ஶிவபுராணம்

ஸமஸ்தகார்யஜாதஸ்ய மூலப்ரக்ரு'திதாம் கதா ஸைவ குண்டலிநீ மாயா ஶுத்தாத்வபரமா ஸதீ

அனைத்து உருவானவற்றின் மூல இயல்பாக ஆனவள், அவளே குண்டலினி, மாயை, தூய்மையான உயர்ந்த பாதை என்று அழைக்கப்படுகிறாள்.

ஸா விபாகஸ்வரூபைவ ஷடத்வாத்மா விஜ்ரு'ம்பதே தத்ர ஶப்தாஸ்த்ரயோ ऽத்வாநஸ்த்ரயஶ்சார்தாஃ ஸமீரிதாஃ

அவள் பிரிவின் இயல்பாக, ஆறு வழிகளாக விரிகிறாள்; அதில் மூன்று ஒலிக்கானவை, மூன்று அர்த்தத்திற்கானவை என்று கூறப்பட்டுள்ளது.

ஸர்வேஷாமபி வை பும்ஸாம் நைஜஶுத்த்யநுரூபதஃ லயபோகாதிகாராஸ்ஸ்யுஸ்ஸர்வதத்த்வவிபாகதஃ

அனைவருக்கும், தங்களது தூய்மைக்கு ஏற்ப, எல்லா தத்துவங்களின் பிரிவால், லயமும் அனுபவமும் ஏற்படுகின்றன.

கலாபிஸ்தாநி தத்த்வாநி வ்யாப்தாந்யேவ யதாததம் பரஸ்யாஃ ப்ரக்ரு'தேராதௌ பஞ்சதா பரிணாமதஃ

கலைகள் மூலமாக அந்தத் தத்துவங்கள், பரம பிரகிருதியின் ஆரம்பத்தில், ஐந்து வகையாக மாற்றமடைந்து, இயற்கையாகவே எல்லாவற்றையும் ஊடுருவி நிற்கின்றன.

கலாஶ்ச தா நிவ்ரு'த்த்யாத்யாஃ பர்யாப்தா இதி நிஶ்சயஃ மம்த்ராத்வா ச பதாத்வா ச வர்ணாத்வா சேதி ஶப்ததஃ

அந்தக் கலைகள், நிவிருத்தி முதலானவை, போதுமானவை என்று கருதப்படுகின்றன; மந்திரம், பதம், வர்ணம் ஆகிய பாதைகள் தத்தம் பெயர்களால் அழைக்கப்படுகின்றன.

புவநாத்வா ச தத்த்வாத்வா கலாத்வா சார்ததஃ க்ரமாத் அத்ராந்யோந்யம் ச ஸர்வேஷாம் வ்யாப்யவ்யாபகதோச்யதே

புவன பாதை, தத்துவ பாதை, கலா பாதை ஆகியவை, அர்த்தப்படி முறையே அமைந்துள்ளன; இங்கு, அவை அனைத்தும் ஒருவருக்கொருவர் ஊடுருவும் தன்மையும், ஊடுருவாத தன்மையும் விளக்கப்படுகிறது.

மம்த்ராஃ ஸர்வைஃ பதைர்வ்யாப்தா வாக்யபாவாத்பதாநி ச வர்ணைர்வர்ணஸமூஹம் ஹி பதமாஹுர்விபஶ்சிதஃ

மந்திரங்கள் எல்லா பதங்களாலும் ஊடுருவப்பட்டுள்ளன, ஏனெனில் வாக்கியம் என்பது பதங்களால் உருவாகிறது; பதங்கள் வர்ணங்களால், அறிவாளிகள் சொல்வதுபோல், வர்ணக் கூட்டமே பதம் எனப்படுகிறது.

வர்ணாஸ்து புவநைர்வ்யாப்தாஸ்தேஷாம் தேஷூபலம்பநாத் புவநாந்யபி தத்த்வௌகைருத்பத்த்யாம்தர்பஹிஷ்க்ரமாத்

வர்ணங்கள் புவனங்களால் ஊடுருவப்பட்டுள்ளன, அவற்றில் அவை காணப்படுவதால்; புவனங்கள் தத்துவக் கூட்டங்களால், அவை தோன்றி வெளிப்படுவதால், ஊடுருவப்படுகின்றன.

வ்யாப்தாநி காரணைஸ்தத்த்வைராரப்தத்வாதநேகஶஃ அம்தராதுத்திதாநீஹ புவநாநி து காநிசித்

அவை காரண தத்துவங்களால் பலவகையாக ஊடுருவப்பட்டுள்ளன, ஏனெனில் அவற்றிலிருந்து உருவாகின்றன; இங்கு, சில புவனங்கள் உள்ளிருந்து எழுகின்றன.

பௌராணிகாநி சாந்யாநி விஜ்ஞேயாநி ஶிவாகமே ஸாம்க்யயோகப்ரஸித்தாநி தத்த்வாந்யபி ச காநிசித்

புராணங்களில் கூறப்பட்ட பிற புவனங்களும் சிவாகமத்தில் அறியப்பட வேண்டும்; மேலும், சில தத்துவங்கள் சாங்கியம், யோகம் ஆகியவற்றிலும் நிறுவப்பட்டுள்ளன.

ஶிவஶாஸ்த்ரப்ரஸித்தாநி ததோந்யாந்யபி க்ரு'த்ஸ்நஶஃ கலாபிஸ்தாநி தத்த்வாநி வ்யாப்தாந்யேவ யதாததம்

சிவ சாஸ்திரங்களில் புகழ்பெற்ற பிற தத்துவங்களும் முழுமையாக கருதப்பட வேண்டும்; அந்தத் தத்துவங்கள் கலைகளால் இயற்கையாகவே ஊடுருவப்பட்டுள்ளன.

பரஸ்யாஃ ப்ரக்ரு'தேராதௌ பஞ்சதா பரிணாமதஃ கலாஶ்ச தா நிவ்ரு'த்த்யாத்யா வ்யாப்தாஃ பஞ்ச யதோத்தரம்

பரம பிரகிருதியின் ஆரம்பத்தில் ஐந்து வகையாக மாற்றமடைந்தபோது, நிவிருத்தி முதலான கலைகள் அந்த ஐந்தையும் முறையே ஊடுருவுகின்றன.

வ்யாபிகாதஃ பரா ஶக்திரவிபக்தா ஷடத்வநாம் பரப்ரக்ரு'திபாவஸ்ய தத்ஸத்த்வாச்சிவதத்த்வதஃ

ஊடுருவும் நிலைபாடில், பரம சக்தி ஆறு பாதைகளிலும் பிரிக்கப்படாமல் நிற்கிறது; பரபிரகிருதியின் இருப்பு சிவ தத்துவத்திலிருந்து நிறுவப்பட்டுள்ளது.

ஶக்த்யாதி ச ப்ரு'திவ்யந்தம் ஶிவதத்த்வஸமுத்பவம் வ்யாப்தமேகேந தேநைவ ம்ரு'தா கும்பாதிகம் யதா

சக்தி முதலாக பூமி வரை, எல்லாம் சிவ தத்துவத்திலிருந்து தோன்றியவை, அந்த ஒன்றால் முழுவதும் ஊடுருவப்பட்டுள்ளன; இது மண் பானை முதலானவற்றை ஊடுருவுவது போன்று.

ஶைவம் தத்பரமம் தாம யத்ப்ராப்யம் ஷட்பிரத்வபிஃ வ்யாபிகா ऽவ்யாபிகா ஶக்திஃ பஞ்சதத்த்வவிஶோதநாத்

அந்த சிவனுடைய பரம இடம், ஆறு பாதைகளால் அடையப்பட வேண்டியது; ஊடுருவும் சக்தி, ஊடுருவாத சக்தி ஆகிய இரண்டும், ஐந்து தத்துவங்களைத் தூய்மைப்படுத்துவதால், அதில் நிற்கின்றன.

நிவ்ரு'த்த்யா ருத்ரபர்யந்தம் ஸ்திதிரண்டஸ்ய ஶோத்யதே ப்ரதிஷ்டயா ததூர்த்வம் து யாவதவ்யக்தகோசரம்

நிவிருத்தி முதல் ருத்ரன் வரை, அந்த அண்டத்தின் தூய்மை ஸ்திதியால் பெறப்படுகிறது; அதற்கு மேல், அவ்யக்தம் வரை, பிரதிஷ்டை மூலம் தூய்மை பெறப்படுகிறது.

ததூர்த்வம் வித்யயா மத்யே யாவத்விஶ்வேஶ்வராவதி ஶாந்த்யா ததூர்த்வம் மத்வாந்தே விஶுத்திஃ ஶாந்த்யதீதயா

அதற்கு மேல், நடுவில், விஸ்வேஸ்வரன் வரை, வித்தையால் தூய்மை பெறப்படுகிறது; அதற்கு மேலாக, நடுவின் முடிவில், சாந்தியால், மேலும் சாந்தியதீதத்தால், விஷுத்தி பெறப்படுகிறது.

யாமாஹுஃ பரமம் வ்யோம பரப்ரக்ரு'தியோகதஃ ஏதாநி பஞ்சதத்த்வாநி யைர்வ்யாப்தமகிலம் ஜகத்

பரபிரகிருதியோடு இணைந்த பரம ஆகாயம் என்று அழைக்கப்படுவது அது; இந்த ஐந்து தத்துவங்களால் முழு உலகமும் ஊடுருவப்பட்டிருக்கிறது.

தத்ரைவ ஸர்வமேவேதம் த்ரஷ்டவ்யம் கலு ஸாதகைஃ அத்வவ்யாப்திமவிஜ்ஞாய ஶுத்திம் யஃ கர்துமிச்சதி

அங்கே, இந்த அனைத்தையும் சாதகர்கள் காண வேண்டும்; பாதைகள் எவ்வாறு ஊடுருவுகின்றன என்பதை அறியாமல் தூய்மை செய்ய விரும்புபவர்,

ஸ விப்ரலம்பகஃ ஶுத்தேர்நாலம்ப்ராபயிதும் பலம் வ்ரு'தா பரிஶ்ரமஸ்தஸ்ய நிரயாயைவ கேவலம்

அவர் மயக்கமடைந்தவர்; தூய்மையின் பலனை அடைய முடியாது; அவரது முயற்சி வீணாகி, நரகத்திற்கு மட்டுமே அழைத்துச் செல்லும்.

ஶக்திபாதஸமாயோகாத்ரு'தே தத்த்வாநி தத்த்வதஃ தத்வ்யாப்திஸ்தத்விவ்ரு'த்திஶ்ச ஜ்ஞாதுமேவம் ந ஶக்யதே

சக்தி பாட்டின் அருள் இல்லாமல், தத்துவங்களை உண்மையாக அறிதலும், அவற்றின் ஊடுருவலும், வளர்ச்சியும் அறிய இயலாது.

ஶக்திராஜ்ஞா பரா ஶைவீ சித்ரூபா மரமேஶ்வரீ ஶிவோ ऽதிதிஷ்டத்யகிலம் யயா காரணபூதயா

அந்த பரம சக்தி, சக்திகளின் அரசி, அறிவாகும், இதயத்தின் ஆண்டவள்; அவள் காரணமாகவே சிவன் அனைத்தையும் ஆட்சி செய்கிறான்.

நாத்மநோ நைவ மாயைஷா ந விகாரோ விசாரதஃ ந பம்தோ நாபி முக்திஶ்ச பம்தமுக்திவிதாயிநீ

இது ஆத்மாவும் அல்ல, மாயையும் அல்ல, சிந்தித்தால் எந்த மாற்றமும் அல்ல; இது பந்தமும் அல்ல, விடுதலையும் அல்ல, ஆனால் பந்தமும் விடுதலையும் ஏற்படுத்துகிறது.

ஸர்வைஶ்வர்யபராகாஷ்டா ஶிவஸ்ய வ்யபிசாரிணீ ஸமாநதர்மிணீ தஸ்ய தைஸ்தைர்பாவைர்விஶேஷதஃ

அவள் எல்லா ஐசுவரியங்களின் உச்சியை எட்டுகிறாள்; சிவனுடன் இணைந்தவள், அவனுடைய இயல்பையே உடையவள், ஆனால் பல நிலைகளால் தனித்துவம் பெற்றவள்.

ஸ தயைவ க்ரு'ஹீ ஸாபி தேநைவ க்ரு'ஹிணீ ஸதா தயோரபத்யம் யத்கார்யம் பரப்ரக்ரு'திஜம் ஜகத்

அவளால் தான் சிவன் பிடிக்கப்படுகிறான், அவளும் அவனால் எப்போதும் பிடிக்கப்படுகிறாள்; இருவரின் சந்ததி, இந்த உலகம், அவர்களின் உயர்ந்த சங்கமத்தின் விளைவாக உருவாகிறது.

ஸ கர்தா காரணம் ஸேதி தயோர்பேதோ வ்யவஸ்திதஃ ஏக ஏவ ஶிவஃ ஸாக்ஷாத்த்விதா ऽஸௌ ஸமவஸ்திதஃ

சிவன் செய்பவர், அவள் காரணம்—இவ்வாறு இருவருக்குள் வேறுபாடு நிறுவப்பட்டுள்ளது; ஆனாலும், சிவன் ஒருவனே, இரு வடிவில் வெளிப்படுகிறான்.

ஸ்த்ரீபும்ஸபாவேந தயோர்பேத இத்யபி கேசந அபரே து பரா ஶக்திஃ ஶிவஸ்ய ஸமவாயிநீ

சிலர், இவர்களின் வேறுபாடு பெண்-ஆண் என்கிறார்கள்; மற்றவர்கள், பரம சக்தி சிவனுக்குள் இயற்கையாகவே உள்ளது என்று கூறுகிறார்கள்.

ப்ரபேவ பாநோஶ்சித்ரூபா பிந்நைவேதி வ்யவஸ்திதஃ தஸ்மாச்சிவஃ பரோ ஹேதுஸ்தஸ்யாஜ்ஞா பரமேஶ்வரீ

சூரியனின் ஒளிபோல், அவள் அறிவாகும், ஆனால் தனித்துவம் கொண்டவள் என்று நிர்ணயிக்கப்பட்டது; அதனால் சிவன் பரம காரணம், அவனுடைய ஆணை உயர்ந்த அதிகாரம்.

தயைவ ப்ரேரிதா ஶைவீ மூலப்ரக்ரு'திரவ்யயா மஹாமாயா ச மாயா ச ப்ரக்ரு'திஸ்த்ரிகுணேதி ச

அவளால் உந்தப்பட்டு, சிவனுடைய ஆதிப் பிரகிருதி அழியாதவளாக, மகா மாயையாகவும், மாயையாகவும், மூன்று குணங்களைக் கொண்ட பிரகிருதியாகவும் மாறுகிறது.