ஶிவபுராணம்

புத்ரபூதஸ்ய வாத்ஸல்யாத்ப்ரஹ்மணஃ பத்மஜந்மநஃ தேவாதீநாம் யதாபூர்வமம்காநி ப்ரததௌ ப்ரபுஃ

பட்மத்தில் பிறந்த பிரம்மாவை மகனாக நினைத்து, அவருக்கு அன்பு கொண்டு, இறைவன், அவரும் மற்ற தேவர்களும் முன்புபோல் உடலுறுப்புகளை மீண்டும் வழங்கினார்.

ப்ரதமாத்யைஶ்ச யா தேவ்யோ தம்டிதா தேவமாதரஃ தாஸாமபி யதாபூர்வாண்யம்காநி கிரிஶோ ததௌ

முதலில் தண்டனை பெற்ற தேவிமார்கள், தேவமாதர்களுக்கும், மலைநாதன் முன்புபோல் அவர்களின் உடலுறுப்புகளை மீண்டும் அளித்தார்.

தக்ஷஸ்ய பகவாநேவ ஸ்வயம் ப்ரஹ்மா பிதாமஹஃ தத்பாபாநுகுணம் சக்ரே ஜரச்சாகமுகம் முகம்

ஆனால் தக்ஷனுக்காக, பாக்கியசாலியான பிரம்மா, அவருடைய பாவத்திற்கு ஏற்ப, முதுமையான ஆட்டின் முகத்தைத் தந்தார்.

ஸோ ऽபி ஸம்ஜ்ஞாம் ததோ லப்த்வா ஸ த்ரு'ஷ்ட்வா ஜீவிதஃ ஸுதீ பீதஃ க்ரு'தாஞ்ஜலிஃ ஶம்பும் துஷ்டாவ ப்ரலபந்பஹு

அவன் மீண்டும் உணர்ச்சி பெற்று, உயிருடன் இருப்பதை அறிந்து, பயந்து, கையைக் கூப்பி, சம்புவை நோக்கி பலவாறு அழுது புகழ்ந்தான்.

ஜய தேவ ஜகந்நாத லோகாநுக்ரஹகாரக க்ரு'பாம் குரு மஹேஶாநாபராதம் மே க்ஷமஸ்வ ஹ

வெற்றி உமக்கு, உலகநாதா, உலகங்களுக்கு அருள் வழங்குபவரே! அருள்புரியும்இறையா, என் குற்றத்தை மன்னி.

கர்தா பர்தா ச ஹர்தா ச த்வமேவ ஜகதாம் ப்ரபோ மயா ஜ்ஞாதம் விஶேஷேண விஷ்ண்வாதிஸகலேஶ்வரஃ

உலகங்களை படைக்கும், காப்பாற்றும், அழிக்கும் ஒரே இறைவன் நீயே; விஷ்ணுவும் மற்ற எல்லாரும் உன் கீழ் இருப்பதை இப்போது நன்கு உணர்ந்தேன்.

த்வயைவ விததம் ஸர்வம் வ்யாப்தம் ஸ்ரு'ஷ்டம் ந நாஶிதம் ந ஹி த்வததிகாஃ கேசிதீஶாஸ்தே ऽச்யுதகாதயஃ

உன்னால் தான் இந்த உலகம் பரவி, நிறைந்து, படைக்கப்பட்டது; அழிக்கப்படவில்லை; அச்யுதன் முதலானவர்களும் உன்னுக்கு மேலானவர்கள் இல்லை, இறையா.

தம் ததா வ்யாகுலம் பீதம் ப்ரலபம்தம் க்ரு'தாகஸம்

அவன் மிகவும் கலக்கத்துடன், பயத்தில், தெளிவில்லாமல் பேசிக்கொண்டிருந்தான்; அவன் ஒரு தவறு செய்தவனாக இருந்தான்.

ததோக்த்வா ப்ரஹ்மணஸ்தஸ்ய பிதுஃ ப்ரியசிகீர்ஷயா காணபத்யம் ததௌ தஸ்மை தக்ஷாயாக்ஷயமீஶ்வரஃ

அப்படிச் சொல்லி, தந்தை பிரமனை மகிழ்விக்க விரும்பி, ஈசன் அவனுக்கு கணபதி தலைமை பதவியை என்றும் அழியாததாக அருளினார்.

துஷ்டுவுஃ ப்ரஶ்ரயா வாசா ஶம்கரம் கிரிஜாதிபம்

அவர்கள் பணிவான வார்த்தைகளால் கிரிஜாதிபதி சங்கரனைப் புகழ்ந்தார்கள்.

ஜய ஶம்கர தேவேஶ தீநாநாத மஹாப்ரபோ க்ரு'பாம் குரு மஹேஶாநாபராதம் நோ க்ஷமஸ்வ வை

வாழ்க சங்கரா, தேவதைகளின் தலைவா, துன்பத்திலுள்ளோருக்கு ஆதரவாகிய பெரியோனே! உம்முடைய அருளை அளித்து, மகேசானா, எங்கள் தவறை மன்னிக்க வேண்டும்.

மகபால மகாதீஶ மகவித்வம்ஸகாரக க்ரு'பாம் குரு மஶாநாபராதம் நஃ க்ஷமஸ்வ வை

யாகங்களை காப்பவரும், யாகங்களின் தலைவரும், யாகங்களை அழிப்பவரும், சிதையிலிருக்கும் ஆண்டவரே, எங்களுக்கு அருள் செய்து, எங்கள் குற்றங்களை மன்னிக்க வேண்டும்.

தேவதேவ பரேஶாந பக்தப்ராணப்ரபோஷக துஷ்டதண்டப்ரத ஸ்வாமிந்க்ரு'பாம் குரு நமோ ऽஸ்து தே

தேவதைகளின் தேவனே, உயர்ந்த ஆண்டவரே, பக்தர்களின் உயிரை வளர்ப்பவரே, தீயவர்களுக்கு தண்டனை வழங்கும் தலைவரே, எங்களுக்கு அருள் செய்யும்; உமக்கு வணக்கம்.

த்வம் ப்ரபோ கர்வஹர்தா வை துஷ்டாநாம் த்வாமஜாநதாம் ரக்ஷகோ ஹி விஶேஷேண ஸதாம் த்வத்ஸக்தசேதஸாம்

பிரபுவே, உம்மை அறியாத தீயவர்களின் அகம்பாவத்தை நீக்குபவரும், உம்மை மனதில் வைத்த நல்லவர்களை மிகுந்து காப்பவரும் நீரே.

அத்புதம் சரிதம் தே ஹி நிஶ்சிதம் க்ரு'பயா தவ ஸர்வாபராதஃ க்ஷம்தவ்யோ விபவோ தீநவத்ஸலாஃ

உங்கள் செயல்கள் உண்மையில் அதிசயமானவை; உம்முடைய கருணையால் எல்லா குற்றங்களும் மன்னிக்கப்பட வேண்டும்; உமது பெருமை துன்பத்திலுள்ளோருக்கு காட்டும் அன்பே.

இதி ஸ்துதோ மஹாதேவோ ப்ரஹ்மாத்யைரமரைஃ ப்ரபுஃ ஸ பக்தவத்ஸலஸ்ஸ்வாமீ துதோஷ கருணோததிஃ

இவ்வாறு பிரமன் முதலான அமரர்கள் புகழ்ந்தபோது, பக்தர்களுக்கு மிகுந்த அன்புடைய கருணைமிகு பெருமான் மகிழ்ந்தார்.

சகாராநுக்ரஹம் தேஷாம் ப்ரஹ்மாதீநாம் திவௌகஸாம் ததௌ நராம்ஶ்ச ஸுப்ரீத்யா ஶம்கரோ தீநவத்ஸலஃ

பிரமன் மற்றும் மற்ற தேவர்களுக்கு அவர் அருள் செய்தார்; துன்பத்திலுள்ளோருக்கு நண்பனான சங்கரன் மகிழ்ச்சியுடன் மனிதர்களுக்கும் ஆசிகள் அளித்தார்.

ஸ ச ததஸ்த்ரிதஶாஞ்சரணாகதாந் பரமகாருணிகஃ பரமேஶ்வரஃ அநுகதஸ்மிதலக்ஷணயா கிரா ஶமிதஸர்வபயஃ ஸமபாஷத

பின்னர், எல்லா பயத்தையும் புன்னகையால் நீக்கிய பரமக்கருணைமிகு பரமேசுவரன், தன்னை அடைந்த தேவர்களை நோக்கி பேசினார்.

யதிதமாக இஹாசரிதம் ஸுரைர்விதிநியோகவஶாதிவ யந்த்ரிதைஃ ஶரணமேவ கதாநவலோக்ய வஸ்ததகிலம் கில விஸ்ம்ரு'தமேவ நஃ

இங்கு நடந்தது எல்லாம் விதியின் கட்டளையால் தேவர்கள் செய்ததாக இருந்தாலும், தஞ்சம் புகுந்ததால், அது எல்லாம் நம்மால் மறக்கப்பட்டுவிட்டது.

ததிஹ யூயமபி ப்ரக்ரு'தம் மநஸ்யவிகணய்ய விமர்தமபத்ரபாஃ ஹரிவிரிம்சிஸுரேந்த்ரமுகாஸ்ஸுகம் வ்ரஜத தேவபுரம் ப்ரதி ஸம்ப்ரதி

ஆகவே, நீங்கள் எல்லோரும் இந்த விஷயத்தை முடிந்ததாக எண்ணி, மனதில் குறைவோ வெட்கமோ இல்லாமல், ஹரி, விரிஞ்சி, இந்திரன் தலைமையில் இப்போது தேவலோகத்துக்கு மகிழ்ச்சியுடன் செல்லுங்கள்.

இதி ஸுராநபிதாய ஸுரேஶ்வரோ நிக்ரு'ததக்ஷக்ரு'தக்ரதுரக்ரதுஃ ஸகிரிஜாநுசரஸ்ஸபரிச்சதஃ ஸ்தித இவாம்பரதோந்தரதாத்தரஃ

இவ்வாறு தேவர்களை நோக்கி சொன்ன தேவாதி தேவன், தக்ஷனின் யாகத்தை அழித்தவர், கிரிஜா மற்றும் அணிவகுப்புடன் அங்கு நின்று, பின்னர் ஆகாயத்தில் இருந்து மறைந்தார்.

அத ஸுரா அபி தே விகதவ்யதாஃ கதிதபத்ரஸுபத்ரபராக்ரமாஃ ஸபதி கேந ஸுகேந யதாஸுகம் யயுரநேகமுகாஃ மகவந்முகாஃ

பின்னர், அந்த தேவர்கள் துன்பம் தீர்ந்து, அவர்களின் சிறந்த செய்கைகள் கூறப்பட்டு, மகவன் தலைமையில் பல முகங்களுடன் உடனே மகிழ்ச்சியுடன் விரும்பியபடி புறப்பட்டார்கள்.

அந்தர்தாநகதோ தேவ்யா ஸஹ ஸாநுசரோ ஹரஃ க்வ யாதஃ குத்ர வாஸஃ கிம் க்ரு'த்வா விரராம ஹ

அப்போது தேவி மற்றும் அணிவகுப்புடன் மறைந்த ஹரன் எங்கே சென்றார், எங்கு தங்கினார், அங்கு என்ன செய்தார்?

மஹீதரவரஃ ஶ்ரீமாந் மம்தரஶ்சித்ரகம்தரஃ தயிதோ தேவதேவஸ்ய நிவாஸஸ்தபஸோ ऽபவத்

அழகிய மலைகளில் சிறந்தது, வியப்பூட்டும் குகைகள் கொண்ட மண்டர மலை, தேவாதி தேவனுக்கு மிகவும் பிடித்தது; அது அவர் தவம் இருந்த இடமாக ஆனது.

தபோ மஹத்க்ரு'தம் தேந வோடும் ஸ்வஶிரஸா ஶிவௌ சிரேண லப்தம் தத்பாதபம்கஜஸ்பர்ஶஜம் ஸுகம்

அங்கு அவர் பெரிய தவம் செய்து, சிவனைத் தன் சிகரத்தில் சுமந்தார்; நீண்ட காலத்துக்குப் பிறகு, அவர் திருவடிக்கழல் தூசியைத் தொட்டதில் பிறந்த ஆனந்தத்தை அடைந்தார்.

தஸ்ய ஶைலஸ்ய ஸௌந்தர்யம் ஸஹஸ்ரவதநைரபி ந ஶக்யம் விஸ்தராத்வக்தும் வர்ஷகோடிஶதைரபி

அந்த மலைக்குப் பட்ட அழகை, ஆயிரம் வாய்கள் இருந்தாலும், கோடிக்கணக்கான ஆண்டுகள் கடந்தாலும், முழுமையாக விவரிக்க முடியாது.

ஶக்யமப்யஸ்ய ஸௌந்தர்யம் ந வர்ணயிதுமுத்ஸஹே பர்வதாந்தரஸௌந்தர்யம் ஸாதாரணவிதாரணாத்

அதன் அழகை விவரிக்க முடியுமானாலும், நான் அதைச் சொல்ல இயலவில்லை; ஏனெனில் மற்ற மலைகளின் அழகு சாதாரணமானது, ஒப்பிடத்தக்கது.

இதந்து ஶக்யதே வக்துமஸ்மிந்பர்வதஸுந்தரே ரு'த்த்யா கயாபி ஸௌந்தர்யமீஶ்வராவாஸயோக்யதா

இவ்வளவு மட்டும் சொல்லலாம்: இந்த அழகான மலை, எவ்வளவு செழிப்பும் அழகும் கொண்டிருக்கிறது என்பதால், இறைவனுக்குத் தங்கும் இடமாகத் தகுதியானது.

அத ஏவ ஹி தேவேந தேவ்யாஃ ப்ரியசிகீர்ஷயா அதீவ ரமணீயோயம் கிரிரந்தஃபுரீக்ரு'தஃ

அதனால்தான், தேவியை மகிழ்விக்க விரும்பிய இறைவன், இந்த மிக அழகான மலையைத் தன் அகமாளிகையாக்கினார்.