ஶிவபுராணம்

லஜ்ஜயா ந கிமப்யூசே கௌஶிகீ வர்ணநாத்பரம் ததேவ வர்ணயாம்யத்ய ஶ்ரு'ணு தேவ்யாஶ்ச வர்ணநம்

அவள் வெட்கத்தால், கவுஷிகி விவரிப்பதைத் தவிர வேறு எதையும் பேசவில்லை. அதை இப்போது நான் விவரிக்கிறேன்; தேவியின் வர்ணனையை கேள்.

கிம் தேவேந ந ஸா த்ரு'ஷ்டா யா ஸ்ரு'ஷ்டா கௌஶிகீ மயா தாத்ரு'ஶீ கந்யகா லோகே ந பூதா ந பவிஷ்யதி

அந்த தேவியை தேவர்கள் பார்த்ததில்லை; அவளை நான் கவுஷிகியாக உருவாக்கினேன். அந்த மாதிரி பெண் உலகத்தில் இருந்ததில்லை, இனிமேலும் இருக்காது.

தஸ்யா வீர்யம் பலம் விந்த்யநிலயம் விஜயம் ததா ஶும்பஸ்ய ச நிஶும்பஸ்ய மாரணே ச ரணே தயோஃ

அவளுடைய வலிமை, சக்தி, விந்திய மலையில் இருப்பது, வெற்றி, மேலும் சும்பன், நிசும்பன் ஆகிய இருவரையும் போரில் அழித்ததும் அவளுக்கே உரியது.

ப்ரத்யக்ஷபலதாநம் ச லோகாய பஜதே ஸதா லோகாநாம் ரக்ஷணம் ஶஶ்வத்ப்ரஹ்மா விஜ்ஞாபயிஷ்யதி

அவள் எப்போதும் உலகத்திற்கு தெளிவான பலனை அளிக்கிறாள்; உலகங்களை எப்போதும் காக்க, பிரம்மா அவளை என்றும் புகழ்வார்.

இதி ஸம்பாஷமாணாயா தேவ்யா ஏவாஜ்ஞயா ததா வ்யாக்ரஃ ஸக்யா ஸமாநீய புரோ ऽவஸ்தாபிதஸ்ததா

அந்த தேவியைப் பேசிக்கொண்டிருக்கும்போது, அவளின் கட்டளையால், புலி அவளது தோழியால் கொண்டு வரப்பட்டு முன்னால் நிறுத்தப்பட்டது.

தம் ப்ரேக்ஷ்யாஹ புநர்தேவீ தேவாநீதமுபாயதம் வ்யாக்ரம் பஶ்ய ந சாநேந ஸத்ரு'ஶோ மதுபாஸகஃ

அவனைப் பார்த்து, தேவீ மீண்டும் சொன்னாள்: 'புலி தேவர்களால் ஒரு வழியாக கொண்டு வரப்பட்டது; என் பக்தர்களில் அவனைப் போன்றவன் இல்லை.'

அநேந துஷ்டஸம்கேப்யோ ரக்ஷிதம் மத்தபோவநம் அதீவ மம பக்தஶ்ச விஶ்ரப்தஶ்ச ஸ்வரக்ஷணாத்

அவன் தீய குழுக்களிலிருந்து என் தவப்பகுதியை காத்தான்; அவன் உண்மையான பக்தன், தன்னம்பிக்கையுடன் தன்னைத் தானே காத்துக்கொள்கிறான்.

ஸ்வதேஶம் ச பரித்யஜ்ய ப்ரஸாதார்தம் ஸமாகதஃ யதி ப்ரீதிரபூந்மத்தஃ பராம் ப்ரீதிம் கரோஷி மே

நீ உன் நாட்டை விட்டுவிட்டு எனது அருள் பெற இங்கு வந்துள்ளாய்; உனக்கு என்மீது உண்மையான பாசம் இருந்தால், அதைக் காட்டி எனக்கு மிகுந்த அன்பைத் தாராய்.

நித்யமந்தஃபுரத்வாரி நியோகாந்நந்திநஃ ஸ்வயம் ரக்ஷிபிஸ்ஸஹ தச்சிஹ்நைர்வர்ததாமயமீஶ்வர

நந்தியின் ஆணையின்படி, அவன் தானே அந்த அடையாளங்களுடன் காவலர்களுடன் சேர்ந்து எப்போதும் அந்தரங்க வாசலுக்கு முன் நிற்கிறான், இறைவா.

மதுரம் ப்ரணயோதர்கம் ஶ்ருத்வா தேவ்யாஃ ஶுபம் வசஃ ப்ரீதோ ऽஸ்மீத்யாஹ தம் தேவஸ்ஸ சாத்ரு'ஶ்யத தத்க்ஷணாத்

தேவியின் இனிமையான, அன்பும் நல்ல வார்த்தைகளைக் கேட்டு, தேவன் 'நான் மகிழ்ந்தேன்' என்று கூறி, உடனே அவனுக்கு தோன்றினார்.

பிப்ரத்வேத்ரலதாம் ஹைமீம் ரத்நசித்ரம் ச கம்சுகம் சுரிகாமுரகப்ரக்யாம் கணேஶோ ரக்ஷவேஷத்ரு'க்

கணேசன் காவலனாகவே, பொன்னால் ஆன கோலைக் கையில் வைத்தும், ரத்தினங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட உடை அணிந்தும், பாம்பைப் போல் தோன்றும் கத்தியை எடுத்தும் நின்றான்.

யஸ்மாத்ஸோமோ மஹாதேவோ நந்தீ சாநேந நந்திதஃ ஸோமநந்தீதி விக்யாதஸ்தஸ்மாதேஷ ஸமாக்யயா

சோமன் என்ற மகாதேவன், நந்தியும் அவனால் மகிழ்ந்ததால், அவனுக்கு 'சோமநந்தி' என்ற பெயர் வழங்கப்பட்டது.

இத்தம் தேவ்யாஃ ப்ரியம் க்ரு'த்வா தேவஶ்சர்தேந்துபூஷணஃ பூஷயாமாஸ தந்திவ்யைர்பூஷணை ரத்நபூஷிதைஃ

இவ்வாறு தேவியை மகிழ்வித்த பின், சந்திரனை அலங்கரித்த தேவன், அவனை தெய்வீக ரத்தின ஆபரணங்களால் அலங்கரித்தான்.

ததஸ்ஸ கௌரீம் கிரிஶோ கிரீந்த்ரஜாம் ஸகௌரவாம் ஸர்வமநோஹராம் ஹரஃ பர்யம்கமாரோப்ய வராம்கபூஷணைர்விபூஷயாமாஸ ஶஶாம்கபூஷணஃ

பின்னர், எல்லோரையும் கவரும், மலைமகளான கௌரியை, சந்திரனைத் தலையில் சூடிய ஹரன், மிகுந்த மரியாதையுடன் படுக்கையிலிருத்தி, சிறந்த ஆபரணங்களால் அலங்கரித்தான்.

தேவீம் ஸமாததாநேந தேவேநேதம் கிமீரிதம் அக்நிஷோமாத்மகம் விஶ்வம் வாகர்தாத்மகமித்யபி

தேவியை இறைவன் மதிப்பளிக்கும்போது, 'இந்த உலகம் அக்னி, சோமன், வாக்கு, அர்த்தம் ஆகியவற்றின் இயல்புடையது' என்று கூறப்பட்டது.

ஆஜ்ஞைகஸாரமைஶ்வர்யமாஜ்ஞா த்வமிதி சோதிதம் ததிதம் ஶ்ரோதுமிச்சாமோ யதாவதநுபூர்வஶஃ

'ஆணைதான் முழுமையான ஆட்சி; அந்த ஆணையே நீ' என்று கூறப்பட்டது. இதை முறையாகவும் ஒழுங்காகவும் கேட்க விரும்புகிறோம்.

அக்நிரித்யுச்யதே ரௌத்ரீ கோரா யா தைஜஸீ தநுஃ ஸோமஃ ஶாக்தோ ऽம்ரு'தமயஃ ஶக்தேஃ ஶாந்திகரீ தநுஃ

அக்னி என்பது ரௌத்ரி, அதாவது கொடுமைமிக்க தீயான வடிவம்; சோமன் என்பது சக்தி, அமரத்துவம் கொண்ட, அமைதியைத் தரும் சக்தியின் வடிவம்.

அம்ரு'தம் யத்ப்ரதிஷ்டா ஸா தேஜோ வித்யா கலா ஸ்வயம் பூதஸூக்ஷ்மேஷு ஸர்வேஷு த ஏவ ரஸதேஜஸீ

அமரத்துவம் எங்கு இருக்கிறதோ அது அடிப்படையாகும்; அது ஒளி, அறிவு, கலை ஆகிய அனைத்தும். எல்லா சூட்சுமப் பொருள்களிலும் இவை இரண்டும், சாறு மற்றும் சக்தி, நிறைந்துள்ளன.

த்விவிதா தேஜஸோ வ்ரு'த்திஸூர்யாத்மா சாநலாத்மிகா ததைவ ரஸவ்ரு'த்திஶ்ச ஸோமாத்மா ச ஜலாத்மிகா

சக்தியின் செயல்பாடு இருவகை; ஒன்று சூரியன் போல் தீயாகும்; அதுபோல் சாற்றின் செயல்பாடு சந்திரன் போல் நீராகும்.

வித்யுதாதிமயந்தேஜோ மதுராதிமயோ ரஸஃ தேஜோரஸவிபேதைஸ்து த்ரு'தமேதச்சராசரம்

சக்தி மின்னல் போன்றவற்றால் ஆனது; சாறு இனிப்புப் போன்றவற்றால் ஆனது. சக்தி, சாற்றின் இவ்விதமான பிரிவுகளால் எல்லா உயிரும் உயிரில்லாததும் நிலைக்கிறது.

அக்நேரம்ரு'தநிஷ்பத்திரம்ரு'தேநாக்நிரேததே அத ஏவ ஹி விக்ராந்தமக்நீஷோமம் ஜகத்திதம்

அக்னியிலிருந்து அமரத்துவம் பிறக்கிறது; அமரத்துவத்தால் அக்னி வலிமை பெறுகிறது. ஆகவே அக்னி-சோமன் என்ற தத்துவம் உலகிற்கு நன்மை தருகிறது.

ஹவிஷே ஸஸ்யஸம்பத்திர்வ்ரு'ஷ்டிஃ ஸஸ்யாபிவ்ரு'த்தயே வ்ரு'ஷ்டேரேவ ஹவிஸ்தஸ்மாதக்நீஷோமத்ரு'தம் ஜகத்

வேள்வியில் அர்ப்பணிப்பால் பயிர் வளம் கிடைக்கும்; மழை பயிர் வளர்ச்சிக்காகவே. மழைக்காகவே அர்ப்பணம்; ஆகவே அக்னி, சோமன் ஆகிய இரண்டால் உலகம் நிலைக்கிறது.

அக்நிரூர்த்வம் ஜ்வலத்யேஷ யாவத்ஸௌம்யம் பராம்ரு'தம் யாவதக்ந்யாஸ்பதம் ஸௌம்யமம்ரு'தம் ச ஸ்ரவத்யதஃ

அக்னி மேலே எரிகிறது, அது சந்திர சாறு இருக்கும் வரை; அக்னியின் இடம் வரை சந்திர சாறு கீழே ஓடுகிறது.

அத ஏவ ஹி காலாக்நிரதஸ்தாச்சக்திரூர்த்வதஃ யாவதாதஹநம் சோர்த்வமதஶ்சாப்லாவநம் பவேத்

ஆகவே காலாக்னி கீழே, சக்தி மேலே; எரிதல் மேலே இருக்கும் வரை, வெள்ளம் கீழே இருக்கும் வரை.

ஆதாரஶக்த்யைவ த்ரு'தஃ காலாக்நிரயமூர்த்வகஃ ததைவ நிம்நகஃ ஸோமஶ்ஶிவஶக்திபதாஸ்பதஃ

இந்த மேலே செல்லும் காலாக்னி, ஆதார சக்தியால் தாங்கப்படுகிறது; அதுபோல் கீழே செல்லும் சோமன், சிவசக்தியின் இருப்பிடமாகும்.

ஶிவஶ்சோர்த்வமதஶ்ஶக்திரூர்த்வம் ஶக்திரதஃ ஶிவஃ ததித்தம் ஶிவஶக்திப்யாந்நாவ்யாப்தமிஹ கிஞ்சந

மேல் சிவனும், கீழ் சக்தியும்; மேல் சக்தியும், கீழ் சிவனும். இப்படித்தான், இங்கு சிவன் சக்தி இருவராலும் ஊடுருவாதது எதுவும் இல்லை.

அஸக்ரு'ச்சாக்நிநா தக்தம் ஜகத்யத்பஸ்மஸாத்க்ரு'தம் அக்நேர்வீர்யமிதம் சாஹுஸ்தத்வீர்யம் பஸ்ம யத்ததஃ

தீயின் சக்தி அப்படி என்று கூறுவர்; உலகத்தை மீண்டும் மீண்டும் எரித்து, அதை சாம்பலாக மாற்றியது. அந்த தீயின் வலிமை அந்த சாம்பலில் உள்ளது.

யஶ்சேத்தம் பஸ்மஸத்பாவம் ஜ்ஞாத்வா ஸ்நாதி ச பஸ்மநா அக்நிரித்யாதிபிர்மந்த்ரைர்பத்தஃ பாஶாத்ப்ரமுச்யதே

இப்படிச் சாம்பலின் உண்மை தன்மையை அறிந்து, 'அக்னி' எனும் மந்திரங்களோடு அந்த சாம்பலில் நீராடும் ஒருவர் பாசத்திலிருந்து விடுபடுவார்.

அக்நேர்வீர்யம் து யத்பஸ்ம ஸோமேநாப்லாவிதம்புநஃ அயோகயுக்த்யா ப்ரக்ரு'தேரதிகாராய கல்பதே

தீயின் வலிமையான சாம்பல், சோமத்தால் மீண்டும் குளிக்கப் பெற்றால், பிரிக்காத முறையில், அது இயற்கையின் அதிகாரத்திற்கு ஏற்றதாகும்.