ஶிவபுராணம்

அலம் க்ரோதேந பகவந்நஷ்டாஶ்சைதே திவௌகஸஃ ப்ரஸீத க்ஷம்யதாம் ஸர்வம் ரோமஜைஸ்ஸஹ ஸுவ்ரத

பெருமான், இந்தக் கோபம் போதும்; இவர்கள் எல்லாம் அழிந்துவிட்டார்கள். தயை காட்டு—ரோமஜர்களுடன் சேர்ந்து எல்லாம் மன்னிக்கப்படட்டும், நல்லவரே.

ஏவம் விஜ்ஞாபிதஸ்தேந ப்ரஹ்மணா பரமேஷ்டிநா ஶமம் ஜகாம ஸம்ப்ரீதோ கணபஸ்தஸ்ய கௌரவாத்

அந்த பரமபதியைப் பற்றிய பிரம்மா அறிவித்தபோது, அந்த கணபர் அவரை மதித்து அமைதியோடு மகிழ்ந்தார்.

தேவாஶ்ச லப்தாவஸரா தேவதேவஸ்ய மம்த்ரிணஃ தாரயந்தோ ऽஞ்ஜலீந்மூர்த்நி துஷ்டுவுர்விவிதைஃ ஸ்தவைஃ

அப்போது தேவதைகள், தேவாதி தேவனின் அமைச்சர்கள், வாயிலாகக் கிடைத்த வாய்ப்பை பயன்படுத்தி, தங்கள் கைகளைத் தலைக்கு மேலே வைத்து, பலவிதமான பாடல்களால் அவரை போற்றினர்.

ருத்ரபத்ராய ருத்ராணாம் பதயே ருத்ரபூதயே

மங்களமான ருத்ரருக்கு, ருத்ரர்களின் தலைவனுக்கு, ருத்ரரின் உருவானவருக்கு வணக்கம்.

காலாக்நிருத்ரரூபாய காலகாமாம்கஹாரிணே தேவதாநாம் ஶிரோஹந்த்ரே தக்ஷஸ்ய ச துராத்மநஃ

காலாக்னி ருத்ரரின் வடிவம் உடையவருக்கு, காலனையும் காமனையும் அழிப்பவருக்கு, தேவதைகளின் தலைகளை வெட்டியவருக்கும், தீய மனம் கொண்ட தக்ஷனையும் அழித்தவருக்கும் வணக்கம்.

ஸம்ஸர்காதஸ்ய பாபஸ்ய தக்ஷஸ்யாக்லிஷ்டகர்மணஃ ஶாஸிதாஃ ஸமரே வீர த்வயா வயமநிந்திதா

குற்றமற்ற செயல்கள் கொண்ட தக்ஷனின் பாவத்துடன் சேர்ந்ததால், வீரனே, போரில் நீ எங்களைத் தண்டித்தாய்; அதனால் நாங்கள் குற்றமற்றவர்கள்.

தக்தாஶ்சாமீ வயம் ஸர்வே த்வத்தோ பீதாஶ்ச போ ப்ரபோ த்வமேவ கதிரஸ்மாகம் த்ராஹி நஶ்ஶரணாகதாந்

ஓ பிரபு, நாங்கள் அனைவரும் உன்னால் சுடப்பட்டோம், பயந்தும் இருக்கிறோம்; நீயே எங்களுக்கு அடைக்கலம், அடைக்கலமாக வந்த எங்களை காப்பாற்றும்.

துஷ்டஸ்த்வேவம் ஸ்துதோ தேவாந் விஸ்ரு'ஜ்ய நிகடாத்ப்ரபுஃ ஆநயத்தேவதேவஸ்ய ஸமீபமமராநிஹ

இவ்வாறு புகழப்பட்டு மகிழ்ந்த ஆண்டவன், தேவதைகளை பிணையிலிருந்து விடுவித்து, அவர்களை இங்கு தேவாதி தேவனின் அருகே அழைத்து வந்தான்.

தேவோபி தத்ர பகவாநந்தரிக்ஷே ஸ்திதஃ ப்ரபுஃ ஸகணஃ ஸர்வகஃ ஶர்வஸ்ஸர்வலோகமஹேஶ்வரஃ

அங்கே அந்த பகவான், எல்லாவற்றையும் நிறைத்த சர்வன், தன் கணங்களுடன் ஆகாயத்தில் நின்று, அனைத்து உலகங்களுக்கும் பெரிய ஆண்டவனாக இருந்தார்.

தம் த்ரு'ஷ்ட்வா பரமேஶாநம் தேவா விஷ்ணுபுரோகமாஃ ப்ரீதா அபி ச பீதாஶ்ச நமஶ்சக்ருர்மஹேஶ்வரம்

அந்த பரமேசுவரனை பார்த்தவுடன், விஷ்ணுவை முதன்மை கொண்ட தேவதைகள், மகிழ்ச்சியுடன் இருந்தும், ஒருவேளை பயத்தோடும், மகேசுவரனுக்கு வணங்கினர்.

த்ரு'ஷ்ட்வா தாநமராந்பீதாந்ப்ரணதார்திஹரோ ஹரஃ இதமாஹ மஹாதேவஃ ப்ரஹஸந் ப்ரேக்ஷ்ய பார்வதீம்

அந்த தேவதைகள் பயந்து நிற்பதைப் பார்த்து, வணங்குபவர்களின் துயரை நீக்கும் ஹரன், பார்வதியை நோக்கி சிரித்தபடி இவ்வாறு சொன்னார்.

மாபைஷ்ட த்ரிதஶாஸ்ஸர்வே யூயம் வை மாமிகாஃ ப்ரஜாஃ அநுக்ரஹார்தமேவேஹ த்ரு'தோ தம்டஃ க்ரு'பாலுநா

மூன்று உலகத் தேவர்களே, பயப்பட வேண்டாம்; நீங்கள் எல்லாரும் எனது மக்கள். தயவுக்காகவே தண்டனை வழங்கப்பட்டது.

பவதாம் நிர்ஜராணாம் ஹி க்ஷாந்தோ ऽஸ்மாபிர்வ்யதிக்ரமஃ க்ருத்தேஷ்வஸ்மாஸு யுஷ்மாகம் ந ஸ்திதிர்ந ச ஜீவிதம்

உங்கள் தவறை நாங்கள் மன்னித்துள்ளோம், அமரர்களே; எங்களுக்கு கோபம் வந்தால், உங்களுக்குப் பதவியும், உயிரும் இருக்காது.

இத்யுக்தாஸ்த்ரிதஶாஸ்ஸர்வே ஶர்வேணாமிததேஜஸா ஸத்யோ விகதஸந்தேஹா நந்ரு'துர்விபுதா முதா

அமிதமான ஒளியுடைய சர்வன் இவ்வாறு சொன்னதும், அனைத்து தேவதைகளும் உடனே சந்தேகமின்றி மகிழ்ச்சியோடு ஆடினர்.

ப்ரஸந்நமநஸோ பூத்வாநந்தவிஹ்வலமாநஸாஃ ஸ்துதிமாரேபிரே கர்தும் ஶம்கரஸ்ய திவௌகஸஃ

மனது தெளிவாக, ஆனந்தத்தில் மூழ்கி, விண்ணுலகவர்கள் சங்கரனைப் புகழ்ந்து பாடத் தொடங்கினர்.

த்வமேவ தேவாகிலலோககர்தா பாதா ச ஹர்தா பரமேஶ்வரோ ऽஸி கவிஷ்ணுருத்ராக்யஸ்வரூபபேதை ரஜஸ்தமஸ்ஸத்த்வத்ரு'தாத்மமூர்தே

ஓ தேவனே, நீயே எல்லா உலகங்களையும் படைக்கும், காப்பாற்றும், அழிக்கும் பரமேசுவரன்; கவிஅனும், விஷ்ணுவும், ருத்ரனும் எனும் வடிவங்களில், இராஜஸ், தமஸ், சத்த்வம் ஆகிய இயல்புகளைத் தாங்கும் ஆதார வடிவம் நீயே.

ஸர்வமூர்தே நமஸ்தே ऽஸ்து விஶ்வபாவந பாவந அமூர்தே பக்தஹேதோர்ஹி க்ரு'ஹீதாக்ரு'திஸௌக்யத

எல்லா வடிவங்களும் உடையவரே, உலகத்தை உருவாக்கும் தூயவரே, உமக்கு வணக்கம்; வடிவமில்லாதவரே, பக்தர்களுக்காக இனிய வடிவம் எடுத்தவரே, உமக்கு வணக்கம்.

சம்த்ரோ ऽகதோ ஹி தேவேஶ க்ரு'பாதஸ்தவ ஶம்கர நிமஜ்ஜநாந்ம்ரு'தஃ ப்ராப ஸுகம் மிஹிரஜாஜலிஃ

ஓ தேவாதி தேவனே சங்கரா, சந்திரன் உன்னுடைய கருணையால் குணமடைந்தான்; மூழ்கிய பிறகு, சூரியனின் கதிர்கள் அர்ப்பணிக்கப்பட்டதால் மகிழ்ச்சி அடைந்தான்.

ஸீமந்திநீ ஹததவா தவ பூஜநதஃ ப்ரபோ ஸௌபாக்யமதுலம் ப்ராப ஸோமவாரவ்ரதாத்ஸுதாந்

கணவரை இழந்த சீமந்தினி, பிரபுவே, உன்னை வழிபட்டதால், சமமானது இல்லாத சௌபாக்கியத்தையும், சோமவார விரதத்தின் மூலம் மக்களையும் பெற்றாள்.

ஶ்ரீகராய ததௌ தேவஃ ஸ்வீயம் பதமநுத்தமம் ஸுதர்ஶநமரக்ஷஸ்த்வம் ந்ரு'பமம்டலபீதிதஃ

அருளாளன் ஸ்ரீகரனுக்கு தன் உயர்ந்த நிலையையும் அருளினார்; அரசர்களின் வட்டத்தால் வெல்ல முடியாதவர் நீயே, சுதர்சனா.

மேதுரம் தாரயாமாஸ ஸதாரம் ச க்ரு'ணாநிதிஃ ஶாரதாம் விதவாம் சக்ரே ஸதவாம் க்ரியயா பவாந்

கருணையின் பெருங்கடல் மெதுரனை அவன் மனைவியுடன் காப்பாற்றினார்; உன்னுடைய செயலில், விதவை ஆன சாரதா மீண்டும் கணவனுடன் வாழும் பெண்ணாக ஆனாள்.

பத்ராயுஷோ விபத்திம் ச விச்சித்ய த்வமதாஃ ஸுகம் ஸௌமிநீ பவபந்தாத்வை முக்தா ऽபூத்தவ ஸேவநாத்

பத்ராயுஷின் துயரத்தை நீக்கி, அவனுக்கு மகிழ்ச்சி அளித்தாய்; சௌமினி, உன்னுடைய சேவையால் பிறவிப் பாசத்திலிருந்து விடுதலை பெற்றாள்.

த்வம் ஶம்போ கஹரீஶாஶ்ச ரஜஸ்ஸத்த்வதமோகுணைஃ கர்தா பாதா ததா ஹர்தா ஜநாநுக்ரஹகாம்க்ஷயா

ஓ சம்போ, நதிகளின் இறையா, உயிர்களின் நலனுக்காக, இராகம், சத்துவம், தமஸு ஆகிய குணங்களால் படைக்கும், காப்பாற்றும், அழிக்கும் கடவுளாக நீயே இருக்கிறாய்.

ஸர்வகர்வாபஹாரீ ச ஸர்வதேஜோவிலாஸகஃ ஸர்வவித்யாதிகூடஶ்ச ஸர்வாநுக்ரஹகாரகஃ

எல்லா பெருமையையும் நீக்குபவர் நீ; எல்லா ஒளியையும் வெளிப்படுத்துபவர்; எல்லா அறிவிலும் மறைந்திருப்பவர்; எல்லா அருளையும் வழங்குபவர் நீயே.

த்வத்தஃ ஸர்வம் ச த்வம் ஸர்வம் த்வயி ஸர்வம் கிரீஶ்வர த்ராஹி த்ராஹி புநஸ்த்ராஹி க்ரு'பாம் குரு மமோபரி

உன்னிலிருந்து எல்லாம் தோன்றுகிறது; நீயே எல்லாம்; எல்லாமும் உன்னில்தான் உள்ளது, மலைநாதா! என்னை காப்பாற்று, மீண்டும் மீண்டும் காப்பாற்று; என்மேல் அருள் செய்.

அதாஸ்மிந்நந்தரே ப்ரஹ்மா ப்ரணிபத்ய க்ரு'தாம்ஜலிஃ ஏவம் த்வவஸரம் ப்ராப்ய வ்யஜ்ஞாபயத ஶூலிநே

அந்த நேரத்தில், பிரம்மா கையைக் கூப்பி வணங்கி, அந்த வாய்ப்பைப் பெற்று, கூர்வாளை ஏந்தியவரிடம் வேண்டினார்.

ஜய தேவ மஹாதேவ ப்ரணதார்திவிபம்ஜந ஈத்ரு'ஶேஷ்வபராதேஷு கோ ऽந்யஸ்த்வத்தஃ ப்ரஸீததி

வெற்றி உமக்கு, தேவா, மகாதேவா, வணங்குவோரின் துயரை நீக்கும் பெருமாளே! இத்தகைய குற்றங்களில் உன்னைத் தவிர வேறு யார் அருள்புரிவார்?

லப்தமாநோ பவிஷ்யம்தி யே புரா நிஹிதா ம்ரு'தே ப்ரத்யாபத்திர்ந கஸ்ய ஸ்யாத்ப்ரஸந்நே பரமேஶ்வரே

போரில் முன்பு தோற்றவரும், மீண்டும் தோல்வியடைவோரும், பரமஇறைவன் திருப்தியடைந்தால் மீண்டும் நிலைபெறாதவர் யார்?

யதிதம் தேவதேவாநாம் க்ரு'தமந்துஷு தூஷணம் ததிதம் பூஷணம் மந்யேத அம்கீகாரகௌரவாத்

இங்கு தேவாதிதேவர்கள் போரில் செய்த குற்றம், உன் ஏற்றத்தை மதித்து, அது அழகு எனக் கருதப்படட்டும்.