ஶிவபுராணம்

ஸாமரஃ ப்ரார்திதோ ப்ரஹ்மா யயௌ தேவ்யாஸ்தபோவநம் ஸம்ஸ்மரந்மநஸா தேவதுஃகமோக்ஷம் ஸ்வயத்நதஃ

அப்படி வேண்டிக்கொண்ட தேவர்களுடன் பிரமன், தேவியின் தவமிருக்கும் இடத்திற்குச் சென்றான்; மனதில், தேவர்கள் துயரத்திலிருந்து விடுபட வேண்டும் என்பதையும், அதைத் தானே செய்ய வேண்டும் என்பதையும் நினைத்துக்கொண்டான்.

ததர்ஶ ச ஸுரஶ்ரேஷ்டஃ ஶ்ரேஷ்டே தபஸி நிஷ்டிதாம் ப்ரதிஷ்டாமிவ விஶ்வஸ்ய பவாநீம் பரமேஶ்வரீம்

அங்கு, தேவர்களில் சிறந்த பிரமன், உலகிற்கே ஆதாரமாக விளங்கும் பரமேஸ்வரி பவானியை, உயர்ந்த தவத்தில் நிலைத்திருப்பதைப் பார்த்தான்.

நநாம சாஸ்ய ஜகதோ மாதரம் ஸ்வஸ்ய வை ஹரேஃ ருத்ரஸ்ய ச பிதுர்பார்யாமார்யாமத்ரீஶ்வராத்மஜாம்

அவன், உலகிற்கு தாயானவளுக்கு வணங்கினான்; அவள், தன் சகோதரன் ஹரிக்கும், ருத்ரனுக்கும் மனைவியாகவும், மலைமன்னரின் மகளாகவும், உயர்ந்தவளாகவும் இருந்தாள்.

ப்ரஹ்மாணமாகதம் த்ரு'ஷ்ட்வா தேவீ தேவகணைஃ ஸஹ அர்க்யம் ததர்ஹம் தத்த்வா ऽஸ்மை ஸ்வாகதாத்யைருபாசரத்

பிரமன் வந்ததைப் பார்த்ததும், தேவியும் தேவகணங்களும் சேர்ந்து, அவருக்குத் தக்க மரியாதையுடன் அர்க்யம் அளித்து, வரவேற்பு செய்து மரியாதை செய்தார்கள்.

தாம் ச ப்ரத்யுபசாரோக்திம் புரஸ்க்ரு'த்யாபிநம்த்ய ச பப்ரச்ச தபஸோ ஹேதுமஜாநந்நிவ பத்மஜஃ

அவளுடைய வரவேற்பு வார்த்தைகளுக்கு முறையாகப் பதிலளித்து, புகழ்ந்து, பின்னர், தாமரையிலிருந்து பிறந்த பிரமன், அவள் தவத்தின் நோக்கத்தைத் தெரியாதவன் போலக் கேட்டான்.

தீவ்ரேண தபஸாநேந தேவ்யா கிமிஹ ஸாத்யதே தபஃபலாநாம் ஸர்வேஷாம் த்வததீநா ஹி ஸித்தயஃ

இவ்வளவு கடும் தவம் செய்து, அம்மையே, இங்கு என்ன சாதிக்கப் போகிறீர்கள்? எல்லா தவங்களின் பலனும் உமது விருப்பத்திற்கே உட்பட்டது அல்லவா?

யஶ்சைவ ஜகதாம் பர்தா தமேவ பரமேஶ்வரம் பர்தாரமாத்மநா ப்ராப்ய ப்ராப்தஞ்ச தபஸஃ பலம்

இந்த உலகங்களை எல்லாம் காத்து நடத்தும் பரமேஸ்வரனை, உமது கணவராகப் பெற்றுள்ளீர்கள்; அதுவே தவத்தின் முழு பலன் கிடைத்தது அல்லவா?

அதவா ஸர்வமேவைதத்க்ரீடாவிலஸிதம் தவ இதந்து சித்ரம் தேவஸ்ய விரஹம் ஸஹஸே கதம்

இல்லை என்றால், இதெல்லாம் உமது விளையாட்டாக இருக்கலாம்; ஆனாலும், அம்மையே, தேவனிடமிருந்து பிரிந்திருப்பதை எவ்வாறு தாங்குகிறீர்கள் என்பது ஆச்சரியமாக இருக்கிறது.

ஸர்காதௌ பவதோ தேவாதுத்பத்திஃ ஶ்ரூயதே யதா ததா ப்ரஜாநாம் ப்ரதமஸ்த்வம் மே ப்ரதமஜஃ ஸுதஃ

பிரபஞ்சம் உருவானபோது, நீர் அந்த தேவனிடமிருந்து பிறந்ததாகக் கூறப்படுகிறது; பிறகு, உயிரினங்களில் நீர் எனக்கு முதற்பிறந்த மகனாக இருந்தீர்.

யதா புநஃ ப்ரஜாவ்ரு'த்த்யை லலாடாத்பவதோ பவஃ உத்பந்நோ ऽபூத்ததா த்வம் மே குருஃ ஶ்வஶுரபாவதஃ

பின்னர், உயிர்கள் பெருகும்போது, உமது நெற்றியிலிருந்து பவன் பிறந்தபோது, நீர் எனக்கு குருவாகவும், மருமகனாகவும் ஆனீர்.

யதா பவத்கிரீந்த்ரஸ்தே புத்ரோ மம பிதா ஸ்வயம் ததா பிதாமஹஸ்த்வம் மே ஜாதோ லோகபிதாமஹ

உமக்கு மலைமன்னன் தந்தையாகவும், எனக்கும் தந்தையாகவும் இருந்தபோது, நீர் எனக்கு பிதாமஹனாகவும், உலகிற்கு மூதாதையாகவும் ஆனீர்.

ததீத்ரு'ஶஸ்ய பவதோ லோகயாத்ராவிதாயிநஃ வ்ரு'த்தவந்தஃபுரே பர்தா கதயிஷ்யே கதம் புநஃ

இவ்வாறு, உலகை நடத்தும் நீர், கணவராக வேண்டிய கடமைகளை முன்பே நிறைவேற்றிவிட்டீர்; இனி உமக்கு மீண்டும் கணவர் பற்றி நான் எவ்வாறு கூற முடியும்?

கிமத்ர பஹுநா தேஹே யஶ்சாயம் மம காலிமா த்யக்த்வா ஸத்த்வவிதாநேந கௌரீ பவிதுமுத்ஸஹே

இதில் அதிகம் சொல்ல என்ன இருக்கிறது? இந்த கருப்பு நிறத்தை விட்டுவிட்டால், சத்த்வ குணத்தால் நான் கௌரி ஆக முடியும்.

ஏதாவதா கிமர்தேந தீவ்ரம் தேவி தபஃ க்ரு'தம் ஸ்வேச்சைவ கிமபர்யாப்தா க்ரீடேயம் ஹி தவேத்ரு'ஶீ

இதற்காகத்தானே, அம்மையே, இவ்வளவு கடுமையான தவம் செய்தீர்கள்? உமது சொந்த விருப்பம் போதாததா? இத்தகைய விளையாட்டு உமக்கே உரியது.

க்ரீடா ऽபி ச ஜகந்மாதஸ்தவ லோகஹிதாய வை அதோ மமேஷ்டமநயா பலம் கிமபி ஸாத்யதாம்

உலகிற்கு நல்லது செய்யவே, உலகத்தாயாகிய உமது விளையாட்டும் நடக்கிறது; எனவே, இதனால் எனக்குப் பிடித்த பலன் ஏதேனும் கிடைக்கட்டும்.

நிஶும்பஶும்பநாமாநௌ தைத்யௌ தத்தவரௌ மயா த்ரு'ப்தௌ தேவாந்ப்ரபாதேதே த்வத்தோ லப்தஸ்தயோர்வதஃ

நிஷும்பன், சும்பன் என்ற பெயருடைய இரு அசுரர்கள் என்னிடம் வரம் பெற்றதால் பெருமை கொண்டு தேவர்களைத் துன்புறுத்துகிறார்கள்; அவர்களை அழிப்பது உன்னால் நடைபெற வேண்டும் என்று தீர்மானிக்கப்பட்டுள்ளது.

அலம் விலம்பநேநாத்ர த்வம் க்ஷணேந ஸ்திரா பவ ஶக்திர்விஸ்ரு'ஜ்யமாநா ऽத்ய தயோர்ம்ரு'த்யுர்பவிஷ்யதி

இங்கே இனி தாமதம் வேண்டாம்; நீ ஒரு கணத்தில் உறுதியுடன் நிலைபெறு. இன்று உன் சக்தி வெளிப்படும் போது, அந்த இருவருக்கும் இறப்பு நிகழும்.

ப்ராஹ்மணாப்யர்திதா சைவ தேவீ கிரிவராத்மஜா த்வக்கோஶம் ஸஹஸோத்ஸ்ரு'ஜ்ய கௌரீ ஸா ஸமஜாயத

பிராமணர்கள் வேண்டியபோது, மலைமகளான தேவி தன்னுடைய வெளிப்பட்ட தோலை தைரியமாக விட்டுவிட்டு, கௌரி என உருவெடுத்தாள்.

ஸா த்வக்கோஶாத்மநோத்ஸ்ரு'ஷ்டா கௌஶிகீ நாம நாமதஃ காலீ காலாம்புதப்ரக்யா கந்யகா ஸமபத்யத

அந்த வெளிப்பட்ட தோலிலிருந்து, கவுஷிகி என்ற பெயருடன், மேலும் காளி என்றும், கரிய மேகத்தைப் போல இருண்ட கன்னியாக அவள் தோன்றினாள்.

ஸா து மாயாத்மிகா ஶக்திர்யோகநித்ரா ச வைஷ்ணவீ ஶம்கசக்ரத்ரிஶூலாதிஸாயுதாஷ்டமஹாபுஜா

அவள் மாயை வடிவமான சக்தி, விஷ்ணுவின் யோகநித்ரை என்றும் அழைக்கப்படுகிறாள்; சங்கு, சக்கரம், திரிசூலம் போன்ற ஆயுதங்களுடன், எட்டு வலிமையான கரங்களை உடையவளாக இருந்தாள்.

ஸௌம்யா கோரா ச மிஶ்ரா ச த்ரிநேத்ரா சந்த்ரஶேகரா அஜாதபும்ஸ்பர்ஶரதிரத்ரு'ஷ்யா சாதிஸுந்தரீ

அவள் மென்மையானவளும், பயங்கரமானவளும், இரண்டையும் கலந்த வடிவமும் கொண்டவள்; மூன்று கண்கள் உடையவள், சந்திரனை அலங்கரித்தவள், ஆண்கள் தொடாதவள், வெல்ல முடியாதவள், மிக அழகானவள்.

தத்தா ச ப்ரஹ்மணே தேவ்யா ஶக்திரேஷா ஸநாதநீ நிஶும்பஸ்ய ச ஶும்பஸ்ய நிஹம்த்ரீ தைத்யஸிம்ஹயோஃ

இந்த நித்திய சக்தியை தேவி பிரம்மாவிற்கு அளித்தாள்; நிஷும்பன், சும்பன் என்ற அசுர சிங்கங்களை அழிப்பவளாகவும் அவள் இருந்தாள்.

ப்ரஹ்மணாபி ப்ரஹ்ரு'ஷ்டேந தஸ்யை பரமஶக்தயே ப்ரபலஃ கேஸரீ தத்தோ வாஹநத்வே ஸமாகதஃ

பிரம்மாவும் மகிழ்ச்சியுடன், அந்த உயர்ந்த சக்திக்காக ஒரு வலிமையான சிங்கத்தை வாகனமாக வழங்கினார்.

விந்த்யே ச வஸதிம் தஸ்யாஃ பூஜாமாஸவபூர்வகைஃ மாம்ஸைர்மத்ஸ்யைரபூபைஶ்ச நிர்வர்த்யாஸௌ ஸமாதிஶத்

விந்திய மலைப்பகுதியில் அவளுக்கு வழிபாடு செய்ய, மதுவும், மாம்சமும், மீனும், அப்பமும் படைத்தளிக்க வேண்டும் என்று அவர் கட்டளையிட்டார்.

ஸா சைவ ஸம்மதா ஶக்திர்ப்ரஹ்மணோ விஶ்வகர்மணஃ ப்ரணம்ய மாதரம் கௌரீம் ப்ரஹ்மாணம் சாநுபூர்வஶஃ

அந்த சக்தி, பிரம்மா, விஸ்வகர்மா ஆகியோரால் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டு, முதலில் கௌரி மாதாவிற்கும், பிறகு பிரம்மாவிற்கும் வணங்கி, மரியாதை பெற்றாள்.

ஶக்திபிஶ்சாபி துல்யாபிஃ ஸ்வாத்மஜாபிரநேகஶஃ பரீதா ப்ரயயௌ விந்த்யம் தைத்யேந்த்ரௌ ஹந்துமுத்யதா

தன்னுடன் சமமான பல சக்திகள், தன் மகள்கள் பலரால் சூழப்பட்டு, அசுரர்களை அழிக்க விந்திய மலையை நோக்கி புறப்பட்டாள்.

நிஹதௌ ச தயா தத்ர ஸமரே தைத்யபும்கவௌ தத்பாணைஃ காமபாணைஶ்ச ச்சிந்நபிந்நாம்கமாநஸௌ

அங்கு நடந்த போரில், அந்த முன்னணி அசுரர்கள் அவளால் வீழ்த்தப்பட்டார்கள்; அவளது அம்புகளாலும், காமனின் அம்புகளாலும், அவர்களின் உடலும் மனமும் சிதைந்தது.

தத்யுத்தவிஸ்தரஶ்சாத்ர ந க்ரு'தோ ऽந்யத்ர வர்ணநாத் ஊஹநீயம் பரஸ்மாச்ச ப்ரஸ்துதம் வர்ணயாமி வஃ

அந்தப் போரின் முழு விவரம் இங்கு கூறப்படவில்லை; அதை வேறு இடத்தில் அறியலாம். ஆனால் இப்போது உங்களுக்கு தேவையானதை நான் சொல்கிறேன்.

உத்பாத்ய கௌஶிகீம் கௌரீ ப்ரஹ்மணே ப்ரதிபாத்ய தாம் தஸ்ய ப்ரத்யுபகாராய பிதாமஹமதாப்ரவீத்

கவுஷிகியை உருவாக்கி, கௌரி அவளை பிரம்மாவிடம் ஒப்படைத்தாள்; அதற்குப் பதிலாக, பிதாமகன் பேசத் தொடங்கினார்.