ஶிவபுராணம்

வதார்தே தாரகாக்யஸ்ய தைத்யேந்த்ரஸ்யேந்த்ரவித்விஷஃ ப்ரஹ்மணாப்யர்திதோ தேவோ மந்தராந்தஃபுரம் கதஃ

இந்திரனை வெறுக்கும் தாரகன் என்ற அசுரராஜனை அழிக்க, பிரம்மாவின் வேண்டுகோளால் அந்த தேவன் மந்தர மலை அரண்மனையில் பிரவேசித்தார்.

விஹ்ரு'த்ய ஸுசிரம் தேவ்யா விஹாரா ऽதிப்ரஸங்கதஃ ரஸாம் ரஸாதலம் நீதாமிவ க்ரு'த்வாபிதாம் ததஃ

அங்கு, தேவியுடன் நீண்ட நாட்கள் மகிழ்ச்சியில் மூழ்கி, ஆழ்ந்த ஆனந்தத்தில் இருந்தபோது, அவளை ரஸா என்று பெயரிட்டார், பातாள உலகுக்கே அழைத்துச் சென்றதுபோல்.

தேவீம் ச வம்சயம்ஸ்தஸ்யாம் ஸ்வவீர்யமதிதுர்வஹம் அவிஸ்ரு'ஜ்ய விஸ்ரு'ஜ்யாக்நௌ ஹவிஃ பூதமிவாம்ரு'தம்

அங்கு தேவியை ஏமாற்றி, தன் மிகுந்த சக்தியுள்ள விந்துவை விடாமல், தீயில் தூய நெய் ஊற்றுவது போல, அமுதுபோல் தூயதாக வெளியிட்டார்.

கம்காதிஷ்வபி நிக்ஷிப்ய வஹ்நித்வாரா ததம்ஶதஃ தத்ஸமாஹ்ரு'த்ய ஶநகைஸ்தோகம்ஸ்தோகமிதஸ்ததஃ

அந்த விந்துவை கங்கை மற்றும் பிற நதிகளில், தீயின் வழியாக, சிறிது சிறிதாக வைத்தார்; பின்னர் அதை இடம் இடமாகச் சேகரித்தார்.

ஸ்வாஹயா க்ரு'த்திகாரூபாத்ஸ்வபர்த்ரா ரமமாணயா ஸுவர்ணீபூதயா ந்யஸ்தம் மேரௌ ஶரவணே க்வசித்

சுவாஹா, கற்றிகை நட்சத்திரங்களாக உருவம் கொண்டு, தன் கணவருடன் மகிழ்ந்து, பொன்னாக மாறி, அந்த விந்துவை மேரு மலையில், ஒரு கம்பளத்தில் வைத்தார்.

ஸம்தீபயித்வா காலேந தஸ்ய பாஸா திஶோ தஶ ரஞ்ஜயித்வா கிரீந்ஸர்வாந்காம்சநீக்ரு'த்ய மேருணா

காலப்போக்கில், அவன் ஒளியால் பத்து திசைகளும் பிரகாசித்து, மலைகளெல்லாம் மேருவின் பொன்னிற ஒளியில் மின்னின.

ததஶ்சிரேண காலேந ஸம்ஜாதே தத்ர தேஜஸி குமாரே ஸுகுமாராம்கே குமாராணாம் நிதர்ஶநே

அதன் பிறகு, நீண்ட நாட்கள் கழித்து, அந்தத் தீஜஸிலிருந்து அங்கு ஒரு சிறுவன் பிறந்தான்; அவன் மென்மையான உடலுடன், சிறுவர்களுக்கெல்லாம் எடுத்துக்காட்டாக இருந்தான்.

தச்சைஶவம் ஸ்வரூபம் ச தஸ்ய த்ரு'ஷ்ட்வா மநோஹரம் ஸஹ தேவஸுரைர்லோகைர்விஸ்மிதே ச விமோஹிதே

அவனது அழகான பிள்ளை பருவத்தை, தேவர்கள், அசுரர்கள் மற்றும் உலகங்கள் அனைவரும் பார்த்து, ஆச்சரியத்திலும் மயக்கத்திலும் மூழ்கினர்.

தேவோ ऽபி ஸ்வயமாயாதஃ புத்ரதர்ஶநலாலஸஃ ஸஹ தேவ்யாம்கமாரோப்ய ததோ ऽஸ்ய ஸ்மேரமாநநம்

அந்த தேவன், தன் மகனைப் பார்க்க ஆவலுடன், தேவியுடன் சேர்ந்து வந்து, அவனைத் தன் மடியில் ஏற்றி, மகிழ்ச்சி நிறைந்த முகத்துடன் புன்னகை பூத்தார்.

பீதாம்ரு'தமிவ ஸ்நேஹவிவஶேநாந்தராத்மநா தேவேஷ்வபி ச பஶ்யத்ஸு வீதராகைஸ்தபஸ்விபிஃ

அன்பால் உள்ளம் உருகி, அமுதை அருந்தியவனாக, தேவர்களும் விருப்பம் இல்லாத தவசிகளும் பார்த்தபோதும், அவர் மகிழ்ச்சியில் மூழ்கினார்.

ஸ்வஸ்ய வக்ஷஃஸ்தலே ஸ்வைரம் நர்தயித்வா குமாரகம் அநுபூய ச தத்க்ரீடாம் ஸம்பாவ்ய ச பரஸ்பரம்

தன் மார்பில் சிறுவனை சுதந்திரமாக நடனமாடச் செய்து, அவன் விளையாட்டை அனுபவித்து, இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் அன்புடன் பார்த்தனர்.

ஸ்தந்யமாஜ்ஞாபயந்தேவ்யாஃ பாயயித்வாம்ரு'தோபமம் தவாவதாரோ ஜகதாம் ஹிதாயேத்யநுஶாஸ்ய ச

தேவியிடம் தன் பாலை வழங்குமாறு உத்தரவிட்டு, அமுதுபோல் பாலை குடிக்க வைத்தார்; 'உன் அவதாரம் உலக நலனுக்காக' என்று அறிவுறுத்தினார்.

ஸ்வயந்தேவஶ்ச தேவீ ச ந த்ரு'ப்திமுபஜக்மதுஃ ததஃ ஶக்ரேண ஸம்தாய பிப்யதா தாரகாஸுராத்

ஆனால் அந்த தேவனும் தேவியும் திருப்தி அடையவில்லை; பின்னர், தாரகன் அசுரனைப் பயந்து, இந்திரன் ஏற்பாடு செய்தான்.

காரயித்வாபிஷேகம் ச ஸேநாபத்யே திவௌகஸாம் புத்ரமந்தரதஃ க்ரு'த்வா தேவேந த்ரிபுரத்விஷா

தேவர்களின் படைத்தலைவராக அபிஷேகம் செய்து, அந்த மகனை அவர்களுக்குள் வைத்தார், திரிபுரனை வெறுக்கும் தேவனால்.

ஸ்வயமம்தர்ஹிதேநைவ ஸ்கந்தமிந்த்ராதிரக்ஷிதம் தச்சக்த்யா க்ரௌஞ்சபேதிந்யா யுதி காலாக்நிகல்பயா

அவர் தானே மறைந்தபடி இருந்து, இந்திரன் மற்றும் பிறர் உடன் ஸ்கந்தனை காத்தார்; அவன் களத்தில், கௌஞ்சனை உடைக்கும், அழிவின் நெருப்பைப் போல் கொடிய சக்தியால் பாதுகாத்தார்.

சேதிதம் தாரகஸ்யாபி ஶிரஶ்ஶக்ரபியா ஸஹ ஸ்துதிம் சக்ருர்விஶேஷேண ஹரிதாத்ரு'முகாஃ ஸுராஃ

இந்திரன் பயத்தில் தாரகனின் தலை துணிக்கப்பட்டபோது, ஹரி மற்றும் தாத்ரு ஆகியோர் தலைமையில் தேவர்கள் சிறப்பாகப் புகழ்ச்சி பாடினர்.

ததா ரக்ஷோதிபஃ ஸாக்ஷாத்ராவணோ பலகர்விதஃ உத்தரந்ஸ்வபுஜைர்தீர்கைஃ கைலாஸம் கிரிமாத்மநஃ

அதேபோல், ராக்ஷசர்களின் தலைவன் ராவணன், தன் வலிமையில் பெருமை கொண்டு, தன் நீண்ட கைகளால் கைலாசமலையை தூக்க முயன்றான்.

ததாகோ ऽஸஹமாநஸ்ய தேவதேவஸ்ய ஶூலிநஃ பதாம்குஷ்டபரிஸ்பந்தாந்மமஜ்ஜ ம்ரு'திதோ புவி

அப்போது, எல்லாத் தெய்வங்களுக்கும் தெய்வமான திரிசூலம் பிடித்தவன் அதை சகிக்காமல், தனது பெரிய விரலால் சிறிது அசைவில் அந்த மலையை பூமிக்குள் அழுத்தினான்.

படோஃ கேநசிதர்தேந ஸ்வாஶ்ரிதஸ்ய கதாயுஷஃ த்வரயாகத்ய தேவேந பாதாம்தம் கமிதோந்தகஃ

ஏதோ ஒரு காரணத்தால், உயிரை முடிப்பவன் யமன், தன்னிடம் அடைக்கலம் புகுந்த ஒருவரின் உயிரை விரைவாகக் கொண்டு வந்து இறைவனின் பாதம் அருகே சேர்த்தான்.

ஸ்வவாஹநமவிஜ்ஞாய வ்ரு'ஷேந்த்ரம் வடவாநலஃ ஸகலக்ரஹமாநீதஸ்ததோ ऽஸ்த்யேகோதகம் ஜகத்

தன் சொந்த வாகனமான பெரிய காளையை அறியாமல், கடலுக்கடியில் இருக்கும் நெருப்பு, எல்லா கிரகங்களையும் பிடித்து கொண்டு வந்தது; அதனால் உலகில் ஒரே நீர் உள்ளது.

அலோகவிதிதைஸ்தைஸ்தைர்வ்ரு'த்தைராநந்தஸுந்தரைஃ அம்கஹாரஸ்வஸேநேதமஸக்ரு'ச்சாலிதம் ஜகத்

உலகிற்கு தெரியாத அந்த அதிசயமான, ஆனந்தமான செயல்களால், இந்த உலகம் அதன் கூட்டத்துடன் மீண்டும் மீண்டும் அதிர்ந்தது.

ஶாந்த ஏவ ஸதா ஸர்வமநுக்ரு'ஹ்ணாதி சேச்சிவஃ ஸர்வாணி பூரயேதேவ கதம் ஶக்தேந மோசயேத்

எப்போதும் அமைதியாக இருக்கும் சிவன் எல்லோருக்கும் எல்லாவற்றையும் அருளினால், அவன் தனது சக்தியால் யாரையும் விடுவிப்பது எப்படி சாத்தியம்?

அநாதிகர்ம வைசித்ர்யமபி நாத்ர நியாமகம் காரணம் கலு கர்மாபி பவேதீஶ்வரகாரிதம்

ஆரம்பமில்லாத கர்மாவின் பல்வகை தன்மை இங்கே முடிவை தீர்மானிப்பதில்லை; காரணமாக கர்மாவும் இறைவனால் நடத்தப்படுகிறதே.

கிமத்ர பஹுநோக்தேந நாஸ்திக்யம் ஹேதுகாரகம் யதா ஹ்யாஶு நிவர்தேத ததா கதய மாருத

இங்கே அதிகம் பேசுவதற்கு என்ன காரணம்? நாத்திகம் காரணமல்ல; அது விரைவில் எப்படி நீங்கும் என்று சொல், ஓ மாறுதேவன்.

ஸ்தநே ஸம்ஶயிதம் விப்ரா பவத்பிர்ஹேதுசோதிதைஃ ஜிஜ்ஞாஸா ஹி ந நாஸ்திக்யம் ஸாதயேத்ஸாதுபுத்திஷு

பிராமணர்களே, காரணங்களை வைத்து நீங்கள் எழுப்பும் சந்தேகங்கள் உரியவை; ஏனெனில், ஆராய்ச்சி நற்குணம் உள்ளவர்களிடம் நாத்திகத்தை நிலைநிறுத்தாது.

ப்ரமணமத்ர வக்ஷ்யாமி ஸதாம்மோஹநிவர்தகம் அஸதாம் த்வந்யதாபாவஃ ப்ரஸாதேந விநா ப்ரபோஃ

இங்கே உண்மை அறிவை நான் கூறுகிறேன், அது நல்லவர்களின் மயக்கத்தை நீக்கும்; ஆனால் தீயவர்களுக்கு இறைவனின் அருள் இல்லையெனில் வேறு நிலை உண்டு.

ஶிவஸ்ய பரிபூர்ணஸ்ய பராநுக்ரஹமந்தரா ந கிம்சிதபி கர்தவ்யமிதி ஸாது விநிஶ்சிதம்

முழுமையான சிவனின் பரம அருளைத் தவிர, எதுவும் சாதிக்க முடியாது என்பது நன்கு தீர்மானிக்கப்பட்டது.

ஸ்வபாவ ஏவ பர்யாப்தஃ பராநுக்ரஹகர்மணி அந்யதா நிஸ்ஸ்வபவேந ந கிமப்யநுக்ரு'ஹ்யதே

பரம அருள் செய்ய அவருடைய இயல்பு மட்டும் போதுமானது; இல்லையெனில் இயல்பில்லாதவரால் எதுவும் அருள முடியாது.

பரம் ஸர்வமநுக்ராஹ்யம் பஶுபாஶாத்மகம் ஜகத் பரஸ்யாநுக்ரஹார்தம் து பத்யுராஜ்ஞாஸமந்வயஃ

இந்த உலகம் எல்லாம், பந்தத்தில் இருக்கும் உயிர்களாக இருப்பதால், அருளப் பெற வேண்டியது; ஆனால் பரம அருளுக்காக இறைவனின் கட்டளை ஏற்பட வேண்டும்.