ஶிவபுராணம்

ஏவம் தேவபலம் ஸர்வம் தீநம் பீபத்ஸதர்ஶநம் கணேஶ்வரஸமுத்பந்நம் க்ரு'பணம் வபுராததே

அவ்வாறு, எல்லா தேவர்களின் படையும், துயரமும் பயங்கரமான தோற்றமும் கொண்டு, படையினரின் தலைவனிடமிருந்து பிறந்தது போல, இரங்கத்தக்க உருவத்தை எடுத்தது.

ததா த்ரிதஶவீராணாமஸ்ரு'க்ஸலிலவாஹிநீ ப்ராவர்தத நதீ கோரா ப்ராணிநாம் பயஶம்ஸிநீ

அப்போது, தேவர்களில் வீரர்களிடமிருந்து, உயிர்களுக்கு பயத்தை அறிவிக்கும், கொடிய இரத்தநதி ஓடத் தொடங்கியது.

ருதிரேண பரிக்லிந்நா யஜ்ஞபூமிஸ்ததா பபௌ ரக்தார்த்ரவஸநா ஶ்யாமா ஹதஶும்பேவ கைஶிகீ

அந்த யாகபூமி, இரத்தத்தில் நனைந்து, சிவப்பாகவும் இருண்டதாகவும், அழகு இழந்த கைசிகி போல தோன்றியது.

தஸ்மிந்மஹதி ஸம்வ்ரு'த்தே ஸமரே ப்ரு'ஶதாருணே பயேநேவ பரித்ரஸ்தா ப்ரசசால வஸுந்தரா

அந்த மிகப்பெரிய, கொடூரமான போரில், பயத்தில் ஆட்கொள்ளப்பட்டதுபோல் பூமி itself நடுங்கியது.

மஹோர்மிகலிலாவர்தஶ்சுக்ஷுபே ச மஹோததிஃ பேதுஶ்சோல்கா மஹோத்பாதாஃ ஶாகாஶ்ச முமுசுர்த்ருமாஃ

பெரும் கடல், பெரிய அலைகளும் சுழற்சிகளும் எழுந்து கலங்கியது; தீப்பந்து போலப் புள்ளிகள் விழுந்தன; மரங்கள் தங்கள் கிளைகளை உதிர்த்தன.

அப்ரஸந்நா திஶஃ ஸர்வாஃ பவநஶ்சாஶிவோ வவௌ அஹோ விதிவிபர்யாஸஸ்த்வஶ்வமேதோயமத்வரஃ யஜமாநஸ்ஸ்வயம் தக்ஷௌ ப்ரஹ்மபுத்ரப்ரஜாபதிஃ

எல்லா திசைகளும் அமைதியின்றி, தீய காற்று வீசியது; ஐயோ, இது ஒழுங்கு மாறிய நிகழ்ச்சி—இது சரியான யாகமல்ல, யாகம் நடத்துபவர் பிரமாவின் மகனும் உயிரினங்களின் தலைவருமான தக்ஷனே ஆனாலும்.

தர்மாதயஸ்ஸதஸ்யாஶ்ச ரக்ஷிதா கருடத்வஜஃ பாகாம்ஶ்ச ப்ரதிக்ரு'ஹ்ணம்தி ஸாக்ஷாதிம்த்ராதயஃ ஸுராஃ

தர்மம் முதலானவர்கள் மற்றும் சபையினரைக் கருடன் கொடியை கொண்டவர் காப்பாற்றினார்; இந்திரன் முதலான தேவர்கள் நேரில் தங்கள் பாகங்களை பெற்றனர்.

ததாபி யஜமாநஸ்ய யஜ்ஞஸ்ய ச ஸஹர்த்விஜஃ ஸத்ய ஏவ ஶிரஶ்சேதஸ்ஸாது ஸம்பத்யதே பலம்

அப்படியிருந்தும், யாகம் நடத்துபவருக்கும், வேதியர்களுக்கும், யாகத்திற்கும் உடனே தலை அறுப்பதே பயனாகி விட்டது—இது நல்லது அல்ல.

தஸ்மாந்நாவேதநிர்திஷ்டம் ந சேஶ்வரபஹிஷ்க்ரு'தம்

ஆகையால், வேதம் கூறாததும், இறைவன் அனுமதிக்காததும் செய்யக்கூடாது.

க்ரு'த்வாபி ஸுமஹத்புண்யமிஷ்ட்வா யஜ்ஞஶதைரபி ந தத்பலமவாப்நோதி பக்திஹீநோ மஹேஶ்வரே

எவ்வளவு பெரிய புண்ணியம் செய்தாலும், நூறு யாகங்கள் செய்தாலும், மகேசுவரனைப் பற்றிய பக்தி இல்லாதவனுக்கு அந்த பலன் கிடையாது.

க்ரு'த்வாபி ஸுமஹத்பாபம் பக்த்யா யஜதி யஶ்ஶிவம் முச்யதே பாதகைஃ ஸர்வைர்நாத்ர கார்யா விசாரணா

பெரும் பாவம் செய்திருந்தாலும், பக்தியுடன் சிவனை வழிபட்டால், எல்லா பாவங்களிலிருந்தும் விடுபடுவான்—இதில் சந்தேகம் இல்லை.

பஹுநாத்ர கிமுக்தேந வ்ரு'தா தாநம் வ்ரு'தா தபஃ வ்ரு'தா யஜ்ஞோ வ்ரு'தா ஹோமஃ ஶிவநிந்தாரதஸ்ய து

இன்னும் என்ன சொல்ல? சிவனை இகழ்வதில் மகிழும் ஒருவருக்கு தானம், தவம், யாகம், ஹோமம் எல்லாம் வீணாகும்.

ததஃ ஸநாராயணகாஸ்ஸருத்ராஃ ஸலோகபாலாஸ்ஸமரே ஸுரௌகாஃ கணேம்த்ரசாபச்யுதபாணவித்தாஃ ப்ரதுத்ருவுர்காடருஜாபிபூதாஃ

பின்னர் நாராயணனும், ருத்ரர்களும், உலகங்களை காக்கும் தேவர்களும், கணாதிபதியின் வில்லிலிருந்து பாய்ந்த அம்புகளால் காயப்பட்டு, கடும் வலியால் ஆட்கொள்ளப்பட்டு, போரில் ஓடினர்.

சேலுஃ க்வசித்கேசந ஶீர்ணகேஶாஃ ஸேதுஃ க்வசித்கேசந தீர்ககாத்ராஃ பேதுஃ க்வசித்கேசந பிந்நவக்த்ரா நேஶுஃ க்வசித்கேசந தேவவீராஃ

சில தெய்வ வீரர்கள் முடி சிதறி அலைந்தனர்; சிலர் நீண்ட உடலுடன் தடுமாறினர்; சிலர் முகம் உடைந்து விழுந்தனர்; சிலர் அசைய முடியாமல் போனார்கள்.

கேசிச்ச தத்ர த்ரிதஶா விபந்நா விஸ்ரஸ்தவஸ்த்ராபரணாஸ்த்ரஶஸ்த்ராஃ நிபேதுருத்பாஸிததீநமுத்ரா மதம் ச தர்பம் ச பலம் ச ஹித்வா

அங்கே சில தேவர்கள், உடை, ஆபரணம், ஆயுதம் எல்லாம் சிதறி, மிகுந்த துயர முகத்துடன் விழுந்து, பெருமை, அகம்பாவு, பலம் ஆகியவற்றை விட்டுவிட்டனர்.

ஸஸ்முத்பதப்ரஸ்திதமப்ரத்ரு'ஷ்யோ விக்ஷிப்ய தக்ஷாத்வரமக்ஷதாஸ்த்ரைஃ பபௌ கணேஶஸ்ஸ கணேஶ்வராணாம் மத்யே ஸ்திதஃ ஸிம்ஹ இவர்ஷபாணாம்

பாதையை விரட்டி, தக்ஷனின் யாகத்தை உடைக்க முடியாத ஆயுதங்களால் சிதறடித்து, கணங்களின் தலைவர்களில் ஒருவர், சிங்கம் போல மாடுகளுக்கிடையில், ஒளிவீசினார்.

இதி ஸஞ்சிந்நபிந்நாம்கா தேவா விஷ்ணுபுரோகமாஃ க்ஷணாத்கஷ்டாம் தஶாமேத்ய த்ரேஸுஃ ஸ்தோகாவஶேஷிதா

இவ்வாறு உடல்கள் சிதைந்து முறிந்த தேவர்கள், விஷ்ணுவை முன்வைத்து, ஒரு கணத்தில் மிகக் கடுமையான நிலைக்கு வந்து, சிலர் மட்டுமே மீதமிருந்து நடுங்கினர்.

த்ரஸ்தாம்ஸ்தாந்ஸமரே வீராந் தேவாநந்யாம்ஶ்ச வை கணாஃ ப்ரமதாஃ பரமக்ருத்தா வீரபத்ரப்ரணோதிதாஃ

போரில் பயந்து ஓடிய அந்த வீரர்களான தேவர்களையும் மற்றவர்களையும், வீரபத்திரனால் தூண்டப்பட்டு, மிகுந்த கோபத்துடன் பிரமதகணங்கள் துரத்தினார்கள்.

ப்ரக்ரு'ஹ்ய ச ததா தோஷம் நிகடைராயஸைர்த்ரு'டைஃ பபந்துஃ பாணிபாதேஷு கம்தரேஷூதரேஷு ச

அவர்களைப் பிடித்து, வலுவான இரும்புக் கட்டுகளால் கை, கால், கழுத்து, வயிற்றிலும் கட்டி வைத்தார்கள்.

தஸ்மிந்நவஸரே ப்ரஹ்மா பத்ரமத்ரீந்த்ரஜாநுதம் ஸாரத்யால்லப்தவாத்ஸல்யஃ ப்ரார்தயந் ப்ரணதோ ऽப்ரவீத்

அந்த நேரத்தில், பிரம்மா, மலைகளில் சிறந்தவரும் இந்திரனின் மகனும் ஆனவர், தேரோட்டியாக இரக்கம் கொண்டு வந்து, பணிந்து வேண்டினார்.

அலம் க்ரோதேந பகவந்நஷ்டாஶ்சைதே திவௌகஸஃ ப்ரஸீத க்ஷம்யதாம் ஸர்வம் ரோமஜைஸ்ஸஹ ஸுவ்ரத

பெருமான், இந்தக் கோபம் போதும்; இவர்கள் எல்லாம் அழிந்துவிட்டார்கள். தயை காட்டு—ரோமஜர்களுடன் சேர்ந்து எல்லாம் மன்னிக்கப்படட்டும், நல்லவரே.

ஏவம் விஜ்ஞாபிதஸ்தேந ப்ரஹ்மணா பரமேஷ்டிநா ஶமம் ஜகாம ஸம்ப்ரீதோ கணபஸ்தஸ்ய கௌரவாத்

அந்த பரமபதியைப் பற்றிய பிரம்மா அறிவித்தபோது, அந்த கணபர் அவரை மதித்து அமைதியோடு மகிழ்ந்தார்.

தேவாஶ்ச லப்தாவஸரா தேவதேவஸ்ய மம்த்ரிணஃ தாரயந்தோ ऽஞ்ஜலீந்மூர்த்நி துஷ்டுவுர்விவிதைஃ ஸ்தவைஃ

அப்போது தேவதைகள், தேவாதி தேவனின் அமைச்சர்கள், வாயிலாகக் கிடைத்த வாய்ப்பை பயன்படுத்தி, தங்கள் கைகளைத் தலைக்கு மேலே வைத்து, பலவிதமான பாடல்களால் அவரை போற்றினர்.

ருத்ரபத்ராய ருத்ராணாம் பதயே ருத்ரபூதயே

மங்களமான ருத்ரருக்கு, ருத்ரர்களின் தலைவனுக்கு, ருத்ரரின் உருவானவருக்கு வணக்கம்.

காலாக்நிருத்ரரூபாய காலகாமாம்கஹாரிணே தேவதாநாம் ஶிரோஹந்த்ரே தக்ஷஸ்ய ச துராத்மநஃ

காலாக்னி ருத்ரரின் வடிவம் உடையவருக்கு, காலனையும் காமனையும் அழிப்பவருக்கு, தேவதைகளின் தலைகளை வெட்டியவருக்கும், தீய மனம் கொண்ட தக்ஷனையும் அழித்தவருக்கும் வணக்கம்.

ஸம்ஸர்காதஸ்ய பாபஸ்ய தக்ஷஸ்யாக்லிஷ்டகர்மணஃ ஶாஸிதாஃ ஸமரே வீர த்வயா வயமநிந்திதா

குற்றமற்ற செயல்கள் கொண்ட தக்ஷனின் பாவத்துடன் சேர்ந்ததால், வீரனே, போரில் நீ எங்களைத் தண்டித்தாய்; அதனால் நாங்கள் குற்றமற்றவர்கள்.

தக்தாஶ்சாமீ வயம் ஸர்வே த்வத்தோ பீதாஶ்ச போ ப்ரபோ த்வமேவ கதிரஸ்மாகம் த்ராஹி நஶ்ஶரணாகதாந்

ஓ பிரபு, நாங்கள் அனைவரும் உன்னால் சுடப்பட்டோம், பயந்தும் இருக்கிறோம்; நீயே எங்களுக்கு அடைக்கலம், அடைக்கலமாக வந்த எங்களை காப்பாற்றும்.

துஷ்டஸ்த்வேவம் ஸ்துதோ தேவாந் விஸ்ரு'ஜ்ய நிகடாத்ப்ரபுஃ ஆநயத்தேவதேவஸ்ய ஸமீபமமராநிஹ

இவ்வாறு புகழப்பட்டு மகிழ்ந்த ஆண்டவன், தேவதைகளை பிணையிலிருந்து விடுவித்து, அவர்களை இங்கு தேவாதி தேவனின் அருகே அழைத்து வந்தான்.

தேவோபி தத்ர பகவாநந்தரிக்ஷே ஸ்திதஃ ப்ரபுஃ ஸகணஃ ஸர்வகஃ ஶர்வஸ்ஸர்வலோகமஹேஶ்வரஃ

அங்கே அந்த பகவான், எல்லாவற்றையும் நிறைத்த சர்வன், தன் கணங்களுடன் ஆகாயத்தில் நின்று, அனைத்து உலகங்களுக்கும் பெரிய ஆண்டவனாக இருந்தார்.