ஶிவபுராணம்

ப்ராணாநப்யப்ரியா பர்துர்நாரீ யா ந பரித்யஜேத் குலாம்கநா ஶுபா ஸத்பிஃ குத்ஸிதைவ ஹி கம்யதே

தன் கணவருக்காக உயிரையும் தியாகம் செய்யாத நல்ல குடும்பப் பெண், நல்லவளாக இருந்தாலும், அறிவாளிகள் அவளை இகழ்வதாகவே கருதுவார்கள்.

பூயஸீ ச தவாப்ரீதிரகௌரமிதி மே வபுஃ க்ரீடோக்திரபி காலீதி கடதே கதமந்யதா

நீ என்மேல் கொண்டுள்ள விருப்பமின்மை மிக அதிகம்; அதற்குக் காரணம் என் கருப்பு உருவம் தான். நீ சொன்ன விளையாட்டு வார்த்தையும் இப்போதைக்கு பொருத்தமாக இருக்கிறது; வேறுவிதமாக எப்படி இருக்க முடியும்?

ஸத்பிர்விகர்ஹிதம் தஸ்மாத்தவ கார்ஷ்ண்யமஸம்மதம் அநுத்ஸ்ரு'ஜ்ய தபோயோகாத்ஸ்தாதுமேவேஹ நோத்ஸஹே

அதனால், உன் கருப்பு நிறம் நல்லவர்களால் ஏற்கப்படவில்லை, விரும்பப்படுவதுமில்லை; தவம் செய்யும் வழியை விட்டுவிட்டு இங்கே இருக்க எனக்கு முடியாது.

ஸ யத்யேவம்விததாபஸ்தே தபஸா கிம் ப்ரயோஜநம் மமேச்சயா ஸ்வேச்சயா வா வர்ணாந்தரவதீ பவ

உன் தவம் இப்படிப்பட்டது என்றால், அத்தகைய தவம் செய்து என்ன பயன்? என் விருப்பத்தாலும், உன் விருப்பத்தாலும், வேறு ஒரு நிறத்தை அடை.

நேச்சாமி பவதோ வர்ணம் ஸ்வயம் வா கர்துமந்யதா ப்ரஹ்மாணம் தபஸாராத்ய க்ஷிப்ரம் கௌரீ பவாம்யஹம்

உன் நிறத்தை நான் மாற்ற விரும்பவில்லை; வேறு விதமாகவும் செய்யமாட்டேன். பிரம்மாவை தவத்தால் வழிபட்டு, விரைவில் நான் கௌரி ஆகுவேன்.

மத்ப்ரஸாதாத்புரா ப்ரஹ்மா ப்ரஹ்மத்வம் ப்ராப்தவாந்புரா தமாஹூய மஹாதேவி தபஸா கிம் கரிஷ்யஸி

என் அருளால் பிரம்மா முன்பு பிரம்மா பதவியை அடைந்தான்; அப்படியிருக்க, மகாதேவி, நீ தவம் செய்து என்ன சாதிப்பாய்?

த்வத்தோ லப்தபதா ஏவ ஸர்வே ப்ரஹ்மாதயஃ ஸுராஃ ததாப்யாராத்ய தபஸா ப்ரஹ்மாணம் த்வந்நியோகதஃ

பிரம்மா முதலான எல்லா தேவர்களும் உன்னிடமிருந்து தங்கள் பதவியை பெற்றார்கள்; இருந்தாலும், உன் கட்டளையால் பிரம்மா தவம் செய்து உன்னை வழிபட்டான்.

புரா கில ஸதீ நாம்நா தக்ஷஸ்ய துஹிதா ऽபவம் ஜகதாம் பதிமேவம் த்வாம் பதிம் ப்ராப்தவதீ ததா

முன்பு நான் சதி என்ற பெயரில் தக்ஷனுடைய மகளாக பிறந்து, இப்படியே உலகின் ஆண்டவனை உன் கணவனாக பெற்றேன்.

ஏவமத்யாபி தபஸா தோஷயித்வா த்விஜம் விதிம் கௌரீ பவிதுமிச்சாமி கோ தோஷஃ கத்யதாமிஹ

அதேபோல், இப்போது நான் பிரம்மாவை தவத்தால் மகிழ்வித்து, கௌரி ஆக விரும்புகிறேன்; இதில் என்ன குறை? இங்கே சொல்லுங்கள்.

ஏவமுக்தோ மஹாதேவ்யா வாமதேவஃ ஸ்மயந்நிவ ந தாம் நிர்பம்தயாமாஸ தேவகார்யசிகீர்ஷயா

பெரிய தேவியை இப்படிச் சொன்னதும், வாமதேவன் சிரிப்பது போல் இருந்தான்; தேவர்களின் காரியம் நிறைவேற வேண்டும் என்பதற்காக அவளைத் தடுக்கவில்லை.

ததஃ ப்ரதக்ஷிணீக்ரு'த்ய பதிமம்பா பதிவ்ரதா நியம்ய ச வியோகார்திம் ஜகாம ஹிமவத்கிரிம்

பின்னர் அந்த நல்ல மனைவி, கணவனைச் சுற்றி வணங்கி, பிரிவின் துயரை அடக்கிக்கொண்டு, இமயமலையை நோக்கி சென்றாள்.

தபஃக்ரு'தவதீ பூர்வம் தேஶே யஸ்மிந்ஸகீஜநைஃ தமேவ தேஶமவ்ரு'நோத்தபஸே ப்ரணயாத்புநஃ

முன்பு தோழிகளுடன் தவம் செய்த அதே இடத்தை மீண்டும், அன்பால், தவம் செய்யத் தேர்ந்தெடுத்தாள்.

ததஃ ஸ்வபிதரம் த்ரு'ஷ்ட்வா மாதரம் ச தயோர்க்ரு'ஹே ப்ரணம்ய வ்ரு'த்தம் விஜ்ஞாப்ய தாப்யாம் சாநுமதா ஸதீ

அங்கே தந்தையையும் தாயையும் பார்த்து, அவர்களது வீட்டில் வணங்கி, நடந்ததைச் சொல்லி, அவர்களது அனுமதியுடன் சதி—

புநஸ்தபோவநம் கத்வா பூஷணாநி விஸ்ரு'ஜ்ய ச ஸ்நாத்வா தபஸ்விநோ வேஷம் க்ரு'த்வா பரமபாவநம்

மீண்டும் தவவனத்திற்குச் சென்று, ஆபரணங்களை எல்லாம் கழற்றி, குளித்து, மிகத் தூய தவசுவடியில் உடை அணிந்தாள்.

ஸம்கல்ப்ய ச மஹாதீவ்ரம் தபஃ பரமதுஶ்சரம் ஸதா மநஸி ஸந்தாய பர்துஶ்சரணபம்கஜம்

மிகவும் கடினமான தவம் செய்ய வேண்டும் என்று உறுதி செய்து, எப்போதும் மனதில் கணவரின் தாமரைக் கால்களை நினைத்தாள்.

தமேவ க்ஷணிகே லிம்கே த்யாத்வா பாஹ்யவிதாநதஃ த்ரிஸந்த்யமப்யர்சயந்தீ வந்யைஃ புஷ்பைஃ பலாதிபிஃ

அந்தக் குறும்பட லிங்கத்தை வெளிப்படையான முறையில் தியானித்து, தினமும் மூன்று வேளைகளிலும் காட்டுப் பூக்கள், பழங்கள் முதலியவற்றால் வழிபட்டாள்.

ஸ ஏவ ப்ரஹ்மணோ மூர்திமாஸ்தாய தபஸஃ பலம் ப்ரதாஸ்யதி மமேத்யேவம் நித்யம் க்ரு'த்வா ऽகரோத்தபஃ

இவரே பிரம்மாவின் உருவம் எடுத்து எனது தவத்தின் பலனை அளிப்பார் என்று எப்போதும் எண்ணி, தவம் செய்தாள்.

ததா தபஶ்சரந்தீம் தாம் காலே பஹுதிதே கதே த்ரு'ஷ்டஃ கஶ்சிந்மஹாவ்யாக்ரோ துஷ்டபாவாதுபாகமத்

அப்படி அவள் தவம் செய்து கொண்டிருக்க, பல நாட்கள் கழிந்தபின், ஒரு பெரிய புலி, தீய எண்ணத்துடன் அவளருகில் வந்தது.

ததைவோபகதஸ்யாபி தஸ்யாதீவதுராத்மநஃ காத்ரம் சித்ரார்பிதமிவ ஸ்தப்தம் தஸ்யாஸ்ஸகாஶதஃ

அந்த மிகக் கொடிய புலி அவளருகில் வந்ததும், அதன் உடல் ஓவியம்போல் உறைந்து போனது.

தம் த்ரு'ஷ்ட்வாபி ததா வ்யாக்ரம் துஷ்டபாவாதுபாகதம் ந ப்ரு'தக்ஜநவத்தேவீ ஸ்வபாவேந விவிச்யதே

அந்த புலி தீய எண்ணத்துடன் வந்ததைக் கண்டும், தேவியைப் போல அவள் இயல்பாகவே, மற்றவர்களைப் போல் வேறுபாடு பார்க்கவில்லை.

ஸ து விஷ்டப்தஸர்வாம்கோ புபுக்ஷாபரிபீடிதஃ மமாமிஷம் ததோ நாந்யதிதி மத்வா நிரந்தரம்

ஆனால் அந்த புலி, முழு உடலும் ஊனமடைந்து, பசிக்காக மிகவும் வாடி, 'இதுவே எனக்கு இறைச்சி, வேறு எதுவும் இல்லை' என்று எண்ணி அங்கேயே இருந்தது.

நிரீக்ஷ்யமாணஃ ஸததம் தேவீமேவ ததா ऽநிஶம் அதிஷ்டதக்ரதஸ்தஸ்யா உபாஸநமிவாசரத்

அந்த புலி எப்போதும் தேவியைப் பார்த்துக்கொண்டே, பகலும் இரவும் அவளருகில் நின்று, அவளை வழிபடுவது போல நடந்தது.

தேவ்யாஶ்ச ஹ்ரு'தயே நித்யம் மமைவாயமுபாஸகஃ த்ராதா ச துஷ்டஸத்த்வேப்ய இதி ப்ரவவ்ரு'தே க்ரு'பா

அந்த தேவியின் உள்ளத்தில் கருணை எழுந்தது: 'இவன் எப்போதும் எனது பக்தன்; நான் அவனை தீய உயிர்களிலிருந்து காப்பாற்றுவேன்' என்று எண்ணினாள்.

தஸ்யா ஏவ க்ரு'பா யோகாத்ஸத்யோநஷ்டமலத்ரயஃ பபூவ ஸஹஸா வ்யாக்ரோ தேவீம் ச புபுதே ததா

அவளது கருணையின் சக்தியால், அந்த புலியின் மூன்று வகை மாசும் உடனே நீங்கின; பின்பு புலி தேவியை உணர்ந்தது.

ந்யவர்தத புபுக்ஷா ச தஸ்யாம்கஸ்தம்பநம் ததா தௌராத்ம்யம் ஜந்மஸித்தம் ச த்ரு'ப்திஶ்ச ஸமஜாயத

அவனுக்கு பசி தீர்ந்தது, உடல் உறைப்பு போய்விட்டது, பிறவியிலிருந்து வந்த தீமை நீங்கியது, மனதில் திருப்தி ஏற்பட்டது.

ததா பரமபாவேந ஜ்ஞாத்வா கார்தார்த்யமாத்மநஃ ஸத்யோபாஸக ஏவைஷ ஸிஷேவே பரமேஶ்வரீம்

அப்போது, மிக உயர்ந்த உணர்வுடன் தன் குறிக்கோள் நிறைவேறியதை அறிந்து, உடனே உண்மையான பக்தனாகி, பரமேஸ்வரியை சேவித்தான்.

துஷ்டாநாமபி ஸத்த்வாநாம் ததாந்யேஷாந்துராத்மநாம் ஸ ஏவ த்ராவகோ பூத்வா விசசார தபோவநே

அவன் பிற தீய உயிர்களிடையிலும் தீமை நீக்கும் ஒருவனாகி, அந்த தவவனத்தில் சுற்றித் திரிந்தான்.

தபஶ்ச வவ்ரு'தே தேவ்யாஸ்தீவ்ரம் தீவ்ரதராத்மகம் தேவாஶ்ச தைத்யநிர்பந்தாத்ப்ரஹ்மாணம் ஶரணம் கதாஃ

அம்மையின் தவம் மிகுந்து, இன்னும் அதிகமான தீவிரத்துடன் வளர்ந்தது. அந்நேரம், அசுரர்களின் அடங்காத தொல்லையால் தேவர்கள் பிரமனை அடைவதற்காக ஓடி வந்தார்கள்.

சக்ருர்நிவேதநம் தேவாஃ ஸ்வதுஃகஸ்யாரிபீடநாத் யதா ச தததுஃ ஶும்பநிஶும்பௌ வரஸம்மதாத்

பகைவரால் துன்புறும் தேவர்கள் தங்களுடைய துயரத்தை பிரமனிடம் தெரிவித்தார்கள்; மேலும், சும்பன், நிசும்பன் ஆகியோர் எவ்வாறு விருப்பம் பெற்றுப் பரிசு பெற்றார்கள் என்பதைச் சொன்னார்கள்.