ஶிவபுராணம்

ரே ரே கேதக துஷ்டஸ்த்வம் ஶட தூரமிதோ வ்ரஜ மமாபி ப்ரேம தே புஷ்பே மா பூத்பூஜாஸ்விதஃ பரம்

ஓ கேதகா, நீ தீயவன், வஞ்சகர் — இங்கிருந்து தூரம் போ! இனி என் பூஜையில் உன் பூவும் இடம் பெற கூடாது; அது சிறந்ததாகவும் இருக்கக் கூடாது.

இத்யுக்தே தத்ர தேவேந கேதகம் தேவஜாதயஃ ஸர்வாநி வாரயாமாஸுஸ்தத்பார்ஶ்வாதந்யதஸ்ததா

இவ்வாறு தேவன் கூறியதும், அங்கிருந்த எல்லா தேவர்களும் அந்த கேதகாவை அருகில் வர விடாமல் தடுத்தனர்.

நமஸ்தே நாத மே ஜந்மநிஷ்பலம் பவதாஜ்ஞயா ஸபலம் க்ரியதாம் தாத க்ஷம்யதாம் மம கில்பிஷம்

உமக்கு வணக்கம், ஆண்டவரே! உங்கள் கட்டளையால் என் பிறப்பு பயனற்றதாகி விட்டது; இப்போது அதை பயனுள்ளதாக்குங்கள், அப்பா. என் பாவத்தை மன்னியுங்கள்.

ஜ்ஞாநாஜ்ஞாநக்ரு'தம் பாபம் நாஶயத்யேவ தே ஸ்ம்ரு'திஃ தாத்ரு'ஶே த்வயி த்ரு'ஷ்டே மே மித்யாதோஷஃ குதோ பவேத்

அறிவோ அறியாமையோ காரணமாக உண்டான பாவம், உம்மை நினைத்தால் நிச்சயம் அழிகிறது. உம்மை இவ்வாறு கண்டபோது, எனக்கு பொய்யான குற்றம் எவ்வாறு வரும்?

ததா ஸ்துதஸ்து பகவாந்கேதகேந ஸபாதலே ந மே த்வத்தாரணம் யோக்யம் ஸத்யவாகஹமீஶ்வரஃ

கேதகா சபையில் இவ்வாறு புகழ்ந்தபோது, ஆண்டவர் கூறினார்: 'நான் உன்னை ஏற்றுக்கொள்வது பொருத்தமானது அல்ல; நான் எப்போதும் உண்மை பேசுகிறவன், ஆண்டவரே.'

மதீயாஸ்த்வாம் தரிஷ்யம்இ ஜந்ம தே ஸபலம் ததஃ த்வம் வை விதாநவ்யாஜேந மமோபரி பவிஷ்யஸி

ஆனால் நான் உன்னை எனது சொந்தமாக ஏற்றுக்கொள்கிறேன்; அதனால் உன் பிறப்பு நிறைவேறும். குடை என்ற பெயரில் நீ என் மேலாக இருப்பாய்.

இத்யநுக்ரு'ஹ்ய பகவாந்கேதகம் விதிமாதவௌ விரராஜ ஸபாமத்யே ஸர்வதேவைரபிஷ்டுதஃ

இவ்வாறு கேதகாவுக்கு அருள் செய்து, ஆண்டவர் விதி, மாதவன் ஆகியோருடன், எல்லா தேவர்களாலும் போற்றப்பட்டு, சபை நடுவில் பிரகாசித்தார்.

தத்ராம்தரே தௌ ச நாதம் ப்ரணம்ய விதிமாதவௌ பத்தாம்ஜலிபுடௌ தூஷ்ணீம் தஸ்ததுர்தக்ஷவாமகௌ

அந்த நேரத்தில், விதியும் மாதவனும் ஆண்டவருக்கு வணங்கி, கை கூப்பி, அமைதியாக வலப்புறமும் இடப்புறமும் நின்றனர்.

தத்ர ஸம்ஸ்தாப்ய தௌ தேவம் ஸகுடும்பம் வராஸநே பூஜயாமாஸதுஃ பூஜ்யம் புண்யைஃ புருஷவஸ்துபிஃ

அங்கே, ஆண்டவரையும் அவரது குடும்பத்தையும் மரியாதை ஆசனத்தில் அமர்த்தி, அவர்கள் தூய பொருட்களால் அவரை ஆராதனை செய்தனர்.

பௌருஷம் ப்ராக்ரு'தம் வஸ்துஜ்ஞேயம் தீர்கால்பகாலிகம் ஹாரநூபுரகேயூரகிரீடமணிகும்டலைஃ

ஆண்மையின் இயற்கை பொருள், நீண்ட காலமோ குறுகிய காலமோ நிலைக்கும், மாலைகள், காலணிகள், கையுறைகள், கிரீடங்கள், மாணிக்கங்கள், காது கம்பிகள் ஆகியவற்றால் அலங்கரிக்கப்படுகிறது.

யஜ்ஞஸூத்ரோத்தரீயஸ்ரக்க்ஷௌமமால்யாம்குலீயகைஃ புஷ்பதாம்பூலகர்பூரசம்தநாகுருலேபநைஃ

யஜ்ஞ ஸூத்திரம், மேலுடை, மலர் மாலைகள், பட்டுப் புடவை, விரல் மோதிரங்கள், மலர், வெற்றிலை, பச்சை கற்பூரம், சந்தனம், அகில் போன்ற வாசனைப் பொருட்கள் பூசப்படுகிறது.

தூபதீபஸிதச்சத்ரவ்யஜநத்வஜசாமரைஃ அந்யைர்திவ்யோபஹாரைஶ்ச வாங்மநோதீதவைபவைஃ

தூபம், விளக்கு, வெள்ளை குடை, விசிறி, கொடி, சாமரம் மற்றும் பிற தெய்வீகப் பரிசுகளால், வாக்காலும் மனதாலும் அடைய முடியாத மகிமையுடன் அலங்கரிக்கப்படுகிறது.

பதியோக்யைஃ பஶ்வலப்யைஸ்தௌ ஸமர்சயதாம் பதிம் யத்யச்ச்ரேஷ்டதமம் வஸ்து பதியோக்யம் ஹிதத்த்வஜே

மக்கள் அல்லது மிருகங்களால் பெறக்கூடிய, இறைவனுக்கே பொருத்தமான, மிகச் சிறந்த பொருளை எது கிடைக்குமோ அதனை இறைவனின் கொடியை அலங்கரிக்கப் பயன்படுத்தி, இறைவனை ஆராதிக்க வேண்டும்.

தத்வஸ்த்வகிலமீஶோபி பாரம் பர்யசிகீர்ஷயா ஸப்யாநாம் ப்ரததௌ ஹ்ரு'ஷ்டஃ ப்ரு'தக்தத்ர யதாக்ரமம்

அந்த உயர்ந்த நிலையை அடைய விரும்பி, இறைவன் மகிழ்ச்சியுடன் அந்த பொருட்கள் அனைத்தையும் அங்கிருந்தவர்களுக்கு ஒவ்வொன்றாக முறையே வழங்கினான்.

கோலாஹலோ மஹாநாஸீத்தத்ர தத்வஸ்து க்ரு'ஹ்ணதாம் தத்ரைவ ப்ரஹ்மவிஷ்ணுப்யாம் சார்சிதஃ ஶம்கரஃ புரா

அந்த பொருட்களை எடுத்துக் கொண்டபோது அங்கே பெரும் சத்தும் குழப்பமும் ஏற்பட்டது; அங்கேயே பழங்காலத்தில் பிரம்மா மற்றும் விஷ்ணுவால் சங்கரன் பூஜிக்கப்பட்டான்.

ப்ரஸந்நஃ ப்ராஹ தௌ நம்ரௌ ஸஸ்மிதம் பக்திவர்தநஃ துஷ்டோ ऽஹமத்ய வாம் வத்ஸௌ பூஜயா ऽஸ்மிந்மஹாதிநே

மகிழ்ச்சியுடன், வணங்கிய இருவரையும் பார்த்து, புன்முறுவலுடன் பக்தியை அதிகரிக்கச் செய்து, 'இந்தப் பெரிய நாளில் நீங்கள் செய்த பூஜையால் இன்று நான் மிகவும் திருப்தியடைந்தேன், என் செல்லப் பிள்ளைகளே' என்று சொன்னான்.

திநமேதத்ததஃ புண்யம் பவிஷ்யதி மஹத்தரம் ஶிவராத்ரிரிதி க்யாதா திதிரேஷா மம ப்ரியா

ஆகவே, இந்த நாள் மிகப் புண்ணியமான நாளாகும்; 'சிவராத்திரி' என்று புகழப்படும் இந்த திதி எனக்கு மிகவும் பிரியமானது.

ஏதத்காலே து யஃ குர்யாத்பூஜாம் மல்லிம்கபேரயோஃ குர்யாத்து ஜகதஃ க்ரு'த்யம் ஸ்திதிஸர்காதிகம் புமாந்

இந்த நேரத்தில், மலர் மாலையால் அலங்கரிக்கப்பட்ட லிங்கத்தை யார் பூஜை செய்கிறார்களோ, அவர்கள் உலகத்தின் எல்லா கடமைகளையும்—பாதுகாப்பும், படைப்பும் முதலியவற்றையும்—நிறைவேற்றுகிறார்கள்.

ஶிவராத்ராவஹோராத்ரம் நிராஹாரோ ஜிதேம்த்ரியஃ அர்சயேத்வா யதாந்யாயம் யதாபலமவம்சகஃ

சிவராத்திரி அன்று, பகலும் இரவும், உண்ணாமலும், ஐந்துபுலன்களைக் கட்டுப்படுத்தியும், விதிப்படி, தன் திறமையின்படி, ஏமாற்றமில்லாமல் பூஜை செய்யும் ஒருவர்—

யத்பலம் மம பூஜாயாம் வர்ஷமேகம் நிரம்தரம் தத்பலம் லபதே ஸத்யஃ ஶிவராத்ரௌ மதர்சநாத்

ஒரு வருடம் தொடர்ந்து என்னை பூஜை செய்து பெறும் பலனை, சிவராத்திரி அன்று என்னை ஆராதிப்பதன் மூலம் உடனே பெற முடியும்.

மத்தர்மவ்ரு'த்திகாலோ ऽயம் சம்த்ரகால இவாம்புதேஃ ப்ரதிஷ்டாத்யுத்ஸவோ யத்ர மாமகோ மம்கலாயநஃ

இது என் தர்மம் வளரும் காலம்; அது நிலவின் வளர்பிறை போல். இது என் பிரதிஷ்டை விழா, என் பக்தர்களுக்கான மங்களமான பாதை.

யத்புநஃ ஸ்தம்பரூபேண ஸ்வாவிராஸமஹம் புரா ஸ காலோ மார்கஶீர்ஷே து ஸ்யாதார்த்ரா ரு'க்ஷமர்பகௌ

மீண்டும், நான் முதலில் தூணாக வெளிப்பட்ட காலம் மார்கழி மாதத்தில், ஆருத்ரா நட்சத்திரம் வரும்போது, அந்த மாதத்தின் ஆரம்பத்தில் நிகழ்ந்தது.

ஆர்த்ராயாம் மார்கஶீர்ஷே து யஃ பஶ்யேந்மாமுமாஸகம் மத்பேரமபி வா லிம்கம் ஸ குஹாதபி மே ப்ரியஃ

மார்கழியில் ஆருத்ரா நட்சத்திரத்தில், உமையுடன் கூடிய என்னை, அல்லது என் உருவத்தையோ, லிங்கத்தையோ யார் காண்கிறார்களோ, அவர்கள் குகையில் மறைந்திருப்பவர்களைவிட எனக்கு மிகவும் பிரியமானவர்கள்.

அலம் தர்ஶநமாத்ரேண பலம் தஸ்மிந்திநே ஶுபே அப்யர்சநம் சேததிகம் பலம் வாசாமகோசரம்

அந்த புண்ணிய நாளில், வெறும் தரிசனம் செய்தாலே போதும்; பூஜை செய்தால், அதன் பலனை வார்த்தைகளால் விவரிக்க முடியாது.

ரணரம்கதலே ऽமுஷ்மிந்யதஹம் லிம்கவர்ஷ்மணா ஜ்ரு'ம்பிதோ லிம்கவத்தஸ்மால்லிம்கஸ்தாநமிதம் பவேத்

அந்த போர்க்களத்தில், நான் லிங்க வடிவில் தோன்றியபோது, அந்த லிங்கத்திலிருந்து லிங்கத்தின் ஸ்தலம் நிலைபெற்றது.

அநாத்யம்தமிதம் ஸ்தம்பமணுமாத்ரம் பவிஷ்யதி தர்ஶநார்தம் ஹி ஜகதாம் பூஜநார்தம் ஹி புத்ரகோ

ஆரம்பமும் முடிவும் இல்லாத இந்த தூண், உலகம் காணவும், பூஜை செய்யவும், அணு அளவில் இருக்கும், என் செல்லப் பிள்ளையே.

போகாவஹமிதம் லிம்கம் புக்திம் முக்த்யேகஸாதநம் தர்ஶநஸ்பர்ஶநத்யாநாஜ்ஜம்தூநாம் ஜந்மமோசநம்

இந்த லிங்கம் எல்லா போகங்களையும் தரும்; இன்பமும், முக்தியும் பெற ஒரே வழி. இதை தரிசிப்பதால், தொடுவதால், தியானிப்பதால், உயிர்கள் பிறவியிலிருந்து விடுபடுவார்கள்.

அநலாசலஸம்காஶம் யதிதம் லிம்கமுத்திதம் அருணாசலமித்யேவ ததிதம் க்யாதிமேஷ்யதி

இந்த எழுந்துள்ள லிங்கம் தீப்பாறை போல் பிரகாசமாக உள்ளது; இது அருணாசலம் என்ற பெயரில் புகழ் பெறும்.

அத்ர தீர்தம் ச பஹுதா பவிஷ்யதி மஹத்தரம் முக்திரப்யத்ர ஜம்தூநாம் வாஸேந மரணேந ச

இங்கே பல பெரிய தீர்த்தங்கள் உருவாகும்; இங்கு வாழ்வோ, இறப்போ, உயிர்கள் 모두 விடுதலை பெறுவர்.