ஶிவபுராணம்

மய்யர்பிதமநா ஏஷ பஜதே மாமநந்யதீஃ அஸ்ய ஸம்ரக்ஷணாதந்யத்ப்ரியம் மம ந வித்யதே

இதன் மனம் என்னிடம் நிலைத்திருக்கிறது, எனக்கு மட்டுமே பக்தி கொண்டுள்ளது; இதை பாதுகாப்பதைவிட எனக்கு இனிமையானது வேறில்லை.

பவிதவ்யமநேநாதோ மமாந்தஃபுரசாரிணா கணேஶ்வரபதம் சாஸ்மை ப்ரீத்யா தாஸ்யதி ஶம்கரஃ

எனவே, இது என் உள்ளரங்கில் இருப்பதாக இருக்க வேண்டும்; அன்பினால், சங்கரன் இதற்கு கணநாதன் பதவியை வழங்குவார்.

ஏநமக்ரேஸரம் க்ரு'த்வா ஸகீபிர்கந்துமுத்ஸஹே

இதனை முன்னோடியாக வைத்து, என் தோழிகளுடன் நான் செல்ல முடிகிறது.

இத்யுக்தஃ ப்ரஹஸந்ப்ரஹ்மா தேவீம்முக்தாமிவ ஸ்மயந்

இவ்வாறு கேட்டதும், பிரம்மா, அந்த தேவியை ஒரு அறியாத குழந்தையைப் போலப் பார்த்து, சிரித்தார்.

பஶௌ தேவி ம்ரு'காஃ க்ரூராஃ க்வ ச தே ऽநுக்ரஹஃ ஶுபஃ ஆஶீவிஷமுகே ஸாக்ஷாதம்ரு'தம் கிம் நிஷிச்யதே

அம்மையே, காட்டில் உள்ள மிருகங்கள் எல்லாம் கொடூரமானவை; உன் கருணை எங்கே? நஞ்சுள்ள பாம்பின் வாயில் நேராக அமிர்தம் ஊற்றுவாரா?

வ்யாக்ரமாத்ரேண ஸந்நேஷ துஷ்டஃ கோ ऽபி நிஶாசரஃ அநேந பக்ஷிதா காவோ ப்ராஹ்மணாஶ்ச தபோதநாஃ

ஒரு கொடிய இரவுப்புழு, புலியின் துணையோடு, பசுக்களையும் தவம் செய்யும் பிராமணர்களையும் விழுங்கிவிட்டான்.

தர்பயம்ஸ்தாந்யதாகாமம் காமரூபீ சரத்யஸௌ அவஶ்யம் கலு போக்தவ்யம் பலம் பாபஸ்ய கர்மணஃ

அவன் விரும்பும் ரூபத்தில் திரிந்து, அவற்றைத் திருப்திப்படுத்திக்கொள்கிறான்; பாவக்காரியத்தின் பலனை ஒருவன் கண்டிப்பாக அனுபவிக்க வேண்டியதே.

அதஃ கிம் க்ரு'பயா க்ரு'த்யமீத்ரு'ஶேஷு துராத்மஸு அநேந தேவ்யாஃ கிம் க்ரு'த்யம் ப்ரக்ரு'த்யா கலுஷாத்மநா

அப்படியானால், இப்படிப் பொல்லாதவர்களுக்கு கருணை காட்டி என்ன பயன்? இயல்பிலேயே கெட்ட மனம் கொண்டவருக்கு தேவிக்கு என்ன வேலை?

யதுக்தம் பவதா ஸர்வம் தத்யமஸ்த்வயமீத்ரு'ஶஃ ததாபி மாம் ப்ரபந்நோ ऽபூந்ந த்யாஜ்யோ மாமுபாஶ்ரிதஃ

நீ சொன்னதெல்லாம் உண்மைதான்; அவன் அப்படிப்பட்டவன்தான். ஆனாலும், என்னை அடைந்தவனை விட்டுவிடக் கூடாது.

அஸ்ய பக்திமவிஜ்ஞாய ப்ராக்வ்ரு'த்தம் தே நிவேதிதம் பக்திஶ்சேதஸ்ய கிம் பாபைர்ந தே பக்தஃ ப்ரணஶ்யதி

அவனுடைய பக்தியை அறியாமல், அவன் பழைய செயல்களை நீ சொன்னாய்; ஆனால் அவன் உண்மையில் பக்தியுடன் இருந்தால், அவன் பாவங்கள் என்ன செய்யும்? பக்தன் அழிவதில்லை.

புண்யகர்மாபி கிம் குர்யாத்த்வதீயாஜ்ஞாநபேக்ஷயா அஜா ப்ரஜ்ஞா புராணீ ச த்வமேவ பரமேஶ்வரீ

நல்ல காரியங்களைச் செய்தாலும், அது உன் கட்டளையின்படியே நடக்கும்; நீயே பிறப்பில்லாத, பழமையான ஞானமும், உயர்ந்த தேவியும்.

த்வததீநா ஹி ஸர்வேஷாம் பம்தமோக்ஷவ்யவஸ்திதிஃ த்வத்ரு'தே பரமா ஶக்திஃ ஸம்ஸித்திஃ கஸ்ய கர்மணா

எல்லோருக்கும் பந்தமும் விடுதலையும் உன்னால் தான் அமைகிறது; உன்னைத் தவிர வேறெவருடைய செயலால் உயர்ந்த சக்தி அல்லது Siddhi கிடைக்கும்?

த்வமேவ விவிதா ஶக்திஃ பவாநாமத வா ஸ்வயம் அஶக்தஃ கர்மகரணே கர்தா வா கிம் கரிஷ்யதி

நீயே பலவகை சக்தியாக இருக்கிறாய்; உயிர்கள் செயல் புரிந்தாலும் இல்லையென்றாலும், உன்னைத் தவிர செய்பவன் என்ன செய்ய முடியும்?

விஷ்ணோஶ்ச மம சாந்யேஷாம் தேவதாநவரக்ஷஸாம் தத்ததைஶ்வர்யஸம்ப்ராப்த்யை தவைவாஜ்ஞா ஹி காரணம்

விஷ்ணுவுக்கும், எனக்கும், மற்ற தேவர்கள், அசுரர்கள், பூதங்களுக்கு அவரவர் அதிகாரம் உன் கட்டளையால் தான் கிடைக்கிறது.

அதீதாஃ கல்வஸம்க்யாதா ப்ரஹ்மாணோ ஹரயோ பவாஃ அநாகதாஸ்த்வஸம்க்யாதாஸ்த்வதாஜ்ஞாநுவிதாயிநஃ

எண்ணிக்கையற்ற பிரம்மாக்கள், விஷ்ணுக்கள், சிவர்கள் கடந்துவிட்டார்கள்; எண்ணிக்கையற்றவர்கள் இன்னும் வரப்போகிறார்கள்; எல்லோரும் உன் கட்டளையைப் பின்பற்றுகிறார்கள்.

த்வாமநாராத்ய தேவேஶி புருஷார்தசதுஷ்டயம் லப்தும் ந ஶக்யமஸ்மாபிரபி ஸர்வைஃ ஸுரோத்தமைஃ

தேவர்கள் அனைவருக்கும் தேவியான உன்னை வணங்காமல், நாங்களும், உயர்ந்தோர் கூட, மனித வாழ்வின் நான்கு இலக்கையும் பெற முடியாது.

வ்யத்யாஸோ ऽபி பவேத்ஸத்யோ ப்ரஹ்மத்வஸ்தாவரத்வயோஃ ஸுக்ரு'தம் துஷ்க்ரு'தம் சாபி த்வயேவ ஸ்தாபிதம் யதஃ

பிரம்மாவின் நிலைமையும், நிலையான உயிர்களின் நிலையும் உடனே மாற்றமடையலாம்; நல்லதும் கெட்டதும் எல்லாம் நீயே நிர்ணயிக்கிறாய்.

த்வம் ஹி ஸர்வஜகத்பர்துஶ்ஶிவஸ்ய பரமாத்மநஃ அநாதிமத்யநிதநா ஶக்திராத்யா ஸநாதநீ

நீயே எல்லா உலகத்தையும் நடத்தும் சிவபெருமானின் ஆதியற்ற, நடுவற்ற, முடிவற்ற, சனாதன சக்தி.

ஸமஸ்தலோகயாத்ரார்தம் மூர்திமாவிஶ்ய காமபி

உலகம் இயங்குவதற்காக, நீ எந்த ஒரு ரூபத்தையும் எடுத்துக் கொள்கிறாய்.

அதோ துஷ்க்ரு'தகர்மாபி வ்யாக்ரோ ऽயம் த்வதநுக்ரஹாத் ப்ராப்நோது பரமாம் ஸித்திமத்ர கஃ ப்ரதிபந்தகஃ

அதனால், இந்தப் புலி—even though it did evil deeds—உன் அருளால் உயர்ந்த Siddhi-யை அடையலாம்; அதற்கு என்ன தடையாக இருக்கிறது?

இத்யாத்மநஃ பரம் பாவம் ஸ்மாரயித்வாநுரூபதஃ ப்ரஹ்மணாப்யர்திதா கௌரீ தபஸோ ऽபி ந்யவர்தத

இவ்வாறு, தன் உயர்ந்த இயல்பை நினைவுகூர்ந்து, பிரம்மாவின் வேண்டுகோளை ஏற்று, கௌரி தன் தவத்தை நிறுத்தினார்.

ததோ தேவீமநுஜ்ஞாப்ய ப்ரஹ்மண்யந்தர்ஹிதே ஸதி தேவீம் ச மாதரம் த்ரு'ஷ்ட்வா மேநாம் ஹிமவதா ஸஹ

பிறகு, தேவியை அனுமதித்து, பிரம்மா மறைந்ததும், அந்த தேவியும் தன் தாய் மேனாவையும் இமவான் உடனும் பார்த்தாள்.

ப்ரணம்யாஶ்வாஸ்ய பஹுதா பிதரௌ விரஹாஸஹௌ தபஃ ப்ரணயிநோ தேவீ தபோவநமஹீருஹாந்

தன் தந்தைத் தாயார் பிரிவை சகிக்க முடியாமல் துயருற்றிருப்பதை வணங்கி, பலவாறு ஆறுதல் கூறி, தவத்தை நேசிக்கும் அந்த தேவியார் தவமாடும் காட்டுக்குள் சென்றாள்.

விப்ரயோகஶுசேவாக்ரே புஷ்பபாஷ்பம் விமும்சதஃ தத்துச்சாகாஸமாரூடவிஹகோ தீரிதை ருதைஃ

பிரிவின் வலி காரணமாக, மலர்களைப் போல கண்ணீர் சிந்தும் போது, மேலே கிளைகளில் அமர்ந்திருந்த பறவைகள் துயரமான சத்தத்துடன் அழைத்தன.

வ்யாகுலம் பஹுதா தீநம் விலாபமிவ குர்வதஃ ஸகீப்யஃ கதயம்த்யேவம் ஸத்த்வரா பர்த்ரு'தர்ஶநே

பலவிதமாக கலங்கியும், துயரத்தில் வாடியும், கணவரை காணும் ஆவலுடன் தோழிகளிடம் தன் மனதைக் கூறினாள்.

புரஸ்க்ரு'த்ய ச தம் வ்யாக்ரம் ஸ்நேஹாத்புத்ரமிவௌரஸம் தேஹஸ்ய ப்ரபயா சைவ தீபயந்தீ திஶோ தஶ

அந்தப் புலியை தன் பிள்ளையைப் போல அன்புடன் முன்வைத்து, தன் உடலின் ஒளியால் பத்து திசைகளையும் பிரகாசமாக்கினாள்.

ப்ரயயௌ மம்தரம் கௌரீ யத்ர பர்தா மஹேஶ்வரஃ ஸர்வேஷாம் ஜகதாம் தாதா கர்தா பாதா விநாஶக்ரு'த்

கௌரி மந்தரமலைக்கு சென்றாள்; அங்கு அவளது கணவரும், எல்லா உலகங்களையும் படைத்தும் காத்தும் அழிப்பவருமான மகேஸ்வரனும் இருந்தார்.

க்ரு'த்வா கௌரம் வபுர்திவ்யம் தேவீ கிரிவராத்மஜா கதம் ததர்ஶ பர்தாரம் ப்ரவிஷ்டா மந்திதம் ஸதீ

மலைமகளான தேவியார் தெய்வீகமான ஒளிவீசும் உருவம் எடுத்து, அழகாக அலங்கரித்து உள்ளே சென்றாள்; அப்போது சதீ தன் கணவரை எவ்வாறு கண்டாள்?

ப்ரவேஶஸமயே தஸ்யா பவநத்வாரகோசரைஃ கணேஶைஃ கிம் க்ரு'தம் தேவஸ்தாந்த்ரு'ஷ்ட்வா கிந்ததா ऽகரோத்

அவள் உள்ளே செல்லும் நேரத்தில், அரண்மனை வாசலில் இருந்த கணேசர்கள் என்ன செய்தார்கள்? இறைவன் அவர்களை பார்த்தபோது அவர் என்ன செய்தார்?