ஶிவபுராணம்

த்வாஸ்தைஸ்ஸஸம்ப்ரமைரேவ தேவோ தேவ்யாகமோத்ஸுகஃ ஶம்கமாநா ப்ரவிஷ்டாந்தஸ்தஞ்ச ஸா ஸமபஶ்யத

வாசலில் இருந்த காவலர்கள், தேவியின் வருகைக்காக ஆவலுடன், கலக்கத்துடன் உள்ளே அனுமதித்தார்கள்; அவள் உள்ளே சென்று அவரை பார்த்தாள்.

தைஸ்தைஃ ப்ரணயபாவைஶ்ச பவநாந்தரவர்திபிஃ கணேந்த்ரைர்வந்திதா வாசா ப்ரணநாம த்ரியம்பகம்

அரண்மனையில் உள்ள கணர்களால் அன்பும் பக்தியும் நிறைந்த வார்த்தைகளால் மரியாதை செய்யப்பட்டு, அவள் திரியம்பகனை வணங்கினாள்.

ப்ரணம்ய நோத்திதா யாவத்தாவத்தாம் பரமேஶ்வரஃ ப்ரக்ரு'ஹ்ய தோர்ப்யாமாஶ்லிஷ்ய பரிதஃ பரயா முதா

வணங்கியவுடன் எழுந்து நிற்கும் முன்பே, பரமேஸ்வரன் இரு கரங்களால் அவளை அணைத்து, பேரின்பத்துடன் சுற்றி வைத்தார்.

ஸ்வாம்கே தர்தும் ப்ரவ்ரு'த்தோ ऽபி ஸா பர்யம்கே ந்யஷீதத பர்யம்கதோ பலாத்தேவீம் ஸோங்கமாரோப்ய ஸுஸ்மிதாம்

அவளைத் தன் மடியில் அமர வைக்க விரும்பினாலும், அவள் படுக்கையிலேயே அமர்ந்தாள்; ஆனால், இறைவன் மெதுவாக அவளை அங்கிருந்து தூக்கி, புன்முறுவலுடன் தன் மடியில் அமர வைத்தார்.

ஸஸ்மிதோ விவ்ரு'தைர்நேத்ரைஸ்தத்வக்த்ரம் ப்ரபிபந்நிவ தயா ஸம்பாஷணாயேஶஃ பூர்வபாஷிதமப்ரவீத்

புன்முறுவலுடன், விரிந்த கண்களால் அவளது முகத்தை ரசிப்பதுபோல் பார்த்து, உரையாட ஆவலுடன் இறைவன் முதலில் பேசத் தொடங்கினார்.

ஸா தஶா ச வ்யதீதா கிம் தவ ஸர்வாம்கஸுந்தரி யஸ்யாமநுநயோபாயஃ கோ ऽபி கோபாந்ந லப்யதே

அந்த காலம் கடந்துவிட்டது, அழகியே; கோபத்தால் எந்தவிதமான சமாதானமும் சாத்தியமில்லாத அந்த நிலை இனி இல்லை.

ஸ்வேச்சயாபி ந காலீதி நாந்யவர்ணவதீதி ச த்வத்ஸ்வபாவாஹ்ரு'தம் சித்தம் ஸுப்ரு சிம்தாவஹம் மம

உன் விருப்பத்தாலும் காலம் நகரவில்லை; நீயும் வேறு நிறம் எடுக்கவில்லை; அழகிய புருவமுள்ளவளே, உன் இயல்பு என் மனதை ஆட்கொண்டு கவலையையும் உண்டாக்கியது.

விஸ்ம்ரு'தஃ பரமோ பாவஃ கதம் ஸ்வேச்சாம்கயோகதஃ ந ஸம்பவந்தி யே தத்ர சித்தகாலுஷ்யஹேதவஃ

நம் இருவரும் விருப்பத்தால் ஒன்றாக இணைந்தபோது, மனக்கலங்கலுக்கான காரணமே இல்லாத நிலையில், அந்த உயர்ந்த உணர்ச்சி எவ்வாறு மறந்துவிட்டது?

ப்ரு'தக்ஜநவதந்யோந்யம் விப்ரியஸ்யாபி காரணம் ஆவயோரபி யத்யஸ்தி நாஸ்த்யேவைதச்சராசரம்

பொதுவான மனிதர்களைப் போல, நம் இருவருக்குள் ஏதேனும் விருப்பமில்லாத காரணம் இருந்தால், அப்படி ஒரு நிலை இந்த உலகிலும், அசைவும் அசைவற்றதிலும் எங்கும் இல்லை.

அஹமக்நிஶிரோநிஷ்டஸ்த்வம் ஸோமஶிரஸி ஸ்திதா அக்நீஷோமாத்மகம் விஶ்வமாவாப்யாம் ஸமதிஷ்டிதம்

நான் அக்னியின் உச்சியில் நிலைபெற்றவன்; நீ சோமனின் உச்சியில் இருக்கிறாய். அக்னி, சோமன் ஆகிய இருவராலும் ஆன இந்த உலகம் நம்மால் இருவராலும் தாங்கப்படுகிறது.

ஜகத்திதாய சரதோஃ ஸ்வேச்சாத்ரு'தஶரீரயோஃ ஆவயோர்விப்ரயோகே ஹி ஸ்யாந்நிராலம்பநம் ஜகத்

உலக நன்மைக்காக, நாமிருவரும் எங்கள் விருப்பப்படி உருவான உடல்களுடன் செயல்படுகிறோம். நம்மில் பிரிவு ஏற்பட்டால், இந்த உலகம் ஆதரவின்றி போய்விடும்.

அஸ்தி ஹேத்வந்தரம் சாத்ர ஶாஸ்த்ரயுக்திவிநிஶ்சிதம் வாகர்தமிவ மே வைதஜ்ஜகத்ஸ்தாவரஜம்கமம்

இங்கு வேறு ஒரு காரணமும் உள்ளது; அது சாஸ்திரத்தின் நியாயத்தால் உறுதிப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. சொல் மற்றும் பொருள் பிரிக்க முடியாதது போல, நிலையானதும் அசையும் உலகமும் இப்படியே ஒன்றாக இருக்கின்றன.

த்வம் ஹி வாகம்ரு'தம் ஸாக்ஷாதஹமர்தாம்ரு'தம் பரம் த்வயமப்யம்ரு'தம் கஸ்மாத்வியுக்தமுபபத்யதே

நீ நேரடியாக வாக்கின் அமிர்தம்; நான் பொருளின் உயர்ந்த அமிர்தம். இரண்டும் அழியாதவை; நம்மிடையே பிரிவு எப்படிக் கிடைக்க முடியும்?

வித்யாப்ரத்யாயிகா த்வம் மே வேத்யோ ऽஹம் ப்ரத்யயாத்தவ வித்யாவேத்யாத்மநோரேவ விஶ்லேஷஃ கதமாவயோஃ

நீ அறிவை அளிப்பவள்; நான் உன் அறிவால் அறியப்படுவேன். அறிவும் அறியப்படுவதும் நம்முடைய இயல்பு; நம்மிடையே பிரிவு எப்படி ஏற்படும்?

ந கர்மணா ஸ்ரு'ஜாமீதம் ஜகத்ப்ரதிஸ்ரு'ஜாமி ச ஸர்வஸ்யாஜ்ஞைகலப்யத்வாதாஜ்ஞாத்வம் ஹி கரீயஸீ

நான் செயலால் இந்த உலகை உருவாக்கவோ மறுபடியும் உருவாக்கவோ செய்யவில்லை. எல்லாம் கட்டளையால் மட்டுமே கிடைக்கிறது; கட்டளைதான் மிக உயர்ந்தது.

ஆஜ்ஞைகஸாரமைஶ்வர்யம் யஸ்மாத்ஸ்வாதம்த்ர்யலக்ஷணம் ஆஜ்ஞயா விப்ரயுக்தஸ்ய சைஶ்வர்யம் மம கீத்ரு'ஶம்

ஆட்சி என்பது முழுமையாக கட்டளையில் அடிப்படையுடையது; அது சுதந்திரத்தின் அடையாளம். கட்டளையிலிருந்து பிரிந்தால் எனக்கு என்ன ஆட்சி இருக்கும்?

ந கதாசிதவஸ்தாநமாவயோர்விப்ரயுக்தயோஃ தேவாநாம் கார்யமுத்திஶ்ய லீலோக்திம் க்ரு'தவாநஹம்

நம்மிடையே ஒருபோதும் பிரிவு இல்லை. தேவர்களின் காரியத்திற்காக, நான் செயலை வெளிப்படுத்தினேன்; அது வெளிப்பாடாக மட்டுமே.

த்வயாப்யவிதிதம் நாஸ்தி கதம் குபிதவத்யஸி ததஸ்த்ரிலோகரக்ஷார்தே கோபோ மய்யபி தே க்ரு'தஃ

உனக்குத் தெரியாதது எதுவும் இல்லை; அப்படி இருக்க, நீ ஏன் கோபப்பட்டாய்? பிறகு, மூன்று உலகங்களையும் காக்க, உன் கோபம் என்மீதும் வந்தது.

யதநர்தாய பூதாநாம் ந ததஸ்தி கலு த்வயி இதி ப்ரியம்வதே ஸாக்ஷாதீஶ்வரே பரமேஶ்வரே

உயிர்களுக்கு தீங்கு தருவது உன்னிடம் இல்லை, பிரியம்பதையாகும் உன்னிடம், நீயே பரம ஈசன்.

ஶ்ரு'ம்காரபாவஸாராணாம் ஜந்மபூமிரக்ரு'த்ரிமா ஸ்வபர்த்ரா லலிதந்தத்யமுக்தம் மத்வா ஸ்மிதோத்தரம்

காதலின் சாரம் கொண்டவர்களின் இயற்கையான பிறப்பிடம் இயற்கையாகும்; தன் கணவர் மென்மையாகவும் உண்மையாகவும் பேச, அவள் புன்னகையுடன் பதிலளித்தாள்.

லஜ்ஜயா ந கிமப்யூசே கௌஶிகீ வர்ணநாத்பரம் ததேவ வர்ணயாம்யத்ய ஶ்ரு'ணு தேவ்யாஶ்ச வர்ணநம்

அவள் வெட்கத்தால், கவுஷிகி விவரிப்பதைத் தவிர வேறு எதையும் பேசவில்லை. அதை இப்போது நான் விவரிக்கிறேன்; தேவியின் வர்ணனையை கேள்.

கிம் தேவேந ந ஸா த்ரு'ஷ்டா யா ஸ்ரு'ஷ்டா கௌஶிகீ மயா தாத்ரு'ஶீ கந்யகா லோகே ந பூதா ந பவிஷ்யதி

அந்த தேவியை தேவர்கள் பார்த்ததில்லை; அவளை நான் கவுஷிகியாக உருவாக்கினேன். அந்த மாதிரி பெண் உலகத்தில் இருந்ததில்லை, இனிமேலும் இருக்காது.

தஸ்யா வீர்யம் பலம் விந்த்யநிலயம் விஜயம் ததா ஶும்பஸ்ய ச நிஶும்பஸ்ய மாரணே ச ரணே தயோஃ

அவளுடைய வலிமை, சக்தி, விந்திய மலையில் இருப்பது, வெற்றி, மேலும் சும்பன், நிசும்பன் ஆகிய இருவரையும் போரில் அழித்ததும் அவளுக்கே உரியது.

ப்ரத்யக்ஷபலதாநம் ச லோகாய பஜதே ஸதா லோகாநாம் ரக்ஷணம் ஶஶ்வத்ப்ரஹ்மா விஜ்ஞாபயிஷ்யதி

அவள் எப்போதும் உலகத்திற்கு தெளிவான பலனை அளிக்கிறாள்; உலகங்களை எப்போதும் காக்க, பிரம்மா அவளை என்றும் புகழ்வார்.

இதி ஸம்பாஷமாணாயா தேவ்யா ஏவாஜ்ஞயா ததா வ்யாக்ரஃ ஸக்யா ஸமாநீய புரோ ऽவஸ்தாபிதஸ்ததா

அந்த தேவியைப் பேசிக்கொண்டிருக்கும்போது, அவளின் கட்டளையால், புலி அவளது தோழியால் கொண்டு வரப்பட்டு முன்னால் நிறுத்தப்பட்டது.

தம் ப்ரேக்ஷ்யாஹ புநர்தேவீ தேவாநீதமுபாயதம் வ்யாக்ரம் பஶ்ய ந சாநேந ஸத்ரு'ஶோ மதுபாஸகஃ

அவனைப் பார்த்து, தேவீ மீண்டும் சொன்னாள்: 'புலி தேவர்களால் ஒரு வழியாக கொண்டு வரப்பட்டது; என் பக்தர்களில் அவனைப் போன்றவன் இல்லை.'

அநேந துஷ்டஸம்கேப்யோ ரக்ஷிதம் மத்தபோவநம் அதீவ மம பக்தஶ்ச விஶ்ரப்தஶ்ச ஸ்வரக்ஷணாத்

அவன் தீய குழுக்களிலிருந்து என் தவப்பகுதியை காத்தான்; அவன் உண்மையான பக்தன், தன்னம்பிக்கையுடன் தன்னைத் தானே காத்துக்கொள்கிறான்.

ஸ்வதேஶம் ச பரித்யஜ்ய ப்ரஸாதார்தம் ஸமாகதஃ யதி ப்ரீதிரபூந்மத்தஃ பராம் ப்ரீதிம் கரோஷி மே

நீ உன் நாட்டை விட்டுவிட்டு எனது அருள் பெற இங்கு வந்துள்ளாய்; உனக்கு என்மீது உண்மையான பாசம் இருந்தால், அதைக் காட்டி எனக்கு மிகுந்த அன்பைத் தாராய்.

நித்யமந்தஃபுரத்வாரி நியோகாந்நந்திநஃ ஸ்வயம் ரக்ஷிபிஸ்ஸஹ தச்சிஹ்நைர்வர்ததாமயமீஶ்வர

நந்தியின் ஆணையின்படி, அவன் தானே அந்த அடையாளங்களுடன் காவலர்களுடன் சேர்ந்து எப்போதும் அந்தரங்க வாசலுக்கு முன் நிற்கிறான், இறைவா.