ஶிவபுராணம்

க்ரு'த்வாபி ஸுமஹத்பாபம் பக்த்யா யஜதி யஶ்ஶிவம் முச்யதே பாதகைஃ ஸர்வைர்நாத்ர கார்யா விசாரணா

பெரும் பாவம் செய்திருந்தாலும், பக்தியுடன் சிவனை வழிபட்டால், எல்லா பாவங்களிலிருந்தும் விடுபடுவான்—இதில் சந்தேகம் இல்லை.

பஹுநாத்ர கிமுக்தேந வ்ரு'தா தாநம் வ்ரு'தா தபஃ வ்ரு'தா யஜ்ஞோ வ்ரு'தா ஹோமஃ ஶிவநிந்தாரதஸ்ய து

இன்னும் என்ன சொல்ல? சிவனை இகழ்வதில் மகிழும் ஒருவருக்கு தானம், தவம், யாகம், ஹோமம் எல்லாம் வீணாகும்.

ததஃ ஸநாராயணகாஸ்ஸருத்ராஃ ஸலோகபாலாஸ்ஸமரே ஸுரௌகாஃ கணேம்த்ரசாபச்யுதபாணவித்தாஃ ப்ரதுத்ருவுர்காடருஜாபிபூதாஃ

பின்னர் நாராயணனும், ருத்ரர்களும், உலகங்களை காக்கும் தேவர்களும், கணாதிபதியின் வில்லிலிருந்து பாய்ந்த அம்புகளால் காயப்பட்டு, கடும் வலியால் ஆட்கொள்ளப்பட்டு, போரில் ஓடினர்.

சேலுஃ க்வசித்கேசந ஶீர்ணகேஶாஃ ஸேதுஃ க்வசித்கேசந தீர்ககாத்ராஃ பேதுஃ க்வசித்கேசந பிந்நவக்த்ரா நேஶுஃ க்வசித்கேசந தேவவீராஃ

சில தெய்வ வீரர்கள் முடி சிதறி அலைந்தனர்; சிலர் நீண்ட உடலுடன் தடுமாறினர்; சிலர் முகம் உடைந்து விழுந்தனர்; சிலர் அசைய முடியாமல் போனார்கள்.

கேசிச்ச தத்ர த்ரிதஶா விபந்நா விஸ்ரஸ்தவஸ்த்ராபரணாஸ்த்ரஶஸ்த்ராஃ நிபேதுருத்பாஸிததீநமுத்ரா மதம் ச தர்பம் ச பலம் ச ஹித்வா

அங்கே சில தேவர்கள், உடை, ஆபரணம், ஆயுதம் எல்லாம் சிதறி, மிகுந்த துயர முகத்துடன் விழுந்து, பெருமை, அகம்பாவு, பலம் ஆகியவற்றை விட்டுவிட்டனர்.

ஸஸ்முத்பதப்ரஸ்திதமப்ரத்ரு'ஷ்யோ விக்ஷிப்ய தக்ஷாத்வரமக்ஷதாஸ்த்ரைஃ பபௌ கணேஶஸ்ஸ கணேஶ்வராணாம் மத்யே ஸ்திதஃ ஸிம்ஹ இவர்ஷபாணாம்

பாதையை விரட்டி, தக்ஷனின் யாகத்தை உடைக்க முடியாத ஆயுதங்களால் சிதறடித்து, கணங்களின் தலைவர்களில் ஒருவர், சிங்கம் போல மாடுகளுக்கிடையில், ஒளிவீசினார்.

இதி ஸஞ்சிந்நபிந்நாம்கா தேவா விஷ்ணுபுரோகமாஃ க்ஷணாத்கஷ்டாம் தஶாமேத்ய த்ரேஸுஃ ஸ்தோகாவஶேஷிதா

இவ்வாறு உடல்கள் சிதைந்து முறிந்த தேவர்கள், விஷ்ணுவை முன்வைத்து, ஒரு கணத்தில் மிகக் கடுமையான நிலைக்கு வந்து, சிலர் மட்டுமே மீதமிருந்து நடுங்கினர்.

த்ரஸ்தாம்ஸ்தாந்ஸமரே வீராந் தேவாநந்யாம்ஶ்ச வை கணாஃ ப்ரமதாஃ பரமக்ருத்தா வீரபத்ரப்ரணோதிதாஃ

போரில் பயந்து ஓடிய அந்த வீரர்களான தேவர்களையும் மற்றவர்களையும், வீரபத்திரனால் தூண்டப்பட்டு, மிகுந்த கோபத்துடன் பிரமதகணங்கள் துரத்தினார்கள்.

ப்ரக்ரு'ஹ்ய ச ததா தோஷம் நிகடைராயஸைர்த்ரு'டைஃ பபந்துஃ பாணிபாதேஷு கம்தரேஷூதரேஷு ச

அவர்களைப் பிடித்து, வலுவான இரும்புக் கட்டுகளால் கை, கால், கழுத்து, வயிற்றிலும் கட்டி வைத்தார்கள்.

தஸ்மிந்நவஸரே ப்ரஹ்மா பத்ரமத்ரீந்த்ரஜாநுதம் ஸாரத்யால்லப்தவாத்ஸல்யஃ ப்ரார்தயந் ப்ரணதோ ऽப்ரவீத்

அந்த நேரத்தில், பிரம்மா, மலைகளில் சிறந்தவரும் இந்திரனின் மகனும் ஆனவர், தேரோட்டியாக இரக்கம் கொண்டு வந்து, பணிந்து வேண்டினார்.

அலம் க்ரோதேந பகவந்நஷ்டாஶ்சைதே திவௌகஸஃ ப்ரஸீத க்ஷம்யதாம் ஸர்வம் ரோமஜைஸ்ஸஹ ஸுவ்ரத

பெருமான், இந்தக் கோபம் போதும்; இவர்கள் எல்லாம் அழிந்துவிட்டார்கள். தயை காட்டு—ரோமஜர்களுடன் சேர்ந்து எல்லாம் மன்னிக்கப்படட்டும், நல்லவரே.

ஏவம் விஜ்ஞாபிதஸ்தேந ப்ரஹ்மணா பரமேஷ்டிநா ஶமம் ஜகாம ஸம்ப்ரீதோ கணபஸ்தஸ்ய கௌரவாத்

அந்த பரமபதியைப் பற்றிய பிரம்மா அறிவித்தபோது, அந்த கணபர் அவரை மதித்து அமைதியோடு மகிழ்ந்தார்.

தேவாஶ்ச லப்தாவஸரா தேவதேவஸ்ய மம்த்ரிணஃ தாரயந்தோ ऽஞ்ஜலீந்மூர்த்நி துஷ்டுவுர்விவிதைஃ ஸ்தவைஃ

அப்போது தேவதைகள், தேவாதி தேவனின் அமைச்சர்கள், வாயிலாகக் கிடைத்த வாய்ப்பை பயன்படுத்தி, தங்கள் கைகளைத் தலைக்கு மேலே வைத்து, பலவிதமான பாடல்களால் அவரை போற்றினர்.

ருத்ரபத்ராய ருத்ராணாம் பதயே ருத்ரபூதயே

மங்களமான ருத்ரருக்கு, ருத்ரர்களின் தலைவனுக்கு, ருத்ரரின் உருவானவருக்கு வணக்கம்.

காலாக்நிருத்ரரூபாய காலகாமாம்கஹாரிணே தேவதாநாம் ஶிரோஹந்த்ரே தக்ஷஸ்ய ச துராத்மநஃ

காலாக்னி ருத்ரரின் வடிவம் உடையவருக்கு, காலனையும் காமனையும் அழிப்பவருக்கு, தேவதைகளின் தலைகளை வெட்டியவருக்கும், தீய மனம் கொண்ட தக்ஷனையும் அழித்தவருக்கும் வணக்கம்.

ஸம்ஸர்காதஸ்ய பாபஸ்ய தக்ஷஸ்யாக்லிஷ்டகர்மணஃ ஶாஸிதாஃ ஸமரே வீர த்வயா வயமநிந்திதா

குற்றமற்ற செயல்கள் கொண்ட தக்ஷனின் பாவத்துடன் சேர்ந்ததால், வீரனே, போரில் நீ எங்களைத் தண்டித்தாய்; அதனால் நாங்கள் குற்றமற்றவர்கள்.

தக்தாஶ்சாமீ வயம் ஸர்வே த்வத்தோ பீதாஶ்ச போ ப்ரபோ த்வமேவ கதிரஸ்மாகம் த்ராஹி நஶ்ஶரணாகதாந்

ஓ பிரபு, நாங்கள் அனைவரும் உன்னால் சுடப்பட்டோம், பயந்தும் இருக்கிறோம்; நீயே எங்களுக்கு அடைக்கலம், அடைக்கலமாக வந்த எங்களை காப்பாற்றும்.

துஷ்டஸ்த்வேவம் ஸ்துதோ தேவாந் விஸ்ரு'ஜ்ய நிகடாத்ப்ரபுஃ ஆநயத்தேவதேவஸ்ய ஸமீபமமராநிஹ

இவ்வாறு புகழப்பட்டு மகிழ்ந்த ஆண்டவன், தேவதைகளை பிணையிலிருந்து விடுவித்து, அவர்களை இங்கு தேவாதி தேவனின் அருகே அழைத்து வந்தான்.

தேவோபி தத்ர பகவாநந்தரிக்ஷே ஸ்திதஃ ப்ரபுஃ ஸகணஃ ஸர்வகஃ ஶர்வஸ்ஸர்வலோகமஹேஶ்வரஃ

அங்கே அந்த பகவான், எல்லாவற்றையும் நிறைத்த சர்வன், தன் கணங்களுடன் ஆகாயத்தில் நின்று, அனைத்து உலகங்களுக்கும் பெரிய ஆண்டவனாக இருந்தார்.

தம் த்ரு'ஷ்ட்வா பரமேஶாநம் தேவா விஷ்ணுபுரோகமாஃ ப்ரீதா அபி ச பீதாஶ்ச நமஶ்சக்ருர்மஹேஶ்வரம்

அந்த பரமேசுவரனை பார்த்தவுடன், விஷ்ணுவை முதன்மை கொண்ட தேவதைகள், மகிழ்ச்சியுடன் இருந்தும், ஒருவேளை பயத்தோடும், மகேசுவரனுக்கு வணங்கினர்.

த்ரு'ஷ்ட்வா தாநமராந்பீதாந்ப்ரணதார்திஹரோ ஹரஃ இதமாஹ மஹாதேவஃ ப்ரஹஸந் ப்ரேக்ஷ்ய பார்வதீம்

அந்த தேவதைகள் பயந்து நிற்பதைப் பார்த்து, வணங்குபவர்களின் துயரை நீக்கும் ஹரன், பார்வதியை நோக்கி சிரித்தபடி இவ்வாறு சொன்னார்.

மாபைஷ்ட த்ரிதஶாஸ்ஸர்வே யூயம் வை மாமிகாஃ ப்ரஜாஃ அநுக்ரஹார்தமேவேஹ த்ரு'தோ தம்டஃ க்ரு'பாலுநா

மூன்று உலகத் தேவர்களே, பயப்பட வேண்டாம்; நீங்கள் எல்லாரும் எனது மக்கள். தயவுக்காகவே தண்டனை வழங்கப்பட்டது.

பவதாம் நிர்ஜராணாம் ஹி க்ஷாந்தோ ऽஸ்மாபிர்வ்யதிக்ரமஃ க்ருத்தேஷ்வஸ்மாஸு யுஷ்மாகம் ந ஸ்திதிர்ந ச ஜீவிதம்

உங்கள் தவறை நாங்கள் மன்னித்துள்ளோம், அமரர்களே; எங்களுக்கு கோபம் வந்தால், உங்களுக்குப் பதவியும், உயிரும் இருக்காது.

இத்யுக்தாஸ்த்ரிதஶாஸ்ஸர்வே ஶர்வேணாமிததேஜஸா ஸத்யோ விகதஸந்தேஹா நந்ரு'துர்விபுதா முதா

அமிதமான ஒளியுடைய சர்வன் இவ்வாறு சொன்னதும், அனைத்து தேவதைகளும் உடனே சந்தேகமின்றி மகிழ்ச்சியோடு ஆடினர்.

ப்ரஸந்நமநஸோ பூத்வாநந்தவிஹ்வலமாநஸாஃ ஸ்துதிமாரேபிரே கர்தும் ஶம்கரஸ்ய திவௌகஸஃ

மனது தெளிவாக, ஆனந்தத்தில் மூழ்கி, விண்ணுலகவர்கள் சங்கரனைப் புகழ்ந்து பாடத் தொடங்கினர்.

த்வமேவ தேவாகிலலோககர்தா பாதா ச ஹர்தா பரமேஶ்வரோ ऽஸி கவிஷ்ணுருத்ராக்யஸ்வரூபபேதை ரஜஸ்தமஸ்ஸத்த்வத்ரு'தாத்மமூர்தே

ஓ தேவனே, நீயே எல்லா உலகங்களையும் படைக்கும், காப்பாற்றும், அழிக்கும் பரமேசுவரன்; கவிஅனும், விஷ்ணுவும், ருத்ரனும் எனும் வடிவங்களில், இராஜஸ், தமஸ், சத்த்வம் ஆகிய இயல்புகளைத் தாங்கும் ஆதார வடிவம் நீயே.

ஸர்வமூர்தே நமஸ்தே ऽஸ்து விஶ்வபாவந பாவந அமூர்தே பக்தஹேதோர்ஹி க்ரு'ஹீதாக்ரு'திஸௌக்யத

எல்லா வடிவங்களும் உடையவரே, உலகத்தை உருவாக்கும் தூயவரே, உமக்கு வணக்கம்; வடிவமில்லாதவரே, பக்தர்களுக்காக இனிய வடிவம் எடுத்தவரே, உமக்கு வணக்கம்.

சம்த்ரோ ऽகதோ ஹி தேவேஶ க்ரு'பாதஸ்தவ ஶம்கர நிமஜ்ஜநாந்ம்ரு'தஃ ப்ராப ஸுகம் மிஹிரஜாஜலிஃ

ஓ தேவாதி தேவனே சங்கரா, சந்திரன் உன்னுடைய கருணையால் குணமடைந்தான்; மூழ்கிய பிறகு, சூரியனின் கதிர்கள் அர்ப்பணிக்கப்பட்டதால் மகிழ்ச்சி அடைந்தான்.

ஸீமந்திநீ ஹததவா தவ பூஜநதஃ ப்ரபோ ஸௌபாக்யமதுலம் ப்ராப ஸோமவாரவ்ரதாத்ஸுதாந்

கணவரை இழந்த சீமந்தினி, பிரபுவே, உன்னை வழிபட்டதால், சமமானது இல்லாத சௌபாக்கியத்தையும், சோமவார விரதத்தின் மூலம் மக்களையும் பெற்றாள்.