ஶிவபுராணம்

அதோ ம்ரு'த்யும்ஜயாயேத்தமம்ரு'தப்லாவநம் ஸதா ஶிவஶக்த்யம்ரு'தஸ்பர்ஶே லப்தம் யேந குதோ ம்ரு'திஃ

எனவே, எப்போதும் இப்படியாக அமிர்தத்தில் நீராடினால், மரணத்தை வெல்வார்; சிவ சக்தியின் அமிர்தத்தைத் தொட்டபோது, மரணம் எங்கிருந்து வரும்?

யோ வேத தஹநம் குஹ்யம் ப்லாவநம் ச யதோதிதம் அக்நீஷோமபதம் ஹித்வா ந ஸ பூயோ ऽபிஜாயதே

யார் இந்த ரகசிய எரிப்பையும், கூறப்பட்டபடி குளிப்பதையும் அறிந்திருப்பாரோ, அக் 'அக்னி சோம' நிலையை விட்டு, அவர் இனி பிறப்பதில்லை.

ஶிவாக்நிநா தநும் தக்த்வா ஶக்திஸௌம்யா ம்ரு'தேந யஃ ப்லாவயேத்யோகமார்கேண ஸோ ऽம்ரு'தத்வாய கல்பதே

சிவனின் தீயால் உடலை எரித்து, சக்தியின் அமிர்தத்தால் யோக வழியில் குளிப்பவர், அமரத்துவத்திற்கு உரியவராகிறார்.

ஹ்ரு'தி க்ரு'த்வேமமர்தம் வை தேவேந ஸமுதாஹ்ரு'தம் அக்நீஷோமாத்மகம் விஶ்வம் ஜகதித்யநுரூபதஃ

இந்த அர்த்தத்தை, தேவன் கூறியது போல, இதயத்தில் வைத்துக் கொண்டால், இந்த உலகம் முழுவதும் அக்னி சோமம் எனும் தன்மை கொண்டது என்பதை உணரலாம்.

நிவேதயாமி ஜகதோ வாகர்தாத்ம்யம் க்ரு'தம் யதா ஷடத்வவேதநம் ஸம்யக் ஸமாஸாந்ந து விஸ்தராத்

உலகில் வார்த்தையும் அர்த்தமும் எவ்வாறு அமைந்துள்ளன என்பதையும், ஆறு வழிகளின் அறிவையும், விரிவாக அல்லாமல் சுருக்கமாக விளக்குகிறேன்.

நாஸ்தி கஶ்சிதஶப்தார்தோ நாபி ஶப்தோ நிரர்தகஃ ததோ ஹி ஸமயே ஶப்தஸ்ஸர்வஸ்ஸர்வார்தபோதகஃ

ஒவ்வொரு பொருளுக்கும் ஓர் ஒலி இல்லாமல் இல்லை; ஒவ்வொரு ஒலிக்கும் அர்த்தம் இல்லாமல் இல்லை. ஆகவே, சரியான நேரத்தில் ஒவ்வொரு ஒலியும் எல்லா அர்த்தத்தையும் வெளிப்படுத்தும்.

ப்ரக்ரு'தேஃ பரிணாமோ ऽயம் த்விதா ஶப்தார்தபாவநா தாமாஹுஃ ப்ராக்ரு'தீம் மூர்திம் ஶிவயோஃ பரமாத்மநோஃ

இயற்கையின் இந்த மாற்றம் இருவகை; ஒலி மற்றும் அர்த்தம் எனும் தோற்றம். இதுவே சிவ சக்தி இருவரின் ஆதித் தன்மை என்று அழைக்கப்படுகிறது.

ஶப்தாத்மிகா விபூதிர்யா ஸா த்ரிதா கத்யதே புதைஃ ஸ்தூலா ஸூக்ஷ்மா பரா சேதி ஸ்தூலா யா ஶ்ருதிகோசரா

ஒலியின் இயல்பு கொண்ட அந்த வலிமை மூன்று வகை என்று ஞானிகள் கூறுவர்; வெளிப்படையானது, நுண்ணானது, உன்னதமானது. வெளிப்படையானது கேட்கும் செவியால் அறியப்படுவது.

ஸூக்ஷ்மா சிந்தாமயீ ப்ரோக்தா சிம்தயா ரஹிதா பரா யா ஶக்திஃ ஸா பரா ஶக்திஶ்ஶிவதத்த்வஸமாஶ்ரயா

நுண்ணானது சிந்தனையால் ஆனது என்று கூறப்படுகிறது; சிந்தனை இல்லாதது உன்னதமானது. அந்த சக்தியே உன்னத சக்தி, சிவத்தின் தத்துவத்தில் நிலை கொண்டது.

ஜ்ஞாநஶக்திஸமாயோகாதிச்சோபோத்பலிகா ததா ஸர்வஶக்திஸமஷ்ட்யாத்மா ஶக்திதத்த்வஸமாக்யயா

அறிவின் சக்தியுடன் இணைந்ததால், அது விருப்பத்தால் மேலும் வலிமை பெறுகிறது; எல்லா சக்திகளும் ஒன்றாக அமைந்ததால், அது சக்தி தத்துவம் என்று அழைக்கப்படுகிறது.

ஸமஸ்தகார்யஜாதஸ்ய மூலப்ரக்ரு'திதாம் கதா ஸைவ குண்டலிநீ மாயா ஶுத்தாத்வபரமா ஸதீ

அனைத்து உருவானவற்றின் மூல இயல்பாக ஆனவள், அவளே குண்டலினி, மாயை, தூய்மையான உயர்ந்த பாதை என்று அழைக்கப்படுகிறாள்.

ஸா விபாகஸ்வரூபைவ ஷடத்வாத்மா விஜ்ரு'ம்பதே தத்ர ஶப்தாஸ்த்ரயோ ऽத்வாநஸ்த்ரயஶ்சார்தாஃ ஸமீரிதாஃ

அவள் பிரிவின் இயல்பாக, ஆறு வழிகளாக விரிகிறாள்; அதில் மூன்று ஒலிக்கானவை, மூன்று அர்த்தத்திற்கானவை என்று கூறப்பட்டுள்ளது.

ஸர்வேஷாமபி வை பும்ஸாம் நைஜஶுத்த்யநுரூபதஃ லயபோகாதிகாராஸ்ஸ்யுஸ்ஸர்வதத்த்வவிபாகதஃ

அனைவருக்கும், தங்களது தூய்மைக்கு ஏற்ப, எல்லா தத்துவங்களின் பிரிவால், லயமும் அனுபவமும் ஏற்படுகின்றன.

கலாபிஸ்தாநி தத்த்வாநி வ்யாப்தாந்யேவ யதாததம் பரஸ்யாஃ ப்ரக்ரு'தேராதௌ பஞ்சதா பரிணாமதஃ

கலைகள் மூலமாக அந்தத் தத்துவங்கள், பரம பிரகிருதியின் ஆரம்பத்தில், ஐந்து வகையாக மாற்றமடைந்து, இயற்கையாகவே எல்லாவற்றையும் ஊடுருவி நிற்கின்றன.

கலாஶ்ச தா நிவ்ரு'த்த்யாத்யாஃ பர்யாப்தா இதி நிஶ்சயஃ மம்த்ராத்வா ச பதாத்வா ச வர்ணாத்வா சேதி ஶப்ததஃ

அந்தக் கலைகள், நிவிருத்தி முதலானவை, போதுமானவை என்று கருதப்படுகின்றன; மந்திரம், பதம், வர்ணம் ஆகிய பாதைகள் தத்தம் பெயர்களால் அழைக்கப்படுகின்றன.

புவநாத்வா ச தத்த்வாத்வா கலாத்வா சார்ததஃ க்ரமாத் அத்ராந்யோந்யம் ச ஸர்வேஷாம் வ்யாப்யவ்யாபகதோச்யதே

புவன பாதை, தத்துவ பாதை, கலா பாதை ஆகியவை, அர்த்தப்படி முறையே அமைந்துள்ளன; இங்கு, அவை அனைத்தும் ஒருவருக்கொருவர் ஊடுருவும் தன்மையும், ஊடுருவாத தன்மையும் விளக்கப்படுகிறது.

மம்த்ராஃ ஸர்வைஃ பதைர்வ்யாப்தா வாக்யபாவாத்பதாநி ச வர்ணைர்வர்ணஸமூஹம் ஹி பதமாஹுர்விபஶ்சிதஃ

மந்திரங்கள் எல்லா பதங்களாலும் ஊடுருவப்பட்டுள்ளன, ஏனெனில் வாக்கியம் என்பது பதங்களால் உருவாகிறது; பதங்கள் வர்ணங்களால், அறிவாளிகள் சொல்வதுபோல், வர்ணக் கூட்டமே பதம் எனப்படுகிறது.

வர்ணாஸ்து புவநைர்வ்யாப்தாஸ்தேஷாம் தேஷூபலம்பநாத் புவநாந்யபி தத்த்வௌகைருத்பத்த்யாம்தர்பஹிஷ்க்ரமாத்

வர்ணங்கள் புவனங்களால் ஊடுருவப்பட்டுள்ளன, அவற்றில் அவை காணப்படுவதால்; புவனங்கள் தத்துவக் கூட்டங்களால், அவை தோன்றி வெளிப்படுவதால், ஊடுருவப்படுகின்றன.

வ்யாப்தாநி காரணைஸ்தத்த்வைராரப்தத்வாதநேகஶஃ அம்தராதுத்திதாநீஹ புவநாநி து காநிசித்

அவை காரண தத்துவங்களால் பலவகையாக ஊடுருவப்பட்டுள்ளன, ஏனெனில் அவற்றிலிருந்து உருவாகின்றன; இங்கு, சில புவனங்கள் உள்ளிருந்து எழுகின்றன.

பௌராணிகாநி சாந்யாநி விஜ்ஞேயாநி ஶிவாகமே ஸாம்க்யயோகப்ரஸித்தாநி தத்த்வாந்யபி ச காநிசித்

புராணங்களில் கூறப்பட்ட பிற புவனங்களும் சிவாகமத்தில் அறியப்பட வேண்டும்; மேலும், சில தத்துவங்கள் சாங்கியம், யோகம் ஆகியவற்றிலும் நிறுவப்பட்டுள்ளன.

ஶிவஶாஸ்த்ரப்ரஸித்தாநி ததோந்யாந்யபி க்ரு'த்ஸ்நஶஃ கலாபிஸ்தாநி தத்த்வாநி வ்யாப்தாந்யேவ யதாததம்

சிவ சாஸ்திரங்களில் புகழ்பெற்ற பிற தத்துவங்களும் முழுமையாக கருதப்பட வேண்டும்; அந்தத் தத்துவங்கள் கலைகளால் இயற்கையாகவே ஊடுருவப்பட்டுள்ளன.

பரஸ்யாஃ ப்ரக்ரு'தேராதௌ பஞ்சதா பரிணாமதஃ கலாஶ்ச தா நிவ்ரு'த்த்யாத்யா வ்யாப்தாஃ பஞ்ச யதோத்தரம்

பரம பிரகிருதியின் ஆரம்பத்தில் ஐந்து வகையாக மாற்றமடைந்தபோது, நிவிருத்தி முதலான கலைகள் அந்த ஐந்தையும் முறையே ஊடுருவுகின்றன.

வ்யாபிகாதஃ பரா ஶக்திரவிபக்தா ஷடத்வநாம் பரப்ரக்ரு'திபாவஸ்ய தத்ஸத்த்வாச்சிவதத்த்வதஃ

ஊடுருவும் நிலைபாடில், பரம சக்தி ஆறு பாதைகளிலும் பிரிக்கப்படாமல் நிற்கிறது; பரபிரகிருதியின் இருப்பு சிவ தத்துவத்திலிருந்து நிறுவப்பட்டுள்ளது.

ஶக்த்யாதி ச ப்ரு'திவ்யந்தம் ஶிவதத்த்வஸமுத்பவம் வ்யாப்தமேகேந தேநைவ ம்ரு'தா கும்பாதிகம் யதா

சக்தி முதலாக பூமி வரை, எல்லாம் சிவ தத்துவத்திலிருந்து தோன்றியவை, அந்த ஒன்றால் முழுவதும் ஊடுருவப்பட்டுள்ளன; இது மண் பானை முதலானவற்றை ஊடுருவுவது போன்று.

ஶைவம் தத்பரமம் தாம யத்ப்ராப்யம் ஷட்பிரத்வபிஃ வ்யாபிகா ऽவ்யாபிகா ஶக்திஃ பஞ்சதத்த்வவிஶோதநாத்

அந்த சிவனுடைய பரம இடம், ஆறு பாதைகளால் அடையப்பட வேண்டியது; ஊடுருவும் சக்தி, ஊடுருவாத சக்தி ஆகிய இரண்டும், ஐந்து தத்துவங்களைத் தூய்மைப்படுத்துவதால், அதில் நிற்கின்றன.

நிவ்ரு'த்த்யா ருத்ரபர்யந்தம் ஸ்திதிரண்டஸ்ய ஶோத்யதே ப்ரதிஷ்டயா ததூர்த்வம் து யாவதவ்யக்தகோசரம்

நிவிருத்தி முதல் ருத்ரன் வரை, அந்த அண்டத்தின் தூய்மை ஸ்திதியால் பெறப்படுகிறது; அதற்கு மேல், அவ்யக்தம் வரை, பிரதிஷ்டை மூலம் தூய்மை பெறப்படுகிறது.

ததூர்த்வம் வித்யயா மத்யே யாவத்விஶ்வேஶ்வராவதி ஶாந்த்யா ததூர்த்வம் மத்வாந்தே விஶுத்திஃ ஶாந்த்யதீதயா

அதற்கு மேல், நடுவில், விஸ்வேஸ்வரன் வரை, வித்தையால் தூய்மை பெறப்படுகிறது; அதற்கு மேலாக, நடுவின் முடிவில், சாந்தியால், மேலும் சாந்தியதீதத்தால், விஷுத்தி பெறப்படுகிறது.

யாமாஹுஃ பரமம் வ்யோம பரப்ரக்ரு'தியோகதஃ ஏதாநி பஞ்சதத்த்வாநி யைர்வ்யாப்தமகிலம் ஜகத்

பரபிரகிருதியோடு இணைந்த பரம ஆகாயம் என்று அழைக்கப்படுவது அது; இந்த ஐந்து தத்துவங்களால் முழு உலகமும் ஊடுருவப்பட்டிருக்கிறது.

தத்ரைவ ஸர்வமேவேதம் த்ரஷ்டவ்யம் கலு ஸாதகைஃ அத்வவ்யாப்திமவிஜ்ஞாய ஶுத்திம் யஃ கர்துமிச்சதி

அங்கே, இந்த அனைத்தையும் சாதகர்கள் காண வேண்டும்; பாதைகள் எவ்வாறு ஊடுருவுகின்றன என்பதை அறியாமல் தூய்மை செய்ய விரும்புபவர்,