவன் வெளிப்படுவதில்லை — இதுவே நிலைமை.

யதாக்நிமாநயேத்யுக்தே ஜ்வலத்காஷ்டாத்ரு'தே ஸ்வயம் நாக்நிராநீயதே தத்வத்பூஜ்யோ மூர்த்யாத்மநா ஶிவஃ

‘தீயை கொண்டு வா’ என்று சொன்னால், அது எரியும் மரத்திலிருந்து தவிர வேறு எங்கும் கிடைக்காது; அதுபோல், சிவனை உருவத்திலேயே வழிபட வேண்டும்.