ஶிவபுராணம்

ஜகத்திதாய சரதோஃ ஸ்வேச்சாத்ரு'தஶரீரயோஃ ஆவயோர்விப்ரயோகே ஹி ஸ்யாந்நிராலம்பநம் ஜகத்

உலக நன்மைக்காக, நாமிருவரும் எங்கள் விருப்பப்படி உருவான உடல்களுடன் செயல்படுகிறோம். நம்மில் பிரிவு ஏற்பட்டால், இந்த உலகம் ஆதரவின்றி போய்விடும்.

அஸ்தி ஹேத்வந்தரம் சாத்ர ஶாஸ்த்ரயுக்திவிநிஶ்சிதம் வாகர்தமிவ மே வைதஜ்ஜகத்ஸ்தாவரஜம்கமம்

இங்கு வேறு ஒரு காரணமும் உள்ளது; அது சாஸ்திரத்தின் நியாயத்தால் உறுதிப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. சொல் மற்றும் பொருள் பிரிக்க முடியாதது போல, நிலையானதும் அசையும் உலகமும் இப்படியே ஒன்றாக இருக்கின்றன.

த்வம் ஹி வாகம்ரு'தம் ஸாக்ஷாதஹமர்தாம்ரு'தம் பரம் த்வயமப்யம்ரு'தம் கஸ்மாத்வியுக்தமுபபத்யதே

நீ நேரடியாக வாக்கின் அமிர்தம்; நான் பொருளின் உயர்ந்த அமிர்தம். இரண்டும் அழியாதவை; நம்மிடையே பிரிவு எப்படிக் கிடைக்க முடியும்?

வித்யாப்ரத்யாயிகா த்வம் மே வேத்யோ ऽஹம் ப்ரத்யயாத்தவ வித்யாவேத்யாத்மநோரேவ விஶ்லேஷஃ கதமாவயோஃ

நீ அறிவை அளிப்பவள்; நான் உன் அறிவால் அறியப்படுவேன். அறிவும் அறியப்படுவதும் நம்முடைய இயல்பு; நம்மிடையே பிரிவு எப்படி ஏற்படும்?

ந கர்மணா ஸ்ரு'ஜாமீதம் ஜகத்ப்ரதிஸ்ரு'ஜாமி ச ஸர்வஸ்யாஜ்ஞைகலப்யத்வாதாஜ்ஞாத்வம் ஹி கரீயஸீ

நான் செயலால் இந்த உலகை உருவாக்கவோ மறுபடியும் உருவாக்கவோ செய்யவில்லை. எல்லாம் கட்டளையால் மட்டுமே கிடைக்கிறது; கட்டளைதான் மிக உயர்ந்தது.

ஆஜ்ஞைகஸாரமைஶ்வர்யம் யஸ்மாத்ஸ்வாதம்த்ர்யலக்ஷணம் ஆஜ்ஞயா விப்ரயுக்தஸ்ய சைஶ்வர்யம் மம கீத்ரு'ஶம்

ஆட்சி என்பது முழுமையாக கட்டளையில் அடிப்படையுடையது; அது சுதந்திரத்தின் அடையாளம். கட்டளையிலிருந்து பிரிந்தால் எனக்கு என்ன ஆட்சி இருக்கும்?

ந கதாசிதவஸ்தாநமாவயோர்விப்ரயுக்தயோஃ தேவாநாம் கார்யமுத்திஶ்ய லீலோக்திம் க்ரு'தவாநஹம்

நம்மிடையே ஒருபோதும் பிரிவு இல்லை. தேவர்களின் காரியத்திற்காக, நான் செயலை வெளிப்படுத்தினேன்; அது வெளிப்பாடாக மட்டுமே.

த்வயாப்யவிதிதம் நாஸ்தி கதம் குபிதவத்யஸி ததஸ்த்ரிலோகரக்ஷார்தே கோபோ மய்யபி தே க்ரு'தஃ

உனக்குத் தெரியாதது எதுவும் இல்லை; அப்படி இருக்க, நீ ஏன் கோபப்பட்டாய்? பிறகு, மூன்று உலகங்களையும் காக்க, உன் கோபம் என்மீதும் வந்தது.

யதநர்தாய பூதாநாம் ந ததஸ்தி கலு த்வயி இதி ப்ரியம்வதே ஸாக்ஷாதீஶ்வரே பரமேஶ்வரே

உயிர்களுக்கு தீங்கு தருவது உன்னிடம் இல்லை, பிரியம்பதையாகும் உன்னிடம், நீயே பரம ஈசன்.

ஶ்ரு'ம்காரபாவஸாராணாம் ஜந்மபூமிரக்ரு'த்ரிமா ஸ்வபர்த்ரா லலிதந்தத்யமுக்தம் மத்வா ஸ்மிதோத்தரம்

காதலின் சாரம் கொண்டவர்களின் இயற்கையான பிறப்பிடம் இயற்கையாகும்; தன் கணவர் மென்மையாகவும் உண்மையாகவும் பேச, அவள் புன்னகையுடன் பதிலளித்தாள்.

லஜ்ஜயா ந கிமப்யூசே கௌஶிகீ வர்ணநாத்பரம் ததேவ வர்ணயாம்யத்ய ஶ்ரு'ணு தேவ்யாஶ்ச வர்ணநம்

அவள் வெட்கத்தால், கவுஷிகி விவரிப்பதைத் தவிர வேறு எதையும் பேசவில்லை. அதை இப்போது நான் விவரிக்கிறேன்; தேவியின் வர்ணனையை கேள்.

கிம் தேவேந ந ஸா த்ரு'ஷ்டா யா ஸ்ரு'ஷ்டா கௌஶிகீ மயா தாத்ரு'ஶீ கந்யகா லோகே ந பூதா ந பவிஷ்யதி

அந்த தேவியை தேவர்கள் பார்த்ததில்லை; அவளை நான் கவுஷிகியாக உருவாக்கினேன். அந்த மாதிரி பெண் உலகத்தில் இருந்ததில்லை, இனிமேலும் இருக்காது.

தஸ்யா வீர்யம் பலம் விந்த்யநிலயம் விஜயம் ததா ஶும்பஸ்ய ச நிஶும்பஸ்ய மாரணே ச ரணே தயோஃ

அவளுடைய வலிமை, சக்தி, விந்திய மலையில் இருப்பது, வெற்றி, மேலும் சும்பன், நிசும்பன் ஆகிய இருவரையும் போரில் அழித்ததும் அவளுக்கே உரியது.

ப்ரத்யக்ஷபலதாநம் ச லோகாய பஜதே ஸதா லோகாநாம் ரக்ஷணம் ஶஶ்வத்ப்ரஹ்மா விஜ்ஞாபயிஷ்யதி

அவள் எப்போதும் உலகத்திற்கு தெளிவான பலனை அளிக்கிறாள்; உலகங்களை எப்போதும் காக்க, பிரம்மா அவளை என்றும் புகழ்வார்.

இதி ஸம்பாஷமாணாயா தேவ்யா ஏவாஜ்ஞயா ததா வ்யாக்ரஃ ஸக்யா ஸமாநீய புரோ ऽவஸ்தாபிதஸ்ததா

அந்த தேவியைப் பேசிக்கொண்டிருக்கும்போது, அவளின் கட்டளையால், புலி அவளது தோழியால் கொண்டு வரப்பட்டு முன்னால் நிறுத்தப்பட்டது.

தம் ப்ரேக்ஷ்யாஹ புநர்தேவீ தேவாநீதமுபாயதம் வ்யாக்ரம் பஶ்ய ந சாநேந ஸத்ரு'ஶோ மதுபாஸகஃ

அவனைப் பார்த்து, தேவீ மீண்டும் சொன்னாள்: 'புலி தேவர்களால் ஒரு வழியாக கொண்டு வரப்பட்டது; என் பக்தர்களில் அவனைப் போன்றவன் இல்லை.'

அநேந துஷ்டஸம்கேப்யோ ரக்ஷிதம் மத்தபோவநம் அதீவ மம பக்தஶ்ச விஶ்ரப்தஶ்ச ஸ்வரக்ஷணாத்

அவன் தீய குழுக்களிலிருந்து என் தவப்பகுதியை காத்தான்; அவன் உண்மையான பக்தன், தன்னம்பிக்கையுடன் தன்னைத் தானே காத்துக்கொள்கிறான்.

ஸ்வதேஶம் ச பரித்யஜ்ய ப்ரஸாதார்தம் ஸமாகதஃ யதி ப்ரீதிரபூந்மத்தஃ பராம் ப்ரீதிம் கரோஷி மே

நீ உன் நாட்டை விட்டுவிட்டு எனது அருள் பெற இங்கு வந்துள்ளாய்; உனக்கு என்மீது உண்மையான பாசம் இருந்தால், அதைக் காட்டி எனக்கு மிகுந்த அன்பைத் தாராய்.

நித்யமந்தஃபுரத்வாரி நியோகாந்நந்திநஃ ஸ்வயம் ரக்ஷிபிஸ்ஸஹ தச்சிஹ்நைர்வர்ததாமயமீஶ்வர

நந்தியின் ஆணையின்படி, அவன் தானே அந்த அடையாளங்களுடன் காவலர்களுடன் சேர்ந்து எப்போதும் அந்தரங்க வாசலுக்கு முன் நிற்கிறான், இறைவா.

மதுரம் ப்ரணயோதர்கம் ஶ்ருத்வா தேவ்யாஃ ஶுபம் வசஃ ப்ரீதோ ऽஸ்மீத்யாஹ தம் தேவஸ்ஸ சாத்ரு'ஶ்யத தத்க்ஷணாத்

தேவியின் இனிமையான, அன்பும் நல்ல வார்த்தைகளைக் கேட்டு, தேவன் 'நான் மகிழ்ந்தேன்' என்று கூறி, உடனே அவனுக்கு தோன்றினார்.

பிப்ரத்வேத்ரலதாம் ஹைமீம் ரத்நசித்ரம் ச கம்சுகம் சுரிகாமுரகப்ரக்யாம் கணேஶோ ரக்ஷவேஷத்ரு'க்

கணேசன் காவலனாகவே, பொன்னால் ஆன கோலைக் கையில் வைத்தும், ரத்தினங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட உடை அணிந்தும், பாம்பைப் போல் தோன்றும் கத்தியை எடுத்தும் நின்றான்.

யஸ்மாத்ஸோமோ மஹாதேவோ நந்தீ சாநேந நந்திதஃ ஸோமநந்தீதி விக்யாதஸ்தஸ்மாதேஷ ஸமாக்யயா

சோமன் என்ற மகாதேவன், நந்தியும் அவனால் மகிழ்ந்ததால், அவனுக்கு 'சோமநந்தி' என்ற பெயர் வழங்கப்பட்டது.

இத்தம் தேவ்யாஃ ப்ரியம் க்ரு'த்வா தேவஶ்சர்தேந்துபூஷணஃ பூஷயாமாஸ தந்திவ்யைர்பூஷணை ரத்நபூஷிதைஃ

இவ்வாறு தேவியை மகிழ்வித்த பின், சந்திரனை அலங்கரித்த தேவன், அவனை தெய்வீக ரத்தின ஆபரணங்களால் அலங்கரித்தான்.

ததஸ்ஸ கௌரீம் கிரிஶோ கிரீந்த்ரஜாம் ஸகௌரவாம் ஸர்வமநோஹராம் ஹரஃ பர்யம்கமாரோப்ய வராம்கபூஷணைர்விபூஷயாமாஸ ஶஶாம்கபூஷணஃ

பின்னர், எல்லோரையும் கவரும், மலைமகளான கௌரியை, சந்திரனைத் தலையில் சூடிய ஹரன், மிகுந்த மரியாதையுடன் படுக்கையிலிருத்தி, சிறந்த ஆபரணங்களால் அலங்கரித்தான்.

தேவீம் ஸமாததாநேந தேவேநேதம் கிமீரிதம் அக்நிஷோமாத்மகம் விஶ்வம் வாகர்தாத்மகமித்யபி

தேவியை இறைவன் மதிப்பளிக்கும்போது, 'இந்த உலகம் அக்னி, சோமன், வாக்கு, அர்த்தம் ஆகியவற்றின் இயல்புடையது' என்று கூறப்பட்டது.

ஆஜ்ஞைகஸாரமைஶ்வர்யமாஜ்ஞா த்வமிதி சோதிதம் ததிதம் ஶ்ரோதுமிச்சாமோ யதாவதநுபூர்வஶஃ

'ஆணைதான் முழுமையான ஆட்சி; அந்த ஆணையே நீ' என்று கூறப்பட்டது. இதை முறையாகவும் ஒழுங்காகவும் கேட்க விரும்புகிறோம்.

அக்நிரித்யுச்யதே ரௌத்ரீ கோரா யா தைஜஸீ தநுஃ ஸோமஃ ஶாக்தோ ऽம்ரு'தமயஃ ஶக்தேஃ ஶாந்திகரீ தநுஃ

அக்னி என்பது ரௌத்ரி, அதாவது கொடுமைமிக்க தீயான வடிவம்; சோமன் என்பது சக்தி, அமரத்துவம் கொண்ட, அமைதியைத் தரும் சக்தியின் வடிவம்.

அம்ரு'தம் யத்ப்ரதிஷ்டா ஸா தேஜோ வித்யா கலா ஸ்வயம் பூதஸூக்ஷ்மேஷு ஸர்வேஷு த ஏவ ரஸதேஜஸீ

அமரத்துவம் எங்கு இருக்கிறதோ அது அடிப்படையாகும்; அது ஒளி, அறிவு, கலை ஆகிய அனைத்தும். எல்லா சூட்சுமப் பொருள்களிலும் இவை இரண்டும், சாறு மற்றும் சக்தி, நிறைந்துள்ளன.

த்விவிதா தேஜஸோ வ்ரு'த்திஸூர்யாத்மா சாநலாத்மிகா ததைவ ரஸவ்ரு'த்திஶ்ச ஸோமாத்மா ச ஜலாத்மிகா

சக்தியின் செயல்பாடு இருவகை; ஒன்று சூரியன் போல் தீயாகும்; அதுபோல் சாற்றின் செயல்பாடு சந்திரன் போல் நீராகும்.