ஶிவபுராணம்

மேதுரம் தாரயாமாஸ ஸதாரம் ச க்ரு'ணாநிதிஃ ஶாரதாம் விதவாம் சக்ரே ஸதவாம் க்ரியயா பவாந்

கருணையின் பெருங்கடல் மெதுரனை அவன் மனைவியுடன் காப்பாற்றினார்; உன்னுடைய செயலில், விதவை ஆன சாரதா மீண்டும் கணவனுடன் வாழும் பெண்ணாக ஆனாள்.

பத்ராயுஷோ விபத்திம் ச விச்சித்ய த்வமதாஃ ஸுகம் ஸௌமிநீ பவபந்தாத்வை முக்தா ऽபூத்தவ ஸேவநாத்

பத்ராயுஷின் துயரத்தை நீக்கி, அவனுக்கு மகிழ்ச்சி அளித்தாய்; சௌமினி, உன்னுடைய சேவையால் பிறவிப் பாசத்திலிருந்து விடுதலை பெற்றாள்.

த்வம் ஶம்போ கஹரீஶாஶ்ச ரஜஸ்ஸத்த்வதமோகுணைஃ கர்தா பாதா ததா ஹர்தா ஜநாநுக்ரஹகாம்க்ஷயா

ஓ சம்போ, நதிகளின் இறையா, உயிர்களின் நலனுக்காக, இராகம், சத்துவம், தமஸு ஆகிய குணங்களால் படைக்கும், காப்பாற்றும், அழிக்கும் கடவுளாக நீயே இருக்கிறாய்.

ஸர்வகர்வாபஹாரீ ச ஸர்வதேஜோவிலாஸகஃ ஸர்வவித்யாதிகூடஶ்ச ஸர்வாநுக்ரஹகாரகஃ

எல்லா பெருமையையும் நீக்குபவர் நீ; எல்லா ஒளியையும் வெளிப்படுத்துபவர்; எல்லா அறிவிலும் மறைந்திருப்பவர்; எல்லா அருளையும் வழங்குபவர் நீயே.

த்வத்தஃ ஸர்வம் ச த்வம் ஸர்வம் த்வயி ஸர்வம் கிரீஶ்வர த்ராஹி த்ராஹி புநஸ்த்ராஹி க்ரு'பாம் குரு மமோபரி

உன்னிலிருந்து எல்லாம் தோன்றுகிறது; நீயே எல்லாம்; எல்லாமும் உன்னில்தான் உள்ளது, மலைநாதா! என்னை காப்பாற்று, மீண்டும் மீண்டும் காப்பாற்று; என்மேல் அருள் செய்.

அதாஸ்மிந்நந்தரே ப்ரஹ்மா ப்ரணிபத்ய க்ரு'தாம்ஜலிஃ ஏவம் த்வவஸரம் ப்ராப்ய வ்யஜ்ஞாபயத ஶூலிநே

அந்த நேரத்தில், பிரம்மா கையைக் கூப்பி வணங்கி, அந்த வாய்ப்பைப் பெற்று, கூர்வாளை ஏந்தியவரிடம் வேண்டினார்.

ஜய தேவ மஹாதேவ ப்ரணதார்திவிபம்ஜந ஈத்ரு'ஶேஷ்வபராதேஷு கோ ऽந்யஸ்த்வத்தஃ ப்ரஸீததி

வெற்றி உமக்கு, தேவா, மகாதேவா, வணங்குவோரின் துயரை நீக்கும் பெருமாளே! இத்தகைய குற்றங்களில் உன்னைத் தவிர வேறு யார் அருள்புரிவார்?

லப்தமாநோ பவிஷ்யம்தி யே புரா நிஹிதா ம்ரு'தே ப்ரத்யாபத்திர்ந கஸ்ய ஸ்யாத்ப்ரஸந்நே பரமேஶ்வரே

போரில் முன்பு தோற்றவரும், மீண்டும் தோல்வியடைவோரும், பரமஇறைவன் திருப்தியடைந்தால் மீண்டும் நிலைபெறாதவர் யார்?

யதிதம் தேவதேவாநாம் க்ரு'தமந்துஷு தூஷணம் ததிதம் பூஷணம் மந்யேத அம்கீகாரகௌரவாத்

இங்கு தேவாதிதேவர்கள் போரில் செய்த குற்றம், உன் ஏற்றத்தை மதித்து, அது அழகு எனக் கருதப்படட்டும்.

இதி விஜ்ஞாப்யமாநஸ்து ப்ரஹ்மணா பரமேஷ்டிநா விலோக்ய வதநம் தேவ்யா தேவதேவஸ்ஸ்மயந்நிவ

பிரம்மா, படைப்பின் தலைவன், இப்படிச் சொன்னபோது, தேவாதிதேவன் தேவியின் முகத்தைப் பார்த்து மெதுவாக சிரித்தார்.

புத்ரபூதஸ்ய வாத்ஸல்யாத்ப்ரஹ்மணஃ பத்மஜந்மநஃ தேவாதீநாம் யதாபூர்வமம்காநி ப்ரததௌ ப்ரபுஃ

பட்மத்தில் பிறந்த பிரம்மாவை மகனாக நினைத்து, அவருக்கு அன்பு கொண்டு, இறைவன், அவரும் மற்ற தேவர்களும் முன்புபோல் உடலுறுப்புகளை மீண்டும் வழங்கினார்.

ப்ரதமாத்யைஶ்ச யா தேவ்யோ தம்டிதா தேவமாதரஃ தாஸாமபி யதாபூர்வாண்யம்காநி கிரிஶோ ததௌ

முதலில் தண்டனை பெற்ற தேவிமார்கள், தேவமாதர்களுக்கும், மலைநாதன் முன்புபோல் அவர்களின் உடலுறுப்புகளை மீண்டும் அளித்தார்.

தக்ஷஸ்ய பகவாநேவ ஸ்வயம் ப்ரஹ்மா பிதாமஹஃ தத்பாபாநுகுணம் சக்ரே ஜரச்சாகமுகம் முகம்

ஆனால் தக்ஷனுக்காக, பாக்கியசாலியான பிரம்மா, அவருடைய பாவத்திற்கு ஏற்ப, முதுமையான ஆட்டின் முகத்தைத் தந்தார்.

ஸோ ऽபி ஸம்ஜ்ஞாம் ததோ லப்த்வா ஸ த்ரு'ஷ்ட்வா ஜீவிதஃ ஸுதீ பீதஃ க்ரு'தாஞ்ஜலிஃ ஶம்பும் துஷ்டாவ ப்ரலபந்பஹு

அவன் மீண்டும் உணர்ச்சி பெற்று, உயிருடன் இருப்பதை அறிந்து, பயந்து, கையைக் கூப்பி, சம்புவை நோக்கி பலவாறு அழுது புகழ்ந்தான்.

ஜய தேவ ஜகந்நாத லோகாநுக்ரஹகாரக க்ரு'பாம் குரு மஹேஶாநாபராதம் மே க்ஷமஸ்வ ஹ

வெற்றி உமக்கு, உலகநாதா, உலகங்களுக்கு அருள் வழங்குபவரே! அருள்புரியும்இறையா, என் குற்றத்தை மன்னி.

கர்தா பர்தா ச ஹர்தா ச த்வமேவ ஜகதாம் ப்ரபோ மயா ஜ்ஞாதம் விஶேஷேண விஷ்ண்வாதிஸகலேஶ்வரஃ

உலகங்களை படைக்கும், காப்பாற்றும், அழிக்கும் ஒரே இறைவன் நீயே; விஷ்ணுவும் மற்ற எல்லாரும் உன் கீழ் இருப்பதை இப்போது நன்கு உணர்ந்தேன்.

த்வயைவ விததம் ஸர்வம் வ்யாப்தம் ஸ்ரு'ஷ்டம் ந நாஶிதம் ந ஹி த்வததிகாஃ கேசிதீஶாஸ்தே ऽச்யுதகாதயஃ

உன்னால் தான் இந்த உலகம் பரவி, நிறைந்து, படைக்கப்பட்டது; அழிக்கப்படவில்லை; அச்யுதன் முதலானவர்களும் உன்னுக்கு மேலானவர்கள் இல்லை, இறையா.

தம் ததா வ்யாகுலம் பீதம் ப்ரலபம்தம் க்ரு'தாகஸம்

அவன் மிகவும் கலக்கத்துடன், பயத்தில், தெளிவில்லாமல் பேசிக்கொண்டிருந்தான்; அவன் ஒரு தவறு செய்தவனாக இருந்தான்.

ததோக்த்வா ப்ரஹ்மணஸ்தஸ்ய பிதுஃ ப்ரியசிகீர்ஷயா காணபத்யம் ததௌ தஸ்மை தக்ஷாயாக்ஷயமீஶ்வரஃ

அப்படிச் சொல்லி, தந்தை பிரமனை மகிழ்விக்க விரும்பி, ஈசன் அவனுக்கு கணபதி தலைமை பதவியை என்றும் அழியாததாக அருளினார்.

துஷ்டுவுஃ ப்ரஶ்ரயா வாசா ஶம்கரம் கிரிஜாதிபம்

அவர்கள் பணிவான வார்த்தைகளால் கிரிஜாதிபதி சங்கரனைப் புகழ்ந்தார்கள்.

ஜய ஶம்கர தேவேஶ தீநாநாத மஹாப்ரபோ க்ரு'பாம் குரு மஹேஶாநாபராதம் நோ க்ஷமஸ்வ வை

வாழ்க சங்கரா, தேவதைகளின் தலைவா, துன்பத்திலுள்ளோருக்கு ஆதரவாகிய பெரியோனே! உம்முடைய அருளை அளித்து, மகேசானா, எங்கள் தவறை மன்னிக்க வேண்டும்.

மகபால மகாதீஶ மகவித்வம்ஸகாரக க்ரு'பாம் குரு மஶாநாபராதம் நஃ க்ஷமஸ்வ வை

யாகங்களை காப்பவரும், யாகங்களின் தலைவரும், யாகங்களை அழிப்பவரும், சிதையிலிருக்கும் ஆண்டவரே, எங்களுக்கு அருள் செய்து, எங்கள் குற்றங்களை மன்னிக்க வேண்டும்.

தேவதேவ பரேஶாந பக்தப்ராணப்ரபோஷக துஷ்டதண்டப்ரத ஸ்வாமிந்க்ரு'பாம் குரு நமோ ऽஸ்து தே

தேவதைகளின் தேவனே, உயர்ந்த ஆண்டவரே, பக்தர்களின் உயிரை வளர்ப்பவரே, தீயவர்களுக்கு தண்டனை வழங்கும் தலைவரே, எங்களுக்கு அருள் செய்யும்; உமக்கு வணக்கம்.

த்வம் ப்ரபோ கர்வஹர்தா வை துஷ்டாநாம் த்வாமஜாநதாம் ரக்ஷகோ ஹி விஶேஷேண ஸதாம் த்வத்ஸக்தசேதஸாம்

பிரபுவே, உம்மை அறியாத தீயவர்களின் அகம்பாவத்தை நீக்குபவரும், உம்மை மனதில் வைத்த நல்லவர்களை மிகுந்து காப்பவரும் நீரே.

அத்புதம் சரிதம் தே ஹி நிஶ்சிதம் க்ரு'பயா தவ ஸர்வாபராதஃ க்ஷம்தவ்யோ விபவோ தீநவத்ஸலாஃ

உங்கள் செயல்கள் உண்மையில் அதிசயமானவை; உம்முடைய கருணையால் எல்லா குற்றங்களும் மன்னிக்கப்பட வேண்டும்; உமது பெருமை துன்பத்திலுள்ளோருக்கு காட்டும் அன்பே.

இதி ஸ்துதோ மஹாதேவோ ப்ரஹ்மாத்யைரமரைஃ ப்ரபுஃ ஸ பக்தவத்ஸலஸ்ஸ்வாமீ துதோஷ கருணோததிஃ

இவ்வாறு பிரமன் முதலான அமரர்கள் புகழ்ந்தபோது, பக்தர்களுக்கு மிகுந்த அன்புடைய கருணைமிகு பெருமான் மகிழ்ந்தார்.

சகாராநுக்ரஹம் தேஷாம் ப்ரஹ்மாதீநாம் திவௌகஸாம் ததௌ நராம்ஶ்ச ஸுப்ரீத்யா ஶம்கரோ தீநவத்ஸலஃ

பிரமன் மற்றும் மற்ற தேவர்களுக்கு அவர் அருள் செய்தார்; துன்பத்திலுள்ளோருக்கு நண்பனான சங்கரன் மகிழ்ச்சியுடன் மனிதர்களுக்கும் ஆசிகள் அளித்தார்.

ஸ ச ததஸ்த்ரிதஶாஞ்சரணாகதாந் பரமகாருணிகஃ பரமேஶ்வரஃ அநுகதஸ்மிதலக்ஷணயா கிரா ஶமிதஸர்வபயஃ ஸமபாஷத

பின்னர், எல்லா பயத்தையும் புன்னகையால் நீக்கிய பரமக்கருணைமிகு பரமேசுவரன், தன்னை அடைந்த தேவர்களை நோக்கி பேசினார்.

யதிதமாக இஹாசரிதம் ஸுரைர்விதிநியோகவஶாதிவ யந்த்ரிதைஃ ஶரணமேவ கதாநவலோக்ய வஸ்ததகிலம் கில விஸ்ம்ரு'தமேவ நஃ

இங்கு நடந்தது எல்லாம் விதியின் கட்டளையால் தேவர்கள் செய்ததாக இருந்தாலும், தஞ்சம் புகுந்ததால், அது எல்லாம் நம்மால் மறக்கப்பட்டுவிட்டது.