ஶிவபுராணம்

ததஃ ப்ரதக்ஷிணீக்ரு'த்ய பதிமம்பா பதிவ்ரதா நியம்ய ச வியோகார்திம் ஜகாம ஹிமவத்கிரிம்

பின்னர் அந்த நல்ல மனைவி, கணவனைச் சுற்றி வணங்கி, பிரிவின் துயரை அடக்கிக்கொண்டு, இமயமலையை நோக்கி சென்றாள்.

தபஃக்ரு'தவதீ பூர்வம் தேஶே யஸ்மிந்ஸகீஜநைஃ தமேவ தேஶமவ்ரு'நோத்தபஸே ப்ரணயாத்புநஃ

முன்பு தோழிகளுடன் தவம் செய்த அதே இடத்தை மீண்டும், அன்பால், தவம் செய்யத் தேர்ந்தெடுத்தாள்.

ததஃ ஸ்வபிதரம் த்ரு'ஷ்ட்வா மாதரம் ச தயோர்க்ரு'ஹே ப்ரணம்ய வ்ரு'த்தம் விஜ்ஞாப்ய தாப்யாம் சாநுமதா ஸதீ

அங்கே தந்தையையும் தாயையும் பார்த்து, அவர்களது வீட்டில் வணங்கி, நடந்ததைச் சொல்லி, அவர்களது அனுமதியுடன் சதி—

புநஸ்தபோவநம் கத்வா பூஷணாநி விஸ்ரு'ஜ்ய ச ஸ்நாத்வா தபஸ்விநோ வேஷம் க்ரு'த்வா பரமபாவநம்

மீண்டும் தவவனத்திற்குச் சென்று, ஆபரணங்களை எல்லாம் கழற்றி, குளித்து, மிகத் தூய தவசுவடியில் உடை அணிந்தாள்.

ஸம்கல்ப்ய ச மஹாதீவ்ரம் தபஃ பரமதுஶ்சரம் ஸதா மநஸி ஸந்தாய பர்துஶ்சரணபம்கஜம்

மிகவும் கடினமான தவம் செய்ய வேண்டும் என்று உறுதி செய்து, எப்போதும் மனதில் கணவரின் தாமரைக் கால்களை நினைத்தாள்.

தமேவ க்ஷணிகே லிம்கே த்யாத்வா பாஹ்யவிதாநதஃ த்ரிஸந்த்யமப்யர்சயந்தீ வந்யைஃ புஷ்பைஃ பலாதிபிஃ

அந்தக் குறும்பட லிங்கத்தை வெளிப்படையான முறையில் தியானித்து, தினமும் மூன்று வேளைகளிலும் காட்டுப் பூக்கள், பழங்கள் முதலியவற்றால் வழிபட்டாள்.

ஸ ஏவ ப்ரஹ்மணோ மூர்திமாஸ்தாய தபஸஃ பலம் ப்ரதாஸ்யதி மமேத்யேவம் நித்யம் க்ரு'த்வா ऽகரோத்தபஃ

இவரே பிரம்மாவின் உருவம் எடுத்து எனது தவத்தின் பலனை அளிப்பார் என்று எப்போதும் எண்ணி, தவம் செய்தாள்.

ததா தபஶ்சரந்தீம் தாம் காலே பஹுதிதே கதே த்ரு'ஷ்டஃ கஶ்சிந்மஹாவ்யாக்ரோ துஷ்டபாவாதுபாகமத்

அப்படி அவள் தவம் செய்து கொண்டிருக்க, பல நாட்கள் கழிந்தபின், ஒரு பெரிய புலி, தீய எண்ணத்துடன் அவளருகில் வந்தது.

ததைவோபகதஸ்யாபி தஸ்யாதீவதுராத்மநஃ காத்ரம் சித்ரார்பிதமிவ ஸ்தப்தம் தஸ்யாஸ்ஸகாஶதஃ

அந்த மிகக் கொடிய புலி அவளருகில் வந்ததும், அதன் உடல் ஓவியம்போல் உறைந்து போனது.

தம் த்ரு'ஷ்ட்வாபி ததா வ்யாக்ரம் துஷ்டபாவாதுபாகதம் ந ப்ரு'தக்ஜநவத்தேவீ ஸ்வபாவேந விவிச்யதே

அந்த புலி தீய எண்ணத்துடன் வந்ததைக் கண்டும், தேவியைப் போல அவள் இயல்பாகவே, மற்றவர்களைப் போல் வேறுபாடு பார்க்கவில்லை.

ஸ து விஷ்டப்தஸர்வாம்கோ புபுக்ஷாபரிபீடிதஃ மமாமிஷம் ததோ நாந்யதிதி மத்வா நிரந்தரம்

ஆனால் அந்த புலி, முழு உடலும் ஊனமடைந்து, பசிக்காக மிகவும் வாடி, 'இதுவே எனக்கு இறைச்சி, வேறு எதுவும் இல்லை' என்று எண்ணி அங்கேயே இருந்தது.

நிரீக்ஷ்யமாணஃ ஸததம் தேவீமேவ ததா ऽநிஶம் அதிஷ்டதக்ரதஸ்தஸ்யா உபாஸநமிவாசரத்

அந்த புலி எப்போதும் தேவியைப் பார்த்துக்கொண்டே, பகலும் இரவும் அவளருகில் நின்று, அவளை வழிபடுவது போல நடந்தது.

தேவ்யாஶ்ச ஹ்ரு'தயே நித்யம் மமைவாயமுபாஸகஃ த்ராதா ச துஷ்டஸத்த்வேப்ய இதி ப்ரவவ்ரு'தே க்ரு'பா

அந்த தேவியின் உள்ளத்தில் கருணை எழுந்தது: 'இவன் எப்போதும் எனது பக்தன்; நான் அவனை தீய உயிர்களிலிருந்து காப்பாற்றுவேன்' என்று எண்ணினாள்.

தஸ்யா ஏவ க்ரு'பா யோகாத்ஸத்யோநஷ்டமலத்ரயஃ பபூவ ஸஹஸா வ்யாக்ரோ தேவீம் ச புபுதே ததா

அவளது கருணையின் சக்தியால், அந்த புலியின் மூன்று வகை மாசும் உடனே நீங்கின; பின்பு புலி தேவியை உணர்ந்தது.

ந்யவர்தத புபுக்ஷா ச தஸ்யாம்கஸ்தம்பநம் ததா தௌராத்ம்யம் ஜந்மஸித்தம் ச த்ரு'ப்திஶ்ச ஸமஜாயத

அவனுக்கு பசி தீர்ந்தது, உடல் உறைப்பு போய்விட்டது, பிறவியிலிருந்து வந்த தீமை நீங்கியது, மனதில் திருப்தி ஏற்பட்டது.

ததா பரமபாவேந ஜ்ஞாத்வா கார்தார்த்யமாத்மநஃ ஸத்யோபாஸக ஏவைஷ ஸிஷேவே பரமேஶ்வரீம்

அப்போது, மிக உயர்ந்த உணர்வுடன் தன் குறிக்கோள் நிறைவேறியதை அறிந்து, உடனே உண்மையான பக்தனாகி, பரமேஸ்வரியை சேவித்தான்.

துஷ்டாநாமபி ஸத்த்வாநாம் ததாந்யேஷாந்துராத்மநாம் ஸ ஏவ த்ராவகோ பூத்வா விசசார தபோவநே

அவன் பிற தீய உயிர்களிடையிலும் தீமை நீக்கும் ஒருவனாகி, அந்த தவவனத்தில் சுற்றித் திரிந்தான்.

தபஶ்ச வவ்ரு'தே தேவ்யாஸ்தீவ்ரம் தீவ்ரதராத்மகம் தேவாஶ்ச தைத்யநிர்பந்தாத்ப்ரஹ்மாணம் ஶரணம் கதாஃ

அம்மையின் தவம் மிகுந்து, இன்னும் அதிகமான தீவிரத்துடன் வளர்ந்தது. அந்நேரம், அசுரர்களின் அடங்காத தொல்லையால் தேவர்கள் பிரமனை அடைவதற்காக ஓடி வந்தார்கள்.

சக்ருர்நிவேதநம் தேவாஃ ஸ்வதுஃகஸ்யாரிபீடநாத் யதா ச தததுஃ ஶும்பநிஶும்பௌ வரஸம்மதாத்

பகைவரால் துன்புறும் தேவர்கள் தங்களுடைய துயரத்தை பிரமனிடம் தெரிவித்தார்கள்; மேலும், சும்பன், நிசும்பன் ஆகியோர் எவ்வாறு விருப்பம் பெற்றுப் பரிசு பெற்றார்கள் என்பதைச் சொன்னார்கள்.

ஸோ ऽபி ஶ்ருத்வா விதிர்துஃகம் ஸுராணாம் க்ரு'பயாந்விதஃ ஆஸீத்தைத்யவதாயைவ ஸ்ம்ரு'த்வா ஹேத்வாஶ்ரயாம் கதாம்

பிரமன் அந்த தேவர்களின் துயரத்தை கேட்டதும், கருணையால் மனம் கனிந்தான்; அப்போது, அசுரர்களை அழிப்பதற்காக நடந்த காரணத்தையும், அதன் அடிப்படையையும் நினைவுகூர்ந்தான்.

ஸாமரஃ ப்ரார்திதோ ப்ரஹ்மா யயௌ தேவ்யாஸ்தபோவநம் ஸம்ஸ்மரந்மநஸா தேவதுஃகமோக்ஷம் ஸ்வயத்நதஃ

அப்படி வேண்டிக்கொண்ட தேவர்களுடன் பிரமன், தேவியின் தவமிருக்கும் இடத்திற்குச் சென்றான்; மனதில், தேவர்கள் துயரத்திலிருந்து விடுபட வேண்டும் என்பதையும், அதைத் தானே செய்ய வேண்டும் என்பதையும் நினைத்துக்கொண்டான்.

ததர்ஶ ச ஸுரஶ்ரேஷ்டஃ ஶ்ரேஷ்டே தபஸி நிஷ்டிதாம் ப்ரதிஷ்டாமிவ விஶ்வஸ்ய பவாநீம் பரமேஶ்வரீம்

அங்கு, தேவர்களில் சிறந்த பிரமன், உலகிற்கே ஆதாரமாக விளங்கும் பரமேஸ்வரி பவானியை, உயர்ந்த தவத்தில் நிலைத்திருப்பதைப் பார்த்தான்.

நநாம சாஸ்ய ஜகதோ மாதரம் ஸ்வஸ்ய வை ஹரேஃ ருத்ரஸ்ய ச பிதுர்பார்யாமார்யாமத்ரீஶ்வராத்மஜாம்

அவன், உலகிற்கு தாயானவளுக்கு வணங்கினான்; அவள், தன் சகோதரன் ஹரிக்கும், ருத்ரனுக்கும் மனைவியாகவும், மலைமன்னரின் மகளாகவும், உயர்ந்தவளாகவும் இருந்தாள்.

ப்ரஹ்மாணமாகதம் த்ரு'ஷ்ட்வா தேவீ தேவகணைஃ ஸஹ அர்க்யம் ததர்ஹம் தத்த்வா ऽஸ்மை ஸ்வாகதாத்யைருபாசரத்

பிரமன் வந்ததைப் பார்த்ததும், தேவியும் தேவகணங்களும் சேர்ந்து, அவருக்குத் தக்க மரியாதையுடன் அர்க்யம் அளித்து, வரவேற்பு செய்து மரியாதை செய்தார்கள்.

தாம் ச ப்ரத்யுபசாரோக்திம் புரஸ்க்ரு'த்யாபிநம்த்ய ச பப்ரச்ச தபஸோ ஹேதுமஜாநந்நிவ பத்மஜஃ

அவளுடைய வரவேற்பு வார்த்தைகளுக்கு முறையாகப் பதிலளித்து, புகழ்ந்து, பின்னர், தாமரையிலிருந்து பிறந்த பிரமன், அவள் தவத்தின் நோக்கத்தைத் தெரியாதவன் போலக் கேட்டான்.

தீவ்ரேண தபஸாநேந தேவ்யா கிமிஹ ஸாத்யதே தபஃபலாநாம் ஸர்வேஷாம் த்வததீநா ஹி ஸித்தயஃ

இவ்வளவு கடும் தவம் செய்து, அம்மையே, இங்கு என்ன சாதிக்கப் போகிறீர்கள்? எல்லா தவங்களின் பலனும் உமது விருப்பத்திற்கே உட்பட்டது அல்லவா?

யஶ்சைவ ஜகதாம் பர்தா தமேவ பரமேஶ்வரம் பர்தாரமாத்மநா ப்ராப்ய ப்ராப்தஞ்ச தபஸஃ பலம்

இந்த உலகங்களை எல்லாம் காத்து நடத்தும் பரமேஸ்வரனை, உமது கணவராகப் பெற்றுள்ளீர்கள்; அதுவே தவத்தின் முழு பலன் கிடைத்தது அல்லவா?

அதவா ஸர்வமேவைதத்க்ரீடாவிலஸிதம் தவ இதந்து சித்ரம் தேவஸ்ய விரஹம் ஸஹஸே கதம்

இல்லை என்றால், இதெல்லாம் உமது விளையாட்டாக இருக்கலாம்; ஆனாலும், அம்மையே, தேவனிடமிருந்து பிரிந்திருப்பதை எவ்வாறு தாங்குகிறீர்கள் என்பது ஆச்சரியமாக இருக்கிறது.

ஸர்காதௌ பவதோ தேவாதுத்பத்திஃ ஶ்ரூயதே யதா ததா ப்ரஜாநாம் ப்ரதமஸ்த்வம் மே ப்ரதமஜஃ ஸுதஃ

பிரபஞ்சம் உருவானபோது, நீர் அந்த தேவனிடமிருந்து பிறந்ததாகக் கூறப்படுகிறது; பிறகு, உயிரினங்களில் நீர் எனக்கு முதற்பிறந்த மகனாக இருந்தீர்.