ஶிவபுராணம்

ஸ து தீவ்ரப்ரபாதேந ஶரேண த்ரு'டமாஹதஃ மஹதீம் ருஜமாஸாத்ய நிபபாத விமோஹிதஃ

அந்த அம்பு மிகுந்த வேகத்தில் விழ, விஷ்ணு கடும் வலியால் மயங்கி கீழே விழுந்தான்.

புநஃ க்ஷணாதிவோத்தாய லப்தஸம்ஜ்ஞஸ்ததா ஹரிஃ ஸர்வாண்யபி ச திவ்யாஸ்த்ராண்யதைநம் ப்ரத்யவாஸ்ரு'ஜத்

ஒரு கணம் கழித்து, விஷ்ணு மீண்டும் உணர்வு பெற்று எழுந்து, எல்லா தெய்வீக ஆயுதங்களையும் அவன்மேல் பயன்படுத்தினான்.

ஸ ச விஷ்ணுர்தநுர்முக்தாந்ஸர்வாஞ்சர்வசமூபதிஃ ஸஹஸா வாரயாமாஸ கோரைஃ ப்ரதிஶரைஃ ஶராந்

அப்போது, அம்புகளின் படையின் அதிபதி விஷ்ணு, அந்த அம்புகளை எல்லாம் பயங்கரமான எதிர் அம்புகளால் உடனே தடுத்தான்.

ததோ விஷ்ணுஸ்ஸ்வநாமாம்கம் பாணமவ்யாஹதம் க்வசித் ஸஸர்ஜ க்ரோதரக்தா க்ஷஸ்தமுத்திஶ்ய கணேஶ்வரம் தம் பாணம் பாணவர்யேண பத்ரோ பத்ராஹ்வயேண து

பின்னர், கோபத்தில் கண்கள் சிவந்த விஷ்ணு, தன் பெயர் பொறிக்கப்பட்ட ஒரு அம்பை எடுத்து, கணேசனை நோக்கி விட, பக்த்ரன் தன் சிறந்த 'பக்த்ராஹ்வய' என்ற அம்பால் அதை எதிர்த்தான்.

அப்ராப்தமேவ பகவாஞ்சிச்சேத ஶததா பதி அதைகேநேஷுணா ஶார்ங்கம் த்வாப்யாம் பக்ஷௌ கருத்மதஃ

அந்த அம்பு இலக்கை அடையுமுன், பகவான் அதை நடுவே நூறு துண்டுகளாக வெட்டினான்; பின்னர், ஒரு அம்பால் ஶார்ங்கம் வில்லையும், இரண்டு அம்புகளால் கருடனின் இரு இறகுகளையும் துண்டாக்கினான்.

நிமேஷாதேவ சிச்சேத ததத்புதமிவாபவத் ததோ யோகபலாத்விஷ்ணுர்தேஹாத்தேவாந்ஸுதாருணாந்

அவைகளை கண் இமைப்பில் வெட்டினான்; அது ஆச்சரியமாகத் தோன்றியது. பிறகு, யோக சக்தியால் விஷ்ணு தன் உடலில் இருந்து பயங்கரமான தெய்வீக உருவங்களை வெளிப்படுத்தினான்.

ஶம்கசக்ரகதாஹஸ்தாந் விஸஸர்ஜ ஸஹஸ்ரஶஃ ஸர்வாம்ஸ்தாந்க்ஷணமாத்ரேண த்ரைபுராநிவ ஶம்கரஃ

அவர்கள் அனைவரும் சங்கு, சக்கரம், கோமழு ஆகியவற்றை கையில் எடுத்துக் கொண்டிருந்தனர்; ஆனால், ஒரு கணத்தில் பக்த்ரன், சங்கரன் திரிபுரங்களை எரித்ததுபோல், அவர்களை எல்லாம் எரித்துவிட்டான்.

நிர்ததாஹ மஹாபாஹுர்நேத்ரஸ்ரு'ஷ்டேந வஹ்நிநா ததஃ க்ருத்ததரோ விஷ்ணுஶ்சக்ரமுத்யம்ய ஸத்வரஃ

அந்த வலிமைமிக்கவன், கண்களில் இருந்து எழும் நெருப்பால் அவர்களை எரித்தான்; அதைக் கண்ட விஷ்ணு இன்னும் அதிக கோபத்துடன் விரைவாக சக்கரத்தை உயர்த்தினான்.

தஸ்மிந்வீரோ ஸமுத்ஸ்ரஷ்டும் ததாநீமுத்யதோ ऽபவத் தம் த்ரு'ஷ்ட்வா சக்ரமுத்யம்ய புரதஃ ஸமுபஸ்திதம்

அந்த நேரத்தில், அந்த வீரன் சக்கரத்தை எறிய தயாரானான்; முன்னால் சக்கரம் உயர்த்தி நிற்கும் விஷ்ணுவை பார்த்து—

ஸ்மயந்நிவ கணேஶாநோ வ்யஷ்டம்பயதயத்நதஃ ஸ்தம்பிதாம்கஸ்து தச்சக்ரம் கோரமப்ரதிமம் க்வசித்

கணேசன் ஒரு சிரிப்போடு எளிதாக அதை அசையாமல் செய்தான்; அந்த பயங்கரமான, ஒப்பற்ற சக்கரம் அங்கே நின்றுவிட்டது.

இச்சந்நபி ஸமுத்ஸ்ரஷ்டும் ந விஷ்ணுரபவத்க்ஷமஃ ஶ்வஸந்நிவைகமுத்த்ரு'த்ய பாஹும் சக்ரஸமந்விதம்

விட ஆசைப்படினும், விஷ்ணுவால் அதை எறிய முடியவில்லை; அவன் மூச்சு வாங்கும் போல், ஒரு கையை சக்கரத்துடன் உயர்த்தி நின்றான்.

அதிஷ்டதலஸோ பூத்வா பாஷாண இவ நிஶ்சலஃ விஶரீரோ யதாஜீவோ விஶ்ரு'ங்கோ வா யதா வ்ரு'ஷஃ

அவன் சோர்வுடன், கல் போல அசையாமல் நின்றான்; உடல் உயிரற்றது போல, கொம்பில்லாத காளை போல இருந்தான்.

விதம்ஷ்ட்ரஶ்ச யதா ஸிம்ஹஸ்ததா விஷ்ணுரவஸ்திதஃ தம் த்ரு'ஷ்ட்வா துர்தஶாபந்நம் விஷ்ணுமிம்த்ராதயஃ ஸுராஃ ஸமுந்நத்தா கணேந்த்ரேண ம்ரு'கேம்த்ரேணேவ கோவ்ரு'ஷாஃ

பல்லை காட்டும் சிங்கம் போல விஷ்ணு நின்றான்; அவனை அந்த நிலைமையில் பார்த்த இந்திரன் மற்றும் மற்ற தேவர்கள், கணேசனால் தூண்டப்பட்டு, காளைகள் சிங்கத்தை எதிர்க்கும் போல் விரைந்தனர்.

ப்ரக்ரு'ஹீதாயுதா யௌத்தும்க்ருத்தாஃ ஸமுபதஸ்திரே தாந்த்ரு'ஷ்ட்வா ஸமரே பத்ரஃக்ஷுத்ராநிவ ஹரிர்ம்ரு'காந்

அவர்கள் ஆயுதங்களை எடுத்துக் கொண்டு, கோபத்துடன் போருக்கு தயாராக வந்தனர்; அவர்களைப் பார்த்த பக்த்ரன், ஹரி காட்டுமிருகங்களை எளிதில் பார்க்கும் போல், அச்சமின்றி பார்த்தான்.

ஸாக்ஷாத்ருத்ரதநுர்வீரோ வரவீரகணாவ்ரு'தஃ அட்டஹாஸேந கோரேண வ்யஷ்டம் பயதநிம்திதஃ

அந்த வீரன், நேரடியாக ருத்ரனின் உருவமாக, தேர்ந்த வீரர்களால் சூழப்பட்டு, பயங்கரமான சிரிப்புடன் அஞ்சாமல், வெல்ல முடியாதவனாக நின்றான்.

ததா ஶதமகஸ்யாபி ஸவஜ்ரோ தக்ஷிணஃ கரஃ ஸிஸ்ரு'க்ஷோரேவ உத்வஜ்ரஶ்சித்ரீக்ரு'த இவாபவத்

அதேபோல், சதமுகனின் வலது கை, வஜ்ராயுதம் இருந்தபோதும், தாக்க முயன்றபோது, வஜ்ரம் அணிந்தது போலவே தோன்றியது.

அந்யேஷாமபி ஸர்வேஷாம் ஸரக்தா அபி பாஹவஃ அலஸாநாமிவாரம்பாஸ்தாத்ரு'ஶாஃ ப்ரதியாம்த்யுத

மற்ற எல்லா தேவர்களின் கைகளும், இரத்தம் தோய்ந்திருந்தும், சோம்பேறிகளின் முயற்சிபோல் பலவீனமாக, அவர்கள் முன்னேற முயன்றபோது தளர்ந்துபோனது.

ஏவம் பகவதா தேந வ்யாஹதாஶேஷவைபவாத் அமராஃ ஸமரே தஸ்ய புரதஃ ஸ்தாதுமக்ஷமாஃ

அவ்வாறு அந்த பரமன் அவர்களின் எல்லா பெருமையையும் அழித்ததால், அமரர்கள் யுத்தத்தில் அவனுக்கு எதிராக நிற்க முடியவில்லை.

ஸ்தப்தைரவயவைரேவ துத்ருவுர்பயவிஹ்வலாஃ ஸ்திதிம் ச சக்ரிரே யுத்தே வீரதேஜோபயாகுலாஃ

உடல்கள் உறைந்தபடி, பயத்தில் நடுங்கி ஓடினர்; வீரமும் ஒளியாலும் கலங்கிய நிலையில், போர்க்களத்தில் தங்கள் இடத்தை பிடித்தனர்.

வித்ருதாம்ஸ்த்ரிதஶாந்வீராந்வீரபத்ரோ மஹாபுஜஃ விவ்யாத நிஶிதைர்பாணைர்மகோ வர்ஷைரிவாசலாந்

மகா புஜம் கொண்ட வீரபத்திரன், ஓடிக்கொண்டிருந்த தேவர்களை கூரிய அம்புகளால் தாக்கினார்; மேகன் மலைகள்மீது மழை பொழிவது போல.

பஹவஸ்தஸ்ய வீரஸ்ய பாஹவஃ பரிகோபமாஃ ஶஸ்த்ரைஶ்சகாஶிரே தீப்தைஃ ஸாக்நிஜ்வாலா இவோரகாஃ

அந்த வீரனின் பல கை, இரும்புக் கோல் போலவும், தீப்பொலி ஆயுதங்களால் ஜொலித்தன; தீயில் மின்னும் பாம்புகள் போல.

அஸ்த்ரஶஸ்த்ராண்யநேகாநிஸவீரோ விஸ்ரு'ஜந்பபௌ விஸ்ரு'ஜந்ஸர்வபூதாநி யதாதௌ விஶ்வஸம்பவஃ

அந்த வீரன் எண்ணற்ற ஆயுதங்களையும் அம்புகளையும் விட, உலகத்தை உருவாக்கியவன் எல்லா உயிர்களையும் படைத்தது போல பிரகாசித்தான்.

யதா ரஶ்மிபிராதித்யஃ ப்ரச்சாதயதி மேதிநீம் ததா வீரஃ க்ஷணாதேவ ஶரைஃ ப்ராச்சாதயத்திஶஃ

சூரியன் தனது கதிர்களால் பூமியை மூடுவது போல, அந்த வீரன் ஒரு கணத்தில் திசைகளை அம்புகளால் மூடினான்.

கமம்டலே கணேந்த்ரஸ்ய ஶராஃ கநகபூஷிதாஃ உத்பதம்தஸ்தடித்ரூபைருபமாநபதம் யயுஃ

படையினரின் தலைவனின் பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட அம்புகள், ஆகாயத்தில் பறந்து, மின்னல் போல ஒளிர்ந்தன.

மஹாம்தஸ்தே ஸுரகணாந் மம்டூகாநிவடும்டுபாஃ ப்ராணைர்வியோஜயாமாஸுஃ பபுஶ்ச ருதிராஸவம்

பெரும் வீரர்கள், தேவர்களை அவர்களது உயிர்களிலிருந்து பிரித்தனர்; அது, தவளைகளை மிருதங்கம் பிரிப்பது போல. அவர்கள் இரத்தத்தை மதுபோல் குடித்தனர்.

நிக்ரு'த்தபாஹவஃ கேசித்கேசில்லூநவராநநாஃ பார்ஶ்வே விதாரிதாஃ கேசிந்நிபேதுரமரா புவி

சிலரது கை துண்டிக்கப்பட்டது, சிலரது முகம் கிழிக்கப்பட்டது, சிலர் பக்கத்தில் கிழிக்கப்பட்டு, அமரர்கள் பூமியில் விழுந்தனர்.

விஶிகோந்மதிதைர்காத்ரைர்பஹுபிஶ்சிந்நஸந்திபிஃ விவ்ரு'த்தநயநாஃ கேசிந்நிபேதுர்பூதலே ம்ரு'தாஃ காம் ப்ரவேஷ்டுமிவேச்சம்தஃ கம் கம்துமிவ லிப்ஸவஃ

அம்புகளால் உடல்கள் கிழிக்கப்பட்டு, மூட்டுகள் உடைந்தும், கண்கள் மேலே திரும்பியும், சிலர் பூமியில் இறந்து விழுந்தனர்; பூமிக்குள் புக விரும்பி, ஆகாயத்தை அடைய ஆசைப்பட்டனர்.

அலப்தாத்மநிரோதாநாம் வ்யலீயம்தஃ பரஸ்பரம் பூமௌ கேசித்ப்ரவிவிஶுஃ பர்வதாநாம் குஹாஃ பரே

தம்மை அடக்க முடியாமல், சிலர் ஒருவரோடு ஒருவர் கலந்து மறைந்தனர்; சிலர் பூமியில் மலைகளின் குகைகளுக்குள் புகுந்தனர்.

அபரே ஜக்முராகாஶம் பரே ச விவிஶுர்ஜலம் ததா ஸம்சிந்நஸர்வாம்கைஸ்ஸ வீரஸ்த்ரிதஶைர்பபௌ

சிலர் ஆகாயத்திற்குள் சென்றனர், மற்றவர்கள் நீரில் புகுந்தனர்; இவ்வாறு, எல்லா அங்கங்களும் துண்டிக்கப்பட்டபோதும், அந்த வீரன் தேவர்களுக்குள் பிரகாசித்தான்.