ஶிவபுராணம்

விஷ்ணோரபி ந்ரு'ஸிம்ஹஸ்ய ரபஸா ஶரபாக்ரு'திஃ பிபேத பத்ப்யாமாக்ரம்ய ஹ்ரு'தயம் நகரைஃ கரைஃ

நரசிம்ம உருவம் கொண்ட விஷ்ணுவுக்கும், கொடூரமான சரப உருவம் கொண்டவன், தன் கூர்மையான நகங்களால், காலால் மிதித்து, அவன் இதயத்தை கிழித்தான்.

தேவஸ்த்ரீஷு ச தேவேஷு தக்ஷஸ்யாத்வரகாரணாத் வீரேண வீரபத்ரேண ந ஹி கஶ்சிததண்டிதஃ

தெய்வீக பெண்கள், தெய்வங்கள், தக்ஷனுடைய யாகம் காரணமாக, வீரபத்திரன் என்ற வீரனால் யாரும் தண்டனை தவிர்க்கவில்லை.

புரத்ரயம் ச ஸஸ்த்ரீகம் ஸதைத்யம் ஸஹ பாலகைஃ க்ஷணேநைகேந தேவேந நேத்ராக்நேரிம்தநீக்ரு'தம்

மூன்று நகரங்கள், அதில் உள்ள பெண்கள், அசுரர்கள், பிள்ளைகள் உட்பட, ஒரு கணத்தில், தேவனின் கண் அக்கினிக்குத் தின்ற பொருளாக ஆனது.

ப்ரஜாநாம் ரதிஹேதுஶ்ச காமோ ரதிபதிஸ்ஸ்வயம் க்ரோஶதாமேவ தேவாநாம் ஹுதோ நேத்ரஹுதாஶநே

பிராணிகளுக்குப் புணர்ச்சி காரணமாகவும், ரதியின் நாயகனாகவும் இருக்கும் காமன், தெய்வங்கள் அழைத்தபோது, ஶிவனின் கண் அக்கினிக்குப் பலியாகப் படைத்தான்.

காவஶ்ச கஶ்சித்துக்தௌகம் ஸ்ரவந்த்யோ மூர்த்நி கேசராஃ ஸருஷா ப்ரேக்ஷ்ய தேவேந தத்க்ஷணே பஸ்மஸாத்க்ரு'தஃ

சில பசுக்கள், தங்கள் தலை மீது பாலை ஊற்றிக் கொண்டு ஆகாயத்தில் பறந்தபோது, தேவன் கோபத்துடன் பார்த்ததும், உடனே சாம்பலாயின.

ஜலம்தராஸுரோ தீர்ணஶ்சக்ரீக்ரு'த்ய ஜலம் பதா பத்த்வாநம்தேந யோ விஷ்ணும் சிக்ஷேப ஶதயோஜநம்

ஜலந்தரன் என்ற அசுரன், தண்ணீரை சக்கரமாக மாற்றி, விஷ்ணுவை கட்டி, நூறு யோஜனை தள்ளி எறிந்தான்.

தமேவ ஜலஸம்தாயீ ஶூலேநைவ ஜகாந ஸஃ தச்சக்ரம் தபஸா லப்த்வா லப்தவீர்யோ ஹரிஸ்ஸதா

அதேவனே, தண்ணீரை ஒன்றிணைத்து, கூரையான வேலால் கொல்லப்பட்டான்; விஷ்ணு எப்போதும் வீரியமுள்ளவன், தவம் செய்து அந்த சக்கரத்தைப் பெற்றான்.

ஜிகாம்ஸதாம் ஸுராரீணாம் குலம் நிர்க்ரு'ணசேதஸாம் த்ரிஶூலேநாந்தகஸ்யோரஃ ஶிகிநைவோபதாபிதம்

தேவர்களின் பகைவரான அந்தகனின் குடும்பம், இரக்கம் இல்லாத மனதுடன் கொலை செய்ய நினைத்தபோது, மயிலின் தலைவன் போல, திரிசூலம் கொண்டு அந்தகனின் மார்பில் தாக்கப்பட்டு வீழ்ந்தது.

கண்டாத்காலாம்கநாம் ஸ்ரு'ஷ்ட்வா தாரகோ ऽபி நிபாதிதஃ கௌஶிகீம் ஜநயித்வா து கௌர்யாஸ்த்வக்கோஶகோசராம்

தன் கழுத்திலிருந்து காலை என்ற மரண தேவியை உருவாக்கி, அந்த சிறுவனும் வீழ்த்தப்பட்டான்; பின்னர், கௌரியின் தோல் உறையில் இருந்த கௌசிகியை உருவாக்கினார்.

ஶும்பஸ்ஸஹ நிஶும்பேந ப்ராபிதோ மரணம் ரணே ஶ்ருதம் ச மஹதாக்யாநம் ஸ்காந்தே ஸ்கந்தஸமாஶ்ரயம்

சும்பன், நிசும்பனுடன் சேர்ந்து போரில் கொல்லப்பட்டான்; ஸ்கந்தபுராணத்தில் ஸ்கந்தனை அடையும் இந்தப் பெரிய கதையும் கேட்டோம்.

வதார்தே தாரகாக்யஸ்ய தைத்யேந்த்ரஸ்யேந்த்ரவித்விஷஃ ப்ரஹ்மணாப்யர்திதோ தேவோ மந்தராந்தஃபுரம் கதஃ

இந்திரனை வெறுக்கும் தாரகன் என்ற அசுரராஜனை அழிக்க, பிரம்மாவின் வேண்டுகோளால் அந்த தேவன் மந்தர மலை அரண்மனையில் பிரவேசித்தார்.

விஹ்ரு'த்ய ஸுசிரம் தேவ்யா விஹாரா ऽதிப்ரஸங்கதஃ ரஸாம் ரஸாதலம் நீதாமிவ க்ரு'த்வாபிதாம் ததஃ

அங்கு, தேவியுடன் நீண்ட நாட்கள் மகிழ்ச்சியில் மூழ்கி, ஆழ்ந்த ஆனந்தத்தில் இருந்தபோது, அவளை ரஸா என்று பெயரிட்டார், பातாள உலகுக்கே அழைத்துச் சென்றதுபோல்.

தேவீம் ச வம்சயம்ஸ்தஸ்யாம் ஸ்வவீர்யமதிதுர்வஹம் அவிஸ்ரு'ஜ்ய விஸ்ரு'ஜ்யாக்நௌ ஹவிஃ பூதமிவாம்ரு'தம்

அங்கு தேவியை ஏமாற்றி, தன் மிகுந்த சக்தியுள்ள விந்துவை விடாமல், தீயில் தூய நெய் ஊற்றுவது போல, அமுதுபோல் தூயதாக வெளியிட்டார்.

கம்காதிஷ்வபி நிக்ஷிப்ய வஹ்நித்வாரா ததம்ஶதஃ தத்ஸமாஹ்ரு'த்ய ஶநகைஸ்தோகம்ஸ்தோகமிதஸ்ததஃ

அந்த விந்துவை கங்கை மற்றும் பிற நதிகளில், தீயின் வழியாக, சிறிது சிறிதாக வைத்தார்; பின்னர் அதை இடம் இடமாகச் சேகரித்தார்.

ஸ்வாஹயா க்ரு'த்திகாரூபாத்ஸ்வபர்த்ரா ரமமாணயா ஸுவர்ணீபூதயா ந்யஸ்தம் மேரௌ ஶரவணே க்வசித்

சுவாஹா, கற்றிகை நட்சத்திரங்களாக உருவம் கொண்டு, தன் கணவருடன் மகிழ்ந்து, பொன்னாக மாறி, அந்த விந்துவை மேரு மலையில், ஒரு கம்பளத்தில் வைத்தார்.

ஸம்தீபயித்வா காலேந தஸ்ய பாஸா திஶோ தஶ ரஞ்ஜயித்வா கிரீந்ஸர்வாந்காம்சநீக்ரு'த்ய மேருணா

காலப்போக்கில், அவன் ஒளியால் பத்து திசைகளும் பிரகாசித்து, மலைகளெல்லாம் மேருவின் பொன்னிற ஒளியில் மின்னின.

ததஶ்சிரேண காலேந ஸம்ஜாதே தத்ர தேஜஸி குமாரே ஸுகுமாராம்கே குமாராணாம் நிதர்ஶநே

அதன் பிறகு, நீண்ட நாட்கள் கழித்து, அந்தத் தீஜஸிலிருந்து அங்கு ஒரு சிறுவன் பிறந்தான்; அவன் மென்மையான உடலுடன், சிறுவர்களுக்கெல்லாம் எடுத்துக்காட்டாக இருந்தான்.

தச்சைஶவம் ஸ்வரூபம் ச தஸ்ய த்ரு'ஷ்ட்வா மநோஹரம் ஸஹ தேவஸுரைர்லோகைர்விஸ்மிதே ச விமோஹிதே

அவனது அழகான பிள்ளை பருவத்தை, தேவர்கள், அசுரர்கள் மற்றும் உலகங்கள் அனைவரும் பார்த்து, ஆச்சரியத்திலும் மயக்கத்திலும் மூழ்கினர்.

தேவோ ऽபி ஸ்வயமாயாதஃ புத்ரதர்ஶநலாலஸஃ ஸஹ தேவ்யாம்கமாரோப்ய ததோ ऽஸ்ய ஸ்மேரமாநநம்

அந்த தேவன், தன் மகனைப் பார்க்க ஆவலுடன், தேவியுடன் சேர்ந்து வந்து, அவனைத் தன் மடியில் ஏற்றி, மகிழ்ச்சி நிறைந்த முகத்துடன் புன்னகை பூத்தார்.

பீதாம்ரு'தமிவ ஸ்நேஹவிவஶேநாந்தராத்மநா தேவேஷ்வபி ச பஶ்யத்ஸு வீதராகைஸ்தபஸ்விபிஃ

அன்பால் உள்ளம் உருகி, அமுதை அருந்தியவனாக, தேவர்களும் விருப்பம் இல்லாத தவசிகளும் பார்த்தபோதும், அவர் மகிழ்ச்சியில் மூழ்கினார்.

ஸ்வஸ்ய வக்ஷஃஸ்தலே ஸ்வைரம் நர்தயித்வா குமாரகம் அநுபூய ச தத்க்ரீடாம் ஸம்பாவ்ய ச பரஸ்பரம்

தன் மார்பில் சிறுவனை சுதந்திரமாக நடனமாடச் செய்து, அவன் விளையாட்டை அனுபவித்து, இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் அன்புடன் பார்த்தனர்.

ஸ்தந்யமாஜ்ஞாபயந்தேவ்யாஃ பாயயித்வாம்ரு'தோபமம் தவாவதாரோ ஜகதாம் ஹிதாயேத்யநுஶாஸ்ய ச

தேவியிடம் தன் பாலை வழங்குமாறு உத்தரவிட்டு, அமுதுபோல் பாலை குடிக்க வைத்தார்; 'உன் அவதாரம் உலக நலனுக்காக' என்று அறிவுறுத்தினார்.

ஸ்வயந்தேவஶ்ச தேவீ ச ந த்ரு'ப்திமுபஜக்மதுஃ ததஃ ஶக்ரேண ஸம்தாய பிப்யதா தாரகாஸுராத்

ஆனால் அந்த தேவனும் தேவியும் திருப்தி அடையவில்லை; பின்னர், தாரகன் அசுரனைப் பயந்து, இந்திரன் ஏற்பாடு செய்தான்.

காரயித்வாபிஷேகம் ச ஸேநாபத்யே திவௌகஸாம் புத்ரமந்தரதஃ க்ரு'த்வா தேவேந த்ரிபுரத்விஷா

தேவர்களின் படைத்தலைவராக அபிஷேகம் செய்து, அந்த மகனை அவர்களுக்குள் வைத்தார், திரிபுரனை வெறுக்கும் தேவனால்.

ஸ்வயமம்தர்ஹிதேநைவ ஸ்கந்தமிந்த்ராதிரக்ஷிதம் தச்சக்த்யா க்ரௌஞ்சபேதிந்யா யுதி காலாக்நிகல்பயா

அவர் தானே மறைந்தபடி இருந்து, இந்திரன் மற்றும் பிறர் உடன் ஸ்கந்தனை காத்தார்; அவன் களத்தில், கௌஞ்சனை உடைக்கும், அழிவின் நெருப்பைப் போல் கொடிய சக்தியால் பாதுகாத்தார்.

சேதிதம் தாரகஸ்யாபி ஶிரஶ்ஶக்ரபியா ஸஹ ஸ்துதிம் சக்ருர்விஶேஷேண ஹரிதாத்ரு'முகாஃ ஸுராஃ

இந்திரன் பயத்தில் தாரகனின் தலை துணிக்கப்பட்டபோது, ஹரி மற்றும் தாத்ரு ஆகியோர் தலைமையில் தேவர்கள் சிறப்பாகப் புகழ்ச்சி பாடினர்.

ததா ரக்ஷோதிபஃ ஸாக்ஷாத்ராவணோ பலகர்விதஃ உத்தரந்ஸ்வபுஜைர்தீர்கைஃ கைலாஸம் கிரிமாத்மநஃ

அதேபோல், ராக்ஷசர்களின் தலைவன் ராவணன், தன் வலிமையில் பெருமை கொண்டு, தன் நீண்ட கைகளால் கைலாசமலையை தூக்க முயன்றான்.

ததாகோ ऽஸஹமாநஸ்ய தேவதேவஸ்ய ஶூலிநஃ பதாம்குஷ்டபரிஸ்பந்தாந்மமஜ்ஜ ம்ரு'திதோ புவி

அப்போது, எல்லாத் தெய்வங்களுக்கும் தெய்வமான திரிசூலம் பிடித்தவன் அதை சகிக்காமல், தனது பெரிய விரலால் சிறிது அசைவில் அந்த மலையை பூமிக்குள் அழுத்தினான்.

படோஃ கேநசிதர்தேந ஸ்வாஶ்ரிதஸ்ய கதாயுஷஃ த்வரயாகத்ய தேவேந பாதாம்தம் கமிதோந்தகஃ

ஏதோ ஒரு காரணத்தால், உயிரை முடிப்பவன் யமன், தன்னிடம் அடைக்கலம் புகுந்த ஒருவரின் உயிரை விரைவாகக் கொண்டு வந்து இறைவனின் பாதம் அருகே சேர்த்தான்.