ஶிவபுராணம்

புண்யகர்மாபி கிம் குர்யாத்த்வதீயாஜ்ஞாநபேக்ஷயா அஜா ப்ரஜ்ஞா புராணீ ச த்வமேவ பரமேஶ்வரீ

நல்ல காரியங்களைச் செய்தாலும், அது உன் கட்டளையின்படியே நடக்கும்; நீயே பிறப்பில்லாத, பழமையான ஞானமும், உயர்ந்த தேவியும்.

த்வததீநா ஹி ஸர்வேஷாம் பம்தமோக்ஷவ்யவஸ்திதிஃ த்வத்ரு'தே பரமா ஶக்திஃ ஸம்ஸித்திஃ கஸ்ய கர்மணா

எல்லோருக்கும் பந்தமும் விடுதலையும் உன்னால் தான் அமைகிறது; உன்னைத் தவிர வேறெவருடைய செயலால் உயர்ந்த சக்தி அல்லது Siddhi கிடைக்கும்?

த்வமேவ விவிதா ஶக்திஃ பவாநாமத வா ஸ்வயம் அஶக்தஃ கர்மகரணே கர்தா வா கிம் கரிஷ்யதி

நீயே பலவகை சக்தியாக இருக்கிறாய்; உயிர்கள் செயல் புரிந்தாலும் இல்லையென்றாலும், உன்னைத் தவிர செய்பவன் என்ன செய்ய முடியும்?

விஷ்ணோஶ்ச மம சாந்யேஷாம் தேவதாநவரக்ஷஸாம் தத்ததைஶ்வர்யஸம்ப்ராப்த்யை தவைவாஜ்ஞா ஹி காரணம்

விஷ்ணுவுக்கும், எனக்கும், மற்ற தேவர்கள், அசுரர்கள், பூதங்களுக்கு அவரவர் அதிகாரம் உன் கட்டளையால் தான் கிடைக்கிறது.

அதீதாஃ கல்வஸம்க்யாதா ப்ரஹ்மாணோ ஹரயோ பவாஃ அநாகதாஸ்த்வஸம்க்யாதாஸ்த்வதாஜ்ஞாநுவிதாயிநஃ

எண்ணிக்கையற்ற பிரம்மாக்கள், விஷ்ணுக்கள், சிவர்கள் கடந்துவிட்டார்கள்; எண்ணிக்கையற்றவர்கள் இன்னும் வரப்போகிறார்கள்; எல்லோரும் உன் கட்டளையைப் பின்பற்றுகிறார்கள்.

த்வாமநாராத்ய தேவேஶி புருஷார்தசதுஷ்டயம் லப்தும் ந ஶக்யமஸ்மாபிரபி ஸர்வைஃ ஸுரோத்தமைஃ

தேவர்கள் அனைவருக்கும் தேவியான உன்னை வணங்காமல், நாங்களும், உயர்ந்தோர் கூட, மனித வாழ்வின் நான்கு இலக்கையும் பெற முடியாது.

வ்யத்யாஸோ ऽபி பவேத்ஸத்யோ ப்ரஹ்மத்வஸ்தாவரத்வயோஃ ஸுக்ரு'தம் துஷ்க்ரு'தம் சாபி த்வயேவ ஸ்தாபிதம் யதஃ

பிரம்மாவின் நிலைமையும், நிலையான உயிர்களின் நிலையும் உடனே மாற்றமடையலாம்; நல்லதும் கெட்டதும் எல்லாம் நீயே நிர்ணயிக்கிறாய்.

த்வம் ஹி ஸர்வஜகத்பர்துஶ்ஶிவஸ்ய பரமாத்மநஃ அநாதிமத்யநிதநா ஶக்திராத்யா ஸநாதநீ

நீயே எல்லா உலகத்தையும் நடத்தும் சிவபெருமானின் ஆதியற்ற, நடுவற்ற, முடிவற்ற, சனாதன சக்தி.

ஸமஸ்தலோகயாத்ரார்தம் மூர்திமாவிஶ்ய காமபி

உலகம் இயங்குவதற்காக, நீ எந்த ஒரு ரூபத்தையும் எடுத்துக் கொள்கிறாய்.

அதோ துஷ்க்ரு'தகர்மாபி வ்யாக்ரோ ऽயம் த்வதநுக்ரஹாத் ப்ராப்நோது பரமாம் ஸித்திமத்ர கஃ ப்ரதிபந்தகஃ

அதனால், இந்தப் புலி—even though it did evil deeds—உன் அருளால் உயர்ந்த Siddhi-யை அடையலாம்; அதற்கு என்ன தடையாக இருக்கிறது?

இத்யாத்மநஃ பரம் பாவம் ஸ்மாரயித்வாநுரூபதஃ ப்ரஹ்மணாப்யர்திதா கௌரீ தபஸோ ऽபி ந்யவர்தத

இவ்வாறு, தன் உயர்ந்த இயல்பை நினைவுகூர்ந்து, பிரம்மாவின் வேண்டுகோளை ஏற்று, கௌரி தன் தவத்தை நிறுத்தினார்.

ததோ தேவீமநுஜ்ஞாப்ய ப்ரஹ்மண்யந்தர்ஹிதே ஸதி தேவீம் ச மாதரம் த்ரு'ஷ்ட்வா மேநாம் ஹிமவதா ஸஹ

பிறகு, தேவியை அனுமதித்து, பிரம்மா மறைந்ததும், அந்த தேவியும் தன் தாய் மேனாவையும் இமவான் உடனும் பார்த்தாள்.

ப்ரணம்யாஶ்வாஸ்ய பஹுதா பிதரௌ விரஹாஸஹௌ தபஃ ப்ரணயிநோ தேவீ தபோவநமஹீருஹாந்

தன் தந்தைத் தாயார் பிரிவை சகிக்க முடியாமல் துயருற்றிருப்பதை வணங்கி, பலவாறு ஆறுதல் கூறி, தவத்தை நேசிக்கும் அந்த தேவியார் தவமாடும் காட்டுக்குள் சென்றாள்.

விப்ரயோகஶுசேவாக்ரே புஷ்பபாஷ்பம் விமும்சதஃ தத்துச்சாகாஸமாரூடவிஹகோ தீரிதை ருதைஃ

பிரிவின் வலி காரணமாக, மலர்களைப் போல கண்ணீர் சிந்தும் போது, மேலே கிளைகளில் அமர்ந்திருந்த பறவைகள் துயரமான சத்தத்துடன் அழைத்தன.

வ்யாகுலம் பஹுதா தீநம் விலாபமிவ குர்வதஃ ஸகீப்யஃ கதயம்த்யேவம் ஸத்த்வரா பர்த்ரு'தர்ஶநே

பலவிதமாக கலங்கியும், துயரத்தில் வாடியும், கணவரை காணும் ஆவலுடன் தோழிகளிடம் தன் மனதைக் கூறினாள்.

புரஸ்க்ரு'த்ய ச தம் வ்யாக்ரம் ஸ்நேஹாத்புத்ரமிவௌரஸம் தேஹஸ்ய ப்ரபயா சைவ தீபயந்தீ திஶோ தஶ

அந்தப் புலியை தன் பிள்ளையைப் போல அன்புடன் முன்வைத்து, தன் உடலின் ஒளியால் பத்து திசைகளையும் பிரகாசமாக்கினாள்.

ப்ரயயௌ மம்தரம் கௌரீ யத்ர பர்தா மஹேஶ்வரஃ ஸர்வேஷாம் ஜகதாம் தாதா கர்தா பாதா விநாஶக்ரு'த்

கௌரி மந்தரமலைக்கு சென்றாள்; அங்கு அவளது கணவரும், எல்லா உலகங்களையும் படைத்தும் காத்தும் அழிப்பவருமான மகேஸ்வரனும் இருந்தார்.

க்ரு'த்வா கௌரம் வபுர்திவ்யம் தேவீ கிரிவராத்மஜா கதம் ததர்ஶ பர்தாரம் ப்ரவிஷ்டா மந்திதம் ஸதீ

மலைமகளான தேவியார் தெய்வீகமான ஒளிவீசும் உருவம் எடுத்து, அழகாக அலங்கரித்து உள்ளே சென்றாள்; அப்போது சதீ தன் கணவரை எவ்வாறு கண்டாள்?

ப்ரவேஶஸமயே தஸ்யா பவநத்வாரகோசரைஃ கணேஶைஃ கிம் க்ரு'தம் தேவஸ்தாந்த்ரு'ஷ்ட்வா கிந்ததா ऽகரோத்

அவள் உள்ளே செல்லும் நேரத்தில், அரண்மனை வாசலில் இருந்த கணேசர்கள் என்ன செய்தார்கள்? இறைவன் அவர்களை பார்த்தபோது அவர் என்ன செய்தார்?

ப்ரவக்துமம்ஜஸா ऽஶக்யஃ தாத்ரு'ஶஃ பரமோ ரஸஃ யேந ப்ரணயகர்பேண பாவோ பாவவதாம் ஹ்ரு'தஃ

அந்த உயர்ந்த ஆனந்தத்தை நேரடியாக விவரிக்க முடியாது; அன்பில் பிறக்கும் அந்த உணர்ச்சி உணர்வுள்ளவர்களின் மனதை ஆட்கொள்கிறது.

த்வாஸ்தைஸ்ஸஸம்ப்ரமைரேவ தேவோ தேவ்யாகமோத்ஸுகஃ ஶம்கமாநா ப்ரவிஷ்டாந்தஸ்தஞ்ச ஸா ஸமபஶ்யத

வாசலில் இருந்த காவலர்கள், தேவியின் வருகைக்காக ஆவலுடன், கலக்கத்துடன் உள்ளே அனுமதித்தார்கள்; அவள் உள்ளே சென்று அவரை பார்த்தாள்.

தைஸ்தைஃ ப்ரணயபாவைஶ்ச பவநாந்தரவர்திபிஃ கணேந்த்ரைர்வந்திதா வாசா ப்ரணநாம த்ரியம்பகம்

அரண்மனையில் உள்ள கணர்களால் அன்பும் பக்தியும் நிறைந்த வார்த்தைகளால் மரியாதை செய்யப்பட்டு, அவள் திரியம்பகனை வணங்கினாள்.

ப்ரணம்ய நோத்திதா யாவத்தாவத்தாம் பரமேஶ்வரஃ ப்ரக்ரு'ஹ்ய தோர்ப்யாமாஶ்லிஷ்ய பரிதஃ பரயா முதா

வணங்கியவுடன் எழுந்து நிற்கும் முன்பே, பரமேஸ்வரன் இரு கரங்களால் அவளை அணைத்து, பேரின்பத்துடன் சுற்றி வைத்தார்.

ஸ்வாம்கே தர்தும் ப்ரவ்ரு'த்தோ ऽபி ஸா பர்யம்கே ந்யஷீதத பர்யம்கதோ பலாத்தேவீம் ஸோங்கமாரோப்ய ஸுஸ்மிதாம்

அவளைத் தன் மடியில் அமர வைக்க விரும்பினாலும், அவள் படுக்கையிலேயே அமர்ந்தாள்; ஆனால், இறைவன் மெதுவாக அவளை அங்கிருந்து தூக்கி, புன்முறுவலுடன் தன் மடியில் அமர வைத்தார்.

ஸஸ்மிதோ விவ்ரு'தைர்நேத்ரைஸ்தத்வக்த்ரம் ப்ரபிபந்நிவ தயா ஸம்பாஷணாயேஶஃ பூர்வபாஷிதமப்ரவீத்

புன்முறுவலுடன், விரிந்த கண்களால் அவளது முகத்தை ரசிப்பதுபோல் பார்த்து, உரையாட ஆவலுடன் இறைவன் முதலில் பேசத் தொடங்கினார்.

ஸா தஶா ச வ்யதீதா கிம் தவ ஸர்வாம்கஸுந்தரி யஸ்யாமநுநயோபாயஃ கோ ऽபி கோபாந்ந லப்யதே

அந்த காலம் கடந்துவிட்டது, அழகியே; கோபத்தால் எந்தவிதமான சமாதானமும் சாத்தியமில்லாத அந்த நிலை இனி இல்லை.

ஸ்வேச்சயாபி ந காலீதி நாந்யவர்ணவதீதி ச த்வத்ஸ்வபாவாஹ்ரு'தம் சித்தம் ஸுப்ரு சிம்தாவஹம் மம

உன் விருப்பத்தாலும் காலம் நகரவில்லை; நீயும் வேறு நிறம் எடுக்கவில்லை; அழகிய புருவமுள்ளவளே, உன் இயல்பு என் மனதை ஆட்கொண்டு கவலையையும் உண்டாக்கியது.

விஸ்ம்ரு'தஃ பரமோ பாவஃ கதம் ஸ்வேச்சாம்கயோகதஃ ந ஸம்பவந்தி யே தத்ர சித்தகாலுஷ்யஹேதவஃ

நம் இருவரும் விருப்பத்தால் ஒன்றாக இணைந்தபோது, மனக்கலங்கலுக்கான காரணமே இல்லாத நிலையில், அந்த உயர்ந்த உணர்ச்சி எவ்வாறு மறந்துவிட்டது?

ப்ரு'தக்ஜநவதந்யோந்யம் விப்ரியஸ்யாபி காரணம் ஆவயோரபி யத்யஸ்தி நாஸ்த்யேவைதச்சராசரம்

பொதுவான மனிதர்களைப் போல, நம் இருவருக்குள் ஏதேனும் விருப்பமில்லாத காரணம் இருந்தால், அப்படி ஒரு நிலை இந்த உலகிலும், அசைவும் அசைவற்றதிலும் எங்கும் இல்லை.