ஶிவபுராணம்

பஹவஸ்தஸ்ய வீரஸ்ய பாஹவஃ பரிகோபமாஃ ஶஸ்த்ரைஶ்சகாஶிரே தீப்தைஃ ஸாக்நிஜ்வாலா இவோரகாஃ

அந்த வீரனின் பல கை, இரும்புக் கோல் போலவும், தீப்பொலி ஆயுதங்களால் ஜொலித்தன; தீயில் மின்னும் பாம்புகள் போல.

அஸ்த்ரஶஸ்த்ராண்யநேகாநிஸவீரோ விஸ்ரு'ஜந்பபௌ விஸ்ரு'ஜந்ஸர்வபூதாநி யதாதௌ விஶ்வஸம்பவஃ

அந்த வீரன் எண்ணற்ற ஆயுதங்களையும் அம்புகளையும் விட, உலகத்தை உருவாக்கியவன் எல்லா உயிர்களையும் படைத்தது போல பிரகாசித்தான்.

யதா ரஶ்மிபிராதித்யஃ ப்ரச்சாதயதி மேதிநீம் ததா வீரஃ க்ஷணாதேவ ஶரைஃ ப்ராச்சாதயத்திஶஃ

சூரியன் தனது கதிர்களால் பூமியை மூடுவது போல, அந்த வீரன் ஒரு கணத்தில் திசைகளை அம்புகளால் மூடினான்.

கமம்டலே கணேந்த்ரஸ்ய ஶராஃ கநகபூஷிதாஃ உத்பதம்தஸ்தடித்ரூபைருபமாநபதம் யயுஃ

படையினரின் தலைவனின் பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட அம்புகள், ஆகாயத்தில் பறந்து, மின்னல் போல ஒளிர்ந்தன.

மஹாம்தஸ்தே ஸுரகணாந் மம்டூகாநிவடும்டுபாஃ ப்ராணைர்வியோஜயாமாஸுஃ பபுஶ்ச ருதிராஸவம்

பெரும் வீரர்கள், தேவர்களை அவர்களது உயிர்களிலிருந்து பிரித்தனர்; அது, தவளைகளை மிருதங்கம் பிரிப்பது போல. அவர்கள் இரத்தத்தை மதுபோல் குடித்தனர்.

நிக்ரு'த்தபாஹவஃ கேசித்கேசில்லூநவராநநாஃ பார்ஶ்வே விதாரிதாஃ கேசிந்நிபேதுரமரா புவி

சிலரது கை துண்டிக்கப்பட்டது, சிலரது முகம் கிழிக்கப்பட்டது, சிலர் பக்கத்தில் கிழிக்கப்பட்டு, அமரர்கள் பூமியில் விழுந்தனர்.

விஶிகோந்மதிதைர்காத்ரைர்பஹுபிஶ்சிந்நஸந்திபிஃ விவ்ரு'த்தநயநாஃ கேசிந்நிபேதுர்பூதலே ம்ரு'தாஃ காம் ப்ரவேஷ்டுமிவேச்சம்தஃ கம் கம்துமிவ லிப்ஸவஃ

அம்புகளால் உடல்கள் கிழிக்கப்பட்டு, மூட்டுகள் உடைந்தும், கண்கள் மேலே திரும்பியும், சிலர் பூமியில் இறந்து விழுந்தனர்; பூமிக்குள் புக விரும்பி, ஆகாயத்தை அடைய ஆசைப்பட்டனர்.

அலப்தாத்மநிரோதாநாம் வ்யலீயம்தஃ பரஸ்பரம் பூமௌ கேசித்ப்ரவிவிஶுஃ பர்வதாநாம் குஹாஃ பரே

தம்மை அடக்க முடியாமல், சிலர் ஒருவரோடு ஒருவர் கலந்து மறைந்தனர்; சிலர் பூமியில் மலைகளின் குகைகளுக்குள் புகுந்தனர்.

அபரே ஜக்முராகாஶம் பரே ச விவிஶுர்ஜலம் ததா ஸம்சிந்நஸர்வாம்கைஸ்ஸ வீரஸ்த்ரிதஶைர்பபௌ

சிலர் ஆகாயத்திற்குள் சென்றனர், மற்றவர்கள் நீரில் புகுந்தனர்; இவ்வாறு, எல்லா அங்கங்களும் துண்டிக்கப்பட்டபோதும், அந்த வீரன் தேவர்களுக்குள் பிரகாசித்தான்.

பரிக்ரஸ்தப்ரஜாவர்கோ பகவாநிவ பைரவஃ தக்தத்ரிபுரஸம்வ்யூஹஸ்த்ரிபுராரிர்யதாபவத்

பகவான் பைரவனாக, தன் சேனையால் சூழப்பட்டு, திரிபுரனை அழித்தவனாக, உயிர்கள் கூட்டத்தை விழுங்கியது போல அவன் ஆனான்.

ஏவம் தேவபலம் ஸர்வம் தீநம் பீபத்ஸதர்ஶநம் கணேஶ்வரஸமுத்பந்நம் க்ரு'பணம் வபுராததே

அவ்வாறு, எல்லா தேவர்களின் படையும், துயரமும் பயங்கரமான தோற்றமும் கொண்டு, படையினரின் தலைவனிடமிருந்து பிறந்தது போல, இரங்கத்தக்க உருவத்தை எடுத்தது.

ததா த்ரிதஶவீராணாமஸ்ரு'க்ஸலிலவாஹிநீ ப்ராவர்தத நதீ கோரா ப்ராணிநாம் பயஶம்ஸிநீ

அப்போது, தேவர்களில் வீரர்களிடமிருந்து, உயிர்களுக்கு பயத்தை அறிவிக்கும், கொடிய இரத்தநதி ஓடத் தொடங்கியது.

ருதிரேண பரிக்லிந்நா யஜ்ஞபூமிஸ்ததா பபௌ ரக்தார்த்ரவஸநா ஶ்யாமா ஹதஶும்பேவ கைஶிகீ

அந்த யாகபூமி, இரத்தத்தில் நனைந்து, சிவப்பாகவும் இருண்டதாகவும், அழகு இழந்த கைசிகி போல தோன்றியது.

தஸ்மிந்மஹதி ஸம்வ்ரு'த்தே ஸமரே ப்ரு'ஶதாருணே பயேநேவ பரித்ரஸ்தா ப்ரசசால வஸுந்தரா

அந்த மிகப்பெரிய, கொடூரமான போரில், பயத்தில் ஆட்கொள்ளப்பட்டதுபோல் பூமி itself நடுங்கியது.

மஹோர்மிகலிலாவர்தஶ்சுக்ஷுபே ச மஹோததிஃ பேதுஶ்சோல்கா மஹோத்பாதாஃ ஶாகாஶ்ச முமுசுர்த்ருமாஃ

பெரும் கடல், பெரிய அலைகளும் சுழற்சிகளும் எழுந்து கலங்கியது; தீப்பந்து போலப் புள்ளிகள் விழுந்தன; மரங்கள் தங்கள் கிளைகளை உதிர்த்தன.

அப்ரஸந்நா திஶஃ ஸர்வாஃ பவநஶ்சாஶிவோ வவௌ அஹோ விதிவிபர்யாஸஸ்த்வஶ்வமேதோயமத்வரஃ யஜமாநஸ்ஸ்வயம் தக்ஷௌ ப்ரஹ்மபுத்ரப்ரஜாபதிஃ

எல்லா திசைகளும் அமைதியின்றி, தீய காற்று வீசியது; ஐயோ, இது ஒழுங்கு மாறிய நிகழ்ச்சி—இது சரியான யாகமல்ல, யாகம் நடத்துபவர் பிரமாவின் மகனும் உயிரினங்களின் தலைவருமான தக்ஷனே ஆனாலும்.

தர்மாதயஸ்ஸதஸ்யாஶ்ச ரக்ஷிதா கருடத்வஜஃ பாகாம்ஶ்ச ப்ரதிக்ரு'ஹ்ணம்தி ஸாக்ஷாதிம்த்ராதயஃ ஸுராஃ

தர்மம் முதலானவர்கள் மற்றும் சபையினரைக் கருடன் கொடியை கொண்டவர் காப்பாற்றினார்; இந்திரன் முதலான தேவர்கள் நேரில் தங்கள் பாகங்களை பெற்றனர்.

ததாபி யஜமாநஸ்ய யஜ்ஞஸ்ய ச ஸஹர்த்விஜஃ ஸத்ய ஏவ ஶிரஶ்சேதஸ்ஸாது ஸம்பத்யதே பலம்

அப்படியிருந்தும், யாகம் நடத்துபவருக்கும், வேதியர்களுக்கும், யாகத்திற்கும் உடனே தலை அறுப்பதே பயனாகி விட்டது—இது நல்லது அல்ல.

தஸ்மாந்நாவேதநிர்திஷ்டம் ந சேஶ்வரபஹிஷ்க்ரு'தம்

ஆகையால், வேதம் கூறாததும், இறைவன் அனுமதிக்காததும் செய்யக்கூடாது.

க்ரு'த்வாபி ஸுமஹத்புண்யமிஷ்ட்வா யஜ்ஞஶதைரபி ந தத்பலமவாப்நோதி பக்திஹீநோ மஹேஶ்வரே

எவ்வளவு பெரிய புண்ணியம் செய்தாலும், நூறு யாகங்கள் செய்தாலும், மகேசுவரனைப் பற்றிய பக்தி இல்லாதவனுக்கு அந்த பலன் கிடையாது.

க்ரு'த்வாபி ஸுமஹத்பாபம் பக்த்யா யஜதி யஶ்ஶிவம் முச்யதே பாதகைஃ ஸர்வைர்நாத்ர கார்யா விசாரணா

பெரும் பாவம் செய்திருந்தாலும், பக்தியுடன் சிவனை வழிபட்டால், எல்லா பாவங்களிலிருந்தும் விடுபடுவான்—இதில் சந்தேகம் இல்லை.

பஹுநாத்ர கிமுக்தேந வ்ரு'தா தாநம் வ்ரு'தா தபஃ வ்ரு'தா யஜ்ஞோ வ்ரு'தா ஹோமஃ ஶிவநிந்தாரதஸ்ய து

இன்னும் என்ன சொல்ல? சிவனை இகழ்வதில் மகிழும் ஒருவருக்கு தானம், தவம், யாகம், ஹோமம் எல்லாம் வீணாகும்.

ததஃ ஸநாராயணகாஸ்ஸருத்ராஃ ஸலோகபாலாஸ்ஸமரே ஸுரௌகாஃ கணேம்த்ரசாபச்யுதபாணவித்தாஃ ப்ரதுத்ருவுர்காடருஜாபிபூதாஃ

பின்னர் நாராயணனும், ருத்ரர்களும், உலகங்களை காக்கும் தேவர்களும், கணாதிபதியின் வில்லிலிருந்து பாய்ந்த அம்புகளால் காயப்பட்டு, கடும் வலியால் ஆட்கொள்ளப்பட்டு, போரில் ஓடினர்.

சேலுஃ க்வசித்கேசந ஶீர்ணகேஶாஃ ஸேதுஃ க்வசித்கேசந தீர்ககாத்ராஃ பேதுஃ க்வசித்கேசந பிந்நவக்த்ரா நேஶுஃ க்வசித்கேசந தேவவீராஃ

சில தெய்வ வீரர்கள் முடி சிதறி அலைந்தனர்; சிலர் நீண்ட உடலுடன் தடுமாறினர்; சிலர் முகம் உடைந்து விழுந்தனர்; சிலர் அசைய முடியாமல் போனார்கள்.

கேசிச்ச தத்ர த்ரிதஶா விபந்நா விஸ்ரஸ்தவஸ்த்ராபரணாஸ்த்ரஶஸ்த்ராஃ நிபேதுருத்பாஸிததீநமுத்ரா மதம் ச தர்பம் ச பலம் ச ஹித்வா

அங்கே சில தேவர்கள், உடை, ஆபரணம், ஆயுதம் எல்லாம் சிதறி, மிகுந்த துயர முகத்துடன் விழுந்து, பெருமை, அகம்பாவு, பலம் ஆகியவற்றை விட்டுவிட்டனர்.

ஸஸ்முத்பதப்ரஸ்திதமப்ரத்ரு'ஷ்யோ விக்ஷிப்ய தக்ஷாத்வரமக்ஷதாஸ்த்ரைஃ பபௌ கணேஶஸ்ஸ கணேஶ்வராணாம் மத்யே ஸ்திதஃ ஸிம்ஹ இவர்ஷபாணாம்

பாதையை விரட்டி, தக்ஷனின் யாகத்தை உடைக்க முடியாத ஆயுதங்களால் சிதறடித்து, கணங்களின் தலைவர்களில் ஒருவர், சிங்கம் போல மாடுகளுக்கிடையில், ஒளிவீசினார்.

இதி ஸஞ்சிந்நபிந்நாம்கா தேவா விஷ்ணுபுரோகமாஃ க்ஷணாத்கஷ்டாம் தஶாமேத்ய த்ரேஸுஃ ஸ்தோகாவஶேஷிதா

இவ்வாறு உடல்கள் சிதைந்து முறிந்த தேவர்கள், விஷ்ணுவை முன்வைத்து, ஒரு கணத்தில் மிகக் கடுமையான நிலைக்கு வந்து, சிலர் மட்டுமே மீதமிருந்து நடுங்கினர்.

த்ரஸ்தாம்ஸ்தாந்ஸமரே வீராந் தேவாநந்யாம்ஶ்ச வை கணாஃ ப்ரமதாஃ பரமக்ருத்தா வீரபத்ரப்ரணோதிதாஃ

போரில் பயந்து ஓடிய அந்த வீரர்களான தேவர்களையும் மற்றவர்களையும், வீரபத்திரனால் தூண்டப்பட்டு, மிகுந்த கோபத்துடன் பிரமதகணங்கள் துரத்தினார்கள்.

ப்ரக்ரு'ஹ்ய ச ததா தோஷம் நிகடைராயஸைர்த்ரு'டைஃ பபந்துஃ பாணிபாதேஷு கம்தரேஷூதரேஷு ச

அவர்களைப் பிடித்து, வலுவான இரும்புக் கட்டுகளால் கை, கால், கழுத்து, வயிற்றிலும் கட்டி வைத்தார்கள்.