ஶிவபுராணம்

அக்நேரம்ரு'தநிஷ்பத்திரம்ரு'தேநாக்நிரேததே அத ஏவ ஹி விக்ராந்தமக்நீஷோமம் ஜகத்திதம்

அக்னியிலிருந்து அமரத்துவம் பிறக்கிறது; அமரத்துவத்தால் அக்னி வலிமை பெறுகிறது. ஆகவே அக்னி-சோமன் என்ற தத்துவம் உலகிற்கு நன்மை தருகிறது.

ஹவிஷே ஸஸ்யஸம்பத்திர்வ்ரு'ஷ்டிஃ ஸஸ்யாபிவ்ரு'த்தயே வ்ரு'ஷ்டேரேவ ஹவிஸ்தஸ்மாதக்நீஷோமத்ரு'தம் ஜகத்

வேள்வியில் அர்ப்பணிப்பால் பயிர் வளம் கிடைக்கும்; மழை பயிர் வளர்ச்சிக்காகவே. மழைக்காகவே அர்ப்பணம்; ஆகவே அக்னி, சோமன் ஆகிய இரண்டால் உலகம் நிலைக்கிறது.

அக்நிரூர்த்வம் ஜ்வலத்யேஷ யாவத்ஸௌம்யம் பராம்ரு'தம் யாவதக்ந்யாஸ்பதம் ஸௌம்யமம்ரு'தம் ச ஸ்ரவத்யதஃ

அக்னி மேலே எரிகிறது, அது சந்திர சாறு இருக்கும் வரை; அக்னியின் இடம் வரை சந்திர சாறு கீழே ஓடுகிறது.

அத ஏவ ஹி காலாக்நிரதஸ்தாச்சக்திரூர்த்வதஃ யாவதாதஹநம் சோர்த்வமதஶ்சாப்லாவநம் பவேத்

ஆகவே காலாக்னி கீழே, சக்தி மேலே; எரிதல் மேலே இருக்கும் வரை, வெள்ளம் கீழே இருக்கும் வரை.

ஆதாரஶக்த்யைவ த்ரு'தஃ காலாக்நிரயமூர்த்வகஃ ததைவ நிம்நகஃ ஸோமஶ்ஶிவஶக்திபதாஸ்பதஃ

இந்த மேலே செல்லும் காலாக்னி, ஆதார சக்தியால் தாங்கப்படுகிறது; அதுபோல் கீழே செல்லும் சோமன், சிவசக்தியின் இருப்பிடமாகும்.

ஶிவஶ்சோர்த்வமதஶ்ஶக்திரூர்த்வம் ஶக்திரதஃ ஶிவஃ ததித்தம் ஶிவஶக்திப்யாந்நாவ்யாப்தமிஹ கிஞ்சந

மேல் சிவனும், கீழ் சக்தியும்; மேல் சக்தியும், கீழ் சிவனும். இப்படித்தான், இங்கு சிவன் சக்தி இருவராலும் ஊடுருவாதது எதுவும் இல்லை.

அஸக்ரு'ச்சாக்நிநா தக்தம் ஜகத்யத்பஸ்மஸாத்க்ரு'தம் அக்நேர்வீர்யமிதம் சாஹுஸ்தத்வீர்யம் பஸ்ம யத்ததஃ

தீயின் சக்தி அப்படி என்று கூறுவர்; உலகத்தை மீண்டும் மீண்டும் எரித்து, அதை சாம்பலாக மாற்றியது. அந்த தீயின் வலிமை அந்த சாம்பலில் உள்ளது.

யஶ்சேத்தம் பஸ்மஸத்பாவம் ஜ்ஞாத்வா ஸ்நாதி ச பஸ்மநா அக்நிரித்யாதிபிர்மந்த்ரைர்பத்தஃ பாஶாத்ப்ரமுச்யதே

இப்படிச் சாம்பலின் உண்மை தன்மையை அறிந்து, 'அக்னி' எனும் மந்திரங்களோடு அந்த சாம்பலில் நீராடும் ஒருவர் பாசத்திலிருந்து விடுபடுவார்.

அக்நேர்வீர்யம் து யத்பஸ்ம ஸோமேநாப்லாவிதம்புநஃ அயோகயுக்த்யா ப்ரக்ரு'தேரதிகாராய கல்பதே

தீயின் வலிமையான சாம்பல், சோமத்தால் மீண்டும் குளிக்கப் பெற்றால், பிரிக்காத முறையில், அது இயற்கையின் அதிகாரத்திற்கு ஏற்றதாகும்.

யோகயுக்த்யா து தத்பஸ்ம ப்லாவ்யமாநம் ஸமந்ததஃ ஶாக்தேநாம்ரு'தவர்ஷேண சாதிகாராந்நிவர்தயேத்

ஆனால் அந்த சாம்பலை, ஒன்றிணையும் முறையில், சக்தியின் அமிர்தம் போன்ற மழையால் முழுவதும் குளிப்பித்தால், இயற்கையின் அதிகாரம் நீங்கும்.

அதோ ம்ரு'த்யும்ஜயாயேத்தமம்ரு'தப்லாவநம் ஸதா ஶிவஶக்த்யம்ரு'தஸ்பர்ஶே லப்தம் யேந குதோ ம்ரு'திஃ

எனவே, எப்போதும் இப்படியாக அமிர்தத்தில் நீராடினால், மரணத்தை வெல்வார்; சிவ சக்தியின் அமிர்தத்தைத் தொட்டபோது, மரணம் எங்கிருந்து வரும்?

யோ வேத தஹநம் குஹ்யம் ப்லாவநம் ச யதோதிதம் அக்நீஷோமபதம் ஹித்வா ந ஸ பூயோ ऽபிஜாயதே

யார் இந்த ரகசிய எரிப்பையும், கூறப்பட்டபடி குளிப்பதையும் அறிந்திருப்பாரோ, அக் 'அக்னி சோம' நிலையை விட்டு, அவர் இனி பிறப்பதில்லை.

ஶிவாக்நிநா தநும் தக்த்வா ஶக்திஸௌம்யா ம்ரு'தேந யஃ ப்லாவயேத்யோகமார்கேண ஸோ ऽம்ரு'தத்வாய கல்பதே

சிவனின் தீயால் உடலை எரித்து, சக்தியின் அமிர்தத்தால் யோக வழியில் குளிப்பவர், அமரத்துவத்திற்கு உரியவராகிறார்.

ஹ்ரு'தி க்ரு'த்வேமமர்தம் வை தேவேந ஸமுதாஹ்ரு'தம் அக்நீஷோமாத்மகம் விஶ்வம் ஜகதித்யநுரூபதஃ

இந்த அர்த்தத்தை, தேவன் கூறியது போல, இதயத்தில் வைத்துக் கொண்டால், இந்த உலகம் முழுவதும் அக்னி சோமம் எனும் தன்மை கொண்டது என்பதை உணரலாம்.

நிவேதயாமி ஜகதோ வாகர்தாத்ம்யம் க்ரு'தம் யதா ஷடத்வவேதநம் ஸம்யக் ஸமாஸாந்ந து விஸ்தராத்

உலகில் வார்த்தையும் அர்த்தமும் எவ்வாறு அமைந்துள்ளன என்பதையும், ஆறு வழிகளின் அறிவையும், விரிவாக அல்லாமல் சுருக்கமாக விளக்குகிறேன்.

நாஸ்தி கஶ்சிதஶப்தார்தோ நாபி ஶப்தோ நிரர்தகஃ ததோ ஹி ஸமயே ஶப்தஸ்ஸர்வஸ்ஸர்வார்தபோதகஃ

ஒவ்வொரு பொருளுக்கும் ஓர் ஒலி இல்லாமல் இல்லை; ஒவ்வொரு ஒலிக்கும் அர்த்தம் இல்லாமல் இல்லை. ஆகவே, சரியான நேரத்தில் ஒவ்வொரு ஒலியும் எல்லா அர்த்தத்தையும் வெளிப்படுத்தும்.

ப்ரக்ரு'தேஃ பரிணாமோ ऽயம் த்விதா ஶப்தார்தபாவநா தாமாஹுஃ ப்ராக்ரு'தீம் மூர்திம் ஶிவயோஃ பரமாத்மநோஃ

இயற்கையின் இந்த மாற்றம் இருவகை; ஒலி மற்றும் அர்த்தம் எனும் தோற்றம். இதுவே சிவ சக்தி இருவரின் ஆதித் தன்மை என்று அழைக்கப்படுகிறது.

ஶப்தாத்மிகா விபூதிர்யா ஸா த்ரிதா கத்யதே புதைஃ ஸ்தூலா ஸூக்ஷ்மா பரா சேதி ஸ்தூலா யா ஶ்ருதிகோசரா

ஒலியின் இயல்பு கொண்ட அந்த வலிமை மூன்று வகை என்று ஞானிகள் கூறுவர்; வெளிப்படையானது, நுண்ணானது, உன்னதமானது. வெளிப்படையானது கேட்கும் செவியால் அறியப்படுவது.

ஸூக்ஷ்மா சிந்தாமயீ ப்ரோக்தா சிம்தயா ரஹிதா பரா யா ஶக்திஃ ஸா பரா ஶக்திஶ்ஶிவதத்த்வஸமாஶ்ரயா

நுண்ணானது சிந்தனையால் ஆனது என்று கூறப்படுகிறது; சிந்தனை இல்லாதது உன்னதமானது. அந்த சக்தியே உன்னத சக்தி, சிவத்தின் தத்துவத்தில் நிலை கொண்டது.

ஜ்ஞாநஶக்திஸமாயோகாதிச்சோபோத்பலிகா ததா ஸர்வஶக்திஸமஷ்ட்யாத்மா ஶக்திதத்த்வஸமாக்யயா

அறிவின் சக்தியுடன் இணைந்ததால், அது விருப்பத்தால் மேலும் வலிமை பெறுகிறது; எல்லா சக்திகளும் ஒன்றாக அமைந்ததால், அது சக்தி தத்துவம் என்று அழைக்கப்படுகிறது.

ஸமஸ்தகார்யஜாதஸ்ய மூலப்ரக்ரு'திதாம் கதா ஸைவ குண்டலிநீ மாயா ஶுத்தாத்வபரமா ஸதீ

அனைத்து உருவானவற்றின் மூல இயல்பாக ஆனவள், அவளே குண்டலினி, மாயை, தூய்மையான உயர்ந்த பாதை என்று அழைக்கப்படுகிறாள்.

ஸா விபாகஸ்வரூபைவ ஷடத்வாத்மா விஜ்ரு'ம்பதே தத்ர ஶப்தாஸ்த்ரயோ ऽத்வாநஸ்த்ரயஶ்சார்தாஃ ஸமீரிதாஃ

அவள் பிரிவின் இயல்பாக, ஆறு வழிகளாக விரிகிறாள்; அதில் மூன்று ஒலிக்கானவை, மூன்று அர்த்தத்திற்கானவை என்று கூறப்பட்டுள்ளது.

ஸர்வேஷாமபி வை பும்ஸாம் நைஜஶுத்த்யநுரூபதஃ லயபோகாதிகாராஸ்ஸ்யுஸ்ஸர்வதத்த்வவிபாகதஃ

அனைவருக்கும், தங்களது தூய்மைக்கு ஏற்ப, எல்லா தத்துவங்களின் பிரிவால், லயமும் அனுபவமும் ஏற்படுகின்றன.

கலாபிஸ்தாநி தத்த்வாநி வ்யாப்தாந்யேவ யதாததம் பரஸ்யாஃ ப்ரக்ரு'தேராதௌ பஞ்சதா பரிணாமதஃ

கலைகள் மூலமாக அந்தத் தத்துவங்கள், பரம பிரகிருதியின் ஆரம்பத்தில், ஐந்து வகையாக மாற்றமடைந்து, இயற்கையாகவே எல்லாவற்றையும் ஊடுருவி நிற்கின்றன.

கலாஶ்ச தா நிவ்ரு'த்த்யாத்யாஃ பர்யாப்தா இதி நிஶ்சயஃ மம்த்ராத்வா ச பதாத்வா ச வர்ணாத்வா சேதி ஶப்ததஃ

அந்தக் கலைகள், நிவிருத்தி முதலானவை, போதுமானவை என்று கருதப்படுகின்றன; மந்திரம், பதம், வர்ணம் ஆகிய பாதைகள் தத்தம் பெயர்களால் அழைக்கப்படுகின்றன.

புவநாத்வா ச தத்த்வாத்வா கலாத்வா சார்ததஃ க்ரமாத் அத்ராந்யோந்யம் ச ஸர்வேஷாம் வ்யாப்யவ்யாபகதோச்யதே

புவன பாதை, தத்துவ பாதை, கலா பாதை ஆகியவை, அர்த்தப்படி முறையே அமைந்துள்ளன; இங்கு, அவை அனைத்தும் ஒருவருக்கொருவர் ஊடுருவும் தன்மையும், ஊடுருவாத தன்மையும் விளக்கப்படுகிறது.

மம்த்ராஃ ஸர்வைஃ பதைர்வ்யாப்தா வாக்யபாவாத்பதாநி ச வர்ணைர்வர்ணஸமூஹம் ஹி பதமாஹுர்விபஶ்சிதஃ

மந்திரங்கள் எல்லா பதங்களாலும் ஊடுருவப்பட்டுள்ளன, ஏனெனில் வாக்கியம் என்பது பதங்களால் உருவாகிறது; பதங்கள் வர்ணங்களால், அறிவாளிகள் சொல்வதுபோல், வர்ணக் கூட்டமே பதம் எனப்படுகிறது.

வர்ணாஸ்து புவநைர்வ்யாப்தாஸ்தேஷாம் தேஷூபலம்பநாத் புவநாந்யபி தத்த்வௌகைருத்பத்த்யாம்தர்பஹிஷ்க்ரமாத்

வர்ணங்கள் புவனங்களால் ஊடுருவப்பட்டுள்ளன, அவற்றில் அவை காணப்படுவதால்; புவனங்கள் தத்துவக் கூட்டங்களால், அவை தோன்றி வெளிப்படுவதால், ஊடுருவப்படுகின்றன.

வ்யாப்தாநி காரணைஸ்தத்த்வைராரப்தத்வாதநேகஶஃ அம்தராதுத்திதாநீஹ புவநாநி து காநிசித்

அவை காரண தத்துவங்களால் பலவகையாக ஊடுருவப்பட்டுள்ளன, ஏனெனில் அவற்றிலிருந்து உருவாகின்றன; இங்கு, சில புவனங்கள் உள்ளிருந்து எழுகின்றன.