ஶிவபுராணம்

ஶக்திபாதஸமாயோகாத்ரு'தே தத்த்வாநி தத்த்வதஃ தத்வ்யாப்திஸ்தத்விவ்ரு'த்திஶ்ச ஜ்ஞாதுமேவம் ந ஶக்யதே

சக்தி பாட்டின் அருள் இல்லாமல், தத்துவங்களை உண்மையாக அறிதலும், அவற்றின் ஊடுருவலும், வளர்ச்சியும் அறிய இயலாது.

ஶக்திராஜ்ஞா பரா ஶைவீ சித்ரூபா மரமேஶ்வரீ ஶிவோ ऽதிதிஷ்டத்யகிலம் யயா காரணபூதயா

அந்த பரம சக்தி, சக்திகளின் அரசி, அறிவாகும், இதயத்தின் ஆண்டவள்; அவள் காரணமாகவே சிவன் அனைத்தையும் ஆட்சி செய்கிறான்.

நாத்மநோ நைவ மாயைஷா ந விகாரோ விசாரதஃ ந பம்தோ நாபி முக்திஶ்ச பம்தமுக்திவிதாயிநீ

இது ஆத்மாவும் அல்ல, மாயையும் அல்ல, சிந்தித்தால் எந்த மாற்றமும் அல்ல; இது பந்தமும் அல்ல, விடுதலையும் அல்ல, ஆனால் பந்தமும் விடுதலையும் ஏற்படுத்துகிறது.

ஸர்வைஶ்வர்யபராகாஷ்டா ஶிவஸ்ய வ்யபிசாரிணீ ஸமாநதர்மிணீ தஸ்ய தைஸ்தைர்பாவைர்விஶேஷதஃ

அவள் எல்லா ஐசுவரியங்களின் உச்சியை எட்டுகிறாள்; சிவனுடன் இணைந்தவள், அவனுடைய இயல்பையே உடையவள், ஆனால் பல நிலைகளால் தனித்துவம் பெற்றவள்.

ஸ தயைவ க்ரு'ஹீ ஸாபி தேநைவ க்ரு'ஹிணீ ஸதா தயோரபத்யம் யத்கார்யம் பரப்ரக்ரு'திஜம் ஜகத்

அவளால் தான் சிவன் பிடிக்கப்படுகிறான், அவளும் அவனால் எப்போதும் பிடிக்கப்படுகிறாள்; இருவரின் சந்ததி, இந்த உலகம், அவர்களின் உயர்ந்த சங்கமத்தின் விளைவாக உருவாகிறது.

ஸ கர்தா காரணம் ஸேதி தயோர்பேதோ வ்யவஸ்திதஃ ஏக ஏவ ஶிவஃ ஸாக்ஷாத்த்விதா ऽஸௌ ஸமவஸ்திதஃ

சிவன் செய்பவர், அவள் காரணம்—இவ்வாறு இருவருக்குள் வேறுபாடு நிறுவப்பட்டுள்ளது; ஆனாலும், சிவன் ஒருவனே, இரு வடிவில் வெளிப்படுகிறான்.

ஸ்த்ரீபும்ஸபாவேந தயோர்பேத இத்யபி கேசந அபரே து பரா ஶக்திஃ ஶிவஸ்ய ஸமவாயிநீ

சிலர், இவர்களின் வேறுபாடு பெண்-ஆண் என்கிறார்கள்; மற்றவர்கள், பரம சக்தி சிவனுக்குள் இயற்கையாகவே உள்ளது என்று கூறுகிறார்கள்.

ப்ரபேவ பாநோஶ்சித்ரூபா பிந்நைவேதி வ்யவஸ்திதஃ தஸ்மாச்சிவஃ பரோ ஹேதுஸ்தஸ்யாஜ்ஞா பரமேஶ்வரீ

சூரியனின் ஒளிபோல், அவள் அறிவாகும், ஆனால் தனித்துவம் கொண்டவள் என்று நிர்ணயிக்கப்பட்டது; அதனால் சிவன் பரம காரணம், அவனுடைய ஆணை உயர்ந்த அதிகாரம்.

தயைவ ப்ரேரிதா ஶைவீ மூலப்ரக்ரு'திரவ்யயா மஹாமாயா ச மாயா ச ப்ரக்ரு'திஸ்த்ரிகுணேதி ச

அவளால் உந்தப்பட்டு, சிவனுடைய ஆதிப் பிரகிருதி அழியாதவளாக, மகா மாயையாகவும், மாயையாகவும், மூன்று குணங்களைக் கொண்ட பிரகிருதியாகவும் மாறுகிறது.

த்ரிவிதா கார்யவேதேந ஸா ப்ரஸூதே ஷடத்வநஃ ஸ வாகர்தமயஶ்சாத்வா ஷட்விதோ நிகிலம் ஜகத்

மூன்று வகை விளைவுகளால், அவள் ஆறு பாதைகளை உருவாக்குகிறாள்; சொல் மற்றும் பொருள் ஆகிய ஆறு வகைகளால் இந்த உலகம் ஆனது.

அஸ்யைவ விஸ்தரம் ப்ராஹுஃ ஶாஸ்த்ரஜாதமஶேஷதஃ

இதன் விரிவை முழுமையாகவே வேதங்கள் விளக்குகின்றன.

சரிதாநி விசித்ராணி க்ரு'ஹ்யாணி கஹநாநி ச துர்விஜ்ஞேயாநி தேவைஶ்ச மோஹயம்தி மநாம்ஸி நஃ

அற்புதமானதும் ஆழமானதும் ஆன செயல்கள், தேவர்களுக்கே புரிய முடியாதவை, நம்முடைய மனதை குழப்புகின்றன.

ஶிவயோஸ்தத்த்வஸம்பந்தே ந தோஷ உபலப்யதே சரிதைஃ ப்ராக்ரு'தோ பாவஸ்தயோரபி விபாவ்யதே

சிவனும் அவனுடைய சக்தியும் ஒன்றாகும் உண்மையில் எந்த குறையும் இல்லை; அவர்களின் செயல்களால் சாதாரண நிலைகளும் வெளிப்படுகின்றன.

ப்ரஹ்மாதயோ ऽபி லோகாநாம் ஸ்ரு'ஷ்டிஸ்தித்யந்தஹேதவஃ நிக்ரஹாநுக்ரஹௌ ப்ராப்ய ஶிவஸ்ய வஶவர்திநஃ

பிரம்மா முதலானவர்கள் உலகங்களை படைக்கும், காப்பது, அழிப்பது ஆகிய காரணிகள் என்றாலும், கட்டுப்பாடும் அருளும் சிவனுடைய கட்டுப்பாட்டில்தான் உள்ளது.

ஶிவஃ புநர்ந கஸ்யாபி நிக்ரஹாநுக்ரஹாஸ்பதம் அதோ ऽநாயத்தமைஶ்வர்யம் தஸ்யைவேதி விநிஶ்சிதம்

ஆனால் சிவனுக்கு யாருக்கும் கட்டுப்பாடு அல்லது அருள் இடமில்லை; எனவே, அவனுடைய ஐசுவரியம் முற்றிலும் சுயாதீனமானது—இது உறுதி.

யத்யேவமீத்ரு'ஶைஶ்வர்யம் தத்து ஸ்வாதந்த்ர்யலக்ஷணம் ஸ்வபாவஸித்தம் சைதஸ்ய மூர்திமத்தாஸ்பதம் பவேத்

இவ்வாறு அவனுடைய ஐசுவரியம் இருந்தால், அது முழு சுதந்திரத்தால் அமைகிறது; அது அவனுடைய இயல்பாகவே, உருவம் கொண்டதாக இருக்கலாம்.

ந மூர்திஶ்ச ஸ்வதம்த்ரஸ்ய கடதே மூலஹேதுநா மூர்தேரபி ச கார்யத்வாத்தத்ஸித்திஃ ஸ்யாதஹைதுகீ

ஆனால் முழு சுதந்திரம் உடையவனுக்கு உருவம் பொருந்தாது, ஏனெனில் உருவம் அடிப்படை காரணத்திலிருந்து தோன்றும்; உருவம் ஒரு விளைவாக இருப்பதால், அதன் இருப்பு காரணமில்லாததாகிவிடும்.

ஸர்வத்ர பரமோ பாவோ ऽபரமஶ்சாந்ய உச்யதே பரமாபரமௌ பாவௌ கதமேகத்ர ஸம்கதௌ

எங்கும் பரம நிலை என்றும், மற்றொன்று அப்பரமம் என்றும் கூறப்படுகிறது; அந்த பரமும் அப்பரமும் ஒரே இடத்தில் எப்படி சேர்ந்திருக்க முடியும்?

நிஷ்பலோ ஹி ஸ்வபாவோ ऽஸ்ய பரமஃ பரமாத்மநஃ ஸ ஏவ ஸகலஃ கஸ்மாத்ஸ்வபாவோ ஹ்யவிபர்யயஃ

பரமாத்மாவின் பரம இயல்பு எந்த பயனும் தராதது; அப்படி என்றால், இந்த முழு வெளிப்பாடு ஏன் உள்ளது? ஏனெனில் அதன் இயல்பு மாற்றமில்லாதது.

ஸ்வபாவோ விபரீதஶ்சேத்ஸ்வதம்த்ரஃ ஸ்வேச்சயா யதி ந கரோதி கிமீஶாநோ நித்யாநித்யவிபர்யயம்

இயற்கை எதிராக இருந்தாலும், இறைவன் சுயாதீனன் என்றாலும், அவர் தானே எதற்காக நித்யமும் அநித்யமும் கலக்கத்தை உருவாக்கவில்லை?

மூர்தாத்மா ஸகலஃ கஶ்சித்ஸ சாந்யோ நிஷ்பலஃ ஶிவஃ ஶிவேநாதிஷ்டிதஶ்சேதி ஸர்வத்ர லகு கத்யதே

எங்கும் பொதுவாக சொல்லப்படுவது, ஒருவன் உருவுடன் முழுமையாக இருப்பவன்; மற்றவன் ஶிவன், பயனில்லாதவன், ஶிவனால் தான் நிலைபெற்றவன் என்று.

மூர்த்யாத்மைவ ததா மூர்திஃ ஶிவஸ்யாஸ்ய பவேதிதி தஸ்ய மூர்தௌ மூர்திமதோஃ பாரதம்த்ர்யம் ஹி நிஶ்சிதம்

அப்போது உருவுள்ள ஆத்மா, இவ்வளவு ஶிவனின் உருவாகவே ஆகிறது; ஆகவே, உருவிலும் உருவுள்ளவனுக்கும் சார்பு உறுதி செய்யப்படுகிறது.

அந்யதா நிரபேக்ஷேண மூர்திஃ ஸ்வீக்ரியதே கதம் மூர்திஸ்வீகரணம் தஸ்மாந்மூர்தௌ ஸாத்யபலேப்ஸயா

இல்லையென்றால், எந்த காரணமும் இல்லாமல் உருவை ஏற்க எப்படி முடியும்? ஆகவே, உருவை ஏற்கும் காரணம், விரும்பிய பலனை பெறவே.

ந ஹி ஸ்வேச்சாஶரீரத்வம் ஸ்வாதம்த்ர்யாயோபபத்யதே ஸ்வேச்சைவ தாத்ரு'ஶீ பும்ஸாம் யஸ்மாத்கர்மாநுஸாரிணீ

தனிச்சிறப்பாக உருவம் எடுப்பது சுயாதீனத்துக்கு பொருந்தாது; ஏனெனில், மனிதர்களின் விருப்பம் எப்போதும் கர்மத்தைப் பின்பற்றும்.

ஸ்வீகர்தும் ஸ்வேச்சயா தேஹம் ஹாதும் ச ப்ரபவந்த்யுத ப்ரஹ்மாதயஃ பிஶாசாம்தாஃ கிம் தே கர்மாதிவர்திநஃ

பிரமன் முதலானவர்கள், பேய்கள் வரை, தாங்கள் விரும்பும்போது உருவை ஏற்கவும், விட்டு விடவும் வல்லவர்கள்; ஆனால் அவர்கள் கர்மத்தை மீறினார்களா?

இச்சயா தேஹநிர்மாணமிந்த்ரஜாலோபமம் விதுஃ அணிமாதிகுணைஶ்வர்யவஶீகாராநதிக்ரமாத்

விருப்பத்தால் உருவை உருவாக்குவது மாயை போன்றது என்று அறிந்துள்ளனர்; ஏனெனில், அணிமை முதலான சக்திகளில் முழு ஆட்சி இருக்கவில்லை.

விஶ்வரூபம் ததத்விஷ்ணுர்ததீசேந மஹர்ஷிணா யுத்யதா ஸமுபாலப்தஸ்தத்ரூபம் தததா ஸ்வயம்

விஷ்ணு, உலகம் முழுவதும் உருவாக எடுத்துக்கொண்டபோது, மகா ரிஷி ததீசி, போரில் அந்த உருவை தானே எடுத்துக்கொண்டு, அவனைப் பார்த்தான்.

ஸர்வஸ்மாததிகஸ்யாபி ஶிவஸ்ய பரமாத்மநஃ ஶரீரவத்தயாந்யாத்மஸாதர்ம்யம் ப்ரதிபாதி நஃ

எல்லாவற்றிலும் மேலான பரமாத்மா ஶிவனுக்கே கூட, உருவம் எடுப்பது மற்ற ஆத்மாக்களுடன் ஒத்ததாகவே நமக்குத் தோன்றுகிறது.

ஸர்வாநுக்ராஹகம் ப்ராஹுஶ்ஶிவம் பரமகாரணம் ஸ நிர்க்ரு'ஹ்ணாதி தேவாநாம் ஸர்வாநுக்ராஹகஃ கதம்

எல்லோருக்கும் அருள் புரிவோன், பரம காரணம் ஶிவன் என்று கூறப்படுகிறான்; ஆனால், எல்லோருக்கும் அருள்புரிவோன் தெய்வங்களை எப்படி கட்டுப்படுத்துகிறார்?