ஶிவபுராணம்

இச்சந்நபி ஸமுத்ஸ்ரஷ்டும் ந விஷ்ணுரபவத்க்ஷமஃ ஶ்வஸந்நிவைகமுத்த்ரு'த்ய பாஹும் சக்ரஸமந்விதம்

விட ஆசைப்படினும், விஷ்ணுவால் அதை எறிய முடியவில்லை; அவன் மூச்சு வாங்கும் போல், ஒரு கையை சக்கரத்துடன் உயர்த்தி நின்றான்.

அதிஷ்டதலஸோ பூத்வா பாஷாண இவ நிஶ்சலஃ விஶரீரோ யதாஜீவோ விஶ்ரு'ங்கோ வா யதா வ்ரு'ஷஃ

அவன் சோர்வுடன், கல் போல அசையாமல் நின்றான்; உடல் உயிரற்றது போல, கொம்பில்லாத காளை போல இருந்தான்.

விதம்ஷ்ட்ரஶ்ச யதா ஸிம்ஹஸ்ததா விஷ்ணுரவஸ்திதஃ தம் த்ரு'ஷ்ட்வா துர்தஶாபந்நம் விஷ்ணுமிம்த்ராதயஃ ஸுராஃ ஸமுந்நத்தா கணேந்த்ரேண ம்ரு'கேம்த்ரேணேவ கோவ்ரு'ஷாஃ

பல்லை காட்டும் சிங்கம் போல விஷ்ணு நின்றான்; அவனை அந்த நிலைமையில் பார்த்த இந்திரன் மற்றும் மற்ற தேவர்கள், கணேசனால் தூண்டப்பட்டு, காளைகள் சிங்கத்தை எதிர்க்கும் போல் விரைந்தனர்.

ப்ரக்ரு'ஹீதாயுதா யௌத்தும்க்ருத்தாஃ ஸமுபதஸ்திரே தாந்த்ரு'ஷ்ட்வா ஸமரே பத்ரஃக்ஷுத்ராநிவ ஹரிர்ம்ரு'காந்

அவர்கள் ஆயுதங்களை எடுத்துக் கொண்டு, கோபத்துடன் போருக்கு தயாராக வந்தனர்; அவர்களைப் பார்த்த பக்த்ரன், ஹரி காட்டுமிருகங்களை எளிதில் பார்க்கும் போல், அச்சமின்றி பார்த்தான்.

ஸாக்ஷாத்ருத்ரதநுர்வீரோ வரவீரகணாவ்ரு'தஃ அட்டஹாஸேந கோரேண வ்யஷ்டம் பயதநிம்திதஃ

அந்த வீரன், நேரடியாக ருத்ரனின் உருவமாக, தேர்ந்த வீரர்களால் சூழப்பட்டு, பயங்கரமான சிரிப்புடன் அஞ்சாமல், வெல்ல முடியாதவனாக நின்றான்.

ததா ஶதமகஸ்யாபி ஸவஜ்ரோ தக்ஷிணஃ கரஃ ஸிஸ்ரு'க்ஷோரேவ உத்வஜ்ரஶ்சித்ரீக்ரு'த இவாபவத்

அதேபோல், சதமுகனின் வலது கை, வஜ்ராயுதம் இருந்தபோதும், தாக்க முயன்றபோது, வஜ்ரம் அணிந்தது போலவே தோன்றியது.

அந்யேஷாமபி ஸர்வேஷாம் ஸரக்தா அபி பாஹவஃ அலஸாநாமிவாரம்பாஸ்தாத்ரு'ஶாஃ ப்ரதியாம்த்யுத

மற்ற எல்லா தேவர்களின் கைகளும், இரத்தம் தோய்ந்திருந்தும், சோம்பேறிகளின் முயற்சிபோல் பலவீனமாக, அவர்கள் முன்னேற முயன்றபோது தளர்ந்துபோனது.

ஏவம் பகவதா தேந வ்யாஹதாஶேஷவைபவாத் அமராஃ ஸமரே தஸ்ய புரதஃ ஸ்தாதுமக்ஷமாஃ

அவ்வாறு அந்த பரமன் அவர்களின் எல்லா பெருமையையும் அழித்ததால், அமரர்கள் யுத்தத்தில் அவனுக்கு எதிராக நிற்க முடியவில்லை.

ஸ்தப்தைரவயவைரேவ துத்ருவுர்பயவிஹ்வலாஃ ஸ்திதிம் ச சக்ரிரே யுத்தே வீரதேஜோபயாகுலாஃ

உடல்கள் உறைந்தபடி, பயத்தில் நடுங்கி ஓடினர்; வீரமும் ஒளியாலும் கலங்கிய நிலையில், போர்க்களத்தில் தங்கள் இடத்தை பிடித்தனர்.

வித்ருதாம்ஸ்த்ரிதஶாந்வீராந்வீரபத்ரோ மஹாபுஜஃ விவ்யாத நிஶிதைர்பாணைர்மகோ வர்ஷைரிவாசலாந்

மகா புஜம் கொண்ட வீரபத்திரன், ஓடிக்கொண்டிருந்த தேவர்களை கூரிய அம்புகளால் தாக்கினார்; மேகன் மலைகள்மீது மழை பொழிவது போல.

பஹவஸ்தஸ்ய வீரஸ்ய பாஹவஃ பரிகோபமாஃ ஶஸ்த்ரைஶ்சகாஶிரே தீப்தைஃ ஸாக்நிஜ்வாலா இவோரகாஃ

அந்த வீரனின் பல கை, இரும்புக் கோல் போலவும், தீப்பொலி ஆயுதங்களால் ஜொலித்தன; தீயில் மின்னும் பாம்புகள் போல.

அஸ்த்ரஶஸ்த்ராண்யநேகாநிஸவீரோ விஸ்ரு'ஜந்பபௌ விஸ்ரு'ஜந்ஸர்வபூதாநி யதாதௌ விஶ்வஸம்பவஃ

அந்த வீரன் எண்ணற்ற ஆயுதங்களையும் அம்புகளையும் விட, உலகத்தை உருவாக்கியவன் எல்லா உயிர்களையும் படைத்தது போல பிரகாசித்தான்.

யதா ரஶ்மிபிராதித்யஃ ப்ரச்சாதயதி மேதிநீம் ததா வீரஃ க்ஷணாதேவ ஶரைஃ ப்ராச்சாதயத்திஶஃ

சூரியன் தனது கதிர்களால் பூமியை மூடுவது போல, அந்த வீரன் ஒரு கணத்தில் திசைகளை அம்புகளால் மூடினான்.

கமம்டலே கணேந்த்ரஸ்ய ஶராஃ கநகபூஷிதாஃ உத்பதம்தஸ்தடித்ரூபைருபமாநபதம் யயுஃ

படையினரின் தலைவனின் பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட அம்புகள், ஆகாயத்தில் பறந்து, மின்னல் போல ஒளிர்ந்தன.

மஹாம்தஸ்தே ஸுரகணாந் மம்டூகாநிவடும்டுபாஃ ப்ராணைர்வியோஜயாமாஸுஃ பபுஶ்ச ருதிராஸவம்

பெரும் வீரர்கள், தேவர்களை அவர்களது உயிர்களிலிருந்து பிரித்தனர்; அது, தவளைகளை மிருதங்கம் பிரிப்பது போல. அவர்கள் இரத்தத்தை மதுபோல் குடித்தனர்.

நிக்ரு'த்தபாஹவஃ கேசித்கேசில்லூநவராநநாஃ பார்ஶ்வே விதாரிதாஃ கேசிந்நிபேதுரமரா புவி

சிலரது கை துண்டிக்கப்பட்டது, சிலரது முகம் கிழிக்கப்பட்டது, சிலர் பக்கத்தில் கிழிக்கப்பட்டு, அமரர்கள் பூமியில் விழுந்தனர்.

விஶிகோந்மதிதைர்காத்ரைர்பஹுபிஶ்சிந்நஸந்திபிஃ விவ்ரு'த்தநயநாஃ கேசிந்நிபேதுர்பூதலே ம்ரு'தாஃ காம் ப்ரவேஷ்டுமிவேச்சம்தஃ கம் கம்துமிவ லிப்ஸவஃ

அம்புகளால் உடல்கள் கிழிக்கப்பட்டு, மூட்டுகள் உடைந்தும், கண்கள் மேலே திரும்பியும், சிலர் பூமியில் இறந்து விழுந்தனர்; பூமிக்குள் புக விரும்பி, ஆகாயத்தை அடைய ஆசைப்பட்டனர்.

அலப்தாத்மநிரோதாநாம் வ்யலீயம்தஃ பரஸ்பரம் பூமௌ கேசித்ப்ரவிவிஶுஃ பர்வதாநாம் குஹாஃ பரே

தம்மை அடக்க முடியாமல், சிலர் ஒருவரோடு ஒருவர் கலந்து மறைந்தனர்; சிலர் பூமியில் மலைகளின் குகைகளுக்குள் புகுந்தனர்.

அபரே ஜக்முராகாஶம் பரே ச விவிஶுர்ஜலம் ததா ஸம்சிந்நஸர்வாம்கைஸ்ஸ வீரஸ்த்ரிதஶைர்பபௌ

சிலர் ஆகாயத்திற்குள் சென்றனர், மற்றவர்கள் நீரில் புகுந்தனர்; இவ்வாறு, எல்லா அங்கங்களும் துண்டிக்கப்பட்டபோதும், அந்த வீரன் தேவர்களுக்குள் பிரகாசித்தான்.

பரிக்ரஸ்தப்ரஜாவர்கோ பகவாநிவ பைரவஃ தக்தத்ரிபுரஸம்வ்யூஹஸ்த்ரிபுராரிர்யதாபவத்

பகவான் பைரவனாக, தன் சேனையால் சூழப்பட்டு, திரிபுரனை அழித்தவனாக, உயிர்கள் கூட்டத்தை விழுங்கியது போல அவன் ஆனான்.

ஏவம் தேவபலம் ஸர்வம் தீநம் பீபத்ஸதர்ஶநம் கணேஶ்வரஸமுத்பந்நம் க்ரு'பணம் வபுராததே

அவ்வாறு, எல்லா தேவர்களின் படையும், துயரமும் பயங்கரமான தோற்றமும் கொண்டு, படையினரின் தலைவனிடமிருந்து பிறந்தது போல, இரங்கத்தக்க உருவத்தை எடுத்தது.

ததா த்ரிதஶவீராணாமஸ்ரு'க்ஸலிலவாஹிநீ ப்ராவர்தத நதீ கோரா ப்ராணிநாம் பயஶம்ஸிநீ

அப்போது, தேவர்களில் வீரர்களிடமிருந்து, உயிர்களுக்கு பயத்தை அறிவிக்கும், கொடிய இரத்தநதி ஓடத் தொடங்கியது.

ருதிரேண பரிக்லிந்நா யஜ்ஞபூமிஸ்ததா பபௌ ரக்தார்த்ரவஸநா ஶ்யாமா ஹதஶும்பேவ கைஶிகீ

அந்த யாகபூமி, இரத்தத்தில் நனைந்து, சிவப்பாகவும் இருண்டதாகவும், அழகு இழந்த கைசிகி போல தோன்றியது.

தஸ்மிந்மஹதி ஸம்வ்ரு'த்தே ஸமரே ப்ரு'ஶதாருணே பயேநேவ பரித்ரஸ்தா ப்ரசசால வஸுந்தரா

அந்த மிகப்பெரிய, கொடூரமான போரில், பயத்தில் ஆட்கொள்ளப்பட்டதுபோல் பூமி itself நடுங்கியது.

மஹோர்மிகலிலாவர்தஶ்சுக்ஷுபே ச மஹோததிஃ பேதுஶ்சோல்கா மஹோத்பாதாஃ ஶாகாஶ்ச முமுசுர்த்ருமாஃ

பெரும் கடல், பெரிய அலைகளும் சுழற்சிகளும் எழுந்து கலங்கியது; தீப்பந்து போலப் புள்ளிகள் விழுந்தன; மரங்கள் தங்கள் கிளைகளை உதிர்த்தன.

அப்ரஸந்நா திஶஃ ஸர்வாஃ பவநஶ்சாஶிவோ வவௌ அஹோ விதிவிபர்யாஸஸ்த்வஶ்வமேதோயமத்வரஃ யஜமாநஸ்ஸ்வயம் தக்ஷௌ ப்ரஹ்மபுத்ரப்ரஜாபதிஃ

எல்லா திசைகளும் அமைதியின்றி, தீய காற்று வீசியது; ஐயோ, இது ஒழுங்கு மாறிய நிகழ்ச்சி—இது சரியான யாகமல்ல, யாகம் நடத்துபவர் பிரமாவின் மகனும் உயிரினங்களின் தலைவருமான தக்ஷனே ஆனாலும்.

தர்மாதயஸ்ஸதஸ்யாஶ்ச ரக்ஷிதா கருடத்வஜஃ பாகாம்ஶ்ச ப்ரதிக்ரு'ஹ்ணம்தி ஸாக்ஷாதிம்த்ராதயஃ ஸுராஃ

தர்மம் முதலானவர்கள் மற்றும் சபையினரைக் கருடன் கொடியை கொண்டவர் காப்பாற்றினார்; இந்திரன் முதலான தேவர்கள் நேரில் தங்கள் பாகங்களை பெற்றனர்.

ததாபி யஜமாநஸ்ய யஜ்ஞஸ்ய ச ஸஹர்த்விஜஃ ஸத்ய ஏவ ஶிரஶ்சேதஸ்ஸாது ஸம்பத்யதே பலம்

அப்படியிருந்தும், யாகம் நடத்துபவருக்கும், வேதியர்களுக்கும், யாகத்திற்கும் உடனே தலை அறுப்பதே பயனாகி விட்டது—இது நல்லது அல்ல.

தஸ்மாந்நாவேதநிர்திஷ்டம் ந சேஶ்வரபஹிஷ்க்ரு'தம்

ஆகையால், வேதம் கூறாததும், இறைவன் அனுமதிக்காததும் செய்யக்கூடாது.