ஶிவபுராணம்

பிப்ரத்வேத்ரலதாம் ஹைமீம் ரத்நசித்ரம் ச கம்சுகம் சுரிகாமுரகப்ரக்யாம் கணேஶோ ரக்ஷவேஷத்ரு'க்

கணேசன் காவலனாகவே, பொன்னால் ஆன கோலைக் கையில் வைத்தும், ரத்தினங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட உடை அணிந்தும், பாம்பைப் போல் தோன்றும் கத்தியை எடுத்தும் நின்றான்.

யஸ்மாத்ஸோமோ மஹாதேவோ நந்தீ சாநேந நந்திதஃ ஸோமநந்தீதி விக்யாதஸ்தஸ்மாதேஷ ஸமாக்யயா

சோமன் என்ற மகாதேவன், நந்தியும் அவனால் மகிழ்ந்ததால், அவனுக்கு 'சோமநந்தி' என்ற பெயர் வழங்கப்பட்டது.

இத்தம் தேவ்யாஃ ப்ரியம் க்ரு'த்வா தேவஶ்சர்தேந்துபூஷணஃ பூஷயாமாஸ தந்திவ்யைர்பூஷணை ரத்நபூஷிதைஃ

இவ்வாறு தேவியை மகிழ்வித்த பின், சந்திரனை அலங்கரித்த தேவன், அவனை தெய்வீக ரத்தின ஆபரணங்களால் அலங்கரித்தான்.

ததஸ்ஸ கௌரீம் கிரிஶோ கிரீந்த்ரஜாம் ஸகௌரவாம் ஸர்வமநோஹராம் ஹரஃ பர்யம்கமாரோப்ய வராம்கபூஷணைர்விபூஷயாமாஸ ஶஶாம்கபூஷணஃ

பின்னர், எல்லோரையும் கவரும், மலைமகளான கௌரியை, சந்திரனைத் தலையில் சூடிய ஹரன், மிகுந்த மரியாதையுடன் படுக்கையிலிருத்தி, சிறந்த ஆபரணங்களால் அலங்கரித்தான்.

தேவீம் ஸமாததாநேந தேவேநேதம் கிமீரிதம் அக்நிஷோமாத்மகம் விஶ்வம் வாகர்தாத்மகமித்யபி

தேவியை இறைவன் மதிப்பளிக்கும்போது, 'இந்த உலகம் அக்னி, சோமன், வாக்கு, அர்த்தம் ஆகியவற்றின் இயல்புடையது' என்று கூறப்பட்டது.

ஆஜ்ஞைகஸாரமைஶ்வர்யமாஜ்ஞா த்வமிதி சோதிதம் ததிதம் ஶ்ரோதுமிச்சாமோ யதாவதநுபூர்வஶஃ

'ஆணைதான் முழுமையான ஆட்சி; அந்த ஆணையே நீ' என்று கூறப்பட்டது. இதை முறையாகவும் ஒழுங்காகவும் கேட்க விரும்புகிறோம்.

அக்நிரித்யுச்யதே ரௌத்ரீ கோரா யா தைஜஸீ தநுஃ ஸோமஃ ஶாக்தோ ऽம்ரு'தமயஃ ஶக்தேஃ ஶாந்திகரீ தநுஃ

அக்னி என்பது ரௌத்ரி, அதாவது கொடுமைமிக்க தீயான வடிவம்; சோமன் என்பது சக்தி, அமரத்துவம் கொண்ட, அமைதியைத் தரும் சக்தியின் வடிவம்.

அம்ரு'தம் யத்ப்ரதிஷ்டா ஸா தேஜோ வித்யா கலா ஸ்வயம் பூதஸூக்ஷ்மேஷு ஸர்வேஷு த ஏவ ரஸதேஜஸீ

அமரத்துவம் எங்கு இருக்கிறதோ அது அடிப்படையாகும்; அது ஒளி, அறிவு, கலை ஆகிய அனைத்தும். எல்லா சூட்சுமப் பொருள்களிலும் இவை இரண்டும், சாறு மற்றும் சக்தி, நிறைந்துள்ளன.

த்விவிதா தேஜஸோ வ்ரு'த்திஸூர்யாத்மா சாநலாத்மிகா ததைவ ரஸவ்ரு'த்திஶ்ச ஸோமாத்மா ச ஜலாத்மிகா

சக்தியின் செயல்பாடு இருவகை; ஒன்று சூரியன் போல் தீயாகும்; அதுபோல் சாற்றின் செயல்பாடு சந்திரன் போல் நீராகும்.

வித்யுதாதிமயந்தேஜோ மதுராதிமயோ ரஸஃ தேஜோரஸவிபேதைஸ்து த்ரு'தமேதச்சராசரம்

சக்தி மின்னல் போன்றவற்றால் ஆனது; சாறு இனிப்புப் போன்றவற்றால் ஆனது. சக்தி, சாற்றின் இவ்விதமான பிரிவுகளால் எல்லா உயிரும் உயிரில்லாததும் நிலைக்கிறது.

அக்நேரம்ரு'தநிஷ்பத்திரம்ரு'தேநாக்நிரேததே அத ஏவ ஹி விக்ராந்தமக்நீஷோமம் ஜகத்திதம்

அக்னியிலிருந்து அமரத்துவம் பிறக்கிறது; அமரத்துவத்தால் அக்னி வலிமை பெறுகிறது. ஆகவே அக்னி-சோமன் என்ற தத்துவம் உலகிற்கு நன்மை தருகிறது.

ஹவிஷே ஸஸ்யஸம்பத்திர்வ்ரு'ஷ்டிஃ ஸஸ்யாபிவ்ரு'த்தயே வ்ரு'ஷ்டேரேவ ஹவிஸ்தஸ்மாதக்நீஷோமத்ரு'தம் ஜகத்

வேள்வியில் அர்ப்பணிப்பால் பயிர் வளம் கிடைக்கும்; மழை பயிர் வளர்ச்சிக்காகவே. மழைக்காகவே அர்ப்பணம்; ஆகவே அக்னி, சோமன் ஆகிய இரண்டால் உலகம் நிலைக்கிறது.

அக்நிரூர்த்வம் ஜ்வலத்யேஷ யாவத்ஸௌம்யம் பராம்ரு'தம் யாவதக்ந்யாஸ்பதம் ஸௌம்யமம்ரு'தம் ச ஸ்ரவத்யதஃ

அக்னி மேலே எரிகிறது, அது சந்திர சாறு இருக்கும் வரை; அக்னியின் இடம் வரை சந்திர சாறு கீழே ஓடுகிறது.

அத ஏவ ஹி காலாக்நிரதஸ்தாச்சக்திரூர்த்வதஃ யாவதாதஹநம் சோர்த்வமதஶ்சாப்லாவநம் பவேத்

ஆகவே காலாக்னி கீழே, சக்தி மேலே; எரிதல் மேலே இருக்கும் வரை, வெள்ளம் கீழே இருக்கும் வரை.

ஆதாரஶக்த்யைவ த்ரு'தஃ காலாக்நிரயமூர்த்வகஃ ததைவ நிம்நகஃ ஸோமஶ்ஶிவஶக்திபதாஸ்பதஃ

இந்த மேலே செல்லும் காலாக்னி, ஆதார சக்தியால் தாங்கப்படுகிறது; அதுபோல் கீழே செல்லும் சோமன், சிவசக்தியின் இருப்பிடமாகும்.

ஶிவஶ்சோர்த்வமதஶ்ஶக்திரூர்த்வம் ஶக்திரதஃ ஶிவஃ ததித்தம் ஶிவஶக்திப்யாந்நாவ்யாப்தமிஹ கிஞ்சந

மேல் சிவனும், கீழ் சக்தியும்; மேல் சக்தியும், கீழ் சிவனும். இப்படித்தான், இங்கு சிவன் சக்தி இருவராலும் ஊடுருவாதது எதுவும் இல்லை.

அஸக்ரு'ச்சாக்நிநா தக்தம் ஜகத்யத்பஸ்மஸாத்க்ரு'தம் அக்நேர்வீர்யமிதம் சாஹுஸ்தத்வீர்யம் பஸ்ம யத்ததஃ

தீயின் சக்தி அப்படி என்று கூறுவர்; உலகத்தை மீண்டும் மீண்டும் எரித்து, அதை சாம்பலாக மாற்றியது. அந்த தீயின் வலிமை அந்த சாம்பலில் உள்ளது.

யஶ்சேத்தம் பஸ்மஸத்பாவம் ஜ்ஞாத்வா ஸ்நாதி ச பஸ்மநா அக்நிரித்யாதிபிர்மந்த்ரைர்பத்தஃ பாஶாத்ப்ரமுச்யதே

இப்படிச் சாம்பலின் உண்மை தன்மையை அறிந்து, 'அக்னி' எனும் மந்திரங்களோடு அந்த சாம்பலில் நீராடும் ஒருவர் பாசத்திலிருந்து விடுபடுவார்.

அக்நேர்வீர்யம் து யத்பஸ்ம ஸோமேநாப்லாவிதம்புநஃ அயோகயுக்த்யா ப்ரக்ரு'தேரதிகாராய கல்பதே

தீயின் வலிமையான சாம்பல், சோமத்தால் மீண்டும் குளிக்கப் பெற்றால், பிரிக்காத முறையில், அது இயற்கையின் அதிகாரத்திற்கு ஏற்றதாகும்.

யோகயுக்த்யா து தத்பஸ்ம ப்லாவ்யமாநம் ஸமந்ததஃ ஶாக்தேநாம்ரு'தவர்ஷேண சாதிகாராந்நிவர்தயேத்

ஆனால் அந்த சாம்பலை, ஒன்றிணையும் முறையில், சக்தியின் அமிர்தம் போன்ற மழையால் முழுவதும் குளிப்பித்தால், இயற்கையின் அதிகாரம் நீங்கும்.

அதோ ம்ரு'த்யும்ஜயாயேத்தமம்ரு'தப்லாவநம் ஸதா ஶிவஶக்த்யம்ரு'தஸ்பர்ஶே லப்தம் யேந குதோ ம்ரு'திஃ

எனவே, எப்போதும் இப்படியாக அமிர்தத்தில் நீராடினால், மரணத்தை வெல்வார்; சிவ சக்தியின் அமிர்தத்தைத் தொட்டபோது, மரணம் எங்கிருந்து வரும்?

யோ வேத தஹநம் குஹ்யம் ப்லாவநம் ச யதோதிதம் அக்நீஷோமபதம் ஹித்வா ந ஸ பூயோ ऽபிஜாயதே

யார் இந்த ரகசிய எரிப்பையும், கூறப்பட்டபடி குளிப்பதையும் அறிந்திருப்பாரோ, அக் 'அக்னி சோம' நிலையை விட்டு, அவர் இனி பிறப்பதில்லை.

ஶிவாக்நிநா தநும் தக்த்வா ஶக்திஸௌம்யா ம்ரு'தேந யஃ ப்லாவயேத்யோகமார்கேண ஸோ ऽம்ரு'தத்வாய கல்பதே

சிவனின் தீயால் உடலை எரித்து, சக்தியின் அமிர்தத்தால் யோக வழியில் குளிப்பவர், அமரத்துவத்திற்கு உரியவராகிறார்.

ஹ்ரு'தி க்ரு'த்வேமமர்தம் வை தேவேந ஸமுதாஹ்ரு'தம் அக்நீஷோமாத்மகம் விஶ்வம் ஜகதித்யநுரூபதஃ

இந்த அர்த்தத்தை, தேவன் கூறியது போல, இதயத்தில் வைத்துக் கொண்டால், இந்த உலகம் முழுவதும் அக்னி சோமம் எனும் தன்மை கொண்டது என்பதை உணரலாம்.

நிவேதயாமி ஜகதோ வாகர்தாத்ம்யம் க்ரு'தம் யதா ஷடத்வவேதநம் ஸம்யக் ஸமாஸாந்ந து விஸ்தராத்

உலகில் வார்த்தையும் அர்த்தமும் எவ்வாறு அமைந்துள்ளன என்பதையும், ஆறு வழிகளின் அறிவையும், விரிவாக அல்லாமல் சுருக்கமாக விளக்குகிறேன்.

நாஸ்தி கஶ்சிதஶப்தார்தோ நாபி ஶப்தோ நிரர்தகஃ ததோ ஹி ஸமயே ஶப்தஸ்ஸர்வஸ்ஸர்வார்தபோதகஃ

ஒவ்வொரு பொருளுக்கும் ஓர் ஒலி இல்லாமல் இல்லை; ஒவ்வொரு ஒலிக்கும் அர்த்தம் இல்லாமல் இல்லை. ஆகவே, சரியான நேரத்தில் ஒவ்வொரு ஒலியும் எல்லா அர்த்தத்தையும் வெளிப்படுத்தும்.

ப்ரக்ரு'தேஃ பரிணாமோ ऽயம் த்விதா ஶப்தார்தபாவநா தாமாஹுஃ ப்ராக்ரு'தீம் மூர்திம் ஶிவயோஃ பரமாத்மநோஃ

இயற்கையின் இந்த மாற்றம் இருவகை; ஒலி மற்றும் அர்த்தம் எனும் தோற்றம். இதுவே சிவ சக்தி இருவரின் ஆதித் தன்மை என்று அழைக்கப்படுகிறது.

ஶப்தாத்மிகா விபூதிர்யா ஸா த்ரிதா கத்யதே புதைஃ ஸ்தூலா ஸூக்ஷ்மா பரா சேதி ஸ்தூலா யா ஶ்ருதிகோசரா

ஒலியின் இயல்பு கொண்ட அந்த வலிமை மூன்று வகை என்று ஞானிகள் கூறுவர்; வெளிப்படையானது, நுண்ணானது, உன்னதமானது. வெளிப்படையானது கேட்கும் செவியால் அறியப்படுவது.

ஸூக்ஷ்மா சிந்தாமயீ ப்ரோக்தா சிம்தயா ரஹிதா பரா யா ஶக்திஃ ஸா பரா ஶக்திஶ்ஶிவதத்த்வஸமாஶ்ரயா

நுண்ணானது சிந்தனையால் ஆனது என்று கூறப்படுகிறது; சிந்தனை இல்லாதது உன்னதமானது. அந்த சக்தியே உன்னத சக்தி, சிவத்தின் தத்துவத்தில் நிலை கொண்டது.