ஶிவபுராணம்

க்ரஸந்நிவ ஜகத்ஸர்வம் பிபந்நிவ பயோநிதிம் வமந்நிவ தமோந்தஸ்தம் மாத்யந்நிவ கமம்புதைஃ

அந்த மலை, உலகத்தை முழுவதும் விழுங்கும் போல், கடலை குடிக்கும் போல், உள்ளிருக்கும் இருளை வெளியே விடும் போல், வானில் மேகங்களுடன் மகிழும் போல் இருக்கிறது.

நிவாஸ பூமயஸ்தாஸ்தா தர்பணப்ரதிமோதராஃ திரஸ்க்ரு'தாதபாஸ்ஸ்நிக்தாஶ்ரமச்சாயாமஹீருஹாஃ

அந்த மலையின் வாசஸ்தலங்கள், கண்ணாடிபோல் பிரகாசமுள்ள வயிறுகளுடன், அடர்ந்த மரங்களால் சூரிய ஒளி மறைக்கப்பட்டு, ஆசிரமங்களின் நிழலில் குளிர்ச்சி பெறுகின்றன.

ஸரித்ஸரஸ்தடாகாதிஸம்பர்கஶிஶிராநிலாஃ தத்ர தத்ர நிஷண்ணாப்யாம் ஶிவாப்யாம் ஸபலீக்ரு'தாஃ

அங்கு, ஆறுகள், ஏரிகள், குளங்கள் ஆகியவற்றால் குளிர்ந்த காற்று, சிவபர்வதி இருவரும் அமர்ந்த இடங்களில், புனிதமானதாகிறது.

தமிமம் ஸர்வதஃ ஶ்ரேஷ்டம் ஸ்ம்ரு'த்வா ஸாம்பஸ்த்ரியம்பகஃ ரைப்யாஶ்ரமஸமீபஸ்தஶ்சாந்தர்தாநம் கதோ யயௌ

அனைத்து விதங்களிலும் சிறந்தவராக அவரை நினைத்து, சாம்பும் மூன்றுகண்ணாளும் ரைப்யரின் தவமடையில் அருகில் இருந்தவர், திடீரென மறைந்து சென்றார்.

தத்ரோத்யாநமநுப்ராப்ய தேவ்யா ஸஹ மஹேஶ்வரஃ ரராம ரமணீயாஸு தேவ்யாந்தஃபுரபூமிஷு

பின்னர், அந்த தோட்டத்துக்கு வந்து, தேவியுடன் மகேஸ்வரன், அவளது அந்தப்புரத்தின் அழகான இடங்களில் மகிழ்ந்தார்.

ததா கதேஷு காலேஷு ப்ரவ்ரு'த்தாஸு ப்ரஜாஸு ச தைத்யௌ ஶும்பநிஶும்பாக்யௌ ப்ராதரௌ ஸம்பபூவதுஃ

காலம் கடந்தபோது, மக்கள் பெருகியபோது, சும்பன், நிசும்பன் என்ற பெயருடைய இரு அசுர சகோதரர்கள் பிறந்தார்கள்.

தாப்யாம் தபோ பலாத்தத்தம் ப்ரஹ்மணா பரமேஷ்டிநா அவத்யத்வம் ஜகத்யஸ்மிந்புருஷைரகிலைரபி

அவர்கள் கடும் தவத்தால், பரமபதியான பிரம்மா, உலகில் உள்ள எல்லா மனிதர்களாலும் அவர்களை வெல்ல முடியாத பாதுகாப்பை வழங்கினார்.

அயோநிஜா து யா கந்யா ஹ்யம்பிகாம்ஶஸமுத்பவா அஜாதபும்ஸ்பர்ஶரதிரவிலம்க்யபராக்ரமா

கருவில் பிறக்காத, அம்பிகையின் ஒரு பகுதியிலிருந்து தோன்றிய, எந்த ஆணாலும் தொடப்படாத, வெல்ல முடியாத வீரத்துடன் கூடிய அந்த கன்னி—

தயா து நௌ வதஃ ஸம்க்யே தஸ்யாம் காமாபிபூதயோஃ இதி சாப்யர்திதோ ப்ரஹ்மா தாப்யாம்ப்ராஹ ததாஸ்த்விதி

அவளால் மட்டும், அவளுக்காக ஆசைபட்டபோது யுத்தத்தில் எங்கள் மரணம் நிகழ வேண்டும் என்று அவர்கள் பிரம்மாவிடம் வேண்ட, அவர் 'அப்படியே ஆகட்டும்' என்றார்.

ததஃ ப்ரப்ரு'தி ஶக்ராதீந்விஜித்ய ஸமரே ஸுராந் நிஃஸ்வாத்யாயவஷட்காரம் ஜகச்சக்ரதுரக்ரமாத்

அதன் பிறகு, இന്ദ്രன் மற்றும் மற்ற தேவர்களை யுத்தத்தில் வென்று, வலிமையால் வேதபாராயணம், யாகம் ஆகியவற்றை நிறுத்தி, உலகை கைப்பற்றினார்கள்.

தயோர்வதாய தேவேஶம் ப்ரஹ்மாப்யர்திதவாந்புநஃ விநிம்த்யாபி ரஹஸ்யம் வாம் க்ரோதயித்வா யதா ததா

அவர்களை அழிப்பதற்காக, பிரம்மா மீண்டும் தேவர்களின் தலைவனை வேண்டினார்; தேவையைப் பொறுத்து, உங்களை மறைவாகக் கண்டித்தும், கோபப்படுத்தியும் செய்தார்.

தத்வர்ணகோஶஜாம் ஶக்திமகாமாம் கந்யகாத்மிகாம் நிஶும்பஶும்பயோர்ஹம்த்ரீம் ஸுரேப்யோ தாதுமர்ஹஸி

நிறங்களின் பொக்கிஷத்திலிருந்து தோன்றிய, ஆசை இல்லாத கன்னியாகிய சக்தியை, சும்பன் நிசும்பனை அழிக்க, தேவர்களுக்கு நீங்கள் அளிக்க வேண்டும்.

ஏவமப்யர்திதோ தாத்ரா பகவாந்நீலலோஹிதஃ காலீத்யாஹ ரஹஸ்யம் வாம் நிந்தயந்நிவ ஸஸ்மிதஃ

இவ்வாறு படைத்தவரால் வேண்டப்பட்டபோது, நீலமும் சிவப்பும் கலந்த பகவான், சிரித்தபடியே, காளியாக, மறைவாக உங்களை கண்டிப்பதுபோல் பேசினார்.

ததஃ க்ருத்தா ததா தேவீ ஸுவர்ணா வர்ணகாரணாத் ஸ்மயந்தீ சாஹ பர்தாரமஸமாதேயயா கிரா

அப்போது, தங்கம் போன்ற நிறத்துடன் பிறந்ததால், கோபமடைந்த தேவியார், சிரித்தபடி, சமாதானப்படுத்த முடியாத வார்த்தைகளால் கணவரை நோக்கி பேசினார்.

ஈத்ரு'ஶோ மம வர்ணேஸ்மிந்ந ரதிர்பவதோ ऽஸ்தி சேத் ஏவாவந்தம் சிரம் காலம் கதமேஷா நியம்யதே

இந்த நிறத்தில் உங்களுக்கு இவ்வளவு விருப்பம் இருந்தால், இவ்வளவு காலம் அதை எப்படி அடக்க முடியும்?

அரத்யா வர்தமாநோ ऽபி கதம் ச ரமஸே மயா ந ஹ்யஶக்யம் ஜகத்யஸ்மிந்நீஶ்வரஸ்ய ஜகத்ப்ரபோஃ

உங்களுக்கு விருப்பமில்லாதபோதும், என்னுடன் எப்படி மகிழ்கிறீர்கள்? இந்த உலகில், உலகத்தின் அதிபதியான இறைவனுக்கு எதுவும் முடியாதது இல்லை.

ஸ்வாத்மாராமஸ்ய பவதோ ரதிர்ந ஸுகஸாதநம் இதி ஹேதோஃ ஸ்மரோ யஸ்மாத்ப்ரஸபம் பஸ்மஸாத்க்ரு'தஃ

தன் உள்ளத்தில் தான் மகிழும் ஒருவருக்கு, இன்பம் என்பது சந்தோஷத்திற்கு வழி அல்ல; அதனால் தான் காமன் வலிமையால் சாம்பலாக்கப்பட்டான்.

யா ச நாபிமதா பர்துரபி ஸர்வாம்கஸுந்தரீ ஸா வ்ரு'தைவ ஹி ஜாயேத ஸர்வைரபி குணாந்தரைஃ

கணவரால் விரும்பப்படாதவளாக, எல்லா அங்கங்களும் அழகாக இருந்தாலும், பெண் பிறந்தாலும், மற்ற எல்லா நல்ல குணங்களும் இருந்தாலும், அது வீணாகும்.

பர்துர்போகைகஶேஷோ ஹி ஸர்க ஏவைஷ யோஷிதாம் ததாஸத்யந்யதாபூதா நாரீ குத்ரோபயுஜ்யதே

கணவரின் அனுபவத்திற்காக மட்டுமே பெண்கள் படைக்கப்பட்டனர்; அது இல்லையெனில், வேறு விதமாக உள்ள பெண் எங்கு பயன்படுவாள்?

தஸ்மாத்வர்ணமிமம் த்யக்த்வா த்வயா ரஹஸி நிந்திதம் வர்ணாந்தரம் பஜிஷ்யே வா ந பஜிஷ்யாமி வா ஸ்வயம்

ஆகையால், நீ மறைவாகக் கண்டித்த இந்த நிறத்தை விட்டு, நான் வேறு ஒரு நிறத்தைத் தேர்ந்தெடுப்பேன்—அல்லது, எனக்குப் பிடித்திருந்தால் எந்த நிறத்தையும் தேர்ந்தெடுக்காமல் இருக்கலாம்.

இத்யுக்த்வோத்தாய ஶயநாத்தேவீ ஸாசஷ்ட கத்கதம் யயாசே ऽநுமதிம் பர்துஸ்தபஸே க்ரு'தநிஶ்சயா

இவ்வாறு கூறி, படுக்கையிலிருந்து எழுந்த தேவியார், வார்த்தைகள் தடுமாற, தவம் செய்ய உறுதி செய்து, கணவரிடம் அனுமதி கேட்டார்.

ததா ப்ரணயபம்கேந பீதோ பூதபதிஃ ஸ்வயம் பாதயோஃ ப்ரணமந்நேவ பவாநீம் ப்ரத்யபாஷத

அன்பு குறைந்துவிட்டதற்கு பயந்து, உயிர்களின் இறைவன் தானே பவானியின் பாதங்களில் பணிந்து, அவளிடம் பேசினார்.

அஜாநதீ ச க்ரீடோக்திம் ப்ரியே கிம் குபிதாஸி மே ரதிஃ குதோ வா ஜாயேத த்வத்தஶ்சேதரதிர்மம

அவள் விளையாட்டாக சொன்னதை அறியாமல், "பிரியமானவளே, ஏன் கோபமாக இருக்கிறாய்? உன்னிடம் எனக்கு இன்பம் குறையுமா? வேறு யாரிடமாவது எனக்கு இன்பம் உண்டாகுமா?" என்று கேட்டான்.

மாதா த்வமஸ்ய ஜகதஃ பிதாஹமதிபஸ்ததா கதம் ததுத்பபத்யேத த்வத்தோ நாபிரதிர்மம

இந்த உலகுக்கு நீ தாய், நானே தந்தையும் ஆண்டவனும்; அப்படியிருக்க, உன்னிடம் எனக்கு இன்பம் இல்லாமல் எப்படி இருக்க முடியும்?

ஆவயோரபிகாமோ ऽபி கிமஸௌ காமகாரிதஃ யதஃ காமஸமுத்பத்திஃ ப்ராகேவ ஜகதுத்பவஃ

நம்மிடையே ஆசை இருந்தாலும், அது காமனால் உண்டானதா? காமன் தோன்றியது உலகம் உருவாகும் முன்பே.

ப்ரு'தக்ஜநாநாம் ரதயே காமாத்மா கல்பிதோ மயா ததஃ கதமுபாலப்தஃ காமதாஹாதஹம் த்வயா

பொது மக்களுக்கு இன்பம் தருவதற்காகவே நான் காமனை ஆசையின் உருவாக படைத்தேன்; அப்படி இருக்க, காமனை எரித்ததற்காக நீ என்னை ஏன் குறை கூறுகிறாய்?

மாம் வை த்ரிதஶஸாமாந்யம் மந்யமாநோ மநோபவஃ மநாக்பரிபவம் குர்வந்மயா வை பஸ்மஸாத்க்ரு'தஃ

மனோபவன் என்னை மற்ற தேவர்களைப் போல சாதாரணவனாக எண்ணி, சிறிது அவமதித்தான்; அதனால் நான் அவனை சாம்பலாக்கினேன்.

விஹாரோப்யாவயோரஸ்ய ஜகதஸ்த்ராணகாரணாத் ததஸ்ததர்தம் த்வய்யத்ய க்ரீடோக்திம் க்ரு'தவாஹநம்

உலகத்தை காப்பதற்காக நம்மிடையே உள்ள ஆசையை நான் விட்டு வைத்தேன்; அதற்காகவே நீ இப்போது எனக்கு விளையாட்டாக ஒரு வார்த்தை சொன்னாய்.

ஸ சாயமசிராதர்தஸ்தவைவாவிஷ்கரிஷ்யதே க்ரோதஸ்ய ஜநகம் வாக்யம் ஹ்ரு'தி க்ரு'த்வேதமப்ரவீத்

உன் நோக்கம் விரைவில் வெளிப்படும்; கோபத்தை உண்டாக்கிய இந்த வார்த்தைகளை மனதில் வைத்து, அவன் பேசினான்.